Ik kan niet praten, niet mailen, niet sms-en of hier typen zonder keihard te zitten janken. Ik ben gewoon helemaal STIL, leeg. En geloof me; dat is voor mij echt een unicum...
De hele week veel contact gehad met die mensen.....voelt goed. Dat ze goed voor Doerak zullen zijn weet ik zeker. Het enige waar ik nog mee zit is dat gromgedrag; ze hebben veel ervaring met honden en zijn niet snel onder de indruk, maar hoe zal het gaan, hoe pakken ze het aan, hoe doet Doerak daar en hoe reageren zij daarop? Het is een gebruiksaanwijzinkje......zal het goed gaan? Ik ben, ondanks mijn vertrouwen en goede gevoel, gewoon bang dat ze het verkeerd inschatten of er verkeerd op reageren.....dat Doerak straks terug moet of verder "verpest" is. Dat is echt mijn nachtmerrie. Dat ligt overigens NIET aan die mensen, dat zou ik bij iedereen hebben. Gewoon het idee dat je de controle niet uit handen kunt geven. Dat is ZO moeilijk!!!
Ik ben vandaag met Doerak naar Zoetermeer gegaan. Ben lang daar gebleven en nu ongeveer een uurtje weer thuis.
Volgende week ga ik terug. Gaat het goed en zie ik dat Doerak het ook naar zijn zin heeft dan blijft hij daar. Zo niet, neem ik hem mee naar huis.
Het is hier stil en raar. Ik kan er niet eens over praten. Ik mis hem zo......net of hij elk moment weer binnen kan lopen. Bah! Mijn ventje....ow, wat erg
Ik heb zitten twijfelen hoor; het is te snel gegaan. Maar ja.....gevoelsmatig zal ik er NOOIT klaar voor zijn, nooit! Dus ja, waar wil ik nog op wachten als ik er WEL een goed gevoel over heb, verder?
Hij heeft het leuk daar. Een Jack Russell-vriendinnetje....ze spelen constant met elkaar, Doerak was helemaal in zijn element.
Duimen jullie voor mijn ventje??!