HELP... Fangio heeft net een aanval gehad

[MoniqueDM]

Wij onderscheiden drie fasen bij een TC:

1. tonische fase, alle spieren spannen aan, het lichaam verstijft, vaak vooraf gegaan door een kreet: al de lucht wordt in een keer uit de longen geblazen;
2. de clonische fase: schokfase, afwisselend verslappen en aanspannen van de spieren. Al die tijd kan de patient niet ademen en is hij bewusteloos;
3. op het eind van de clonische fase komt de ademhaling weer op gang en volgt de ontspanningsfase: de schokken nemen af, het lichaam gaat zich ontspannen, de patient komt weer bij bewustzijn.

Ergens in die vijf minuten moet uiteraard de ademhaling weer op gang komen, anders stikt de patiënt.

Honden blijven meestal ademen tijdens bovenstaande fases. Ik denk dat dat ook de reden is dat veel honden gaan schuimbekken. Bij een enkele hond treedt ademstilstand op, maar dat is heel zeldzaam.

Een status epilepticus is idd levensbedreigend o.a. omdat er ademhalingsproblemen ontstaan.

Hoe precies het verloop is bij een hond, weet ik niet. Maar ik kan me voorstellen dat als er geen ontspanning optreedt na de aanval, je kunt zeggen dat de hond niet ( goed) uit de aanval komt. Dat zou dan een reden zijn om te couperen.

Een status epilepticus is bij een hond om meerdere redenen levensbedreigend. Niet alleen kan er een ademstilstand optreden, maar ook de temperatuur van een hond kan veel te hoog oplopen (<meer dan 41 graden). Daarom moet je de temperatuur van een hond goed in de gaten houden tijdens een status. Door de te hoge temperatuur komt ook de zuurstofvoorziening van organen in gevaar, waardoor er hersenbeschadiging optreedt en in het ergste geval kan de hond overlijden aan een hartstilstand.
Een status is dus inderdaad in alle gevallen levensbedreigend en er moet direct ingegrepen worden door een dierenarts.

[Moon]

Agressie komt eigenlijk niet voor bij epilepsie. Vaak wordt het door eigenaren wel als dusdanig ervaren, maar het heeft er gewoon mee te maken dat ze na een toeval niets meer herkennen en tijdelijk blind zijn.
Zo is er ook een misverstand over het ontstaan van een karakterverandering door epilepsie. Dat is ook een misvatting. Honden met epilepsie kunnen wel een gedragsverandering ondergaan, maar karakterveranderingen zie je eigenlijk nooit.

Hoe wil je grauwen en grommen dan anders noemen? Agressie kan ook ontstaan uit angst. Dat was bij mijn hond wel duidelijk. De hele houding drukte grote angst uit en de zwarte pupillen dat hij niet of niet goed kon zien. Na een paar minuten ging de 'knop om' en kwam hij me hevig aflebberen en bleef maar tegen me opspringen; helemaal opgelucht. In het gewone leven heeft mijn hond nog nooit tegen iemand gegromd.
Je opmerking komt een beetje denigrerend over.

[Moon]

Alles verder goed gegaan met Fangio, Cloris?

[Mama Sanneke]

Voor nu lijkt hij wel weer een beetje meer wakker te zijn dan de hele dag, hij kijkt wat frisser uit zijn oogjes en kwispelt naar me als ik wat zeg, hij ligt op zijn bed want actief is hij niet, hij loopt nog erg stijf en wankel, hij is overigens 4 kilo afgevallen en dat is goed te zien, arm mannetje, ik hoop dat hij vanacht lekker kan slapen want ik kan ook wel een beetje slaap gebruiken..

Het arme Dutske,
Luka had eergister ook weer een aanvalletje, niet zo erg deze keer.
Vooral proberen kalm blijven, ik ga meestal bij Luka zitten zodat ie tegen me kan leunen tijdens het schudden.
Hij verstopt zich weeral twee avonden in de badkamer.
Hij zoekt dan liefst een donker plekje op.
Het is erg ontzettend zielig om het te moeten aanzien.
Sterkte !

