herstel sterilisatie

[Moos]

Saar is afgelopen vrijdag gesteriliseerd. Ik heb er lang over nagedacht (al voordat uberhaupt het tweede hondje kwam) en heb toch maar besloten dat ik denk dat dit het beste is.
Ik zal me eerst even verantwoorden waarom ik tot deze keuze gekomen ben, voor de geinteresseerden ( en omdat ik zo'n vermoeden heb dat die vraag wel zal komen)

Ten eerste, Moos is wel gecastreerd, had ik liever niet laten doen, maar naar mijn idee was dat toch de beste oplossing toendertijd. Ten eerste markeerde hij overal waar we kwamen bij mensen binnen, inclusief bij mijn moeder die dus wekelijks een aantal dagen oppast. Bij mij thuis deed hij het niet, maar bij haar wel 10 keer in een uur. Tegen de gordijnen, tegen het aanrecht, tegen de bank. Dus op een gegeven moment moest daar toch iets aan gedaan worden wilde Moos nog bij oppas-oma kunnen komen, en niet hele dagen alleen hoeven te zitten. Hij is toen eerst chemisch gecastreerd en toen hield dat markeren bij haar thuis direct op, en verder zag ik totaal geen gedragsverandering.
Daarnaast heeft Moos nogal problemen (gehad) met blaasgruis en blaasontstekingen. Ik wilde er zo snel mogelijk bij zijn wanneer hij er weer last van had, maar dat was haast onmogelijk omdat hij buiten elke meter plaste en ik totaal niet kon zien wanneer hij nu zoveel plaste vanwege blaasklachten en wanneer het gewoon markeren was. Toen hij chemisch gecastreerd was markeerde hij nog wel gewoon buiten, maar niet meer elke minuut, en hij deed ook niet meer bij elke grasspriet moeite om er toch nog een druppel uit te persen (zoals hij met blaasonsteking wel doet).
Voor mij waren dit de redenen om toch maar tot castratie over te gaan. Ik zie verder ook totaal geen gedragsverandering in Moos, behalve dus dat hij niet meer bij iedereen in huis plast, en gewoon weer bij oma kan zijn wanneer ik hele dagen weg ben.

Echter, wat totaal niet veranderd is, is zijn interesse in loopse teven. Moos kan in het bos zo aangeven of een teef loops gaat worden, loops is, of net loops is geweest. Daar wordt hij dan ook uitermate hitsig van, en hij blijft de teef dan maar lastigvallen en bespringen. Buiten doe ik hem dan dus even aan de lijn totdat de teef in kwestie voorbij is, en Moos weer los kan. Gelukkig is hij het ook meteen weer kwijt als de teef in kwestie 50 meter verderop is.
En dit zag ik toch eigelijk niet zitten met Saar. Ten eerste omdat ze het heel vervelend zal vinden als Moos haar constant loopt te bespringen vanaf een week voor de loopsheid, tot een week daarna. Saar houdt niet van opdringerige honden, daar wordt ze heel onzeker van. Moos had dat op dag 3 ofzo al door, en gaat heel vriendelijk en zonder opdringerheid met haar om. Bovendien is Saar een klein teefje, en Moos zo'n 3 kilo zwaarder; als hij op haar gaat zitten (heel soms wil hij weleens op d'r rijden om te laten zien wie de baas is) zakt ze door d'r achterpoten. Nu houdt hij dan direct op, maar als ze loops is vrees ik dat hij gewoon doorgaat.
En eigenlijk vooral ook omdat ik het al helemaal niet zie zitten dat er regelmatig 'dekkingen' plaats zullen vinden i.v.m. extra risico's op baarmoederontsteking. Ik moet echt gewoon naar school, en gewoon werken, dus ik kan er onmogelijk de hele tijd bovenop zitten. En apart zetten kan niet in mijn huis (bovendien woon ik in een flat en zullen de buren niet zitten te wachten op joelende Moos omdat Saar in de badkamer zit. En ik ga Saar bovendien geen uren in de badkamer opsluiten omdat ze loops is...).
En ik moet er al helemaal niet aan denken wat er eventueel zou kunnen gebeuren als Saar zodaning schrikt van constant dekkende Moos dat ze zich probeert los te trekken terwijl ze vast zitten als ik er niet ben.
Daarnaast ben ik toch wel bang voor eventuele baarmoederontstekingen, en melkkliertumoren.

