Eerste loopsheid...

[flatcoat]

De meeste teven worden gecastreerd als het of om medische noodzaak gaat of omdat de eigenaar heeft besloten geen fokplannen te hebben en het bekend is dat de kans op bepaalde tumoren afneemt door de hond te laten helpen.
Ik denk dat de eigenaren er meer last van hebben als de honden zelf (tenminste als er medisch niets aan de hand is).
Wat je met "rommelig" verlopen bedoeld weet ik niet, maar niet alle teven hebben een zg. regelmatige loopsheid.

[jip007]

onze teven hebben nog nooit een rommelige cyclus gehad , ook niet bij de eerste

[lieke]

Ik heb altijd teefjes gehad en de meeste hadden gewoon een normale cyclus, ook de eerste.
Alles loopt 'volgens het boekje'.

Ik heb maar 1 teefje gehad die wel 'rommelde'. Bij haar eerste loopsheid ging alles nog normaal, de 2e loopsheid was pas ruim een jaar later (bij collies is het meestal zo om de 8 à 10 maanden) en daarna was ze anderhalf of twee jaar later weer loops. Tijdens haar loopsheid (de hele periode) werd ze woedend als reuen zelfs maar aan haar durfden te ruiken en viel echt gericht uit naar hun keel :N: ! En dat voor een, normaal onderdanige, collieteef . Teven waren overigens geen probleem.
't Was overigens wel makkelijk, ik kon haar gewoon los laten lopen en hoefde nooit bang te zijn voor een dekking .
Pas rond haar 8e jaar heb ik haar, vanwege een ernstige baarmoederontsteking, moeten laten steriliseren.

[malinois]

nee hoor geen enkel probleem gehad met mijn teef... de eerste verliep hetzelfde als de rest tot op heden.. altijd ook heel gelijkmatig is bijna exact op de dag te voorspellen wanneer ze loops wordt. Ze is wel wat pittiger en bitcherig als ze loops is maar dat is dan ook alles....

Mijn gecastreerde teef heb ik pas op anderhalf-jarige leeftijd gekregen dus de eerste loopsheden heb ik niet meegemaakt, maar zij was er dusdanig ziek van (3 weken totaal niet eten of drinken, veel overgeven...met alle gevolgen van dien) dat ze om die reden gecastreerd is.

[Mama Sanneke]

Kijk men buurvrouw de'r hondje (teef) komt nooit uit de tuin.
Zegt ze me een hele tijd geleden dat ze de'r wil laten helpen.
Dan vraag ik me in hemelsnaam af waarom.
Wat is nu eigenlijk de motivatie om het wel te laten doen ?

[Rea]

De meeste teven worden gecastreerd als het of om medische noodzaak gaat of omdat de eigenaar heeft besloten geen fokplannen te hebben en het bekend is dat de kans op bepaalde tumoren afneemt door de hond te laten helpen.
Ik denk dat de eigenaren er meer last van hebben als de honden zelf (tenminste als er medisch niets aan de hand is).
Wat je met "rommelig" verlopen bedoeld weet ik niet, maar niet alle teven hebben een zg. regelmatige loopsheid.

Ik denk dat de meeste teven gecastreerd worden omdat de dierenarts zegt dat dat moet en de meeste mensen het verschil tussen de dierenarts en de pastoor niet kennen.
Maar dat is een andere discussie.

Leuk dat de kans op mammatumoren afneemt maar niemand zegt erbij dat de kans op obesitas en de daarbij horende risico's dramatisch toenemen en die zijn een stuk pittiger dan een mammatumor die zo goed als altijd goedaardig en operabel is.

Ik zou veel meer met baarmoeder ontsteking bezig zijn. Dat vind ik veel enger.

Maar het ging hier om het idee dat ik heel regelmatig hoor van een teefje dat een keer loops is geweest en de eigenaar dat zo verschrikkelijk zielig vond dat er op staande voet geopereerd moet worden.

Je zult maar zo'n baasje hebben die nog niet eens weet dat loopsheid een normaal verschijnsel is in de hondewereld.
Zo ook schijnzwangerschap, niet prettig maar komt wel heel vaak voor en verdwijnd ook weer.

