Heel in het kort even een samenvatting: ze is nu 3,5 jaar. 2 jaar geleden is ze links geopereerd aan LPC. Rechts werd ze verdacht van LPC, maar ze liep daarop goed en is daarom niet geopereerd. Aan beide poten heeft ze artrose.
De afgelopen maanden liep ze regelmatig mank en daarom zijn vorige week opnieuw foto's gemaakt van rechts. Artrose was niet toegenomen, maar de LPC was nu duidelijk zichtbaar. Alleen liep ze op dat moment als een kievit zo goed. De vraag was dus 'heeft ze werkelijk last van de lpc of is het de artrose?'.
We moeten haar nu flink laten bewegen, achter ballen en stokken aan laten rennen (wat ze normaal niet zoveel mag) en als ze gaat manken dan opnemen met de camera en aan de orthopeed laten zien zodat hij zeker weet dat ze mankt op rechts en dat het niet de artrose is op links.
Zo, dat was de korte samenvatting
Nu ben ik al vanaf vorige week dinsdag met haar bezig: ze rent als een bezetene achter ballen en stokken aan, plonst in het water en mag gewoon alles van mij op dit moment.
Maar....... ze loopt nog steeds ontzettend goed
Geen spoortje van pijn, geen spoortje van manken. Terwijl de afgelopen drie maanden heeft ze echt goed gemankt.
Het beeld is wisselend: soms mankt ze direct na de inspanning (waarbij je dus aan de lpc moet denken), soms mankt ze juist nadat ze gerust heeft (waarbij je dus aan de artrose moet denken).
De orthopeed geeft nochtans weinig 'garantie' op een operatie omdat het gewoon niet zeker is dat het de lpc is waar ze last van heeft.
Hij wil best opereren, maar zegt eerlijk dat als het zijn eigen hond zou zijn hij het niet zo snel zou overwegen.
Uiteraard moeten we sowieso nog even afwachten hoe ze blijft lopen, maar bij voorbaat twijfel ik toch wel behoorlijk: als ze dit nu allemaal ineens weer kan, zal ik haar dan wel laten opereren?
De afgelopen 3 maanden waren slecht, maar nu gaat ze weer als een speer.
Zal ik nog een paar maanden afwachten hoe het zich verder ontwikkelt?