Verder is Saar nu gewoon een stabiel, onderdanig teefje, en verwacht ik geen erge gedragdveranderingen in die zin dat ze heel pittig of fel zou kunnen worden. Had Saar nu al een pittige tante geweest dat had ik er nog wel 10 keer over nagedacht.
Omdat ze toch gesteriliseerd zou gaan worden heb ik besloten om het dan maar voor de eerste loopsheid te doen, om de kans op melkkliertumoren zoveel mogelijk te verminderen en er op die manier dan toch ook nog wat extra voordeel uit de sterilisatie te halen.

Nou, dit was mijn lange relaas waarom. Kan me goed voorstellen dat niet iedereen het met mijn redenen eens is, maar voor mij persoonlijk waren dit redenen genoeg om tot deze keuze over te gaan. Naast het feit dat ik persoonlijk niet anti-sterilisatie ben, mits de teef geen erge felle tante is.

Zo, en nu de echte vraag:

Saar is dus vrijdag gesteriliseerd. Ze eet goed, drinkt goed, en loopt goed mee buiten (kleine stukjes), maar ik heb het idee dat ze erg veel last heeft van de hechtingen (ze is onderhuids gehecht), of gewoon van de wond. Ze vindt het namelijk heel moeilijk om lekker te gaan liggen. Dan gaat ze liggen, en schrikt ze weer op alsof ze door een wesp is gestoken, gaat weer liggen, schrikt weer op, en dit herhaalt zich dan nog een aantal keer.
Ik heb het idee dat het vandaag wel al beter is dan gisteren, maar ik vind het zo'n naar gezicht. En ik hoor alleen maar van mensen dat hun teefje nergens last van had na de sterilisatie.

Herkent iemand dit, en is dit iets wat er gewoon bij kan horen?

[Gordonsetter23]

Saar is afgelopen vrijdag gesteriliseerd. Ik heb er lang over nagedacht (al voordat uberhaupt het tweede hondje kwam) en heb toch maar besloten dat ik denk dat dit het beste is.
Ik zal me eerst even verantwoorden waarom ik tot deze keuze gekomen ben, voor de geinteresseerden ( en omdat ik zo'n vermoeden heb dat die vraag wel zal komen)

Ten eerste, Moos is wel gecastreerd, had ik liever niet laten doen, maar naar mijn idee was dat toch de beste oplossing toendertijd. Ten eerste markeerde hij overal waar we kwamen bij mensen binnen, inclusief bij mijn moeder die dus wekelijks een aantal dagen oppast. Bij mij thuis deed hij het niet, maar bij haar wel 10 keer in een uur. Tegen de gordijnen, tegen het aanrecht, tegen de bank. Dus op een gegeven moment moest daar toch iets aan gedaan worden wilde Moos nog bij oppas-oma kunnen komen, en niet hele dagen alleen hoeven te zitten. Hij is toen eerst chemisch gecastreerd en toen hield dat markeren bij haar thuis direct op, en verder zag ik totaal geen gedragsverandering.
Daarnaast heeft Moos nogal problemen (gehad) met blaasgruis en blaasontstekingen. Ik wilde er zo snel mogelijk bij zijn wanneer hij er weer last van had, maar dat was haast onmogelijk omdat hij buiten elke meter plaste en ik totaal niet kon zien wanneer hij nu zoveel plaste vanwege blaasklachten en wanneer het gewoon markeren was. Toen hij chemisch gecastreerd was markeerde hij nog wel gewoon buiten, maar niet meer elke minuut, en hij deed ook niet meer bij elke grasspriet moeite om er toch nog een druppel uit te persen (zoals hij met blaasonsteking wel doet).
Voor mij waren dit de redenen om toch maar tot castratie over te gaan. Ik zie verder ook totaal geen gedragsverandering in Moos, behalve dus dat hij niet meer bij iedereen in huis plast, en gewoon weer bij oma kan zijn wanneer ik hele dagen weg ben.