Maar ik denk eerder dat die baasjes 't een vies en vervelend verschijnsel vinden die loopsheid. En natuurlijk met wandelen voor de baasjes wat minder makkelijk Naar mijn idee ligt daar meestal 't probleem

[jip007]

Wat is nu eigenlijk de motivatie om het wel te laten doen ?

oops en pb worden over 3mnd geholpen , waarom omdat ze zich gewoon ziek en ellendig voelen tijdens de loopsheid en de schijndracht.
Ze zijn om de 5 mnd loops , dus zodra het over is begint de ellende alweer bijna opnieuw . En ik zit niet te wachten op een baarmoeder ontsteking of rottigheid aan eierstokken als ze straks een stuk ouder zijn , dan is zo'n operatie nog veel gevaarlijker. En als ik nu naar Nafnaf kijk die is ook geholpen , dat is gewoon altijd een vrolijke hond , dat wil ik voor oops en pbtje ook.

[sirene]

Ik zat me laatst ook af te vragen hoe het toch kan dat ik hier bij de 3 dames het allemaal wel mee vond vallen en dat ik van zoveel andere mensen tijdens wandelingen hoor dat het allemaal zo erg en zielig was dat ze besloten te castreren. Zou het niet komen omdat sommige mensen eigenlijk al twijfelen of ze de teef wel in tact laten dat ze dan gaan zoeken naar redenen ?
Niet iedereen natuurlijk hè ?!

Hier bij Kori en Elena nergens last van. Was Elena's 2de loopsheid. Ze had wel erg opgezette tepels maar verder niets.
Icha's loopsheid duurde erg lang en ze bleef ook heel lang aantrekkelijk. Ze was een beetje humeurig daarna maar verder ook geen rare dingen.
Maar misschien is dat volgende loopsheid wel heel anders.

Maar is het niet een beetje te verwachten dat de eerste cyclus wat rommelig verloopt? Volgens mij hebben haast alle zoogdieren wel een bepaalde aanlooptijd nodig om tot een goede, regelmatige cyclus te komen.
Of is dat onzin?

Over die eerste cyclus weet ik niet zeker. Ik denk dat het inderdaad heel normaal is maar ik ken ook teefjes waarbij dit heel normaal verliep.
Het zal ook per hond wel heel erg verschillen, net als bij mensen.

[jip007]

Wat is nu eigenlijk de motivatie om het wel te laten doen ?

oops en pb worden over 3mnd geholpen , waarom omdat ze zich gewoon ziek en ellendig voelen tijdens de loopsheid en de schijndracht.
Ze zijn om de 5 mnd loops , dus zodra het over is begint de ellende alweer bijna opnieuw . En ik zit niet te wachten op een baarmoeder ontsteking of rottigheid aan eierstokken als ze straks een stuk ouder zijn , dan is zo'n operatie nog veel gevaarlijker. En als ik nu naar Nafnaf kijk die is ook geholpen , dat is gewoon altijd een vrolijke hond , dat wil ik voor oops en pbtje ook.

Als ik er even voor het gemak vanuit ga dat de hormoonhuishoudiung van de teef erfelijk is, vind je het dan een fokfout als je teef zich ziek en ellendig voelt omdat ze loops is?
Er zijn namelijk ook zat teven die er helemaal geen last van hebben.

Ik ken eigenlijk geen nakomelingen die er zo'n last van hebben als Oops , wel weet ik dat teven die een nest hebben gehad er meer last van hebben. En misschien gedragen ze zich hier anders omdat ze tussen de reuen zitten. Ik was altijd tegen castreren , maar toen onze oude Dino op ruim 8 jaar alsnog gecastreerd moest worden , wat bijna verkeerd afliep , denk ik er nu toch anders over.

[Hutsje]

Leuk dat de kans op mammatumoren afneemt maar niemand zegt erbij dat de kans op obesitas en de daarbij horende risico's dramatisch toenemen en die zijn een stuk pittiger dan een mammatumor die zo goed als altijd goedaardig en operabel is.

Dat ben ik niet met je eens, zie onderstaande tekst:

MELKKLIERGEZWELLEN BIJ DE HOND


Inleiding
Melkkliergezwellen zijn de meest voorkomende soort van gezwellen bij de hond. 50% van deze gezwellen is goedaardig en 50% is kwaadaardig. Bij oudere teven voelen we knobbeltjes onder de buik in de buurt van de tepels.

