Kijk je naar goedkopere alternatieven voor je hond nu alle de prijzen zo uit de bocht vliegen?
Ster topic! Klik hier om te reageren
Ben je nieuw en wil je een account maken? Klik hier!
Een (zeer) beknopte handleiding voor nieuwe leden vind je hier: Klik!
Het hondenforum team stelt zich hier voor: Klik!
Laatste wijziging 23-03-2022
Wil je deze forummededeling niet meer zien? klik dan rechtsboven in dit vak
Kiki is in April loops geweest en daarna schijnzwanger. Tot zo ver alles normaal! Echter bleven haar melkklieren gezwollen en er leek een klier wat ontstoken te raken. Nelson wilde de laatste dagen ook weer steeds op Kiki rijden dus ik ben vandaag naar de dokter geweest.
Conclusie? Hormonaal een rommeltje en ze is nog steeds schijnzwanger. Haar melkklieren waren ook hard en de dierenarts was eigenlijk heel duidelijk: Castreren, want dit is niet oke.
Ik heb dus gelijk een afspraak gemaakt ( volgende week dinsdag) en zat daarna enigszins geshockeerd in de auto. Ik vind het ontzettend naar voor mijn lieve meisje, maar ik wil ook geen hond vol tumoren op haar 6e jaar. God zegende de greep dus maar en dinsdag 8 augustus gaat Kiki dus onder het mes. Om 11 uur moet ik haar brengen en blijf ik bij haar tot ze slaapt. Als ze wakker wordt ben ik er weer.
Ik heb nu al buikpijn.
Laatst gewijzigd door Eline* op 08 aug 2006 12:02, 1 keer totaal gewijzigd.
het is een hele stap, maar waarschijnlijk het beste voor je meissie.
en wat al je principes ook zeggen en hoeveel pijn het jou ook doet... jou kennende heb jij 1 allerbelangrijkst principe: de hondjes moet het goed gaan.
oh jakkes.....wat zul je er als een berg tegen op zien...
Natuurlijk voor Kiki dan wel het beste, maar gatver wat een shitnieuws dat het op een natuurlijk manier niet wat wordt.
Eline* schreef:
Kiki is in April loops geweest en daarna schijnzwanger. Tot zo ver alles normaal! Echter bleven haar melkklieren gezwollen en er leek een klier wat ontstoken te raken. Nelson wilde de laatste dagen ook weer steeds op Kiki rijden dus ik ben vandaag naar de dokter geweest.
Conclusie? Hormonaal een rommeltje en ze is nog steeds schijnzwanger. Haar melkklieren waren ook hard en de dierenarts was eigenlijk heel duidelijk: Castreren, want dit is niet oke.
Ik heb dus gelijk een afspraak gemaakt ( volgende week dinsdag) en zat daarna enigszins geshockeerd in de auto. Ik vind het ontzettend naar voor mijn lieve meisje, maar ik wil ook geen hond vol tumoren op haar 6e jaar. God zegende de greep dus maar en dinsdag 8 augustus gaat Kiki dus onder het mes. Om 11 uur moet ik haar brengen en blijf ik bij haar tot ze slaapt. Als ze wakker wordt ben ik er weer.
Ik heb nu al buikpijn.
Kan me goed voorstellen dat je er tegenop ziet, mijn reu moest ook vanwege een hormonaal probleem onder het mes.
Na een slapeloze nacht was het dan zover...
Nu is het 10 dagen geleden en het is mij zo meegevallen.
Sterkte
Ai... Kan me voorstellen dat het je nu al niet lekker zit. Als het nu al niet lekker gaat met haar melkklieren enzo, dan is het inderdaad een verstandig besluit. Maar leuk is anders
LaRep schreef:Maak je maar niet al te druk, je zult zien dat het best meevalt
Jep, dat is de slogan van deze week! Ik ben druk aan het poetsen geslagen dus vooralsnog is het zeer vruchtbare stress.
Ik probeer het wat uit mijn hoofd te zetten!
Kan mij voorstellen dat je er tegenop ziet. Jouw meisje gaat toch wel onder volledige narcose en dat is niet niks. Hopelijk knapt ze weer snel op en heeft ze niet zo veel last van de narcose en haar castratie.
Sterkte de komende week met wachten
LaRep schreef:Maak je maar niet al te druk, je zult zien dat het best meevalt
Jep, dat is de slogan van deze week! Ik ben druk aan het poetsen geslagen dus vooralsnog is het zeer vruchtbare stress.
Ik probeer het wat uit mijn hoofd te zetten!
Hoe herkenbaar. Soms ben ik ook zoooo "blij" met stress dat ik het eigenlijk vaker zou moeten hebben
Jammer dat er niets anders op zit in Kiki's geval, maar dit is op den duur ook niks natuurlijk.
Ik kan me je zenuwen goed voorstellen, sterkte de komende week en hopelijk gaat de operatie voorspoedig en ben je er daarna gewoon vanaf.
Ik ken het van Marouck, ook dat baalgevoel dat je eigenlijk niet anders kan.
Maar het is me bij Marouck 100% meegevallen.
Tot nu toe is ze totaal niet veranderd (is nu een week of 6 geleden)...ook niet een tikkie rustiger helaas Nog wel net zo sociaal naar andere honden als voor de ingreep.
En hier in huis is er geen grom meer gevallen sinds ze onder het mes is geweest, dus ook hier is de sfeer heel ontspannen.
Ik wens je vast heel veel sterkte toe volgende week, dat ze maar weer gauw de oude vertrouwde Kiki mag worden.
Maar dat geeft mij ook weer zorgen.... Jouw Kiki en mijn Gaia lijken hetzelfde mee te maken... gelijkertijd loops (ongeveer) en allebei schijnzwanger na de eerste loopsheid.
Alleen Gaia is er wel vanaf nu. Maar na de tweede keer vrees ik dat ik ook de gang naar de DA met haar mag maken........
Mir,Gaia & Bella
"Leven is veranderen. Veranderen is loslaten. Loslaten is vrij zijn." ....De doorsnee hond is een fijner mens, dan de doorsnee mens.
Dank allemaal voor de bemoedigende woorden! Het doet me goed! Ik voel me wat voor het blok gezet dus het is ook wel oke dan zo. Ik hoop dat ze er niet door veranderd want dat is toch mijn grootste zorg. Ik weet dat het niet altijd zo is, maar mijn eigen ervaring is toch iets anders gekleurd. Nou ja, wat moet moet..
Hoe herkenbaar. Soms ben ik ook zoooo "blij" met stress dat ik het eigenlijk vaker zou moeten hebben 