Echter, wat totaal niet veranderd is, is zijn interesse in loopse teven. Moos kan in het bos zo aangeven of een teef loops gaat worden, loops is, of net loops is geweest. Daar wordt hij dan ook uitermate hitsig van, en hij blijft de teef dan maar lastigvallen en bespringen. Buiten doe ik hem dan dus even aan de lijn totdat de teef in kwestie voorbij is, en Moos weer los kan. Gelukkig is hij het ook meteen weer kwijt als de teef in kwestie 50 meter verderop is.
En dit zag ik toch eigelijk niet zitten met Saar. Ten eerste omdat ze het heel vervelend zal vinden als Moos haar constant loopt te bespringen vanaf een week voor de loopsheid, tot een week daarna. Saar houdt niet van opdringerige honden, daar wordt ze heel onzeker van. Moos had dat op dag 3 ofzo al door, en gaat heel vriendelijk en zonder opdringerheid met haar om.
En eigenlijk vooral ook omdat ik het al helemaal niet zie zitten dat er regelmatig 'dekkingen' plaats zullen vinden i.v.m. extra risico's op baarmoederontsteking. Ik moet echt gewoon naar school, en gewoon werken, dus ik kan er onmogelijk de hele tijd bovenop zitten. En apart zetten kan niet in mijn huis (bovendien woon ik in een flat en zullen de buren niet zitten te wachten op joelende Moos omdat Saar in de badkamer zit. En ik ga Saar bovendien geen uren in de badkamer opsluiten omdat ze loops is...).
En ik moet er al helemaal niet aan denken wat er eventueel zou kunnen gebeuren als Saar zodaning schrikt van constant dekkende Moos dat ze zich probeert los te trekken terwijl ze vast zitten als ik er niet ben.
Daarnaast ben ik toch wel bang voor eventuele baarmoederontstekingen, en melkkliertumoren.

Verder is Saar nu gewoon een stabiel, onderdanig teefje, en verwacht ik geen erge gedragdveranderingen in die zin dat ze heel pittig of fel zou kunnen worden. Had Saar nu al een pittige tante geweest dat had ik er nog wel 10 keer over nagedacht.
Omdat ze toch gesteriliseerd zou gaan worden heb ik besloten om het dan maar voor de eerste loopsheid te doen, om de kans op melkkliertumoren zoveel mogelijk te verminderen en er op die manier dan toch ook nog wat extra voordeel uit de sterilisatie te halen.

Nou, dit was mijn lange relaas waarom. Kan me goed voorstellen dat niet iedereen het met mijn redenen eens is, maar voor mij persoonlijk waren dit redenen genoeg om tot deze keuze over te gaan. Naast het feit dat ik persoonlijk niet anti-sterilisatie ben, mits de teef geen erge felle tante is.

Zo, en nu de echte vraag:

Saar is dus vrijdag gesteriliseerd. Ze eet goed, drinkt goed, en loopt goed mee buiten (kleine stukjes), maar ik heb het idee dat ze erg veel last heeft van de hechtingen (ze is onderhuids gehecht), of gewoon van de wond. Ze vindt het namelijk heel moeilijk om lekker te gaan liggen. Dan gaat ze liggen, en schrikt ze weer op alsof ze door een wesp is gestoken, gaat weer liggen, schrikt weer op, en dit herhaalt zich dan nog een aantal keer.
Ik heb het idee dat het vandaag wel al beter is dan gisteren, maar ik vind het zo'n naar gezicht. En ik hoor alleen maar van mensen dat hun teefje nergens last van had na de sterilisatie.

Herkent iemand dit, en is dit iets wat er gewoon bij kan horen?

ja ik herken dit wel mijn teefje van nu 10 had dat toen ook, doordat de huid weer naar elkaar toe groeit gaat het zeer doen het kan ook dat ze gewoon wat te strak gehe`cht is, dan trekt het ook.
ik smeerde de huid rondom de hechtingen in met nivea dan blijft de huid soepel en dat hielp bij haar wel.

[Sjiel]

Ze kan last van de wond hebben, ze krijgt dan het idee dat ze gestoken wordt, gaat vanzelf over.
Krijgt ze pijnstilling?

