Dapper heeft soms aanvallen, komt iemand dit bekend voor?

[MoniqueDM]

Monique, Ik heb ook nog wat te vragen en ik vind het leuk dat je hier meer over weet te vertellen. Dapper is 7 en pas de laatste 2 jaar heeft hij dit soort toevalletjes..laten we het zo maar even noemen.
Hoe ontstaat zoiets? Kan er nog iets anders aan ten gronde liggen?

Ja Eline, dat is heel goed mogelijk.
Dapper zit qua leeftijd (dat de epilepsie is ontstaan) een beetje op de grens van primaire epilepsie (zonder onderliggende oorzaak, dus we gaan ervan uit dat het met een erfelijke factor te maken heeft) en secundaire epilepsie (met onderliggende oorzaak).

Daarom had ik het al over een heel uitgebreid bloedonderzoek. Hierbij moet gekeken worden naar: leukocyten (ontstekingen), rode bloedlichaampjes (zuurstofvoorziening), uitgebreid schildklieronderzoek (hele panel van T3, T4 en TSH), amoniak (levershunt), glucose (suiker) en zo kan ik nog wel even door gaan.
Indien er niets uit het bloed komt, gaan we uit van primaire epilepsie. Komt er wel iets uit het bloed, dan moet daarop behandeld gaan worden en dan mag er geen medicatie tegen de epilepsie worden voorgeschreven.
Eerst moet de oorzaak worden aangepakt en soms, zo niet vaak, zie je dan ook dat de toevallen verdwijnen.

Epilepsie heeft helaas een sterk toenemende tendens bij onze honden. Vraag me niet hoe dat komt, want daar heb ik geen antwoord op. Misschien zouden de rasverenigingen de fokeisen wat strenger moeten maken, zodat ouderdieren, zusjes en broertjes van een hond met epilepsie, direct van de fok worden uitgesloten.

[Moon]

Misschien een idee om je verhaal op het -epilepsie bij honden forum- te doen? Ja ik weet dat ik daar altijd mee aan kom, maar er is echt heel veel kennis aanwezig daar . De link;
http://www.epilepsiebijhonden.nl/forum/

Ik ben een actief lid op bovengenoemd forum.

Kijk; dat is helemaal mooi; het forum heeft jou (Marc) gevonden

[Hanneke]

Zoals je het beschrijft, Marc, lijkt het ook wel een beetje op wat Tjeu had. Bij inspanning een epilepsie-achtige aanval, omvallen, trappelen.... dus we zagen het somber in. Bij Tjeu bleek het aan de schildklier te liggen, hij heeft hypothyroïdie waardoor zijn hart te langzaam klopte. Met pillen is dat opgelost.
Het is in ieder geval iets dat met een simpel bloedonderzoek vast te stellen is. En iets wat makkelijker op te lossen is dan epilepsie.

Sterkte ermee, in ieder geval. Ik herinner me de schrik om Tjeu nog goed, dus ik hoop dat het iets simpels blijkt te zijn.

[Jacky]

klinkt een beetje hetzelfde als Ivan het heeft. Ook hij heeft het bij een vorm van stress, meestal bij schrikken (hij is vrij angstig).
Swabberende poten, trekken met bek en ogen, precies hetzelfde, ook hij staat daarna weer op en gaat verder ( hij is dan trouwens wel erg moe want zoekt dan een plekje om te slapen). Hij heeft het ook te weinig om je zorgen over te maken zegt de DA. Volgens mij is het ook epilepsie waarbij de trigger bij Dapper misschien andere honden zijn, bij ivan is het angst. Rot he, om te zien ook.

Zoals je dat beschrijft was het wel hetzelfde, vooral zwabberen met de poten eerst. En dan dat trekkende kopje om vervolgens om te kiepen en eigenlijk binnen 5 seconde weer op te staan en een plas te doen (dominant tegen een boom op dus welteverstaan).

