Heup Meeko... Update juni 2009

[Brigitte]

Voor mij zou een operatie de eerste keus zijn, zonder naar het kostenplaatje te kijken. Dus mocht het financieel te realiseren zijn, zal hij ook echt geopereerd worden. Alleen ben ik wel bang dat beide kanten tegelijk moeten (als dat mogelijk is), omdat hij nu al rond de 12 maanden zit en de 2e kant anders al met 14 maanden gedaan moet worden wat ook al een lastig verhaal wordt.

Bij een heupkoprecetie maakt leeftijd niet uit

Sterkte en succes met het zoeken naar een oplossing

Ik was het bericht aan het typen toen je nog niet gereageerd had, dus las het pas daarna
Dit gaat dus in ieder geval over bekkenkanteling.

Oh ok

[marian*]

En dan is deze methode óók nog een optie:
http://www.bouvierkennel.nl/medisch/kunstheup.htm

[Daisy@]

Maar een vraagje dan.
Is het dan niet zonde om alles weg te halen als het ook 'opgelost' kan worden door de kop weer in de kom te krijgen?

Niet dat ik je aanval hoor, snap je wel hé.
Maar het lijkt me dan zo'n zonde.

Al is het super om te lezen dat het nu ook zo goed gaat

Enne.... ik ben ook bevooroordeeld hé, dat snap je.
Zo heeft ieder natuurlijk z'n eigen ding waar hij goede ervaringen mee heeft.

Ook al komt de kop weer in de kom dan blijft het probleem arthrose rond hangen. Alano had al erg arthrose en daar moesten er ook wat mee, zoals je kan zien had hij ook zowat geen kom(men) dus wat dan?.
Ik wild eniet dat een nieuwe kop voor problemen ging zorgen.

Daarbij heb ik zelf ook geen goede ervaringen met bekkenkantelingen. En nadat ik een Labrador uit ons asiel zag die na 2 mislukte kantelingen weer op de been kwam door 1 heupkopampuatie zag ik dat helemaal zitten
Ook mijn DA die al 20 jaar deze operatie uitvoert heeft met deze methode ook het meeste succes geboekt.
Ik zal ook weer als het mogelijk is voor deze operatie kiezen

Oké, ja, dat stukje van arthrose had ik even gemist bij hem. En nee, dan is een bekkenkanteling geen optie meer.
En op die foto zag ik idd geen kom, dan wordt het toch een ander verhaal.
Maar ok, duidelijk ja. Was zomaar ff benieuwd. Heb er toen wel van gelezen hoor, maar ja, je vergeet wel eens wat hé.

Onze da vertelde ons wel dat een bekkenkanteling wel vaak misgaat. Omdat er toch geopeerd gaat worden als er al athrose is, en dan gaat het gewoon niet meer, wat logisch is.
Wat dat betreft hadden wij 'geluk' dat we er zo vroeg bij waren.

Ik geloof ook best dat een hond zo'n gewricht op kan vangen met spieren.
Birdy is dan een heel ander hondje, maar zij heeft rechtsachter helemaal geen kop meer. Maar ze huppelt vrolijk rond, af en toe tilt ze die poot op als het te gek wordt. Scheelt natuurlijk ook dat ze zo weinig weegt.

[Meeko]

En dan is deze methode óók nog een optie:
http://www.bouvierkennel.nl/medisch/kunstheup.htm

Is een kunstheup niet meteen al een stuk duurder

[Daisy@]

En Meeko. Misschien is het een idee om hem te leren op een krant zijn behoefte te doen?
Is misschien een gek idee, maar tillen is voor een hond na zo'n operatie (mits je het doet) ook pittig hoor. Wij tilden Spike aan een band onder zijn buik mee naar buiten. Zodat hij niet veel hoefde te steunen dan.

Of heb je een balkon ofzo?

[marian*]

En dan is deze methode óók nog een optie:
http://www.bouvierkennel.nl/medisch/kunstheup.htm

Is een kunstheup niet meteen al een stuk duurder

Mwah,scheelt een paar duizend eurootjes ja.
Maar het is een optie.
Wat ik zou doen in jullie geval is een aantal dingen goed op een rijtje zetten,informatie inwinnen en de hele boel blijven bespreken met de stichting.

[Meeko]

Maar een vraagje dan.
Is het dan niet zonde om alles weg te halen als het ook 'opgelost' kan worden door de kop weer in de kom te krijgen?

Niet dat ik je aanval hoor, snap je wel hé.
Maar het lijkt me dan zo'n zonde.

Al is het super om te lezen dat het nu ook zo goed gaat

Enne.... ik ben ook bevooroordeeld hé, dat snap je.
Zo heeft ieder natuurlijk z'n eigen ding waar hij goede ervaringen mee heeft.

Ook al komt de kop weer in de kom dan blijft het probleem arthrose rond hangen. Alano had al erg arthrose en daar moesten er ook wat mee, zoals je kan zien had hij ook zowat geen kom(men) dus wat dan?.
Ik wild eniet dat een nieuwe kop voor problemen ging zorgen.

Daarbij heb ik zelf ook geen goede ervaringen met bekkenkantelingen. En nadat ik een Labrador uit ons asiel zag die na 2 mislukte kantelingen weer op de been kwam door 1 heupkopampuatie zag ik dat helemaal zitten
Ook mijn DA die al 20 jaar deze operatie uitvoert heeft met deze methode ook het meeste succes geboekt.
Ik zal ook weer als het mogelijk is voor deze operatie kiezen

Oké, ja, dat stukje van arthrose had ik even gemist bij hem. En nee, dan is een bekkenkanteling geen optie meer.
En op die foto zag ik idd geen kom, dan wordt het toch een ander verhaal.
Maar ok, duidelijk ja. Was zomaar ff benieuwd. Heb er toen wel van gelezen hoor, maar ja, je vergeet wel eens wat hé.

Onze da vertelde ons wel dat een bekkenkanteling wel vaak misgaat. Omdat er toch geopeerd gaat worden als er al athrose is, en dan gaat het gewoon niet meer, wat logisch is.
Wat dat betreft hadden wij 'geluk' dat we er zo vroeg bij waren.

Ik geloof ook best dat een hond zo'n gewricht op kan vangen met spieren.
Birdy is dan een heel ander hondje, maar zij heeft rechtsachter helemaal geen kop meer. Maar ze huppelt vrolijk rond, af en toe tilt ze die poot op als het te gek wordt. Scheelt natuurlijk ook dat ze zo weinig weegt.

Voor zover is er bij Meeko in ieder geval geen arthrose geconstateerd.

Dat een bekkenkanteling kan mislukken zit dus ook in mijn gedachtegang. Stel je gaat voor zo'n operatie, dat hij dan niet slaagt en het alsnog geen optie is om hem hier te houden :N:

Mijn vriend en ik hebben namelijk niet het gevoel dat het een optie is voor Meeko om bij ons te blijven wanneer zijn probleem niet verholpen kan worden. (en dan ook echt verholpen)

Even voor alle duidelijkheid, het zijn allemaal gedachtes die door mijn/ons hoofd razen en het is gewoon echt ontzettend moeilijk
Daarbij komt dat hij nu een week bij ons is en het beeld wat je natuurlijk voor ogen hebt hoe je zou willen dat het gaat op drastische wijze is veranderd. We hebben het natuurlijk totaal niet aan zien komen en het ligt verreweg van de verwachtingen die we bij de keus om een hond te adopteren hadden.
Ik wil niet kil overkomen naar Meeko hoor, want hij is me echt wel dierbaar en wil absoluut het beste voor hem. Maar dit zijn natuurlijk ook dingen die door ons hoofd gaan.