[Roelfien]

Sterkte met Fangio, Cloor, ik kan me voorstellen dat je je een ongeluk schrikt als zo'n aanval plaats vindt.

[Moniek B.]

Pfffff..... wat een schrik zeg. Het is een van mijn nachtmerries dat de honden een epileptische aanval krijgen. Lijkt me vreselijk om te zien, denk dat je je zo vreselijk machteloos voelt....

Heel veel sterkte voor jullie allemaal, knuffel!

[MoniqueDM]

Agressie komt eigenlijk niet voor bij epilepsie. Vaak wordt het door eigenaren wel als dusdanig ervaren, maar het heeft er gewoon mee te maken dat ze na een toeval niets meer herkennen en tijdelijk blind zijn.
Zo is er ook een misverstand over het ontstaan van een karakterverandering door epilepsie. Dat is ook een misvatting. Honden met epilepsie kunnen wel een gedragsverandering ondergaan, maar karakterveranderingen zie je eigenlijk nooit.

Hoe wil je grauwen en grommen dan anders noemen? Agressie kan ook ontstaan uit angst. Dat was bij mijn hond wel duidelijk. De hele houding drukte grote angst uit en de zwarte pupillen dat hij niet of niet goed kon zien. Na een paar minuten ging de 'knop om' en kwam hij me hevig aflebberen en bleef maar tegen me opspringen; helemaal opgelucht. In het gewone leven heeft mijn hond nog nooit tegen iemand gegromd.
Je opmerking komt een beetje denigrerend over.

Je hebt het antwoord zelf al gegeven Marijke .
Maar het is zeker geen agressie die "van nature" in een hond kan zitten. Mensen intrepreteren het grommen als agressie, maar dit wordt inderdaad veroorzaakt door de angst en de onzekerheid van het tijdelijk blind zijn en niets meer herkennen.

Kun je me uitleggen waarom mijn opmerking denigrerend overkomt? Zo was de opmerking zeker niet bedoeld, dus ik ben benieuwd naar je uitleg.

[Moon]

Agressie komt eigenlijk niet voor bij epilepsie. Vaak wordt het door eigenaren wel als dusdanig ervaren, maar het heeft er gewoon mee te maken dat ze na een toeval niets meer herkennen en tijdelijk blind zijn.
Zo is er ook een misverstand over het ontstaan van een karakterverandering door epilepsie. Dat is ook een misvatting. Honden met epilepsie kunnen wel een gedragsverandering ondergaan, maar karakterveranderingen zie je eigenlijk nooit.

Hoe wil je grauwen en grommen dan anders noemen? Agressie kan ook ontstaan uit angst. Dat was bij mijn hond wel duidelijk. De hele houding drukte grote angst uit en de zwarte pupillen dat hij niet of niet goed kon zien. Na een paar minuten ging de 'knop om' en kwam hij me hevig aflebberen en bleef maar tegen me opspringen; helemaal opgelucht. In het gewone leven heeft mijn hond nog nooit tegen iemand gegromd.
Je opmerking komt een beetje denigrerend over.

Je hebt het antwoord zelf al gegeven Marijke .
Maar het is zeker geen agressie die "van nature" in een hond kan zitten. Mensen intrepreteren het grommen als agressie, maar dit wordt inderdaad veroorzaakt door de angst en de onzekerheid van het tijdelijk blind zijn en niets meer herkennen.

Kun je me uitleggen waarom mijn opmerking denigrerend overkomt? Zo was de opmerking zeker niet bedoeld, dus ik ben benieuwd naar je uitleg.

Ik wil de topic van Cloris niet verder 'vervuilen', denk dat zij niet op zo'n discussie zit te wachten Alleen nog even wat ik bedoelde.
Ik denk dat jij een andere uitleg geeft aan agressie, dan ik. Grommen en grauwen is een uiting van agressie, dan hoeft het niet gelijk in het karakter van de hond te zitten. Angst-agressie is ook agressie. Je opmerking kwam wat belerend op mij over; 'dat die domme eigenaren dat gedrag verkeerd interpreteren', zoiets. Ik weet bijna zeker dat mijn goeiige, vriendelijke, zachtaardige (zijn er nog meer woorden voor
?) hond mij gebeten zou hebben als ik hem benaderd had of aangeraakt. Hij kon niet anders; was doodsbang..