Daarom denk ik zelf eerlijk gezegd niet aan hyperventilatie. Kan me niet voorstellen dat dat binnen een fractie van een seconde weer helemaal hersteld is Of kan dat wel?

Ivan is trouwens wel van de wereld en het duurt ongeveer een minuut of 5 een aanval, het is net of iemand met elastiekjes aan zijn poten staat te trekken, spierkrampen etc. en hij valt ook om. Laatst had hij twee aanvallen binnen een week en nu al maanden niet

[malinois]

weet het niet hoor, maar is het niet iets van een plots suikertekort wat opgewekt wordt door stress? (tenminste... zoiets dacht mijn dierenarts toen mijn teef laatst ook zonder enige reden onderuit is gegaan alleen die bleef ruim 9 uur wankelen etc. daardaar was dit in haar geval niet van toepassing maar omdat het bij Dapper een stuk korter duur zou het misschien kunnen)...
Het schijnt nogal eens voor te komen bij honden die weten dat ze iets leuks gaan doen en zich dan zo druk maken met die reactie als gevolg. Druivensuiker of een dextro tabletje zou dan een oplossing zijn maar goed dat werkt natuurlijk niet als er plots een hond tevoorschijn komt...

[Zoie]

klinkt een beetje hetzelfde als Ivan het heeft. Ook hij heeft het bij een vorm van stress, meestal bij schrikken (hij is vrij angstig).
Swabberende poten, trekken met bek en ogen, precies hetzelfde, ook hij staat daarna weer op en gaat verder ( hij is dan trouwens wel erg moe want zoekt dan een plekje om te slapen). Hij heeft het ook te weinig om je zorgen over te maken zegt de DA. Volgens mij is het ook epilepsie waarbij de trigger bij Dapper misschien andere honden zijn, bij ivan is het angst. Rot he, om te zien ook.

Zoals je dat beschrijft was het wel hetzelfde, vooral zwabberen met de poten eerst. En dan dat trekkende kopje om vervolgens om te kiepen en eigenlijk binnen 5 seconde weer op te staan en een plas te doen (dominant tegen een boom op dus welteverstaan).

Daarom denk ik zelf eerlijk gezegd niet aan hyperventilatie. Kan me niet voorstellen dat dat binnen een fractie van een seconde weer helemaal hersteld is Of kan dat wel?

Ivan is trouwens wel van de wereld en het duurt ongeveer een minuut of 5 een aanval, het is net of iemand met elastiekjes aan zijn poten staat te trekken, spierkrampen etc. en hij valt ook om. Laatst had hij twee aanvallen binnen een week en nu al maanden niet

Zowel de duur van een aanval als de post - ictale fase kan van persoon tot persoon enorm verschillen. Ik ken mensen die vrijwel onmiddelijk weer aanspreekbaar zijn na een TC, en mensen die dagen van slag zijn.

5 minuten voor een TC is behoorlijk lang, 5 seconde is zo kort dat ik het nog nooit als geïsoleerde aanval heb gezien ( wel bij iemand die in een statusachtige toestand verkeerde.Hij had al enorm veel coupeermedicatie gehad, maar de aanvalletjes braken daar toch nog steeds weer even doorheen. )

Dus ik denk eigenlijk niet dat Dapper een TC heeft gehad. Misschien een T, hoewel ik zo een twee drie niet zou weten of dat kan: een partiële aanval die in een T overgaat.

Vooral dat draaien/trekken met het hoofd lijkt me typisch voor een aanval die partieel begint. En dat schokken ( onder 220 volt staan ) weer zeer ontypisch voor een partiële aanval. Dus mijn gok zou toch zijn: een secundair gegeneraliseerde aanval. Maar hoe of wat precies, ik weet het niet

[Essy]

Monique, Ik heb ook nog wat te vragen en ik vind het leuk dat je hier meer over weet te vertellen. Dapper is 7 en pas de laatste 2 jaar heeft hij dit soort toevalletjes..laten we het zo maar even noemen.
Hoe ontstaat zoiets? Kan er nog iets anders aan ten gronde liggen?

