Simba is terug thuis!

[Simbake]

Dat waren lange uren vandaag, toen Simba in de kliniek was (verwijderen baarmoeder). Maar het bange afwachten is blijkbaar nog niet voorbij... De operatie was vanmorgen om 10.30u gedaan. Alles was perfect verlopen, geen complicaties. Om drie uur ben ik haar gaan ophalen. Ze was al wakker, maar had totaal geen zin om mee naar huis te gaan. Als je probeerde haar recht te krijgen, gromde ze. Dan de muilband proberen aandoen. Ze deed precies of ik haar verschrikkelijk pijn deed, en ik kwam nog niet eens aan haar. De da zei dat normaal elke hond direct opstaat, en meewandeld, omdat ze zo snel mogelijk weg willen zijn. Simba niet, grommen en blijven liggen. Na lang aandringen van de da en mij, hebben we ze maar op een draagberrie naar mijn wagen gebracht. Thuis gekomen hebben mijn man en ik haar binnen gedragen, en nu ligt ze als een varken te ronken in haar nest. Het is nu 9 uur na de operatie en ze heeft nog steeds niet opgestaan. Zijn er mensen die dit ook hebben meegemaakt met hun hond na een operatie? In het bloedonderzoek van vorige week hebben ze wel gezien dat haar schilklier te traag werkt. Vandaag hebben ze opnieuw wat bloed genomen om te zien of het nog steeds zo is (van de medicijnen kan dit tijdelijk zo zijn). Kan dit aan haar schildklier liggen dat ze knock-out is? Nu maak ik me hierover weer ongerust, want ze moet toch een plaske gaan doen?

[pooh]

Nee ik heb het niet eerder meegemaakt, dus ik kan je geen antwoord geven.
Maar even puur gevoelsmatig zou ik zeggen dat als je je echt zorgen maakt dat je dan gewoon de DA even gaat bellen. Wellicht kan hij/zij je geruststellen of heeft hij/zij nog tips voor je.


Beterschap voor je meisje.

[Simbake]

Nu weet ik het wat er was met Simba de laatste dagen. De da vroeg vandaag aan mij of ze soms rug-nekpijn had. In zeldzame gevallen van baarmoederontsteking komt dat voor . Bij de da zei ik van niet, hoe kan ik dat nu weten.
Omdat ze ook nog een evenwichtsproblemen heeft, viel mij dat niet op. Maar nu thuis gekomen kon ik eens alles rustig op een rijtje zetten. Ze loopt al een week met haar hoofd op gelijke hoogte van haar schouders, precies alsof de hemel op haar hoofd gaat vallen. Haar achterkant gaat heel moeilijk mee. Ze stapte verschrikkelijk traag, nog trager dan de eerste dagen van haar evenwichtsproblemen.Als ze haar wil uitschudderen, jankt ze direct van de pijn (ik dacht dat dat haar oortjes waren, kieke dat ik ben) , waarschijnlijk haar nek dus. Als ze op haar poep viel (evenwicht) jankte ze ook. Dat waren zo allemaal kleine dingen, die nu als een puzzel in elkaar vallen. Heb al gebelt naar da, maar het was de collega. Normaal met die pijnstillers zou ze dat nu niet meer voelen. Herkent er iemand dit? Gaan die pijnen nog weg, of is dat voor de rest van haar leven?

[Caro.]

Dat klinkt niet best

Ik zou je aanraden om naar een goede fysiotherapeut voor honden te gaan, bv Dorit Aharan, zie http://www.kreupeldier.nl/ .
Zij kan hoogstwaarschijnlijk vaststellen wat er aan de hand is, het eventueel behandelen, en je verwijzen voor eventuele foto's.

[Caro.]

Owww, ik zie dat je in Belgie woont........ tja, daar weet ik even niemand
Maar dit is niet normaal hoor, ze heeft misschien wel een hernia, dus ik zou er absoluut verder naar laten kijken! (orthopeed? )

[Demi]

Owww, ik zie dat je in Belgie woont........ tja, daar weet ik even niemand
Maar dit is niet normaal hoor, ze heeft misschien wel een hernia, dus ik zou er absoluut verder naar laten kijken! (orthopeed? )

Ja ik had op het Rottweilerforum ook al gezegd dat ik eerder aan een hernia dacht met dat soort klachten. Ik zou er zeker na laten kijken hoor!
Sterkte met Simba ik hoop dat ze snel opknapt.

[son-pei]

Hoi,

zoals jij het omschrijft denk ik meteen aan hersenvliesontsteking!
het zou kunnen dat de oorontsteking naar binnen is geslagen.
antibiotica werkt niet tegen hersenvliesontsteking, prednison wel als ik me niet vergis.
(heb er zelf geen ervaring mee een vriendin van mij wel)
Ik las net in je andere topic dat het nogsteeds niet goed gaat na de operatie, volgens mij is er echt méér aan de hand en kan je haar beter nogmaals heel goed na laten kijken.
Heel veel sterkte ermee, het is allemaal niet niks wat jullie meemaken