Hoe dat bij Gordo is gegaan is een heel verhaal maar ik zal proberen de hoofdpunten samen te vatten:
Hij kwam bij de DA voor een op het eerste gezicht vrij onschuldig iets. Hij had een vergrote prostaat. Gezien zijn leeftijd vroeg ik om een bloedonderzoekje, nu hij toch bij de DA was. Hij was op dit moment ogenschijnlijk gezond.
Maar de uitslag van het bloedonderzoek gaf aan dat hij verhoogde leverwaardes had, ALT op 200 en AST op 51. Deze ALT-waarde was voor de DA reden om gealarmeerd te zijn.
Vanwege deze leverwaardes werd hem een leverdiëet voorgeschreven in kombinatie met een middel wat in Nederland volgens mij niet te krijgen is. Dit heet Zentonil en bevat Methionine, een leverbeschermer en ook kreeg hij vit.b-komplex. Na 15 dagen moest ik terugkomen voor een nieuw bloedonderzoek.
De pest is dat hij op de dag van het voorschrijven van zijn leverdiëet ook injekties voorgeschreven kreeg met Dexamethason, vier dagen achter elkaar en daarna nog eentje met een ander cortisteroïde die vier dagen werkt. Totaal dus acht dagen op de cortisteroïde. Dit ter behandeling van zijn prostaat. Tevens kreeg hij voor 5 dagen amoxicicline voorgeschreven, ook voor de prostaat. Amoxicicline is ook erg belastend voor de lever.
Als gevolg van deze behandeling had hij twee weken later bij de herkontrole nog hogere waardes. Er werd toen wel iets gemompeld over een biopsie maar zij konden dit niet doen en achtten dit ook veel te riskant voor hem in zijn toestand, ivm de narkose die belastend voor de lever is. Ook vonden zij dit niet echt nodig.
Toen werd hem een kuur van 15 dagen Prednison voorgeschreven. Twee maal daags 15 mg. Hij weegt 20 kilo.
Na die 15 dagen was zijn ALT nog verder gestegen. Wat logisch is, weet ik nu.
Nu werd er overgeschakeld op Dexamethason injekties, in een enorm hoge dosis. Dit middel is nog veel belastender als Prednison.
Wat na 8 dagen duidelijk zichtbaar was. Hij was van een gezonde hond verandert in een hele magere en behoorlijk futloze hond met een flink opgezette buik ter hoogte van het middenrif. Dit was volgens de DA vocht.
Mij werd verteld dat ik hem minder Dexamethason kon gaan geven en dat er niets meer aan te doen zou zijn, hij zou gaan overlijden.
Ik kon dit niet zomaar accepteren en ben naar een andere DA gegaan, met Gordo die echt op sterven na dood leek, graatmager en verslechterend. Maar hij had nog levenslust.
En vanwege dit laatste vond de DA die hem zag het nog te vroeg om hem al in te laten slapen.
Deze DA was zeer verbaasd over de behandeling. Prednison, Dexamethason, Amoxicicline????? Ik moest akuut binnen twee dagen de Dexamethason afbouwen, de amoxicicline moest akuut gestopt worden. Ik kreeg een ander, beter leverdiëet voorgeschreven(Hepatic van Royal Canin) en hij was bereid een biopt te nemen, onder volledige narkose. Hiervoor gebruikte hij een narkosemiddel wat niet via de lever afgebroken wordt.
Omdat Gordo zeer verslapt was, hij kon amper meer op zijn poten staan, schreef hij hem jam voor. Voor de koolhydraten die hem energie zouden geven.
Gordo was zo ziek geworden omdat zijn lever niet meer werkte, door de medikatie.
Vanaf de derde dag na de biopsie en de veranderde voeding/medikatie begon ik te menen dat ik zag dat hij verbeterde. Na een weekje was ik als eerste ervan overtuigd dat hij bezig was met aankomen.
Ondertussen was de uitslag van de biopt binnen: kompleet vervette en opgezette lever, passend bij een dode hond. Als een van de mogelijke oorzaken van dit leverbeeld werd aangegeven vergiftiging. Voor mij was dit het ook, medicijnvergiftiging. De bloeduitslag was ook rampzalig slecht. Ik zag het heel zwart in. Maar, Gordo leek iets op te knappen en weer zijn in het leven te krijgen.
Die stijgende lijn heeft zich zodanig doorgezet dat hij nu net zo gezond lijkt als voordat zijn "behandeling" werd ingezet.
Hij zal best nog foute leverwaardes hebben maar ik laat voorlopig geen bloed meer onderzoeken. Zolang als hij gezond lijkt en geniet van elke dag ben ik tevreden. Tot op zekere hoogte.
Eén van de dingen die je uit bovenstaand verhaal kunt opmaken is dat er te lang is gewacht met een biopt. Dit had veel eerder gedaan moeten worden. Ook heb ik heel duidelijk gezien hoe hij van de medicijnen pas echt ziek is geworden en hoe hij weer heel snel en enorm is opgeknapt nadat die zooi niet meer gegeven werd.
Wat frappant was is dat ik tijdens de hele behandeling heb overlegd met een bevriende DA die het helemaal eens was met de gevolgde procedure. Pas DA nr. 3 was het helemaal oneens. DA 1 staat nog steeds volledig achter alles wat ze gedaan hebben. Zij zeggen dat ze niets fout hebben gedaan en dat ze het zo weer zouden doen bij een volgende hond met een beeld als Gordo had.
Gordo krijgt nu bvb. ook heel zweak mineraalhoudend bronwater, vooral Kalk (Ca) en Chloor zijn slecht voor de lever. In feite moet je alles wat maar enigszins belastend kan zijn voor de lever totaal vermijden. Het is heel belangrijk dat je je heel strikt houdt aan de voedingseisen die nu gesteld worden.
Dit laatste is weer een heel verhaal. Als je dat wilt wil ik daar best verder op in gaan, voorzover mijn beperkte kennis reikt dan.
In principe zou je nu eerst eens moeten kijken hoe hij reageert op een goed en strikt diëet, zonder medikatie en met spoed op zoek gaan naar een specialist die een biopt kan nemen bij een hond in een toestand als Manager. Zonder biopt blijft het nl. alleen maar gissen en kan er geen gerichte behandeling ingezet worden. Bel morgen bvb. de Wagenrenk eens. Die kliniek ken ik nog uit mijn tijd in Nederland. Zeker weten dat daar iemand zit die de kennis, ervaring en de middelen heeft om die biopt te nemen. De gemiddelde DA is absoluut niet in staat om zo´n biopt vakkundig te nemen en bovendien schieten de gemiddelde DA´s zwaar tekort als het gaat om diepgaande kennis omtrent leverstoornissen.
, heel veel sterkte.
en ik snap dat het allemaal heel wat is, maar ik zou het persoonlijk ook eng vinden om medicatie te geven, terwijl men niet weet wat er aan de hand is. hoe groot is het risico van een biopt? je zou er toch op zijn minst achter moeten kunnen komen wat er dan is...