Ja Eline, dat is heel goed mogelijk.
Dapper zit qua leeftijd (dat de epilepsie is ontstaan) een beetje op de grens van primaire epilepsie (zonder onderliggende oorzaak, dus we gaan ervan uit dat het met een erfelijke factor te maken heeft) en secundaire epilepsie (met onderliggende oorzaak).

Daarom had ik het al over een heel uitgebreid bloedonderzoek. Hierbij moet gekeken worden naar: leukocyten (ontstekingen), rode bloedlichaampjes (zuurstofvoorziening), uitgebreid schildklieronderzoek (hele panel van T3, T4 en TSH), amoniak (levershunt), glucose (suiker) en zo kan ik nog wel even door gaan.
Indien er niets uit het bloed komt, gaan we uit van primaire epilepsie. Komt er wel iets uit het bloed, dan moet daarop behandeld gaan worden en dan mag er geen medicatie tegen de epilepsie worden voorgeschreven.
Eerst moet de oorzaak worden aangepakt en soms, zo niet vaak, zie je dan ook dat de toevallen verdwijnen.

Epilepsie heeft helaas een sterk toenemende tendens bij onze honden. Vraag me niet hoe dat komt, want daar heb ik geen antwoord op. Misschien zouden de rasverenigingen de fokeisen wat strenger moeten maken, zodat ouderdieren, zusjes en broertjes van een hond met epilepsie, direct van de fok worden uitgesloten.

Als ik hoor dat Dapper vreselijk dominant is en erg opgefokt kan raken van bepaalde honden dan vraag ik me af op het zien van een bep. hond tijdens een fysieke inspanning dan net een aanval kan uitlokken. Ik vraag me ook af of het dan zinvol is hem te castreren zodat de testosteron dan niet meer door zijn lijf giert.

[MoniqueDM]

Monique, Ik heb ook nog wat te vragen en ik vind het leuk dat je hier meer over weet te vertellen. Dapper is 7 en pas de laatste 2 jaar heeft hij dit soort toevalletjes..laten we het zo maar even noemen.
Hoe ontstaat zoiets? Kan er nog iets anders aan ten gronde liggen?

Ja Eline, dat is heel goed mogelijk.
Dapper zit qua leeftijd (dat de epilepsie is ontstaan) een beetje op de grens van primaire epilepsie (zonder onderliggende oorzaak, dus we gaan ervan uit dat het met een erfelijke factor te maken heeft) en secundaire epilepsie (met onderliggende oorzaak).

Daarom had ik het al over een heel uitgebreid bloedonderzoek. Hierbij moet gekeken worden naar: leukocyten (ontstekingen), rode bloedlichaampjes (zuurstofvoorziening), uitgebreid schildklieronderzoek (hele panel van T3, T4 en TSH), amoniak (levershunt), glucose (suiker) en zo kan ik nog wel even door gaan.
Indien er niets uit het bloed komt, gaan we uit van primaire epilepsie. Komt er wel iets uit het bloed, dan moet daarop behandeld gaan worden en dan mag er geen medicatie tegen de epilepsie worden voorgeschreven.
Eerst moet de oorzaak worden aangepakt en soms, zo niet vaak, zie je dan ook dat de toevallen verdwijnen.

Epilepsie heeft helaas een sterk toenemende tendens bij onze honden. Vraag me niet hoe dat komt, want daar heb ik geen antwoord op. Misschien zouden de rasverenigingen de fokeisen wat strenger moeten maken, zodat ouderdieren, zusjes en broertjes van een hond met epilepsie, direct van de fok worden uitgesloten.

Als ik hoor dat Dapper vreselijk dominant is en erg opgefokt kan raken van bepaalde honden dan vraag ik me af op het zien van een bep. hond tijdens een fysieke inspanning dan net een aanval kan uitlokken. Ik vraag me ook af of het dan zinvol is hem te castreren zodat de testosteron dan niet meer door zijn lijf giert.