Groetjes, Marijke

[MoniqueDM]

Je hebt het antwoord zelf al gegeven Marijke .
Maar het is zeker geen agressie die "van nature" in een hond kan zitten. Mensen intrepreteren het grommen als agressie, maar dit wordt inderdaad veroorzaakt door de angst en de onzekerheid van het tijdelijk blind zijn en niets meer herkennen.

Kun je me uitleggen waarom mijn opmerking denigrerend overkomt? Zo was de opmerking zeker niet bedoeld, dus ik ben benieuwd naar je uitleg.

Ik wil de topic van Cloris niet verder 'vervuilen', denk dat zij niet op zo'n discussie zit te wachten Alleen nog even wat ik bedoelde.
Ik denk dat jij een andere uitleg geeft aan agressie, dan ik. Grommen en grauwen is een uiting van agressie, dan hoeft het niet gelijk in het karakter van de hond te zitten. Angst-agressie is ook agressie. Je opmerking kwam wat belerend op mij over; 'dat die domme eigenaren dat gedrag verkeerd interpreteren', zoiets. Ik weet bijna zeker dat mijn goeiige, vriendelijke, zachtaardige (zijn er nog meer woorden voor
?) hond mij gebeten zou hebben als ik hem benaderd had of aangeraakt. Hij kon niet anders; was doodsbang..

Groetjes, Marijke

Dat laatste wat je schrijft zou heel makkelijk kunnen hoor Marijke. Ik denk dat we allebei een beetje hetzelfde bedoelen, maar dat we er net ieder een eigen zwaai aangeven .

In mijn opmerking heb ik nooit de intentie gehad om iemand onderuit te halen of te beledigen. Ik heb het ook niet over "domme eigenaren" of iets dergelijks gehad. Ik denk dat dit op een miscomminucatie berust en inderdaad, we zullen er de topic van Cloris verder niet mee belasten.

[cloris]

Alles verder goed gegaan met Fangio, Cloris?

Ja hij heeft heerlijk geslapen en ik ook, vanmorgen begroette hij mij met een kwispel en een echte "Fangio" blik in zijn ogen hij wilde plassen en direct eten gelukkig, nog wat waggelend maar hij is weer een beetje de oude om zo te zien, hij ligt weer op de bank en dat is al een goed teken

[Caro.]

Alles verder goed gegaan met Fangio, Cloris?

Ja hij heeft heerlijk geslapen en ik ook, vanmorgen begroette hij mij met een kwispel en een echte "Fangio" blik in zijn ogen hij wilde plassen en direct eten gelukkig, nog wat waggelend maar hij is weer een beetje de oude om zo te zien, hij ligt weer op de bank en dat is al een goed teken

Jaaaaaaaaa wat fijn!!!!
Pfff, wat een zorgen allemaal he meis?! Nu hopelijk was het éénmalig.

Dikke knufs

[cloris]

Alles verder goed gegaan met Fangio, Cloris?

Ja hij heeft heerlijk geslapen en ik ook, vanmorgen begroette hij mij met een kwispel en een echte "Fangio" blik in zijn ogen hij wilde plassen en direct eten gelukkig, nog wat waggelend maar hij is weer een beetje de oude om zo te zien, hij ligt weer op de bank en dat is al een goed teken

Jaaaaaaaaa wat fijn!!!!
Pfff, wat een zorgen allemaal he meis?! Nu hopelijk was het éénmalig.

Dikke knufs

Nou laten we het idd hopen, maar elke keer als hij nu wat uitglijdt of een rare pas zet, voel ik mezelf schrikken.....

[Moon]

Alles verder goed gegaan met Fangio, Cloris?