Dat we zijn levenstijl zouden moeten aanpassen met wat we voor ogen hadden is totaal niet het probleem. Maar zouden we het kostenplaatje gerealiseerd krijgen. Zouden wij zelf ook op een hele andere manier moeten gaan leven en ook onze andere dieren, wat natuurlijk nog verder weg ligt van dat wat de bedoeling was.
Je houdt rekening met eventuele extra kosten die je krijgt ook van de DA, maar met ruim 2000 euro houdt je gewoon echt geen rekening.

Ik heb om heel eerlijk te zijn niet zo'n lekker gevoel bij een heupkopamputatie, ik vraag me namelijk af in hoeverre dat het probleem oplost. Hij zou dan misschien wel trappen kunnen lopen, maar hoeveel per dag. Reken op 4x per dag naar buiten, trap af-trap op naar de 3e verdieping, ik vind het nogal wat. Ik weet verder helemaal niets van deze ingreep en zou me daar ook verder in moeten verdiepen. Wat ik natuurlijk ook zeker ga doen.

Het is echt ontzettend moeilijk, ik ga me in ieder geval in verschillende dingen verdiepen en wacht op een reactie van de stichting.

[Meeko]

En dan is deze methode óók nog een optie:
http://www.bouvierkennel.nl/medisch/kunstheup.htm

Is een kunstheup niet meteen al een stuk duurder

Mwah,scheelt een paar duizend eurootjes ja.
Maar het is een optie.
Wat ik zou doen in jullie geval is een aantal dingen goed op een rijtje zetten,informatie inwinnen en de hele boel blijven bespreken met de stichting.

een paar duizend euro maar ... hallo dan vraag je me toch wat hoor.
Als ik al geen 2000 heb, heb ik er echt geen paar meer
Als ik al met moeite misschien wel 2000 op kan brengen, laat staan dan een paar meer!!!

Even voor alle duidelijkheid ik ben 19, mijn vriend is 25. We wonen samen in een koopwoning (appartement), ik studeer en we doen het allemaal van 1 fulltime inkomen. We hebben echt wel een reserve voor rare kosten die op ons pad komen. Maar helaas hebben we er niet zomaar 2000 liggen

[Meeko]

En Meeko. Misschien is het een idee om hem te leren op een krant zijn behoefte te doen?
Is misschien een gek idee, maar tillen is voor een hond na zo'n operatie (mits je het doet) ook pittig hoor. Wij tilden Spike aan een band onder zijn buik mee naar buiten. Zodat hij niet veel hoefde te steunen dan.

Of heb je een balkon ofzo?

We hebben wel een balkon, dus dat zou geen probleem zijn.
Alhoewel, hij doet het alleen maar als we buiten zijn totaal niet binnen of op het balkon, maargoed dan zou hij wel moeten

[Hutsje]

Als ik je ook een advies mag geven? Je hond lijkt 'mij' ook een uistekende kandidaat voor een heupkoprecectie (heupkopamputatie).

In de meeste gevallen is het ook alleen maar nodig om 1 kant te laten opereren. Deze operatie koste mij als ik het goed had nog geen 300 euro incl medicijnen en nazorg voor 1 kant.

Ze halen de heupkop eraf en wat er dus niet zit kan niet meer slijten en geen pijn doen. Het enigste is dat je de spierontwikkeling moet bij houden.

Mijn hond is aan 2 kanten gedaan en dat is de eerste en tot nog toe enigste keer dat mijn DA 2 kanten heeft gedaan in de 20 jaar dat hij de operatie uitvoert.

Hij doet alles wat een gezonde hond ook doet incl traplopen ideaal voor het kweken van de spiertjes

Hoe zit het dan als ze ouder worden en de bespiering minder?

[Caro.]

Maar een vraagje dan.
Is het dan niet zonde om alles weg te halen als het ook 'opgelost' kan worden door de kop weer in de kom te krijgen?

Niet dat ik je aanval hoor, snap je wel hé.
Maar het lijkt me dan zo'n zonde.

Al is het super om te lezen dat het nu ook zo goed gaat

Enne.... ik ben ook bevooroordeeld hé, dat snap je.
Zo heeft ieder natuurlijk z'n eigen ding waar hij goede ervaringen mee heeft.

Ook al komt de kop weer in de kom dan blijft het probleem arthrose rond hangen. Alano had al erg arthrose en daar moesten er ook wat mee, zoals je kan zien had hij ook zowat geen kom(men) dus wat dan?.
Ik wild eniet dat een nieuwe kop voor problemen ging zorgen.

Daarbij heb ik zelf ook geen goede ervaringen met bekkenkantelingen. En nadat ik een Labrador uit ons asiel zag die na 2 mislukte kantelingen weer op de been kwam door 1 heupkopampuatie zag ik dat helemaal zitten
Ook mijn DA die al 20 jaar deze operatie uitvoert heeft met deze methode ook het meeste succes geboekt.
Ik zal ook weer als het mogelijk is voor deze operatie kiezen

Oké, ja, dat stukje van arthrose had ik even gemist bij hem. En nee, dan is een bekkenkanteling geen optie meer.
En op die foto zag ik idd geen kom, dan wordt het toch een ander verhaal.
Maar ok, duidelijk ja. Was zomaar ff benieuwd. Heb er toen wel van gelezen hoor, maar ja, je vergeet wel eens wat hé.

Onze da vertelde ons wel dat een bekkenkanteling wel vaak misgaat. Omdat er toch geopeerd gaat worden als er al athrose is, en dan gaat het gewoon niet meer, wat logisch is.
Wat dat betreft hadden wij 'geluk' dat we er zo vroeg bij waren.

Ik geloof ook best dat een hond zo'n gewricht op kan vangen met spieren.
Birdy is dan een heel ander hondje, maar zij heeft rechtsachter helemaal geen kop meer. Maar ze huppelt vrolijk rond, af en toe tilt ze die poot op als het te gek wordt. Scheelt natuurlijk ook dat ze zo weinig weegt.

Voor zover is er bij Meeko in ieder geval geen arthrose geconstateerd.

Dat een bekkenkanteling kan mislukken zit dus ook in mijn gedachtegang. Stel je gaat voor zo'n operatie, dat hij dan niet slaagt en het alsnog geen optie is om hem hier te houden :N:

Mijn vriend en ik hebben namelijk niet het gevoel dat het een optie is voor Meeko om bij ons te blijven wanneer zijn probleem niet verholpen kan worden. (en dan ook echt verholpen)

Even voor alle duidelijkheid, het zijn allemaal gedachtes die door mijn/ons hoofd razen en het is gewoon echt ontzettend moeilijk
Daarbij komt dat hij nu een week bij ons is en het beeld wat je natuurlijk voor ogen hebt hoe je zou willen dat het gaat op drastische wijze is veranderd. We hebben het natuurlijk totaal niet aan zien komen en het ligt verreweg van de verwachtingen die we bij de keus om een hond te adopteren hadden.
Ik wil niet kil overkomen naar Meeko hoor, want hij is me echt wel dierbaar en wil absoluut het beste voor hem. Maar dit zijn natuurlijk ook dingen die door ons hoofd gaan.