Castratie zou kunnen helpen, zeker als ie daar rustiger van wordt.
Echter, het neemt niet de toevallen weg. Het kan wel zo zijn dat zijn dominantie hem minder parten speelt en dat ie minder opgefokt raakt door sommige honden. Ik die zin heeft dat wel weer een positieve invloed op de epilepsie.

[Marie-Josée]

We hebben helaas een jonge hond verloren aan epilepsie, en toen Bruno soortgelijke aanvallen kreeg als jij bij Dapper ziet stond ons hart echt even stil.Maar bij hem worden ze niet heviger, hij krijgt ze maar een paar keer per jaar en knapt vrij snel weer op.Volgens de da kan het ook een tijdelijke verlamming van een rugzenuw zijn waardoor hij een reactie vertoont die op epilepsie lijkt.Ik heb me er jaren in verdiept en het blijft een groot grijs gebied.
Ik hoop dat Dapper, net als Bruno, er verder geen nadelige gevolgen van ondervindt en er nog lekker oud mee kan worden.Bruno is inmiddels bijna 13 en heeft het laatste halfjaar geen aanval meer gehad.Sterkte,want het blijft een nare ervaring.

[tura]

Lijkt me hyperventileren als gevolg van het aanmaken van een stresshormoon zoals adrenaline. Het lichaam maakt zich klaar om in actie te komen, als dat niet gebeurt is er op dat moment een onbalans in het lichaam tussen zuurstof en kooldioxide waardoor de klachten kunnen ontstaan van wankelen, duizelig en zelfs flauwvallen.

Dat denk ik omdat je zegt dat het na een oogcontact is en na activiteit.

Dit denk ik ook.....

[MoniqueDM]

Epilepsie verwachtte ze zelf niet. Dat wordt niet getriggerd door activiteit of andere honden, zegt ze. Vooral als het in andere situaties helemaal niet voorkomt

Mijn hond wordt wel degelijk getriggerd door activiteit of andere honden.
Het probleem is dat veel dierenartsen ooit op de faculteit een keer een filmpje van een toeval hebben gezien en weten wat voor medicijnen er bestaan tegen epilepsie. Voor de rest is de kennis helaas te gering.
Op het epilepsie-forum zijn inmiddels al diverse (jonge) hond gestorven door "foutjes" van dierenartsen met te weinig kennis over epilepsie, daarom verwijzen wij mensen met problemen of vragen omtrent de diagnose meestal door naar een hele bekende interniste in Oisterwijk.

[MoniqueDM]

Hoi Martijn,

Ik zou, als ik in jouw schoenen zou staan, wel verder onderzoek laten doen naar hetgeen je dierenarts heeft geconstateerd.
Bij een beginnende hartkwaal lijkt mij het des te beter als je er zo vroeg mogelijk bij bent. Maar vooropgesteld: dat is mijn mening hè (ik ben een ongelooflijke muts in dat soort dingen en dan zit ik liever een keer teveel bij een dierenarts dan te weinig), jij kijkt daar misschien heel anders of wat makkelijker tegenaan.
Heeft je dierenarts ook aangegeven aan wat voor beginnende hartkwaal ze denkt? Want dat is denk ik ook van belang voor je verdere stappen zou ondernemen.

Ik ben nog niet zo lang actief op dit forum, dus ik ken de achtergrond van je hond helaas niet.
Ik begrijp uit je woorden dat je hond hooguit één toevalletje per jaar heeft. Hoeveel jaar heeft ie dat al en hoe oud is je hond?

Je moet het eigenlijk zo zien; als jouw hond één toeval per jaar krijgt door een onderliggende oorzaak (bijvoorbeeld het hart), dan zou je hem/haar met goede medicatie tegen het euvel toevalsvrij kunnen krijgen.
Je moet jezelf dan afvragen of dit je doel is? Als jij geen moeite hebt met die ene toeval per jaar, dan zou je het inderdaad nog even aan kunnen kijken. Als jij het vreselijk vervelend vindt om zo'n toeval te zien, dan zou je verdere actie kunnen ondernemen om erachter te komen wat die onderliggende oorzaak is.
Kunnen ze via een bloedonderzoek niet achterhalen of de zuurstofvoorziening die het hart levert nog voldoende is?