Voorkomen
De aandoening komt uitsluitend bij teven voor. De dieren zijn vaak van middelbare leeftijd (+/- 7 jaar) als de eerste knobbeltjes ontstaan. Honden die jong gesteriliseerd zijn, dat wil zeggen voor de derde loopsheid, lopen veel minder risico. Dieren die veel met antiloopsheidpreparaten (bijvoorbeeld de prikpil) behandeld zijn hebben meer kans op problemen. Het maakt overigens niet uit of de teven jongen gehad hebben.

Oorzaak
De oorzaak is, zoals bij ieder gezwel, een ontsporing van de normale celgroei. De groei van cellen wordt door het lichaam strak in de hand gehouden. Er mogen er niet te veel of te weinig zijn. Bij tumoren gaat de groei ongeremd door met alle gevolgen hiervan. Dat hormonen bij het ontstaan van melkkliergezwellen een belangrijke rol spelen blijkt uit het feit dat jong gesteriliseerde teven bijna nooit gezwellen krijgen, terwijl niet gesteriliseerde dieren vaak tumoren ontwikkelen. Het geven van extra hormonen (antiloopsheidmiddelen) doet het risico toenemen.

Diagnose
Het is niet zo moeilijk om vast te stellen of een dier gezwellen in de melkklieren heeft. Onder de buik zijn dan in de buurt van de tepels onderhuidse knobbels voelbaar. Het is helaas niet mogelijk om aan de buitenkant te zien of een knobbel goed- of kwaadaardig is. Een extra probleem is dat melkkliergezwellen goedaardig kunnen beginnen, maar later toch kwaadaardig kunnen worden. Bij het onderzoek letten we op de grootte, plaats, aantal en verplaatsbaarheid van de knobbels. Het is mogelijk om door het wegnemen en laten onderzoeken van een stukje weefsel vast te stellen om wat voor soort gezwel het gaat. Nadeel is dat het gezwel verder blijft zitten, waardoor vaak een tweede operatie nodig is. Reden voor ons om in de meeste gevallen de hele tumor weg te nemen. Hiernaast controleren we lymfeklieren en soms longen op eventuele uitzaaiingen. Dit kan door voelen, het wegnemen van kleine stukjes weefsel met een naald, of, bij de longen door middel van röntgenfoto's.

Behandeling
Als er al uitzaaiingen aanwezig zijn is genezing niet meer mogelijk. In sommige gevallen is het wel mogelijk om door een operatie of een chemokuur het leven van de patiënt te verlengen en de pijn te verlichten.

Helaas is het niet mogelijk om met zekerheid vast te stellen dat er geen uitzaaiingen zijn. In een vroeg stadium zijn ze zo klein dat ze niet op te sporen zijn. Zijn er geen uitzaaiingen te vinden, dan is behandeling zinvol. Zeker bij kwaadaardige tumoren geldt dat hoe eerder ze weggehaald worden, des te groter de kans op genezing is. Het is een fabeltje dat gezwellen harder gaan groeien als er aan geopereerd wordt en dat je ze daarom beter kunt laten zitten. Bij de operatie worden de tumoren met omringend weefsel ruim weggenomen om zeker te zijn dat al het afwijkende weefsel verwijderd is. Vaak is het nodig om meerdere melkklierpakketten weg te nemen ook al is er maar één aangetast. Soms kan het nodig zijn om een complete melklijst te verwijderen.

Dit betekent dat we alle melkklieren aan een kant wegnemen. Op deze wijze voorkomen we dat we weefsel laten zitten wat ook kan ontaarden en een nieuwe operatie noodzakelijk maakt. Bij de meeste dieren is het technisch niet mogelijk in een operatie beide kanten te behandelen. Mocht het toch nodig zijn om beide zijden te verwijderen doen we dit in twee operaties met 6 weken tussentijd, zodat de wond eerst kan genezen.

Eventueel kan de operatie worden gecombineerd met een sterilisatie. Zo wordt voorkomen dat de hond later nog een baarmoederontsteking kan krijgen (een veel voorkomende kwaal bij oudere teven). Bovendien is een volgende melkklieroperatie dan makkelijker omdat het klierweefsel kleiner wordt. Het helpt echter niet meer om nieuwe gezwellen te voorkomen.