Ja hij heeft heerlijk geslapen en ik ook, vanmorgen begroette hij mij met een kwispel en een echte "Fangio" blik in zijn ogen hij wilde plassen en direct eten gelukkig, nog wat waggelend maar hij is weer een beetje de oude om zo te zien, hij ligt weer op de bank en dat is al een goed teken

Jaaaaaaaaa wat fijn!!!!
Pfff, wat een zorgen allemaal he meis?! Nu hopelijk was het éénmalig.

Dikke knufs

Nou laten we het idd hopen, maar elke keer als hij nu wat uitglijdt of een rare pas zet, voel ik mezelf schrikken.....

Heerlijk dat hij haast helemaal weer de oude is!

Bij Dante begint (tot nu toe) de aanval met een beetje braken. Nou dat doen honden wel eens... Ik dus iedere keer in de opperste staat van paraatheid Maar gelukkig slijt dat en sta ik er niet veel meer bij stil tot er weer een aanval komt (gelukkig zit er tot nu toe veel tijd tussen).

Fangio ligt vaak op de bank hè, zou je als hij alleen is niet een oud matras of zo voor de bank kunnen leggen, om zijn val te breken als hij nog eens een aanval zou krijgen (ik duim natuurlijk dat dat nooit meer voorkomt). Ik ben nl. nu wel heel blij dat Dante nooit op de bank mag/gaat (was het domein van de katten ). Maar als je hond het altijd gewend is geweest is het wel heel sneu als hij dat nu niet meer zou mogen. Ben ook kritisch de kamer doorgegaan en alles zo gezet dat er zo min mogelijk ongelukken kunnen gebeuren (losse vazen op de grond bijv). Je kunt niet alles wegzetten natuurlijk, maar zo veel mogelijk..
Dante is heel weinig alleen thuis, maar ja soms ontkom ik er niet aan
zeker nu hij maar zo weinig mag lopen.
Nou toch nog steeds hopen dat het een eenmalig incident is geweest bij Fangio!

Gr. Marijke

[Living XL]

Fijn om te lezen dat jullie de nacht goed door zijn gekomen.
Ik hoop dat het eens en nooit meer is...

En ook ik heb niet je topic willen "bevuilen" hoop dat je wat hebt aan de ervaringen die anderen
en ik hier neer hebben gezet.

Veel sterkte nog!

[Caro.]

Alles verder goed gegaan met Fangio, Cloris?

Ja hij heeft heerlijk geslapen en ik ook, vanmorgen begroette hij mij met een kwispel en een echte "Fangio" blik in zijn ogen hij wilde plassen en direct eten gelukkig, nog wat waggelend maar hij is weer een beetje de oude om zo te zien, hij ligt weer op de bank en dat is al een goed teken

Jaaaaaaaaa wat fijn!!!!
Pfff, wat een zorgen allemaal he meis?! Nu hopelijk was het éénmalig.

Dikke knufs

Nou laten we het idd hopen, maar elke keer als hij nu wat uitglijdt of een rare pas zet, voel ik mezelf schrikken.....

Ja dat snap ik hoor..... je bent je ook helemaal te barste geschrokken natuurlijk

[Jolly]

Lees het hele verhaal nu pas............Pffff, ben blij dat het nu wat beter gaat met Fangio. Zal alleen een weerslag op jou hebben dit hele gebeuren, bij ieder zuchtje en kreuntje staat je hart stil. Heel veel sterkte........

[bulletjebe]

Alles verder goed gegaan met Fangio, Cloris?

Ja hij heeft heerlijk geslapen en ik ook, vanmorgen begroette hij mij met een kwispel en een echte "Fangio" blik in zijn ogen hij wilde plassen en direct eten gelukkig, nog wat waggelend maar hij is weer een beetje de oude om zo te zien, hij ligt weer op de bank en dat is al een goed teken

Gelukkig gaat het al weer wat beter Dikke knuffel voor je mannetje, hopelijk blijft het bij deze ene aanval. Sterkte Cloor!

