Inmiddels hebben we Dorith bezocht.
Om het kort samen te vatten is Sandro eigelijk een gammel geheel.
Hij heeft een vorm van hernia midden op zijn rug, zijn bekken staat scheef en het heiligbeen is een stukje gekanteld (maar dat wist ik al)
Het ergste vond ik nog dat ze zei dat hij gescheurde kruisbanden had
Tijdens de behandeling heb ik Sandro behoorlijk in bedwang moeten houden, ik was blij dat ik de muilkorf had meegenomen want hij probeerde een aantal keer flink uit te halen.
Ze heeft de wervels in zijn rug en zijn bekken recht gezet. De komende twee weken absolute rust en als het goed is moet ik dan wel enig resultaat zien.
Ze heeft me wel duidelijk gezegd dat dit een aflopend proces is en dat zij met de twee behandelingen verlichting kan brengen. Het was wel even flink slikken toen ik dat hoorde en samen met het feit dat zijn kruisbanden gescheurd zouden zijn heb ik onderweg naar huis flink mijn tranen moeten weg slikken.
Omdat het kruisbanden gedoe me helemaal niet lekker zat ben ik vanavond naar een dierenarts geweest en zijn mening gevraagd. Ik kan me namelijk niet voorstellen dat hij lange tijd met een kapotte knie heeft gelopen. Ik ben de afgelopen jaren best actief met hem geweest, lange wandelingen en veel fietsen en ik heb niks aan hem gemerkt.
Het enige wat ik kan bedenken is dat het is gebeurd toen hij door dat zwijn is gepakt. Hij heeft toen een tijd goed mank gelopen, er is toendertijd door mijn eigen DA goed naar gekeken, foto's gemaakt, rust gegeven, pijnstillers enz enz. Na een tijd is het manklopen over gegaan.
Op de foto's was trouwens wel enige artroshe in de rechterknie te zien maar volgens mijn DA en een specialist uit Utrecht kon dat toendertijd niet de klachten hebben veroorzaakt.
Affijn, de DA waar ik vanavond was heeft hem goed onderzocht en zijn mening was dat de knie wel verdikt was en dat er een beetje speling in zat. Volgens hem komt dit door een oude blessure (beschadigde kruisbanden) en daardoor is er artrose ontstaan. Het leek hem erg onwaarschijnlijk dat de kruisbanden daadwerkelijk gescheurd waren.
Tot nu toe zie ik nog niet echt resultaat van de behandeling, nou ja, wel iets. Hij poept weer in een normale houding. De afgelopen week ging het poepen wat moeilijk omdat hij zijn rug niet meer goed kom krommen, dat lijkt nu beter te gaan.
Zijn poot optillen met plassen gebeurd nu nog sporadisch (dat is ook iets van de afgelopen twee weken)
Ik moet er nu echt aan gaan wennen dat hij oud aan het worden is. Het kost me moeite om dit te accepteren maar ik ben al een heel eind. Het idee dat hij wel een jaar of dertien kan worden heb ik van me afgezet, hij is de afgelopen drie weken behoorlijk achteruit gegaan en als het zo doorgaat ben ik heel blij als hij nog een aantal maanden bij me mag blijven.
Helaas zijn de fiets tochtjes, de hele lange wandelingen en de bezoekjes aan mijn moeder verleden tijd (hahah ik ga nog wel hoor, maar Sandro niet meer ) mijn moeder woont drie hoog in een flat zonder lift.
Ook moet ik het vervoer per auto zo minimaal mogelijk houden, godzijdank woon ik hier ideaal wat wandelgebieden betreft.
Gelukkig is Sandro nog wel vrolijk en gaat hij graag mee wandelen. Als het aan hem ligt jaagt hij nog op katten en konijnen.
Het eten smaakt hem ook nog steeds erg goed!