Complicaties
Iedere operatie kent zijn problemen. Bij melkklieroperaties zien we nog wel eens wat problemen met de wondgenezing. Gezien de grootte van de operatiewond is dit niet vreemd. Soms zien we een ophoping van onderhuids wondvocht. Dit laat zich goed behandelen. Bij kleine hoeveelheden vocht zuigen we het met een spuitje weg, bij grotere hoeveelheden plaatsen we een drain (een slangetje). Wondinfecties zijn een ander probleem. Deze ontstaan vaak doordat de dieren aan de wond likken, waardoor de wond ontstoken raakt. Het likken kan worden voorkomen door het dier een kap om te doen. Dit vinden ze niet leuk, maar het is beter dan wekenlang een ontstoken wond te hebben.

Vooruitzichten
De vooruitzichten voor een teef na behandeling zijn afhankelijk van het soort gezwel wat is weggehaald. Bij een goedaardig gezwel zijn er geen problemen te verwachten, maar bij kwaadaardige gezwellen is er altijd kans op aangroei van het gezwel (als het niet geheel verwijderd was) of uitzaaiingen. Een zinvolle uitspraak over de aard van het gezwel is alleen mogelijk als het opgestuurd is voor weefselonderzoek.

Uitzaaiingen zijn in een vroeg stadium helaas op geen enkele wijze aan te tonen. De aanwezigheid hiervan wordt soms pas na maanden duidelijk. Zijn er uitzaaiingen dan zijn de vooruitzichten voor de patiënt ronduit slecht. Genezing is niet meer mogelijk en de tijd die het dier nog rest is kort.


Bron: Dierenkliniek de Toren

Castratie zou dus alleen zinvol zijn voor de 3e loopsheid en het liefst voor de eerste of direct erna tr voorkoming van dit soort tumoren. Ik zie het nu weer aan Huts, op haar derde gecastreerd (op medische gronden) en nu 5 jaar later melkkliertumoren waar ze op dit moment aan geopereerd wordt.

[LongFields]

Het kan zijn dat een teefje als ze de eerste keer loops is minder bloed verliest dan de loopsheden erna. Sommige mensen zien daarom de hele eerste loopsheid van hun teefje over het hoofd.
Sjefke haar cyclus was vanaf de eerste loopsheid gelijk regelmatig, met afgelopen voorjaar opeens een stille loopsheid (loops zonder bloedverlies). Bij Nozem is de cyclus nog niet heel regelmatig, de eerste keer werd ze loops toen Sjefke het ook was, de tweede loopsheid kwam 7 maanden erna, de derde na 8 1/2 maand.

[starfleet]

Sjefke haar cyclus was vanaf de eerste loopsheid gelijk regelmatig, met afgelopen voorjaar opeens een stille loopsheid (loops zonder bloedverlies).

Hoe zit dat precies met een "stille loopsheid". Waaraan kun je dan precies merken dat de teef loops is en kunnen ze dan ook zwanger worden?

Anne

[ranetje]

Er zijn teven die weinig last van de loopsheid hebben en ook weinig last van schijnzwangerschap. Andere teven hebben het daar moeilijker mee.
Mijn huidige teef "rommelde" niet zozeer met loopsheid, maar werd veel te vaak loops (elke 3 à 4 maanden) en had ook veel last van schijnzwangerschap.
Je kunt het "zielig"noemen (de loopsheid). Daar heb ik me nooit zo mee bezig gehouden.
Wat ik wel lastig vond (en voor mijn hond ook wel "zielig") was dat deze ernergieke en levendige hond veel te vaak aan de lijn moest lopen vanwege de frequente loopsheden. Dat heeft zeker meegewogen bij mijn beslissing om haar te laten castreren.
In het verhaal over obesitas geloof ik niet.
Voldoende beweging en aangepaste hoeveelheden voeding kunnen dat prima voorkomen.

[Hutsje]

Je weet van te voren nog niet wat de cyclus van je teef gaat worden, daar kan je pas iets over zeggen als ze voor de 2e keer loops zijn geworden. De meeste teven hebben een cyclus van een half jaar maar er zijn er ook die een cyclus van een jaar hebben. Als er een maand verschil tussen zit vind ik dat niet rommelig. Wel als er de ene keer 9 maanden overheen gaat en de andere keer 5 maanden bijvoorbeeld. Ik heb nog nooit rommelige loopsheden gehad bij mijn teven, op incidenteel een maandje verschil na.