[cloris]

Fangio ligt vaak op de bank hè, zou je als hij alleen is niet een oud matras of zo voor de bank kunnen leggen, om zijn val te breken als hij nog eens een aanval zou krijgen (ik duim natuurlijk dat dat nooit meer voorkomt). Ik ben nl. nu wel heel blij dat Dante nooit op de bank mag/gaat (was het domein van de katten ). Maar als je hond het altijd gewend is geweest is het wel heel sneu als hij dat nu niet meer zou mogen. Ben ook kritisch de kamer doorgegaan en alles zo gezet dat er zo min mogelijk ongelukken kunnen gebeuren (losse vazen op de grond bijv). Je kunt niet alles wegzetten natuurlijk, maar zo veel mogelijk..
Dante is heel weinig alleen thuis, maar ja soms ontkom ik er niet aan
zeker nu hij maar zo weinig mag lopen.
Nou toch nog steeds hopen dat het een eenmalig incident is geweest bij Fangio!

Gr. Marijke

Yep Fange ligt altijd op de bank, er ligt geen matras voor want dat is ook niet echt te doen, maar een kleed ligt er wel, hij sprong overigens net voor de aanval van de bank naar de plaats waar hij altijd op zijn bed ligt, helaas had ik dat bed net even weggelegd omdat ik em moest opschudden nog (fatboy) ik heb het idee dat hij een "veilige" plaats zoekt, er is mij wel het een en ander duidelijk geworden na deze aanval.. toen ik hem 2 maanden geleden vond in de bijkeuken voelde ik mij enorm schuldig, waarom had ik het niet gehoord, waarom heeft hij niet "geroepen" dat hij zo'n pijn had.. toen ik hem zag zo net na zijn aanval wist ik het direct; hij had 2 maanden geleden exact hetzelfde gehad alleen toen is hij naar de bijkeuken gelopen want daar ligt normaal een groot 2 pers.matras en je raad het al, dat matras stond toen net ff buiten omdat ik het had schoongemaakt en daardoor is hij toen vermoedelijk enorm hard op de stenen terecht gekomen met de bekende gevolgen voor zijn rug bij de kliniek is eigenlijk toen alle aandacht naar zijn rug gegaan en ook daar werd gezegd dat die pijn zelfs een aanval kan veroorzaken, net als vergiftiging (wat hij dus ook een jaar of 4 geleden heeft gehad).
Nu weet ik dus dat de volgorde andersom is en vreemd genoeg voel ik me daar nu minder schuldig om want dit kan je niet echt voorkomen en Fangio zelf is op dat moment onbereikbaar dus mij waarschuwen kan hij al zowieso niet (doet hij altijd trouwens als er maar wat is).

Ik ben er niet van overtuigd dat dit eenmalig blijft, hij heeft dus nu in 2 maanden 2 flinke aanvallen gehad en voor veel mensen zal dit niet veel zijn gezien de aantallen aanvallen van sommige honden maar ik die dit nog nooit echt heeft meegemaakt vind het veel.. ik ga hopen dat het hierbij blijft en als het al weer komt dat er genoeg tijd tussen zit dat hij kan herstellen van deze want dat is toch wel het kritieke punt bij Fangio vermoed ik.

Voorlopig gaat hij lekker, net even weer naar buiten geweest en hij wilde al wat verder, ik houd hem goed in de peiling want stevig op zijn benen staat hij niet.
Verder ben ik juist blij met alle reacties in dit topic want door verschillende ervaringen leer je alleen maar, en bij deze aan een ieder alvast bedankt voor de steun, alle adviezen en knuffels, Fangio heeft ze gekregen

[Moon]

Fangio ligt vaak op de bank hè, zou je als hij alleen is niet een oud matras of zo voor de bank kunnen leggen, om zijn val te breken als hij nog eens een aanval zou krijgen (ik duim natuurlijk dat dat nooit meer voorkomt). Ik ben nl. nu wel heel blij dat Dante nooit op de bank mag/gaat (was het domein van de katten ). Maar als je hond het altijd gewend is geweest is het wel heel sneu als hij dat nu niet meer zou mogen. Ben ook kritisch de kamer doorgegaan en alles zo gezet dat er zo min mogelijk ongelukken kunnen gebeuren (losse vazen op de grond bijv). Je kunt niet alles wegzetten natuurlijk, maar zo veel mogelijk..
Dante is heel weinig alleen thuis, maar ja soms ontkom ik er niet aan
zeker nu hij maar zo weinig mag lopen.
Nou toch nog steeds hopen dat het een eenmalig incident is geweest bij Fangio!