Dat we zijn levenstijl zouden moeten aanpassen met wat we voor ogen hadden is totaal niet het probleem. Maar zouden we het kostenplaatje gerealiseerd krijgen. Zouden wij zelf ook op een hele andere manier moeten gaan leven en ook onze andere dieren, wat natuurlijk nog verder weg ligt van dat wat de bedoeling was.
Je houdt rekening met eventuele extra kosten die je krijgt ook van de DA, maar met ruim 2000 euro houdt je gewoon echt geen rekening.

Ik heb om heel eerlijk te zijn niet zo'n lekker gevoel bij een heupkopamputatie, ik vraag me namelijk af in hoeverre dat het probleem oplost. Hij zou dan misschien wel trappen kunnen lopen, maar hoeveel per dag. Reken op 4x per dag naar buiten, trap af-trap op naar de 3e verdieping, ik vind het nogal wat. Ik weet verder helemaal niets van deze ingreep en zou me daar ook verder in moeten verdiepen. Wat ik natuurlijk ook zeker ga doen.

Het is echt ontzettend moeilijk, ik ga me in ieder geval in verschillende dingen verdiepen en wacht op een reactie van de stichting.

Het is ook niet nogal wat, wat jullie ineens op je bord hebben gekregen

Je adopteert een hond en na nog geen week blijkt dat er dit aan de hand is. De hond heeft pijn en je 'moet' ineens een vermogen gaan neertellen.

Natuurlijk had je dit niet verwacht en komt het enorm rauw op je dak vallen, dat is heel logisch.
Verder is het natuurlijk ook absoluut geen ideale situatie voor een hond met deze aandoening om dag in dag uit 3 trappen op en af te moeten lopen. Maar ja..... wat dan?
Herplaatsing met deze giga kosten in het vooruitzicht is volgens mij ook niet haalbaar.

Enorm moeilijk allemaal zeg

Ik ken ook wel een hond waarbij de spieren achter doorgesneden zijn en dit gaat allemaal prima. Nu was dat wel al bij een wat oudere hond, dus hoe dat zit bij wat jongere honden, dat weet ik niet.
Het kostenplaatje is echter veel en veel lager en de hond heeft geen pijn meer. De kwaal op zich wordt hier natuurlijk niet mee opgelost, maar de hond is wel pijnvrij.

Ik zou je heel goed laten informeren over alle verschillende methodes, de kans op slaging en de kosten.

[Daisy@]

Dat we zijn levenstijl zouden moeten aanpassen met wat we voor ogen hadden is totaal niet het probleem.

Als dit niet om de financiën gaan dan valt de rest mee hoor.
Oké, je weet natuurlijk nooit hoe het uitpakt een operatie. Onze da gaf ons 99% kans op een goede afloop. En wat ik begrijp is er bij Meeko ook geen arthrose.
Spike doet nu ook gewoon alles weer hoor, alleen wat opassen met springen. En wat ik schreef. Af en toe langs de fysio. Maar dat zijn de kosten en de moeite niet. Als we dat niet regelmatig met hem doen dat merken we het. Maar dat regelmatig is 3x per jaar, 25 euro per keer, en dan nog met 2 honden. Dus dat is het ergste niet.
Verder wandelt hij gewoon lekkere lange wandelingen en leeft z'n leven zoals een normale hond.

Ik blijf hier lezen, ben benieuwd hoe het verder gaat.
En pffff, natuurlijk is dit niet wat je hoopt en verwacht met een hond die je net in huis haalt. Het is ook niet nix! Sterkte in ieder geval. En als je nog info wilt hoor ik het wel. Ervaring genoeg hiermee..

[Natas.]

Oh meid, wat vind ik dit ontzettend triest voor jullie en Meeko
Sorry maar ik heb verder niet veel zinnigs te zeggen. Heel veel sterkte en ik hoop dat er een mogelijkheid is die voor Meeko kan en voor jullie te behapstukken is.

[Meeko]

Na een nacht weinig slapen ben ik in ieder geval wel weer wat wijzer geworden.

Ik heb een hele fijne site gevonden met eigenlijk de verschillende mogelijkheden en wanneer een hond hiervoor in aanmerking komt.
http://www.detweedelijn.nl/heupdysplasie.htm

Het doorsnijden van de spier in de lies, geeft alleen pijnverlichting en is bovendien tijdelijk, terwijl Meeko een jonge hond is en gewoon nog heel veel jaartjes vooruit moet. Verder geeft hij weinig tot geen pijnsignalen af, je hoort hem niet of nauwelijks. Maar zijn rustige houding zou weer wel kunnen duiden op pijn ipv op wennen aan ons huis, dus daar is ook moeilijk wat op te zeggen.

De heupkopresectie is een operatie die ze doen wanneer er flinke beschadiging is van de gewrichten, dat is op het moment dus ook absoluut niet het geval, dus zou ik ook niet voor deze operatie kiezen wanneer het (nog) niet nodig is. Daarbij is het resultaat onvoorspelbaarder naarmate de grote van de hond toeneemt. Dan komt natuurlijk ook weer de vraag wat het vele trappenlopen met hem gaat doen

Verder staat er nog de optie om een de zenuwtakjes kapot te maken zodat hij geen pijn heeft, nou dat valt al helemaal af. (is ook alleen gebaseerd op pijn en de resultaten wisselen sterk)
Er staat nog de optie om niets operatiefs te doen, maar op te letten met voeding, getrainde spieren en ontstekingsremmers voor de artrose. Deze valt eigenlijk ook af, omdat het niks oplost (niet in onze woonsituatie)

Ik heb dus het gevoel dat het enige wat in onze situatie in aanmerking komt de bekkenkanteling is. Nu dus nog de vraag, kunnen wij dit opbrengen, dat verdomde geld ook altijd

Wat zijn misschien anders de mogelijkheden.... tjah.. triest
Vanwege de slechte situatie waarin hij heeft gezeten dragen de spieren aan de achterhand van Meeko natuurlijk bijna niets. Een goede training gecombineerd met afvallen, een gedoseerde beweging en ontstekingsremmers zou voorlopig misschien heel veel kunnen doen. Alleen dat gecombineerd met onze woonsituatie is gewoon zinloos

We wachten nog steeds op een reactie van de stichting, heb in ieder geval het bericht gekregen dat ze druk bezig zijn om te kijken wat ze eventueel voor ons kunnen doen.
Vandaag ga ik in ieder geval nog even rondbellen voor wat prijsschattingen voor een bekkenkanteling en dan alles maar even een beetje laten rusten tot we wat meer weten van de stichting.

[Ari@ne]

Ik lees alles nu pas. Jemig Joyce, wat een ellende en zorgen. Ik vind het zo vreselijk voor jullie!