[Brigitte]

Een partiële toeval daarintegen, waarbij maar een gedeelte van de hersenen betrokken is, kan zich in allerlei vormen uiten. Zoals in mijn vorige berichtje al stond, kan dat zich uiten in afwezigheid, maar de hond kan bijvoorbeeld ook kopschudden, met de poten trekken als de hond nog staat en zo zijn er nog veel meer vormen, te veel om op te noemen. Belangrijk verschil is dat de hond bij bewustzijn blijft. Wel zie je, net als bij de gegeneraliseerde toeval, dat de hond daarna moe, angstig en trillerig is. Vaak hebben ze daarna ook meer honger of dorst.

Dit heeft Tank (5 jaar en sinds 1 1/2 jaar toevallen) bij hem is het alleen het kopschudden (wat wel steeds erger wordt)/ Idd gewoon bij bewust zijn, loopt gewoon mee als ik hem roep en daarna ondanks dat het 'niets' bijzonders lijkt heel erg moe.

Vreemde van hem vind ik dat hij een aanval altijd 's avonds heel laat, midden in de nacht of 's morgens vroeg krijgt en altijd als hij slaapt begint het.

[Brigitte]

Op basis van de knijptest in de lip denkt de dierenarts aan een beginnende hartkwaal. Het hart zelf klonk goed maar de terugvloeiing is dus te langzaam.
Verder maakt ze zich weinig zorgen. Als zijn conditie minder goed wordt zou hij een hartfilmpje moeten.

Epilepsie verwachtte ze zelf niet. Dat wordt niet getriggerd door activiteit of andere honden, zegt ze. Vooral als het in andere situaties helemaal niet voorkomt

We zullen zien.

Sterkte Martijn en Marc, ik hoop dat jullie erachter komen wat het is.

[MoniqueDM]

Een partiële toeval daarintegen, waarbij maar een gedeelte van de hersenen betrokken is, kan zich in allerlei vormen uiten. Zoals in mijn vorige berichtje al stond, kan dat zich uiten in afwezigheid, maar de hond kan bijvoorbeeld ook kopschudden, met de poten trekken als de hond nog staat en zo zijn er nog veel meer vormen, te veel om op te noemen. Belangrijk verschil is dat de hond bij bewustzijn blijft. Wel zie je, net als bij de gegeneraliseerde toeval, dat de hond daarna moe, angstig en trillerig is. Vaak hebben ze daarna ook meer honger of dorst.

Dit heeft Tank (5 jaar en sinds 1 1/2 jaar toevallen) bij hem is het alleen het kopschudden (wat wel steeds erger wordt)/ Idd gewoon bij bewust zijn, loopt gewoon mee als ik hem roep en daarna ondanks dat het 'niets' bijzonders lijkt heel erg moe.

Vreemde van hem vind ik dat hij een aanval altijd 's avonds heel laat, midden in de nacht of 's morgens vroeg krijgt en altijd als hij slaapt begint het.

Hoi Brigitte,

Epileptische toevallen (gegeneraliseerd of partieël) openbaren zich meestal vanuit rust. Dus de tijdstippen die jij noemt horen echt bij epilepsie. Vraag me niet waarom de toevallen meestal vanuit een rusttoestand optreden, want dat weet ik echt niet. Ik heb wel een vermoeden: ik denk dat het bewustzijn dusdanig verlaagd is tijdens rust/slaap, waardoor de toevallen kans zien om door te breken.