Gr. Marijke

Yep Fange ligt altijd op de bank, er ligt geen matras voor want dat is ook niet echt te doen, maar een kleed ligt er wel, hij sprong overigens net voor de aanval van de bank naar de plaats waar hij altijd op zijn bed ligt, helaas had ik dat bed net even weggelegd omdat ik em moest opschudden nog (fatboy) ik heb het idee dat hij een "veilige" plaats zoekt, er is mij wel het een en ander duidelijk geworden na deze aanval.. toen ik hem 2 maanden geleden vond in de bijkeuken voelde ik mij enorm schuldig, waarom had ik het niet gehoord, waarom heeft hij niet "geroepen" dat hij zo'n pijn had.. toen ik hem zag zo net na zijn aanval wist ik het direct; hij had 2 maanden geleden exact hetzelfde gehad alleen toen is hij naar de bijkeuken gelopen want daar ligt normaal een groot 2 pers.matras en je raad het al, dat matras stond toen net ff buiten omdat ik het had schoongemaakt en daardoor is hij toen vermoedelijk enorm hard op de stenen terecht gekomen met de bekende gevolgen voor zijn rug bij de kliniek is eigenlijk toen alle aandacht naar zijn rug gegaan en ook daar werd gezegd dat die pijn zelfs een aanval kan veroorzaken, net als vergiftiging (wat hij dus ook een jaar of 4 geleden heeft gehad).
Nu weet ik dus dat de volgorde andersom is en vreemd genoeg voel ik me daar nu minder schuldig om want dit kan je niet echt voorkomen en Fangio zelf is op dat moment onbereikbaar dus mij waarschuwen kan hij al zowieso niet (doet hij altijd trouwens als er maar wat is).

Ik ben er niet van overtuigd dat dit eenmalig blijft, hij heeft dus nu in 2 maanden 2 flinke aanvallen gehad en voor veel mensen zal dit niet veel zijn gezien de aantallen aanvallen van sommige honden maar ik die dit nog nooit echt heeft meegemaakt vind het veel.. ik ga hopen dat het hierbij blijft en als het al weer komt dat er genoeg tijd tussen zit dat hij kan herstellen van deze want dat is toch wel het kritieke punt bij Fangio vermoed ik.

Voorlopig gaat hij lekker, net even weer naar buiten geweest en hij wilde al wat verder, ik houd hem goed in de peiling want stevig op zijn benen staat hij niet.
Verder ben ik juist blij met alle reacties in dit topic want door verschillende ervaringen leer je alleen maar, en bij deze aan een ieder alvast bedankt voor de steun, alle adviezen en knuffels, Fangio heeft ze gekregen

Ik had begrepen dat hij de vorige keer van de bank af gevallen was, sorry voor mijn overbodige advies Wel een fijn idee dat hij het ws. aan voelt komen en een veilige plek zoekt! Dante ging na het braken als een wezenloos rond rennen (achterom kijkend alsof iets hem achterna zat ) en tijdens dat rennen viel hij neer. Weet niet of het altijd zo zal gaan maar dat is tot nu toe het patroon.
Natuurlijk maakt het voor jou niet uit of andere honden dagelijks toevallen krijgen; wat jouw hond overkomt voel jij tot in je botten! Dante heeft ze ook 'maar' om de paar maanden gehad maar iedere keer ben ik toch weer overstuur en bibberig ervan (minder dan de eerste keer omdat ik toen echt dacht dat hij dood ging). En die eerste aanval (wat het nu wel zeker blijkt te zijn) verliep ook wel extreem dramatisch door de breuk in zijn rug!