Ook ik vraag me af of niemand van die stichting Meeko daar gezien heeft. Halen ze zo maar ongezien een hond hierheen dus?Als jij het na een paar dagen al ziet lijkt het er dus op dat niemand van die stichting daar geweest is. Persoonlijk vind ik dat een slechte zaak dan en ik vind ook dat ze hierin absoluut een verantwoordelijkheid naar jullie toe hebben.
Begreep ik het goed dat je ook geen zekerheid hebt over eventuele andere ziektes?

Ik heb ontzettend met jullie en Meeko te doen en wens jullie heel veel sterkte. Ik wou dat ik iets kon doen voor jullie.

[Meeko]

Ik lees alles nu pas. Jemig Joyce, wat een ellende en zorgen. Ik vind het zo vreselijk voor jullie!

Ook ik vraag me af of niemand van die stichting Meeko daar gezien heeft. Halen ze zo maar ongezien een hond hierheen dus?Als jij het na een paar dagen al ziet lijkt het er dus op dat niemand van die stichting daar geweest is. Persoonlijk vind ik dat een slechte zaak dan en ik vind ook dat ze hierin absoluut een verantwoordelijkheid naar jullie toe hebben.
Begreep ik het goed dat je ook geen zekerheid hebt over eventuele andere ziektes?

Ik heb ontzettend met jullie en Meeko te doen en wens jullie heel veel sterkte. Ik wou dat ik iets kon doen voor jullie.

Nou ik heb een heel adoptiepakket gekregen en daar staat in dat alle honden erop getest worden. Maar testuitslagen ofzo heb ik niet dusja

Degene die met ons op schiphol hebben gewacht zijn van de stichting en hebben hem even gezien. Hij kon toen totaal niet op zijn achterpoten staan of lopen, dit hebben ze waargenomen, maar dit had evengoed met het roesje wat hij gekregen had te maken hebben. Meeko is met mensen meegevlogen die los stonden van de stichting, dus is er in ieder geval niemand van de stichting daarnaartoe gevlogen voor hem neem ik aan
De vlucht moet helemaal verschrikkelijk geweest zijn voor Meeko, door de roes die hij heeft gehad waren zijn spieren helemaal verslapt en heeft hij totaal geen klappen op kunnen vangen... een paar keer verschuiven in de kennel en hij heeft flinke klappen op zijn heup gehad
Ik ben het zeker met je eens dat er een verantwoordelijkheid van hun ligt naar ons toe. In ieder geval kunnen wij dit niet alleen

Dankjewel voor je woorden Ariane, maar jij kunt er ook niks mee

Geniet jij nou maar van de spanning van het wachten op Kika

[Meeko]

Ze zijn zo lief samen!!!


Kida hangt volledig op hem en ligt zo lekker te slapen

[MJ]

Jeetje meis....ik lees dit nu allemaal pas.
Wat ontzettend verdrietig
Ik wil je heel veel sterkte toe wensen en ik hoop dat de stichting je tegemoet kan komen in de kosten.
Hè...je had nu moeten kunnen genieten van een lieve ,gezonde Meeko ipv deze zorgen te hebben.

[ceciel]

Ik heb net 't hele topic doorgelezen. Wat erg voor jullie en Meeko. Advies kan ik je helaas niet geven. Ik kan je wel vertellen dat Riba bij aankomst uit Spanje ook ziek was en een operatie moest ondergaan en dat de stichting (AAI) alle kosten heeft vergoed destijds. Dus ik duim dat jullie in ieder geval wat financiele steun krijgen en heel veel sterkte met Meeko!!!

[bulletjebe]

Na een nacht weinig slapen ben ik in ieder geval wel weer wat wijzer geworden.

Ik heb een hele fijne site gevonden met eigenlijk de verschillende mogelijkheden en wanneer een hond hiervoor in aanmerking komt.
http://www.detweedelijn.nl/heupdysplasie.htm

Het doorsnijden van de spier in de lies, geeft alleen pijnverlichting en is bovendien tijdelijk,

Dit begrijp ik niet; want ik ken een hond die deze operatie heeft ondergaan en die is al 7 jaar en loopt nog als een tierelier.Maar deze hond had dus misvormingen en daarbij was bekkenkanteling beslist een slechte optie geweest.

terwijl Meeko een jonge hond is en gewoon nog heel veel jaartjes vooruit moet. Verder geeft hij weinig tot geen pijnsignalen af, je hoort hem niet of nauwelijks. Maar zijn rustige houding zou weer wel kunnen duiden op pijn ipv op wennen aan ons huis, dus daar is ook moeilijk wat op te zeggen.

De heupkopresectie is een operatie die ze doen wanneer er flinke beschadiging is van de gewrichten, dat is op het moment dus ook absoluut niet het geval, dus zou ik ook niet voor deze operatie kiezen wanneer het (nog) niet nodig is. Daarbij is het resultaat onvoorspelbaarder naarmate de grote van de hond toeneemt. Dan komt natuurlijk ook weer de vraag wat het vele trappenlopen met hem gaat doen

Verder staat er nog de optie om een de zenuwtakjes kapot te maken zodat hij geen pijn heeft, nou dat valt al helemaal af. (is ook alleen gebaseerd op pijn en de resultaten wisselen sterk)
Er staat nog de optie om niets operatiefs te doen, maar op te letten met voeding, getrainde spieren en ontstekingsremmers voor de artrose. Deze valt eigenlijk ook af, omdat het niks oplost (niet in onze woonsituatie)

Ik heb dus het gevoel dat het enige wat in onze situatie in aanmerking komt de bekkenkanteling is.

Voor een bekkenkanteling komen alleen honden in aanmerking waarbij de heup kop en heupkom niet aangetast zijn, want anders is zoals je zult begrijpen het resultaat op de lange termijn niet bevredigend vanwege de botwoekeringen

Nu dus nog de vraag, kunnen wij dit opbrengen, dat verdomde geld ook altijd

Wat zijn misschien anders de mogelijkheden.... tjah.. triest
Vanwege de slechte situatie waarin hij heeft gezeten dragen de spieren aan de achterhand van Meeko natuurlijk bijna niets. Een goede training gecombineerd met afvallen, een gedoseerde beweging en ontstekingsremmers zou voorlopig misschien heel veel kunnen doen. Alleen dat gecombineerd met onze woonsituatie is gewoon zinloos

We wachten nog steeds op een reactie van de stichting, heb in ieder geval het bericht gekregen dat ze druk bezig zijn om te kijken wat ze eventueel voor ons kunnen doen.
Vandaag ga ik in ieder geval nog even rondbellen voor wat prijsschattingen voor een bekkenkanteling en dan alles maar even een beetje laten rusten tot we wat meer weten van de stichting.

Ik zou toch eens naar verschillende klinieken bellen en de heupfoto's evt. doormailen zodat je wat meer te weten komt over de diverse behandelmethoden, waardoor je die methode kunt kiezen die voor Meeko het beste is

[C@rmen]

heh bah meis..
Geef je een hond een nieuwe kans op een leuk en gelukkig leven, krijg je dit...