[jip007]

Ik ken eigenlijk geen nakomelingen die er zo'n last van hebben als Oops , wel weet ik dat teven die een nest hebben gehad er meer last van hebben. En misschien gedragen ze zich hier anders omdat ze tussen de reuen zitten. Ik was altijd tegen castreren , maar toen onze oude Dino op ruim 8 jaar alsnog gecastreerd moest worden , wat bijna verkeerd afliep , denk ik er nu toch anders over.

Waarom denk je daar nu anders over?

omdat ik toen bijna mijn teef verloren ben , die allemaal cystes op haar eiestokken had , dat was niet gebeurd als ze geholpen was geweest. En daarbij zie ik gewoon dat de teef die hier wel geholpen is , gewoon altijd lekker in haar vel zit.

[Hutsje]

Ik ken eigenlijk geen nakomelingen die er zo'n last van hebben als Oops , wel weet ik dat teven die een nest hebben gehad er meer last van hebben. En misschien gedragen ze zich hier anders omdat ze tussen de reuen zitten. Ik was altijd tegen castreren , maar toen onze oude Dino op ruim 8 jaar alsnog gecastreerd moest worden , wat bijna verkeerd afliep , denk ik er nu toch anders over.

Waarom denk je daar nu anders over?

omdat ik toen bijna mijn teef verloren ben , die allemaal cystes op haar eiestokken had , dat was niet gebeurd als ze geholpen was geweest. En daarbij zie ik gewoon dat de teef die hier wel geholpen is , gewoon altijd lekker in haar vel zit.

Ze hebben inderdaad geen last meer van die hele erge "moodswings". En die kunnen heeeeel erg zijn! Ze worden er heel gelijkmatig van, dat is wel een voordeel van castreren.

[LongFields]

Sjefke haar cyclus was vanaf de eerste loopsheid gelijk regelmatig, met afgelopen voorjaar opeens een stille loopsheid (loops zonder bloedverlies).

Hoe zit dat precies met een "stille loopsheid". Waaraan kun je dan precies merken dat de teef loops is en kunnen ze dan ook zwanger worden?

Anne

Bij Sjefke was haar vulva duidelijk gezwollen, verder zag ik weinig aan haar. Tot dat ik een wandeling ging maken in het park en ze tot 2 x toe door (gelukkig gecastreerde) reuen besprongen werd en het gewoon toeliet, iets wat normaal gesproken echt ondenkbaar is bij haar.
Ze is toen gedekt, en dit heeft geresulteert in 1 levende pup. Of het feit dat het maar zo'n klein nest was iets te maken heeft met de stille loopsheid, weet ik niet, maar ik vind dat wel voor de hand liggen. Het kan natuurlijk ook gewoon zijn dat ik te laat was, maar dat weet je natuurlijk nooit zeker.

[LongFields]

Wat betreft het last hebben van de loopsheid heb ik bij Nozem eigenlijk nog geen een keer iets aan haar gemerkt, behalve dat ze wat aanhaliger was dan normaal gesproken. Ze is tot op heden nog niet schijndrachtig geweest. Sjefke werd voor het eerst schijndrachtig de eerste loopsheid na haar eerste nest, en de loopsheid erna weer niet. Dit keer moet ik het nog afwachten (is weer eerste loopsheid na haar nest) want ze is nog net aan loops nu.

[Ari@ne]

Volgens mij hebben haast alle zoogdieren wel een bepaalde aanlooptijd nodig om tot een goede, regelmatige cyclus te komen.

Of is dat onzin?

Nee, dat is geen onzin. Van teven heb ik geen verstand, maar zelf heb ik er zo ongeveer tot de overgang over gedaan .

[Rea]

Hier heb ik er ook voor gekozen om Truus te laten castreren. Nu zo'n half jaar geleden. Ze was toen 5 jaar.
Haar loopsheid verliep toen niet zoals normaal, en toen beloten 't meteen te laten doen omdat ze toen in goede conditie was. Tijdens de operatie kwamen er verschijdene grote cystes op haar eierstokken aan 't licht.
Was toen heel blij met mijn beslissing.

