We zijn weer terug.
Ehm, lang verhaal, maar ik probeer het kort te houden:
Kaya mankte uiteraard niet (
) toen de dokter haar uitgebreid bekeek toen ik met haar wandelde.
Bij lichamelijk onderzoek bleek dat er 'kraakjes' te horen waren en dat hoort niet, maar ze gaf geen echte pijn aan bij lichamelijk onderzoek.
Na het onderzoek nogmaals gewandeld en heeeeeeel soms gaf ze een heel klein mankje aan, maar te onduidelijk om zekerheid te geven of het echt haar rechterpoot is (en niet per ongeluk links, want het zou lullig zijn als ze de verkeerde poot opensnijden).
Toen is er een foto genomen en die is vergeleken met de foto van 2 jaar geleden. Hieruit bleek dat de artrose niet is toegenomen, maar dat ze van een LPC zekerder zijn dan 2 jaar geleden, al geeft het nog niet 100% uitsluitsel.
Kortom: de dokter moet haar mankend zien. De filmpjes die ik had gemaakt, waren te onduidelijk om te kunnen zien of het zeker rechts was.
Haar veel laten bewegen de komende dagen en haar dan duidelijk mankend in rechte lijn lopend op film opnemen en hiermee moet ik dan terugkomen (dit kan gewoon tussendoor).
Aan de hand hiervan wordt besloten of er geopereerd gaat worden of niet.
Dus... wordt vervolgd....
Edit:
O ja, nog even........ ons verhaal over het manken schept ook onduidelijkheid: bij een LPC manken honden voornamelijk direct of tijdens enorme inspanning. Bij Kaya is het soms na inspanning, maar soms ook nadat ze een uur heeft gelegen (en dat laatste doet weer eerder denken aan artrose).
Daarbij is ze een paar keer door haar rechterpoot gezakt en dat zou betekenen dat ze links pijn heeft ipv rechts.
Maar ze houdt wel weer soms haar rechterpoot omhoog en dat betekent weer pijn in rechts.
Vandaar ook dat ze haar eerst echt willen zien manken, zodat ze zeker weten dat het de juiste poot is als ze gaan opereren.