Heel veel stertke toegewenst o.a. bij het maken van de keuze

[Erica]

Ik wil geen stooktrol zijn, maar er moet me toch iets van het hart hoor.

Wij zijn medio mei in het asiel van Ayamonte geweest, we hebben er ook beeldmateriaal van, met name op tape. Ik heb daar de secretaris geintervieuwd en met het verhaal wat zij toen vertelde strookt dit gewoon niet.

Ayamonte is een mooi asiel. Kennels zijn vrij groot en in mooie straatjes overzichtelijk aangelegd. De honden hebben voorzieningen om goed op te kunnen liggen, er zijn schaduwplekken en de honden lopen dagelijks los. Ik kan gewoon niet geloven dat dit over het hoofd is gezien. Het spijt me om het te zeggen hoor, want is was echt heel erg onder de indruk van het asiel. Het ziet er schitterend verzorgd uit, heel schoon, zonder opsmuck maar gewoon heel oke en gebouwd met de middelen die voorhande zijn.

Ayamonte is geen asiel waar de mensen de honden niet kennen, daar is de opzet niet naar en daar is het gewoon niet groot genoeg voor. In Refugio Kimba (dierenhulp Cadiz) zitten 3 keer zoveel honden en de vaste verzorger kent IEDERE hond bij zijn naam. Voor mijn gevoel moet het in Ayamonte dus zeker zo zijn dat ze de hond goed kennen.

Het gaat mij er niet om, om het asiel zwart te maken, want het is zondermeer een goed asiel en de honden hebben het er relatief goed. Ik zal je eerlijk zeggen dat als ik in Spanje zou wonen en zij pensionmogelijkheden zouden bieden, ik mijn honden (indien nodig) daar met gerust hart zou brengen.

Maar ik kan er gewoon met mijn pet niet bij dat dit niet gezien is. Met alle respect maar ik begrijp dat jullie nog best jong zijn en Meeko niet de zoveelste hond is die bij jullie is gekomen om heel oud te worden. En toch zien jullie in een paar dagen dat het dus echt mis zit. Je mag dan toch verwachten dat ze in het asiel ook deze waarnemingen hebben gedaan en het hun zeker verontrust zou moeten hebben. Daarom zou ik ook echt zeker stand houden en me door de stichting niet af laten schepen.

De opzet van al de stichtingen is om honden uit het buitenland te helpen, asielen te ondersteunen maar ook nazorg te bieden aan de honden en hun nieuwe baasjes hier in Nederland. En een goede stichting neemt die nazorg heel serieus. Zij nemen namelijk heel bewust de verantwoording voor hun geplaatste honden. Het werkt immers twee kanten op, je tekent een contract waar bij de meeste stichtingen in staat vermeld dat de hond ten alle tijden eigendom van de stichting blijft, je aan bepaalde zaken moet voldoen en dat zij dit ook willen controleren etc. etc. Een stichting die veel eisen aan zijn adoptanten steldt, moet daar ook zeker zelf veel bieden. Het is de keuze van de stichting zelf om deze honden onder hun beheer te plaatsen. Zij moeten daarnaast weer vertrouwen op het asiel dat de honden dus screent en zullen daar ook afspraken over hebben, maar dat zijn hun interne zaken. De stichting heeft gekozen te vertrouwen op het oordeel van de medewerkers van Ayamonte en op basis van de informatie die zij hebben gehandeld. En dat pleit hun dus niet vrij om te zeggen, "Bekijk het maar, jouw pech!"

Ik begrijp ook dat je nog op een antwoord wacht, dus het kan gewoon nog alle kanten op. Maar misschien heb je hier toch wat aan. Mocht het antwoord wat tegenvallen, laat je dan niet te snel uit het veld slaan! Het gaat er ook zeker niet om de stichting financieel uit te melken ofzo, maar ik ben wel van mening dat ze jullie gewoon moeten steunen zoveel als dat ze kunnen.

Groet,
Erica

[Meeko]

Na een nacht weinig slapen ben ik in ieder geval wel weer wat wijzer geworden.

Ik heb een hele fijne site gevonden met eigenlijk de verschillende mogelijkheden en wanneer een hond hiervoor in aanmerking komt.
http://www.detweedelijn.nl/heupdysplasie.htm

Het doorsnijden van de spier in de lies, geeft alleen pijnverlichting en is bovendien tijdelijk,

Dit begrijp ik niet; want ik ken een hond die deze operatie heeft ondergaan en die is al 7 jaar en loopt nog als een tierelier.Maar deze hond had dus misvormingen en daarbij was bekkenkanteling beslist een slechte optie geweest.

terwijl Meeko een jonge hond is en gewoon nog heel veel jaartjes vooruit moet. Verder geeft hij weinig tot geen pijnsignalen af, je hoort hem niet of nauwelijks. Maar zijn rustige houding zou weer wel kunnen duiden op pijn ipv op wennen aan ons huis, dus daar is ook moeilijk wat op te zeggen.

De heupkopresectie is een operatie die ze doen wanneer er flinke beschadiging is van de gewrichten, dat is op het moment dus ook absoluut niet het geval, dus zou ik ook niet voor deze operatie kiezen wanneer het (nog) niet nodig is. Daarbij is het resultaat onvoorspelbaarder naarmate de grote van de hond toeneemt. Dan komt natuurlijk ook weer de vraag wat het vele trappenlopen met hem gaat doen

Verder staat er nog de optie om een de zenuwtakjes kapot te maken zodat hij geen pijn heeft, nou dat valt al helemaal af. (is ook alleen gebaseerd op pijn en de resultaten wisselen sterk)
Er staat nog de optie om niets operatiefs te doen, maar op te letten met voeding, getrainde spieren en ontstekingsremmers voor de artrose. Deze valt eigenlijk ook af, omdat het niks oplost (niet in onze woonsituatie)

Ik heb dus het gevoel dat het enige wat in onze situatie in aanmerking komt de bekkenkanteling is.

Voor een bekkenkanteling komen alleen honden in aanmerking waarbij de heup kop en heupkom niet aangetast zijn, want anders is zoals je zult begrijpen het resultaat op de lange termijn niet bevredigend vanwege de botwoekeringen

Nu dus nog de vraag, kunnen wij dit opbrengen, dat verdomde geld ook altijd

Wat zijn misschien anders de mogelijkheden.... tjah.. triest
Vanwege de slechte situatie waarin hij heeft gezeten dragen de spieren aan de achterhand van Meeko natuurlijk bijna niets. Een goede training gecombineerd met afvallen, een gedoseerde beweging en ontstekingsremmers zou voorlopig misschien heel veel kunnen doen. Alleen dat gecombineerd met onze woonsituatie is gewoon zinloos

We wachten nog steeds op een reactie van de stichting, heb in ieder geval het bericht gekregen dat ze druk bezig zijn om te kijken wat ze eventueel voor ons kunnen doen.
Vandaag ga ik in ieder geval nog even rondbellen voor wat prijsschattingen voor een bekkenkanteling en dan alles maar even een beetje laten rusten tot we wat meer weten van de stichting.

Ik zou toch eens naar verschillende klinieken bellen en de heupfoto's evt. doormailen zodat je wat meer te weten komt over de diverse behandelmethoden, waardoor je die methode kunt kiezen die voor Meeko het beste is

Zo las ik het nou eenmaal op die site ik weet het ook allemaal niet meer....