Wat wel bekend is, is dat iedere hond een bepaalde "prikkeldrempel" heeft. De prikkeldrempel van een hond met epilepsie is enorm veel lager dan van een "gezonde" hond. Er is bij een hond met epilepsie dus minder nodig (spanning, opwinding, stress, etc.) om een kortsluiting te veroorzaken.
Het moeie na een toeval is heel normaal. Daar hoef je je absoluut geen zorgen over te maken. Wat wel van belang is, is dat de toevallen niet te lang aanhouden en dat Tank goed herstelt na zo'n toeval.
Mag ik vragen hoe vaak Tank last heeft van kopschudden?
Indien je binnen een frequentie zit van 4 tot 6 weken is het misschien verstandig om aan medicatie te gaan denken. Als Tank daar nog ver boven zit hoef je voorlopig nog geen actie te ondernemen.

[cloris]

Jeetje zeg.. ik weet dat je je daar rot van schrikt.. ik kan je verder geen advies geven want dat kunnen anderen hier beter, ik hoop alleen dat het niet vaker gaat voorkomen..
Ik weet wel dat Fangio dat ook wel eens gehad heeft, zich druk maken en dan ineens zo doen als wat je nu beschrijft van Dapper.. ik had daar nooit verder bij stilgestaan maar sinds afgelopen maandagnacht ben ik alles aan het terugdraaien..
Sterkte met Dapper

[laeken]

Je moet het eigenlijk zo zien; als jouw hond één toeval per jaar krijgt door een onderliggende oorzaak (bijvoorbeeld het hart), dan zou je hem/haar met goede medicatie tegen het euvel toevalsvrij kunnen krijgen.

lijkt me toch sterk dat een (eventueel) licht verzwakte hartspier de oorzaak zou zijn van epilepsie.

Maar als het aan zijn hart ligt zou het volgens de DA (tenminste dat begreep ik eruit) ook geen epilepsie zijn maar gewoon black out door gebrekkige circulatie De inspanning gevolgd door een enorme adrenaline stoot (aanblik rennende hond om te pakken! ) zorgt dan voor even alles zwart voor de ogen.
Maargoed, ik denk nu al dat ik dat verkeerd begrepen heb aangezien zijn ogen ook door de kassen schieten Dat lijkt me niet echt door een black out. Martijn weet het nog wel hoop ik

[MoniqueDM]

Je moet het eigenlijk zo zien; als jouw hond één toeval per jaar krijgt door een onderliggende oorzaak (bijvoorbeeld het hart), dan zou je hem/haar met goede medicatie tegen het euvel toevalsvrij kunnen krijgen.

lijkt me toch sterk dat een (eventueel) licht verzwakte hartspier de oorzaak zou zijn van epilepsie.

Je wilt niet weten waardoor epileptische toevallen allemaal kunnen worden uitgelokt. Denk aan voeding, het blinken van een chrome voerbak, frontline, ontwormen en ga zo maar door.
Voor mijn hond is bijvoorbeeld de strijkplank een trigger.
Al met al kunnen dus de gekste dingen een toeval uitlokken, zeker lichamelijke makementen.

[MoniqueDM]

Je moet het eigenlijk zo zien; als jouw hond één toeval per jaar krijgt door een onderliggende oorzaak (bijvoorbeeld het hart), dan zou je hem/haar met goede medicatie tegen het euvel toevalsvrij kunnen krijgen.

lijkt me toch sterk dat een (eventueel) licht verzwakte hartspier de oorzaak zou zijn van epilepsie.

Maar als het aan zijn hart ligt zou het volgens de DA (tenminste dat begreep ik eruit) ook geen epilepsie zijn maar gewoon black out door gebrekkige circulatie

Op zich klopt hetgeen wat je hier schrijft perfect Marc.
Het is op zich ook een echte epileptische toeval, maar een toeval die waarschijnlijk wordt uitgelokt door een lichamelijk mankement. Daarom noemen we deze toevallen "secundaire epilepsie". De epileptische toevallen worden dus niet veroorzaakt door de aandoening "epilepsie", maar door iets anders in het lichaam. De toevallen zijn als het ware een waarschuwing dat er iets niet goed is in het lichaam.

