Een goede werkhond. Wel, voor het ras, té gevoelig.
Ze is altijd overgevoelig geweest voor correcties. Ik heb haar dus "aangepast"opgeleid en ze heeft haar diploma KNJV B en GG II.
Op het moment zit ze erg in de put. Weinig plezier aan trainen en ik krijg de indruk dat ze zichzelf ontziet.
Het kà n zijn dat een te harde (door mij verboden) aanpak van een trainer vorig jaar daar mee te maken heeft en de verhuizing nu 10 maanden geleden heeft haar ook moeite gekost.
Maar..... Ik zie nu een hond die niet meer durft over te zwemmen, die op de training met een kromme rug en de staart tussen de poten staat. Dat is voor een dominante hond wel vreemd vind ik. Gisteravond wilde ze zelfs weg van de training. Deze verschijnselen heeft ze eigenlijk sinds kort en het gedrag wordt heftiger. Ze schrikt van harde geluiden, maar is wèl "schotvast". Als iemand een stalen buis op straat laat ballen schrikt ze en is volledig uit haar concentratie (als voorbeeld). Ze heeft ook twee keer in haar mand liggen loeien als een misthoorn. (geen "normaal"dromen, maar heel erg hard.) Toen ik bij haar ging kijken lag ze met open ogen, maar zonder enige uitdrukking.
Een globale check bij de DA heeft niets opgeleverd. Haar hart klopt zoals het hoort bij een goed getraine hond zei de DA.
Is er iemand die een suggestie kan doen waar ik eventueel op moet letten (medisch gezien)?
Alsjeblieft geen trainingsadviezen, daar gaat het hier niet om.
Daarom heb ik dit verhaal ook onder Medisch gezet