[Sjiel]

ja ik herken dit wel mijn teefje van nu 10 had dat toen ook, doordat de huid weer naar elkaar toe groeit gaat het zeer doen het kan ook dat ze gewoon wat te strak gehe`cht is, dan trekt het ook.

bij deze manier van hechten staat geen spanning op de huidwond, een intradermale hechting is alleen om de wondranden tegen elkaar aan te houden zodat het primair kan genezen, ere zijn ook geen hechtingen zichtbaar aan de buitenkant.

[Gordonsetter23]

ja ik herken dit wel mijn teefje van nu 10 had dat toen ook, doordat de huid weer naar elkaar toe groeit gaat het zeer doen het kan ook dat ze gewoon wat te strak gehe`cht is, dan trekt het ook.

bij deze manier van hechten staat geen spanning op de huidwond, een intradermale hechting is alleen om de wondranden tegen elkaar aan te houden zodat het primair kan genezen, ere zijn ook geen hechtingen zichtbaar aan de buitenkant.

weer wat geleerd, mijn teefje had toen wel hectingen aan de buitenkant, tot op de dag van vandaag kun je nog zien dat ze ooit gehecht is.

[Moos]

Ze kan last van de wond hebben, ze krijgt dan het idee dat ze gestoken wordt, gaat vanzelf over.
Krijgt ze pijnstilling?

Oke. Ja, ze krijgt pijnstilling. Ze mag 5 mg. ketofen per dag. Die geef ik haar om een uur of zeven 's avonds, zodat ze 's nachts iig wel gewoon rustig doorslaapt. Maar overdag zal dat dan wel uitgewerkt zijn, dus dan heeft ze geen pijnstilling meer vrees ik.

[rianneke]

ja hoor Layka had dat ook en ging vaak ook op dezelfde kant liggen omdat de andere kant niet lekker lag.... het herstel is wel spoedig verlopen.. hoewel de hechting eerst aan de buitenkant ging ontsteken.. hechtingen eruit laten halen en vervolgens ging het beter. Een tijdje later weer ontsteking toen onderhuids.. met antibiotica verholpen. En ze heeft wel netjes de kap gedragen.. tja dat kan gebeuren. Maar layka liep al vrij snel weer goed mee.

[Mantitaur]

hoe heeft de DA het gehecht? onderhuids of bovenhuids?

Micha hebben ze onderhuids gehecht, waardoor ze niet bij de hechtingen kon komen, na twee dagen kon ze bijna alles weer, ze mocht alleen een week niet rennen.

als ze er last van zou krijgen mochten wehaar een halve paracetamol geven, maar dat was niet nodig.

[Moos]

ja hoor Layka had dat ook en ging vaak ook op dezelfde kant liggen omdat de andere kant niet lekker lag.... het herstel is wel spoedig verlopen.. hoewel de hechting eerst aan de buitenkant ging ontsteken.. hechtingen eruit laten halen en vervolgens ging het beter. Een tijdje later weer ontsteking toen onderhuids.. met antibiotica verholpen. En ze heeft wel netjes de kap gedragen.. tja dat kan gebeuren. Maar layka liep al vrij snel weer goed mee.

Nou, ze loopt hier ook alweer prima mee, het is dat ze van mij alleen maar korte stukjes mag lopen....
Ze wilde net zelfs weer met Moos spelen, dus ik heb er maar een aantal kluiven tussengegooid

Alleen dat opspringen als ze wil gaan liggen vind ik zo'n sneu gezicht.

[Moos]

hoe heeft de DA het gehecht? onderhuids of bovenhuids?

Micha hebben ze onderhuids gehecht, waardoor ze niet bij de hechtingen kon komen, na twee dagen kon ze bijna alles weer, ze mocht alleen een week niet rennen.

als ze er last van zou krijgen mochten wehaar een halve paracetamol geven, maar dat was niet nodig.

Ze is onderhuids gehecht.

En zoals ik in mijn eerdere berichtjes ook zei , Saar kan ook alles weer. Alleen heeft ze dus duidelijk last bij het liggen.

[sylvia*]

Nou je was er vroeg bij

[ine]

Hoe oud is Saar nu eigenlijk?