[MoniqueDM]

Je moet het eigenlijk zo zien; als jouw hond één toeval per jaar krijgt door een onderliggende oorzaak (bijvoorbeeld het hart), dan zou je hem/haar met goede medicatie tegen het euvel toevalsvrij kunnen krijgen.

lijkt me toch sterk dat een (eventueel) licht verzwakte hartspier de oorzaak zou zijn van epilepsie.

Je wilt niet weten waardoor epileptische toevallen allemaal kunnen worden uitgelokt. Denk aan voeding, het blinken van een chrome voerbak, frontline, ontwormen en ga zo maar door.
Voor mijn hond is bijvoorbeeld de strijkplank een trigger.
Al met al kunnen dus de gekste dingen een toeval uitlokken, zeker lichamelijke makementen.

oh ja, als trigger wel natuurlijk, maar niet als primaire oorzaak, waardoor de epilepsieklachten zouden verdwijnen als je de hartklachten behandelt zoals jij hoger suggereert .

Ja precies. De primaire oorzaak bij de hond van Martijn zou in dit geval een lichte hartafwijking kunnen zijn. De hond kan hierdoor epileptische toevallen ontwikkelen en de epileptische toevallen zijn dan waarschijnlijk een gevolg van...........
Daarom noemen we dit ook "secundaire epilepsie", dus epilepsie die wordt veroorzaakt door een onderliggende oorzaak.

[MoniqueDM]

Toch is het echt zo Inge.
Secundaire epilepsie wordt altijd veroorzaakt door de meest gekke oorzaken waar je van te voren helemaal niet bij stil staat dat het kan.

Mag ik je vragen of je ervaring hebt met epilepsie bij honden?

[MoniqueDM]

ik wil aannemen dat je heel veel weet over epilepsie hoor, maar alles weten doet niemand, hoewel jij in dit topic precies wel zo reageert.

Je hebt mij nergens zien zeggen dat ik alles weet over epilepsie, dat zijn jouw woorden.
Er is niemand die alles weet over epilepsie bij honden (was het maar waar!) en het is ook niet voor niets dat epilepsie in de verterinaire geneeskunde een groot, grijs, duister gebied genoemd wordt.

Maar ik heb door veel lezen en ervaring wel een bepaalde "kennis" opgebouwd en als ik daar iemand mee kan helpen, zou ik dat altijd doen.
Ik vind het dan ook niet aardig dat je me daar indirect op aanvalt.

[snoepie]

Het lijkt een beetje wat mijn (overleden) Bartje heeft gehad,dachten ze eerst ook aan epilepsie,maar later bleek dat het zijn hartje was,die het niet goed deed,en door bepaalde inspanning zuurstof te kort kreeg.

[laeken]

Het lijkt een beetje wat mijn (overleden) Bartje heeft gehad,dachten ze eerst ook aan epilepsie,maar later bleek dat het zijn hartje was,die het niet goed deed,en door bepaalde inspanning zuurstof te kort kreeg.

Heb je daar wat aan laten doen en is hij daaraan doodgegaan?

[snoepie]

Hij heeft een paar jaar Fortecor(weet niet of ik dit goed schrijf)gehad,en is er uiteindelijk wel aan gestorven, hij is 11jaar geworden.

[Daisy@]

Fortekor ja, dat slikt Birdy nu ook. Het is toch wel warm geweest en ze heeft toch nog wel inspanning gehad sinds toen. Maar geen last meer gehad.

Maar Marc, een vraagje. Je schreef dat je een verder gezonde hond geen pillen wilde geven voor die paar keer dat dit gebeurde.
Maar ik heb dan zelf zoiets. De keren dat Birdy er zichtbaar last van had neem je waar. Maar wat gebeurt er in zo'n lichaampje wat je niet ziet?
En waar dan met medicatie (fortekor) dan wel een verbetering door ontstaat.

Ik bedoel. Ze zullen dan best eens 'last' hebben zonder dat wij het zien. Dat het gebrek aan het hart toch wel iets doet binnenin, zonder persé een aanval te krijgen. Dat alles toch meer kracht van een dier vergt. En dat het mét pillen dan toch wat makkelijker is voor het lichaam om 'draaiende' te blijven.