Ik ga zeker contact opnemen met andere klinieken, maar ik moet ook weer wachten op een reactie van de orthopeed waarmee ik gesproken heb. Hij wilde sowieso nog een mening van een collega van hem inroepen en zou me daarna de foto's, de diagnose en de hele rotzooi meesturen.

Ik wil zeker meerdere meningen weten, maar ik weet het gewoon ook allemaal niet
Ik zie op een foto dat het er niet goed uitziet, maar dan houd het er ook wel meeop. Wat voor hem mogelijkheden bied, wat de kansen zijn... ik kan het je niet vertellen.... Kon ik het maar.

[bulletjebe]

Na een nacht weinig slapen ben ik in ieder geval wel weer wat wijzer geworden.

Ik heb een hele fijne site gevonden met eigenlijk de verschillende mogelijkheden en wanneer een hond hiervoor in aanmerking komt.
http://www.detweedelijn.nl/heupdysplasie.htm

Het doorsnijden van de spier in de lies, geeft alleen pijnverlichting en is bovendien tijdelijk,

Dit begrijp ik niet; want ik ken een hond die deze operatie heeft ondergaan en die is al 7 jaar en loopt nog als een tierelier.Maar deze hond had dus misvormingen en daarbij was bekkenkanteling beslist een slechte optie geweest.

terwijl Meeko een jonge hond is en gewoon nog heel veel jaartjes vooruit moet. Verder geeft hij weinig tot geen pijnsignalen af, je hoort hem niet of nauwelijks. Maar zijn rustige houding zou weer wel kunnen duiden op pijn ipv op wennen aan ons huis, dus daar is ook moeilijk wat op te zeggen.

De heupkopresectie is een operatie die ze doen wanneer er flinke beschadiging is van de gewrichten, dat is op het moment dus ook absoluut niet het geval, dus zou ik ook niet voor deze operatie kiezen wanneer het (nog) niet nodig is. Daarbij is het resultaat onvoorspelbaarder naarmate de grote van de hond toeneemt. Dan komt natuurlijk ook weer de vraag wat het vele trappenlopen met hem gaat doen

Verder staat er nog de optie om een de zenuwtakjes kapot te maken zodat hij geen pijn heeft, nou dat valt al helemaal af. (is ook alleen gebaseerd op pijn en de resultaten wisselen sterk)
Er staat nog de optie om niets operatiefs te doen, maar op te letten met voeding, getrainde spieren en ontstekingsremmers voor de artrose. Deze valt eigenlijk ook af, omdat het niks oplost (niet in onze woonsituatie)

Ik heb dus het gevoel dat het enige wat in onze situatie in aanmerking komt de bekkenkanteling is.

Voor een bekkenkanteling komen alleen honden in aanmerking waarbij de heup kop en heupkom niet aangetast zijn, want anders is zoals je zult begrijpen het resultaat op de lange termijn niet bevredigend vanwege de botwoekeringen

Nu dus nog de vraag, kunnen wij dit opbrengen, dat verdomde geld ook altijd

Wat zijn misschien anders de mogelijkheden.... tjah.. triest
Vanwege de slechte situatie waarin hij heeft gezeten dragen de spieren aan de achterhand van Meeko natuurlijk bijna niets. Een goede training gecombineerd met afvallen, een gedoseerde beweging en ontstekingsremmers zou voorlopig misschien heel veel kunnen doen. Alleen dat gecombineerd met onze woonsituatie is gewoon zinloos

We wachten nog steeds op een reactie van de stichting, heb in ieder geval het bericht gekregen dat ze druk bezig zijn om te kijken wat ze eventueel voor ons kunnen doen.
Vandaag ga ik in ieder geval nog even rondbellen voor wat prijsschattingen voor een bekkenkanteling en dan alles maar even een beetje laten rusten tot we wat meer weten van de stichting.

Ik zou toch eens naar verschillende klinieken bellen en de heupfoto's evt. doormailen zodat je wat meer te weten komt over de diverse behandelmethoden, waardoor je die methode kunt kiezen die voor Meeko het beste is

Zo las ik het nou eenmaal op die site ik weet het ook allemaal niet meer....

Ik ga zeker contact opnemen met andere klinieken, maar ik moet ook weer wachten op een reactie van de orthopeed waarmee ik gesproken heb. Hij wilde sowieso nog een mening van een collega van hem inroepen en zou me daarna de foto's, de diagnose en de hele rotzooi meesturen.

Ik wil zeker meerdere meningen weten, maar ik weet het gewoon ook allemaal niet
Ik zie op een foto dat het er niet goed uitziet, maar dan houd het er ook wel meeop. Wat voor hem mogelijkheden bied, wat de kansen zijn... ik kan het je niet vertellen.... Kon ik het maar.

Ik begrijp het heel goed Het komt op je af en je zit ermee in je hoofd. Probeer voorlopig rustig te blijven en laat alles even bezinken, je kiest vast wel een goede oplossing voor Meeko daar ben ik van overtuigd. Heel veel sterkte in elk geval

[Caro.]

Na een nacht weinig slapen ben ik in ieder geval wel weer wat wijzer geworden.

Ik heb een hele fijne site gevonden met eigenlijk de verschillende mogelijkheden en wanneer een hond hiervoor in aanmerking komt.
http://www.detweedelijn.nl/heupdysplasie.htm

Het doorsnijden van de spier in de lies, geeft alleen pijnverlichting en is bovendien tijdelijk,

Dit begrijp ik niet; want ik ken een hond die deze operatie heeft ondergaan en die is al 7 jaar en loopt nog als een tierelier.Maar deze hond had dus misvormingen en daarbij was bekkenkanteling beslist een slechte optie geweest.

terwijl Meeko een jonge hond is en gewoon nog heel veel jaartjes vooruit moet. Verder geeft hij weinig tot geen pijnsignalen af, je hoort hem niet of nauwelijks. Maar zijn rustige houding zou weer wel kunnen duiden op pijn ipv op wennen aan ons huis, dus daar is ook moeilijk wat op te zeggen.

De heupkopresectie is een operatie die ze doen wanneer er flinke beschadiging is van de gewrichten, dat is op het moment dus ook absoluut niet het geval, dus zou ik ook niet voor deze operatie kiezen wanneer het (nog) niet nodig is. Daarbij is het resultaat onvoorspelbaarder naarmate de grote van de hond toeneemt. Dan komt natuurlijk ook weer de vraag wat het vele trappenlopen met hem gaat doen

Verder staat er nog de optie om een de zenuwtakjes kapot te maken zodat hij geen pijn heeft, nou dat valt al helemaal af. (is ook alleen gebaseerd op pijn en de resultaten wisselen sterk)
Er staat nog de optie om niets operatiefs te doen, maar op te letten met voeding, getrainde spieren en ontstekingsremmers voor de artrose. Deze valt eigenlijk ook af, omdat het niks oplost (niet in onze woonsituatie)

Ik heb dus het gevoel dat het enige wat in onze situatie in aanmerking komt de bekkenkanteling is.