[cloris]

Oh maar hier zou ik idd niet aan kunnen "wennen" om het maar ff een naam te geven, ik vind het echt doodeng en vooral eigenlijk best zielig, hij keek zo verdwaasd echt van; waar ben ik, wat is dit, wie ben jij? en dan die krampen, nee bah ik raak daar echt van slag van hoor

Maar hij ligt nu weer op zijn rug op de bank... heerlijk want dat is mijn mannetje

[bianca83]

Ow gelukkig maar Cloor dat hij weer de Fangio is

[Jacky]

het is verschrikkelijk om te zien Cloor en het blijft verschrikkelijk.Je kan nl. helemaal niks doen op dat moment. Ja bij hem zitten en troosten en zorgen dat hij zichzelf niet verwonden kan. Ik vind het elke keer ook vreselijk om te zien
Ik wens jullie sterkte en een dikke knuffel van Fangio

[MoniqueDM]

Oh maar hier zou ik idd niet aan kunnen "wennen" om het maar ff een naam te geven, ik vind het echt doodeng en vooral eigenlijk best zielig, hij keek zo verdwaasd echt van; waar ben ik, wat is dit, wie ben jij? en dan die krampen, nee bah ik raak daar echt van slag van hoor

Ik heb er nu al een poosje mee te maken Cloris en ik zeg altijd: "wennen doet het nooit, je leert er mee omgaan".
Daar heb je ook alles mee gezegd, want het blijft een vreselijk gezicht om je maatje in zo'n toestand te zien.

Wel fijn om te horen dat Fiango toch zo relatief snel opknapt !

[cloris]

Oh maar hier zou ik idd niet aan kunnen "wennen" om het maar ff een naam te geven, ik vind het echt doodeng en vooral eigenlijk best zielig, hij keek zo verdwaasd echt van; waar ben ik, wat is dit, wie ben jij? en dan die krampen, nee bah ik raak daar echt van slag van hoor

Ik heb er nu al een poosje mee te maken Cloris en ik zeg altijd: "wennen doet het nooit, je leert er mee omgaan".
Daar heb je ook alles mee gezegd, want het blijft een vreselijk gezicht om je maatje in zo'n toestand te zien.

Wel fijn om te horen dat Fiango toch zo relatief snel opknapt !

Hij is idd opgeknapt maar nog wel heel moe

[*tweety*]

Fijn dat hij weer wat is opgeknapt

[Ari@ne]

Jee, ik lees het nu pas Cloris.
Ging het net een beetje beter met Fangio, en nu dit .
Gelukkig zijn je laatste berichten positiever .

Sterkte .

[jenny*]

lees het net alemaal.
jeetje, das schrikken zeg.
maar gelukkig is het al weer wat beter he....
Sterkte ermee, kan me goed voorstellen dat de schrik er goed inzit

[Angeniet]

Het lijkt me verschrikkelijk om je mannetje zo te zien, Cloris
Fijn dat hij weer aan het opknappen is!

[Carmen]

Och Cloris je arme oude ventje krijgt wel wat te lijden he...Gelukkig knapt hij weer op

[cloris]

Och Cloris je arme oude ventje krijgt wel wat te lijden he...Gelukkig knapt hij weer op

Ja dat maakt me dan ook zo verdrietig... het is al zo'n rot gezicht.

Maar hij knapt langzamerhand weer op en ik betrapte mezelf erop dat ik al op een rijtje heb wat er moet gebeuren en wat ik moet doen als het weer gebeurd, daar ben ik persoonlijk best blij om want ik kan alleen maar proberen hem te helpen en hem te steunen tot het weer voorbij gaat.

Hij ligt heerlijk te slapen en zijn lekkere trek is terug, er voor opstaan doet hij niet als ik koekjes pak, dat moet ik echt brengen daar merk ik ook aan dat hij echt moe is.