[bulletjebe]

Ik bedoelde met mijn reactie niet zo zeer het hyperventileren op zich, maar wel het resultaat wat hetzelfde is als na hyperventileren

Het flauwvallen komt ook bij mensen voor bij emotionele prikkels. Er zijn mensen die tijdens het bloedprikken flauwvallen, of jongeren tijdens een popconcert.

Hieraan dacht ik eigenlijk toen ik het schreef. Mede in combinatie met de activiteit waarbij het omvallen van Dapper optreedt.

Bij activiteit komen warmte en verbrandingsproducten zoals melkzuur vrij. Als het melkzuur niet voldoende snel via het bloed wordt afgevoerd, dan treedt door ophoping van melkzuur in de spieren zwelling van de spiervezels op. Hierdoor worden de kleine bloedvaten dicht gedrukt

Flauwvallen is een gevolg van een gebrekkige bloedtoevoer naar de hersenen. Doordat het lichaam hierop reageert met vallen zodat een liggende houding ontstaat, herstelt de bloedtoevoer zich.

Dit zou in mijn ogen het flauwvallen tijdens activiteit kunnen veroorzaken, wanneer Dapper zich hevig opwindt over het een of ander

[MoniqueDM]

Ik heb dit even gequoted uit het eerste bericht van dit topic van Marc:

Even op de kant/kont, beetje trekken met zijn gezicht (kauwen en de ogen gaan als een dolle op en neer), zijn voorpoten trekken onwillekeurig en dan weer opstaan

Dit soort verschijnselen horen toch niet bij flauwvallen?

[bulletjebe]

Ik heb dit even gequoted uit het eerste bericht van dit topic van Marc:

Even op de kant/kont, beetje trekken met zijn gezicht (kauwen en de ogen gaan als een dolle op en neer), zijn voorpoten trekken onwillekeurig en dan weer opstaan

Dit soort verschijnselen horen toch niet bij flauwvallen?

Nee, maar als er een onderliggende oorzaak is die zorgt voor tijdelijk niet goed functioneren van de bloedtoevoer of dat het systeem tijdelijk niet goed kan functioneren, kan de hond flauwvallen als herstelreactie van het lichaam.

Zo zie je ook wel bij teven die een groot nest hebben geworpen dat er eclampsie optreedt door een tijdelijk gebrek aan calcium in het bloed. De hond valt dan om en krijgt stuipen. Met een calciumspuit is het leed zo weer verholpen. Maar de ogen draaien dan ook in de kassen, het dier krijgt stuipen en valt flauw.

Ook is het een bekend verschijnsel bij bijv. paarden, honden etc. op de renbaan, die ineens een aanval krijgen bij verhoogde activiteit na een lange rustperiode.

[Eline*]

ja, doet me eraan denken dat het misschien niet gek zou zijn om eens de calcium- én magnesiumwaardes in zijn bloed te laten checken - beiden kunnen bij tetanie betrokken zijn.

Dat zou dan toch alleen verlaagd meetbaar zijn na een aanval? En tevens trekt dat dan toch niet zomaar weer bij?

Wat betreft het hartprobleem..ik weet niet hoe goed die dierenarts is. Ik vaar bij sommige dingen toch wel blind..redelijk blind op mijn arts en als mijn arts zou zeggen niets aan de hand zou ik dat aannemen. Maar niet van iedere arts.
Ik zou zelf denk ik scherp in de gaten houden of ik dingen die die herleidbaar zijn naar hartklachten. Bv vermoeiheid, kortademigheid, duizelingen. Verder heb ik eerlijk gezegd wat twijfels...
De verschijnselen zoals beschreven lijken neurologisch en niet cardiaal.
Als je flauwvalt door te weinig bloed ben je in-bleek en slap. Geen insultachtige verschijnselen.
Ik heb dus mijn twijfels.