Voor een bekkenkanteling komen alleen honden in aanmerking waarbij de heup kop en heupkom niet aangetast zijn, want anders is zoals je zult begrijpen het resultaat op de lange termijn niet bevredigend vanwege de botwoekeringen

Nu dus nog de vraag, kunnen wij dit opbrengen, dat verdomde geld ook altijd

Wat zijn misschien anders de mogelijkheden.... tjah.. triest
Vanwege de slechte situatie waarin hij heeft gezeten dragen de spieren aan de achterhand van Meeko natuurlijk bijna niets. Een goede training gecombineerd met afvallen, een gedoseerde beweging en ontstekingsremmers zou voorlopig misschien heel veel kunnen doen. Alleen dat gecombineerd met onze woonsituatie is gewoon zinloos

We wachten nog steeds op een reactie van de stichting, heb in ieder geval het bericht gekregen dat ze druk bezig zijn om te kijken wat ze eventueel voor ons kunnen doen.
Vandaag ga ik in ieder geval nog even rondbellen voor wat prijsschattingen voor een bekkenkanteling en dan alles maar even een beetje laten rusten tot we wat meer weten van de stichting.

Ik zou toch eens naar verschillende klinieken bellen en de heupfoto's evt. doormailen zodat je wat meer te weten komt over de diverse behandelmethoden, waardoor je die methode kunt kiezen die voor Meeko het beste is

Zo las ik het nou eenmaal op die site ik weet het ook allemaal niet meer....

Ik ga zeker contact opnemen met andere klinieken, maar ik moet ook weer wachten op een reactie van de orthopeed waarmee ik gesproken heb. Hij wilde sowieso nog een mening van een collega van hem inroepen en zou me daarna de foto's, de diagnose en de hele rotzooi meesturen.

Ik wil zeker meerdere meningen weten, maar ik weet het gewoon ook allemaal niet
Ik zie op een foto dat het er niet goed uitziet, maar dan houd het er ook wel meeop. Wat voor hem mogelijkheden bied, wat de kansen zijn... ik kan het je niet vertellen.... Kon ik het maar.

Wacht nu even op deze orthopeed.
Dan kan je nog een second opinion vragen aan een andere orthopeed, de röntgenfoto's heb je al, dus dat zijn niet zoveel extra kosten.

Op basis van deze twee meningen zou ik een besluit nemen.
Hij loopt er al een tijd mee, dus een dag meer of minder maakt nu niet zo heel veel uit.

Hopelijk heb je dan ook al bericht van de Stichting in hoeverre ze bij kunnen dragen in de kosten (en eerlijk gezegd vind ik dat ze dit wel moeten doen).

[Meeko]

Ik wil geen stooktrol zijn, maar er moet me toch iets van het hart hoor.

Wij zijn medio mei in het asiel van Ayamonte geweest, we hebben er ook beeldmateriaal van, met name op tape. Ik heb daar de secretaris geintervieuwd en met het verhaal wat zij toen vertelde strookt dit gewoon niet.

Ayamonte is een mooi asiel. Kennels zijn vrij groot en in mooie straatjes overzichtelijk aangelegd. De honden hebben voorzieningen om goed op te kunnen liggen, er zijn schaduwplekken en de honden lopen dagelijks los. Ik kan gewoon niet geloven dat dit over het hoofd is gezien. Het spijt me om het te zeggen hoor, want is was echt heel erg onder de indruk van het asiel. Het ziet er schitterend verzorgd uit, heel schoon, zonder opsmuck maar gewoon heel oke en gebouwd met de middelen die voorhande zijn.

Ayamonte is geen asiel waar de mensen de honden niet kennen, daar is de opzet niet naar en daar is het gewoon niet groot genoeg voor. In Refugio Kimba (dierenhulp Cadiz) zitten 3 keer zoveel honden en de vaste verzorger kent IEDERE hond bij zijn naam. Voor mijn gevoel moet het in Ayamonte dus zeker zo zijn dat ze de hond goed kennen.

Het gaat mij er niet om, om het asiel zwart te maken, want het is zondermeer een goed asiel en de honden hebben het er relatief goed. Ik zal je eerlijk zeggen dat als ik in Spanje zou wonen en zij pensionmogelijkheden zouden bieden, ik mijn honden (indien nodig) daar met gerust hart zou brengen.

Maar ik kan er gewoon met mijn pet niet bij dat dit niet gezien is. Met alle respect maar ik begrijp dat jullie nog best jong zijn en Meeko niet de zoveelste hond is die bij jullie is gekomen om heel oud te worden. En toch zien jullie in een paar dagen dat het dus echt mis zit. Je mag dan toch verwachten dat ze in het asiel ook deze waarnemingen hebben gedaan en het hun zeker verontrust zou moeten hebben. Daarom zou ik ook echt zeker stand houden en me door de stichting niet af laten schepen.

De opzet van al de stichtingen is om honden uit het buitenland te helpen, asielen te ondersteunen maar ook nazorg te bieden aan de honden en hun nieuwe baasjes hier in Nederland. En een goede stichting neemt die nazorg heel serieus. Zij nemen namelijk heel bewust de verantwoording voor hun geplaatste honden. Het werkt immers twee kanten op, je tekent een contract waar bij de meeste stichtingen in staat vermeld dat de hond ten alle tijden eigendom van de stichting blijft, je aan bepaalde zaken moet voldoen en dat zij dit ook willen controleren etc. etc. Een stichting die veel eisen aan zijn adoptanten steldt, moet daar ook zeker zelf veel bieden. Het is de keuze van de stichting zelf om deze honden onder hun beheer te plaatsen. Zij moeten daarnaast weer vertrouwen op het asiel dat de honden dus screent en zullen daar ook afspraken over hebben, maar dat zijn hun interne zaken. De stichting heeft gekozen te vertrouwen op het oordeel van de medewerkers van Ayamonte en op basis van de informatie die zij hebben gehandeld. En dat pleit hun dus niet vrij om te zeggen, "Bekijk het maar, jouw pech!"

Ik begrijp ook dat je nog op een antwoord wacht, dus het kan gewoon nog alle kanten op. Maar misschien heb je hier toch wat aan. Mocht het antwoord wat tegenvallen, laat je dan niet te snel uit het veld slaan! Het gaat er ook zeker niet om de stichting financieel uit te melken ofzo, maar ik ben wel van mening dat ze jullie gewoon moeten steunen zoveel als dat ze kunnen.

Groet,
Erica

Voordat de adoptie tot stand kwam heb ik ook goede berichten over het asiel gehoord.

Ik wil verder eigenlijk niemand de schuld geven waar de fout ligt... Kijk de afwijking ligt natuurlijk ook bij de ouders van het dier en daar doet niemand wat aan
Aan wijzende vingers hebben we echt helemaal niks.
Wel ligt er een verantwoordelijkheid, wat de meeste wel met me eens zullen zijn. Ik ga ervanuit dat ze deze verantwoordelijkheid nemen en al het mogelijke doen, meer ligt ook niet in hun macht, helaas...

Het neemt niet weg dat er gewoon een grote fout is gemaakt, waar het dan ook fout gegaan is.
Balen voor ons, maar het is nu eenmaal niet anders.