[Moos]

Saar is nu 6 maanden. En ja, ik weet dat sommige mensen liever later, of helemaal niet steriliseren, maar dat was mijn vraag niet helemaal he?

[ine]

Saar is nu 6 maanden. En ja, ik weet dat sommige mensen liever later, of helemaal niet steriliseren, maar dat was mijn vraag niet helemaal he?

Op jouw vraag kan ik alleen maar antwoorden, dat mijn enige gecastreerde teef totaal geen problemen heeft gehad. Misschien irriteert de wond haar, of juist het geschoren gedeelte.
Misschien wat strak gehecht, geen idee. Bel anders morgen de da even, als het niet minder is.
En het klopt, castreren ben ik alleen voor vanuit medisch oogpunt. Helaas heb ik mijn teefje laten castreren voor ik er meer over wist en zij zit nu met een rotvacht en is in de roedel altijd "the underdog".

[Moos]

Saar is nu 6 maanden. En ja, ik weet dat sommige mensen liever later, of helemaal niet steriliseren, maar dat was mijn vraag niet helemaal he?

Op jouw vraag kan ik alleen maar antwoorden, dat mijn enige gecastreerde teef totaal geen problemen heeft gehad. Misschien irriteert de wond haar, of juist het geschoren gedeelte.
Misschien wat strak gehecht, geen idee. Bel anders morgen de da even, als het niet minder is.
En het klopt, castreren ben ik alleen voor vanuit medisch oogpunt. Helaas heb ik mijn teefje laten castreren voor ik er meer over wist en zij zit nu met een rotvacht en is in de roedel altijd "the underdog".

Bedankt. Ja, ik was ook van plan de da even te bellen als ze morgen nog steeds last heeft. Gelukkig is het vandaag in de loop van de dag steeds beter gegaan. Dus ik hoop dat het morgen bijna over is.

[Inge]

Nika is ook gesteriliseerd voor haar eerste loopsheid, ook op een leeftijd van 6 maanden.
Nika was altijd al een onderdanig en onzeker teefje en is dat gebleven na haar castratie. Wel is ze anderhalf jaar later ongeveer, na een aantal minder leuke ervaringen, gedrag gaan vertonen van "de eerste klap is een daalder waard", uit angstmotivatie dus gaan aanvallen en met succes. Dat wijt ik echter niet aan haar castratie, dan had dit gedrag waarschijnlijk eerder naar boven gekomen.

Ik heb er in Nika's geval nooit spijt van gehad dat ik haar vroeg heb laten castreren. Wat ik wel gemerkt heb is dat ze nooit helemaal "volwassen" is geworden, ze is altijd wat kinds gebleven. Maar of dat aan de castratie ligt of dat ze gewoon zo is???
Nika was binnen 2 dagen weer de oude, ze heeft nooit last van de hechtingen gehad. Maar Nika is natuurlijk ook wat groter, misschien dat zo'n klein hondje wat meer last heeft?

Overigens vind ik niet dat je je hoeft te verantwoorden. Je hebt duidelijk nagedacht en voors en tegens afgewogen voor je tot je besluit bent gekomen, en dat is het allerbelangrijkste, dan is het goed

[Moos]

Nika is ook gesteriliseerd voor haar eerste loopsheid, ook op een leeftijd van 6 maanden.
Nika was altijd al een onderdanig en onzeker teefje en is dat gebleven na haar castratie. Wel is ze anderhalf jaar later ongeveer, na een aantal minder leuke ervaringen, gedrag gaan vertonen van "de eerste klap is een daalder waard", uit angstmotivatie dus gaan aanvallen en met succes. Dat wijt ik echter niet aan haar castratie, dan had dit gedrag waarschijnlijk eerder naar boven gekomen.

Ik heb er in Nika's geval nooit spijt van gehad dat ik haar vroeg heb laten castreren. Wat ik wel gemerkt heb is dat ze nooit helemaal "volwassen" is geworden, ze is altijd wat kinds gebleven. Maar of dat aan de castratie ligt of dat ze gewoon zo is???
Nika was binnen 2 dagen weer de oude, ze heeft nooit last van de hechtingen gehad. Maar Nika is natuurlijk ook wat groter, misschien dat zo'n klein hondje wat meer last heeft?