[Caro.]

Hier verliep de eerste loopsheid van Kaya ook heel normaal (behalve dat haar humeur al snel beneden peil was :N: ). Maar de cyclus op zich, verliep heel normaal en ook keurig steeds 6 maanden.

[ranetje]

In het verhaal over obesitas geloof ik niet.
Voldoende beweging en aangepaste hoeveelheden voeding kunnen dat prima voorkomen.

Het is geen kwestie van geloven.
Feit is dat zo goed als alle veel te vette honden gecastreerd zijn.

Natuurlijk kun je dat voorkomen door voldoende te bewegen maar daar staat tegenover dat gemiddelde hond te weinig beweging krijgt.
Natuurlijk kun je de voeding aanpassen..maar feit is dat de gemiddelde hondeneigenaar het niet kan laten de hond een halve gehaktbal van zijn bord af te voeren.

In het licht van een dergelijke beperkte manier van met honden omgaan is het met het oog op overgewicht wel degelijk slecht om te adviseren een hond te castreren.
Als mensen hun hond toch al geen gezonde levensstijl bieden wordt dat niet ineens wel zo als hij te dik wordt.

De gemiddelde dikke hond wordt alleen maar dikker. Dus in dat verhaal van meer bewegen en minder voeren geloof ik weer niet zo.

Dat ligt dan toch niet aan het castreren Martijn? Ik heb overigens ook ruim voldoende dikke nietgecastreerde honden gezien. Dat ligt toch meestal wel aan de baas?
Bovendien, als de "gemiddelde" hondeneigenaar zo beroerd met zijn hond omgaat als jij beschrijft, zou het risico op onbedoelde zwangerschappen dan niet óók toenemen als de honden niet gecastreerd worden?

[jip007]

In het verhaal over obesitas geloof ik niet.
Voldoende beweging en aangepaste hoeveelheden voeding kunnen dat prima voorkomen.

Het is geen kwestie van geloven.
Feit is dat zo goed als alle veel te vette honden gecastreerd zijn.

Natuurlijk kun je dat voorkomen door voldoende te bewegen maar daar staat tegenover dat gemiddelde hond te weinig beweging krijgt.
Natuurlijk kun je de voeding aanpassen..maar feit is dat de gemiddelde hondeneigenaar het niet kan laten de hond een halve gehaktbal van zijn bord af te voeren.

In het licht van een dergelijke beperkte manier van met honden omgaan is het met het oog op overgewicht wel degelijk slecht om te adviseren een hond te castreren.
Als mensen hun hond toch al geen gezonde levensstijl bieden wordt dat niet ineens wel zo als hij te dik wordt.

De gemiddelde dikke hond wordt alleen maar dikker. Dus in dat verhaal van meer bewegen en minder voeren geloof ik weer niet zo.

Dat ligt dan toch niet aan het castreren Martijn? Ik heb overigens ook ruim voldoende dikke nietgecastreerde honden gezien. Dat ligt toch meestal wel aan de baas?
Bovendien, als de "gemiddelde" hondeneigenaar zo beroerd met zijn hond omgaat als jij beschrijft, zou het risico op onbedoelde zwangerschappen dan niet óók toenemen als de honden niet gecastreerd worden?

onze gecastreerde teef viel juist af , ze voelde zich beter en werd aktiever en ging weer spelen met de anderen

[miekmiek]

Femke is na haar castratie ook slanker. Ze heeft meer energie en speelt ook veel actiever. Ik hou het natuurlijk scherp in de gaten, want het laatste wat ik wil is dat ze dik wordt, maar tot nu toe gebeurd dat niet. Ik moet zeggen dat ik de hoeveelheid eten die ze krijgt ook niet aangepast heb, ze krijgt nog net zoveel als tevoren.

Overigens heb ik Femke om diverse redenen laten castreren. Omdat ze er verschrikkelijk sloom van werd, maandenlang. Maar ook omdat de situatie tussen Tommie en Femke onhoudbaar werd. Ik ben nog steeds blij dat ik het gedaan heb.