-edit-
Wat we wel heel erg vreemd vonden is toen we kenbaar maakte dat we onze twijfels hadden over zijn heup en foto's wilde laten maken. Kregen we direct een reactie van het asiel met daarin dat er genoeg mogelijkheden zijn mocht hij zware HD hebben. Dat er met een goede beweging en wat afvallen het vast op te lossen is.
Niet dat deze reactie iets zegt, maar we vonden het gewoon vreemd (zeker nu achteraf)

[Meeko]

Wacht nu even op deze orthopeed.
Dan kan je nog een second opinion vragen aan een andere orthopeed, de röntgenfoto's heb je al, dus dat zijn niet zoveel extra kosten.

Op basis van deze twee meningen zou ik een besluit nemen.
Hij loopt er al een tijd mee, dus een dag meer of minder maakt nu niet zo heel veel uit.

Hopelijk heb je dan ook al bericht van de Stichting in hoeverre ze bij kunnen dragen in de kosten (en eerlijk gezegd vind ik dat ze dit wel moeten doen).

Dit is eigenlijk precies hoe ik het verder wil doen

Ik kan nu moeilijk een besluit nemen, want daarvoor moet ik gewoon nog wat reacties afwachten

Enja... die paar dagen maakt het verschil ook niet meer

[Daisy@]

Ik hoop dat de stichting ook wat over de brug kan komen om te helpen. Zo te lezen gebeurt dat misschien ook wel.

Ik blijf het lezen hier.

En als je er voor gaat zou ik zeker naar prijzen informeren. Daar schijnt echt veel verschil in te zitten.

[Demi]

Ik zou ook echt gaan vergelijken met de prijzen. Ooit eens een onderzoek gehad bij een van mijn honden en dat scheelde bij verschillende DA's echt heel veel!
Sterkte verder..

[Ari@ne]

Ik wil geen stooktrol zijn, maar er moet me toch iets van het hart hoor.

Wij zijn medio mei in het asiel van Ayamonte geweest, we hebben er ook beeldmateriaal van, met name op tape. Ik heb daar de secretaris geintervieuwd en met het verhaal wat zij toen vertelde strookt dit gewoon niet.

Ayamonte is een mooi asiel. Kennels zijn vrij groot en in mooie straatjes overzichtelijk aangelegd. De honden hebben voorzieningen om goed op te kunnen liggen, er zijn schaduwplekken en de honden lopen dagelijks los. Ik kan gewoon niet geloven dat dit over het hoofd is gezien. Het spijt me om het te zeggen hoor, want is was echt heel erg onder de indruk van het asiel. Het ziet er schitterend verzorgd uit, heel schoon, zonder opsmuck maar gewoon heel oke en gebouwd met de middelen die voorhande zijn.

Ayamonte is geen asiel waar de mensen de honden niet kennen, daar is de opzet niet naar en daar is het gewoon niet groot genoeg voor. In Refugio Kimba (dierenhulp Cadiz) zitten 3 keer zoveel honden en de vaste verzorger kent IEDERE hond bij zijn naam. Voor mijn gevoel moet het in Ayamonte dus zeker zo zijn dat ze de hond goed kennen.

Het gaat mij er niet om, om het asiel zwart te maken, want het is zondermeer een goed asiel en de honden hebben het er relatief goed. Ik zal je eerlijk zeggen dat als ik in Spanje zou wonen en zij pensionmogelijkheden zouden bieden, ik mijn honden (indien nodig) daar met gerust hart zou brengen.

Maar ik kan er gewoon met mijn pet niet bij dat dit niet gezien is. Met alle respect maar ik begrijp dat jullie nog best jong zijn en Meeko niet de zoveelste hond is die bij jullie is gekomen om heel oud te worden. En toch zien jullie in een paar dagen dat het dus echt mis zit. Je mag dan toch verwachten dat ze in het asiel ook deze waarnemingen hebben gedaan en het hun zeker verontrust zou moeten hebben. Daarom zou ik ook echt zeker stand houden en me door de stichting niet af laten schepen.

De opzet van al de stichtingen is om honden uit het buitenland te helpen, asielen te ondersteunen maar ook nazorg te bieden aan de honden en hun nieuwe baasjes hier in Nederland. En een goede stichting neemt die nazorg heel serieus. Zij nemen namelijk heel bewust de verantwoording voor hun geplaatste honden. Het werkt immers twee kanten op, je tekent een contract waar bij de meeste stichtingen in staat vermeld dat de hond ten alle tijden eigendom van de stichting blijft, je aan bepaalde zaken moet voldoen en dat zij dit ook willen controleren etc. etc. Een stichting die veel eisen aan zijn adoptanten steldt, moet daar ook zeker zelf veel bieden. Het is de keuze van de stichting zelf om deze honden onder hun beheer te plaatsen. Zij moeten daarnaast weer vertrouwen op het asiel dat de honden dus screent en zullen daar ook afspraken over hebben, maar dat zijn hun interne zaken. De stichting heeft gekozen te vertrouwen op het oordeel van de medewerkers van Ayamonte en op basis van de informatie die zij hebben gehandeld. En dat pleit hun dus niet vrij om te zeggen, "Bekijk het maar, jouw pech!"

Ik begrijp ook dat je nog op een antwoord wacht, dus het kan gewoon nog alle kanten op. Maar misschien heb je hier toch wat aan. Mocht het antwoord wat tegenvallen, laat je dan niet te snel uit het veld slaan! Het gaat er ook zeker niet om de stichting financieel uit te melken ofzo, maar ik ben wel van mening dat ze jullie gewoon moeten steunen zoveel als dat ze kunnen.

Groet,
Erica

ik ben het helemaal met je eens - ik bekijk het dus iets minder begripvol dan meeko - ik vind dat hier door mensen een serieuze fout is gemaakt, en dat die mensen (asiel + stichting, moeten ze onder elkaar juist wél uitzoeken, om te vermijden dat zoiets zich weer voordoet) daar de volle verantwoordelijkheid moeten voor dragen.

en meeko, natuurlijk is het zo dat het asiel er uiteraard niks kan aan doen dat de hond hd heeft, maar ze kunnen er wel aan doen dat ze hem als een normaal gezonde hond ter adoptie hebben vrijgegeven, en zo iemand 'out of the blue' met grote problemen hebben opgezadeld .

Ook ik ben het hiermee volledig eens. Ze zijn wel bij je geweest om te kijken hoe je woont, hoe je met je andere dieren omgaat etc. Dat vonden ze erg belangrijk. Iemand moet toch geweten hebben dat er iets niet goed was met Meeko, of dat nou in Spanje was of hier en dan vind ik dat ze hem idd niet als een gezonde hond hadden mogen aanbieden. Bij wie de schuld ligt, Spanje of NL, doet vind ik niet ter zake. Dit had gewoon niet mogen gebeuren en zij moeten nu de volle verantwoording op zich nemen is mijn mening.

Meisje, ik vind het zo vreselijk voor je. Zoiets kun je in jouw situatie er niet ook nog bij hebben. Nogmaals een dikke knuffel, ook voor Meeko.
En als ik iets kan doen laat het me weten!!!!