Overigens vind ik niet dat je je hoeft te verantwoorden. Je hebt duidelijk nagedacht en voors en tegens afgewogen voor je tot je besluit bent gekomen, en dat is het allerbelangrijkste, dan is het goed

Dank je

Ik weet niet of het met kleine hondjes te maken kan hebben. Heb ik me ook wel af zitten vragen maar opzich denk ik dat dat er weinig mee te maken moet hebben.
Maltezers zijn wel hondjes met een ontzettend lage pijngrens. Ik weet nog dat ik met Moos een keertje met een pijnklacht bij de da kwam en dat hij zei dat het maar goed was dat Moos geen Rottweiler was, want die had nog lang geen pijn aangegeven, die zijn veel harder voor zichzelf. Maltezers zijn qua pijn echt gigantische watjes
Wat ook voordelen heeft, want je merkt heel snel als er wat is.

Maar goed, als ik morgen naar nog tevreden ben bel ik de da gewoon even

[Inge]

Hmmmm.....qua pijngrens weet ik dat die bij Nika heeeeeeeeel hoog ligt. Ze geeft dus gewoon geen pijn aan en forceert de boel zo dat ik haar dus 2 jaar geleden verlamd in haar mand vond. Dat kan inderdaad ook de reden zijn geweest dat ik nooit iets gemerkt heb na de castratie en dat ze zo snel op de been was.

Snoepie (x-ing Maltezer) heeft inderdaad een lage pijngrens, ze heeft me een half jaar geleden proberen te bijten toen ik haar op wilde pakken omdat ze nauwelijks kon lopen na de cocktail , zo'n last had ze van die prik. En het oppakken deed haar blijkbaar zeer.....HAP!

[Sjiel]

Oke. Ja, ze krijgt pijnstilling. Ze mag 5 mg. ketofen per dag. Die geef ik haar om een uur of zeven 's avonds, zodat ze 's nachts iig wel gewoon rustig doorslaapt. Maar overdag zal dat dan wel uitgewerkt zijn, dus dan heeft ze geen pijnstilling meer vrees ik.

Met dit soort medicijnen hangt de toedieningsfrequentie af van de halfwaardetijd in het bloed, het is onwaarschijnlijk dat die onder de werkzame spiegel valt overdag.

[Moos]

Oke. Ja, ze krijgt pijnstilling. Ze mag 5 mg. ketofen per dag. Die geef ik haar om een uur of zeven 's avonds, zodat ze 's nachts iig wel gewoon rustig doorslaapt. Maar overdag zal dat dan wel uitgewerkt zijn, dus dan heeft ze geen pijnstilling meer vrees ik.

Met dit soort medicijnen hangt de toedieningsfrequentie af van de halfwaardetijd in het bloed, het is onwaarschijnlijk dat die onder de werkzame spiegel valt overdag.

En dat betekent in gewone mensentaal? Dat het overdag dus niet meer werkzaam is als ik het voor de nacht geef?

Ik ben vandaag nog even langs de da geweest omdat ik er gisteren opeens achterkwam dat ze bij d'r borst (waar geschoren is) nare schaafplekken zitten, en dat ze daar dus zo'n last van heeft.
Bleek dat ze allergisch is voor het ontsmettingsmiddel dat ze gebruiken, en nu heeft ze hydrocortiderm zalf voor op de plekken.

[Scooby]

Nou je was er vroeg bij

Hoi Sylvia,

Wat een bijzonder antwoord op de vraag die gesteld wordt.

[Sjiel]

En dat betekent in gewone mensentaal? Dat het overdag dus niet meer werkzaam is als ik het voor de nacht geef?
mensentaal krijgen we niet op de opleiding oh ja!! Spiegel betekent een concentratie, een werkzame spiegel betekent dat er voldoende pijnstiller is om tegende pijn te werken.
Halfwaardetijd is de tijd waarin de concentratie van een bepaalde stof afneemt tot de helft.
Toedieningsfrequentie is hoeveel keer per 24 uur je het medicijn geeft.