[ranetje]

Bovendien, als de "gemiddelde" hondeneigenaar zo beroerd met zijn hond omgaat als jij beschrijft, zou het risico op onbedoelde zwangerschappen dan niet óók toenemen als de honden niet gecastreerd worden?

Neu...ik zie een teef die onder de keukentafel woont niet zo snel in haar eentje pups verwekken.

Als je niet eens meer in staat bent de voortplanting van je hond te regelen hoor geen dieren te houden en is de dierenbescherming de aangewezen instantie daar zich mee te bemoeien want een hond die de vrije loop in de wereld heeft veroorzaakt meer dan alleen pups.

Een onoplettende baas kan zijn loopse teef niet altijd onder de keukentafel houden
Een "ontvankelijke" teef wil nog wel eens het rit aannemen

Edit: Ik zeg niet dat castratie alleen maar positief is
Meestal ga ik in "gesprek"met cursisten die daar "iets te gemakkelijk" over denken.

[jip007]

Laat mensen inderdaad vooral zelf kiezen maar dan wel met alle voors en tegens erbij. En niet op basis van een of ander lulverhaal dat alle effecten van castratie puur positief zijn. Dat is namelijk niet waar en ook niet eerlijk.

niet alles is positief , ik heb nu wel een teef die incontinent is.

[jip007]

Laat mensen inderdaad vooral zelf kiezen maar dan wel met alle voors en tegens erbij. En niet op basis van een of ander lulverhaal dat alle effecten van castratie puur positief zijn. Dat is namelijk niet waar en ook niet eerlijk.

niet alles is positief , ik heb nu wel een teef die incontinent is.

Enurace?

ze krijgt incurin.

[jip007]

niet alles is positief , ik heb nu wel een teef die incontinent is.

Enurace?

ze krijgt incurin.

Maar dat helpt niet?

incurin help nu gelukkig wel , we hadden eerst een ander merk en dat hielp niet.

[lieke]

Een onoplettende baas kan zijn loopse teef niet altijd onder de keukentafel houden
Een "ontvankelijke" teef wil nog wel eens het rit aannemen

Dat blijkt inderdaad.
En natuurlijk is het van enorm belang dat het aantal oepsnesten beperkt wordt.
Maar dan moet je dat tegen mensen zeggen en niet dat het zo gezond is om je hond te castreren.

Dat kan het trouwens wel zijn hoor. Zat teven die het na de castratie veel beter doen.
Maar dat weet je niet als ze 8 maanden zijn. En dat is wel het moment dat veel dierenarts at random teven aan het "helpen" zijn.

Mijn (eerste en enige) gesteriliseerde teefje was ook heel erg opgeknapt ná de operatie. Ze was altijd erg onderdanig en schrikachtig (behalve dan als ze loops was ) en erna werd ze, voor haar doen dan, gewoon pittig (nou ja... voor een collie dan ). Ze werd ook veel zelfverzekerder en stabieler.
En ze zag er ook véél beter uit. Voor die tijd had ze altijd vacht- en huidproblemen en zag ze er eigenlijk uit als een halflanghaar-collie (de enige in Nederland ) en ze had ook veel eczeem. Ná de operatie begon haar vacht enorm te groeien en werd lang en weelderig (zoals het hoort ) en ze heeft nooit meer last gehad van eczeem.
Als ik dat van te voren had geweten, had ik haar al jaren eerder laten helpen!

[Selena]

Heb 5 intacte teven en 4 intacte reuen (gescheiden in kennels).
Cycli van teven lopen allemaal normaal, mijn teven zijn redelijk laat loops voor de eerste keer (allemaal rond t jaar, 13 mnd).

Mijn jongste teef is op 13 mnd (juli) voor het eerst loops geweest, omdat zij redelijk laat in het jaar loops werd, gaat ze nu niet mee in de loopsheid van de andere dames (1 half aug,2 in sept, 1 nu). 2e loopsheid komt ws. als de andere dames straks weer loops worden (rond jan/ febr. begint eerste weer).

Merk aan mijn reuen wanneer 1 vd dames loops is, vind zelf niets of nauwelijks bloed. Zie wel dat het eraan komt door (typische) verharingspatroon, gezwollen vulva. Vruchtbare dagen weet ik door tellen, maar het exacte moment m.n. door reactie(slecht eten, piepen, loeien) van mijn eigen (dek)reuen.