Dus ik denk dat het ook nog overdag werkt.
Ik ben vandaag nog even langs de da geweest omdat ik er gisteren opeens achterkwam dat ze bij d'r borst (waar geschoren is) nare schaafplekken zitten, en dat ze daar dus zo'n last van heeft.
Bleek dat ze allergisch is voor het ontsmettingsmiddel dat ze gebruiken, en nu heeft ze hydrocortiderm zalf voor op de plekken.

[Patrol]

Hier een dame die vorige week dinsdag is gecastreerd. Patrol heeft 2 dagen niet gegeten en gedronken en net toen ik echt zenuwachtig begon te worden begon ze gelukkig zelf. Ook hier is onderhuids gehecht, geen pijnstilling en ab o.i.d En alles ziet er keurig uit. Ze is weer helemaal zich zelf, wil dolgraag zwemmen en ik moet haar dus ook rustig houden.

Ik heb niks gemerkt van moeilijk liggen o.i.d maar ja het is een rottweiler

Succes met Moos!

[miekmiek]

Hoi Marloes,

Ik wist al dat je Saartje zou laten stereliseren, ben dus niet heel verrast. (misschien een heel klein beetje omdat je het zo snel hebt laten doen, zelf had ik gewacht tot saar helemaal uitgegroeit was, maar dat is persoonlijk natuurlijk)
Ik kan je verder niet helpen met je vraag, heb alleen ervaring met gestereliseerde poezen en die hadden nergens last van.

Wel ben ik erg nieuwsgierig naar eventuele gedragsveranderingen. Hou je me (eventueel per PB) op de hoogte?

Groetjes, Annemieke

[Moos]

Hoi Marloes,

Ik wist al dat je Saartje zou laten stereliseren, ben dus niet heel verrast. (misschien een heel klein beetje omdat je het zo snel hebt laten doen, zelf had ik gewacht tot saar helemaal uitgegroeit was, maar dat is persoonlijk natuurlijk)
Ik kan je verder niet helpen met je vraag, heb alleen ervaring met gestereliseerde poezen en die hadden nergens last van.

Wel ben ik erg nieuwsgierig naar eventuele gedragsveranderingen. Hou je me (eventueel per PB) op de hoogte?

Groetjes, Annemieke

Je hebt een PB

[Gast]

Gaat het weer goed met Saartje? Ik heb Sypke ook voor de 1e loopsheid laten steriliseren. Zij had toen nergens last van.

[Moos]

Gaat het weer goed met Saartje? Ik heb Sypke ook voor de 1e loopsheid laten steriliseren. Zij had toen nergens last van.

Ja, gaat gelukkig weer goed, dank je

Ze is sinds gisteren weer helemaal oude Saar. Daagt de katten weer uit om te spelen, en Moos ook. Ik heb de da nog even gebeld hoe het met spelen zit, maar als zij aangeeft dat ze weer wil mag ze ook spelen zei hij.
Mijn moeder heeft gisteren de hele middag opgepast, en ze heeft ook weer lekker in de tuin gedarteld, en in het gras gerold. Tot groot vertier van mams en broertje

Dus we gaan weer de goede kant op!

[Sjiel]

Ook hier is onderhuids gehecht, geen pijnstilling en ab o.i.d En alles ziet er keurig uit.

Waarom geen pijnstilling?

[Patrol]

Ook hier is onderhuids gehecht, geen pijnstilling en ab o.i.d En alles ziet er keurig uit.

Waarom geen pijnstilling?

Was niet nodig zeiden ze en heb ook niet het idee gehad dat het wel nodig was. Heb jij andere ervaring??

[Sjiel]

Was niet nodig zeiden ze en heb ook niet het idee gehad dat het wel nodig was. Heb jij andere ervaring??

Pijnstilling tijdens en na de operatie draagt bij aan een snellere genezing. Daarbij wordt het als niet van deze tijd beschouwd om een dier da pijn heeft geen pijnstilling te geven. En je kan wat dat betreft kan je ervan uit gaan dat een hond pijn heeft van een buikoperatie.

Patrol heeft 2 dagen niet gegeten en gedronken

Is voor mij niet het beeld van een hond die nergens last van heeft.