gecastreerde reuen gezocht!!

[M@scha]

stomme titel maar ok....

ik weet nu precies hoe het medische stuk gaat, heb ok van de DA wat doorgekregen, maar wil graag jullie ervaringen..


hoe reageren ze op in narcose gaan? paniek, of gewoon dus en slapen?
hoe is het uit narcose komen?
zijn ze ziek na de operatie van de narcose?
hoelang duurt het voor ze weer een beetje hond zijn?
hoelang duurt het voor sam weer sam is?
wat zijn de ECHTE ervaringen omtrent gedragsverandering? (dus geen boekje citeren, die heb ik allemaal gelezen, even over jouw gecastreerde reu)

alvast heel erg bedankt.

dat het moet gebeuren staat vast, maar ik wil graag voorbereid zijn...

[Inge]

stomme titel maar ok....

hoe reageren ze op in narcose gaan? paniek, of gewoon dus en slapen?
hoe is het uit narcose komen?
zijn ze ziek na de operatie van de narcose?
hoelang duurt het voor ze weer een beetje hond zijn?
hoelang duurt het voor sam weer sam is?
wat zijn de ECHTE ervaringen omtrent gedragsverandering? (dus geen boekje citeren, die heb ik allemaal gelezen, even over jouw gecastreerde reu)

Even in mijn geheugen spitten, want Danco is al 5 jaar geleden gecastreerd.
Ik ben erbij gebleven tot ie onder narcose was. Hij werd wat sloom, kon niet meer blijven staan. We hebben hem neergelegd, ben rustig bij hem blijven zitten en hem geaaid, en hij viel toen rustig in slaap. Duurde enkele minuten.
Uit de narcose komen....hij was net "wakker" toen ik hem ging halen. Hij was nog wat wiebelig en moest geholpen worden om in de auto te komen.
Danco was niet ziek, wel heeeel moe na de narcose. Lekker een dekentje over hem heen (hij was wat koud) en in zijn mandje.
De dag later was hij al weer redelijk normaal. Hij moest geloof ik een weekje rustig aan doen tot de hechtingen eruit waren.
De gedragsverandering kwam geleidelijk. Al vrij snel reageerde hij niet meer direct agressief op reuen, zeker op onbekende reuen niet meer. Naar reuen waar hij voor zijn castratie al agressief op reageerde bleef hij snauwen en grommen. Ook op teven reageerde hij niet meer zo agressief en als hij dat wel deed en ze reageerden daarop met terugsnauwen, dan was meneer daarvan onder de indruk. Hij ontwikkelde dus een heilig ontzag voor teven. Hij werd buiten gezeglijker, het ging nog niet goed met alle honden maar de wandelingen werden weer een stuk meer ontspannen. Binnen veranderde er niet zoveel, hij was thuis altijd al vrij rustig binnen, hij werd hoogstens nog iets aanhankelijker.

[Sjiel]

Hoe je hond uit de narcose komt ligt aan de gebruikte narcose. Mijn reu was nogal sloom omdta ie meer sedatiemiddel moest hebben, hij wou niet onder zeil. Dit was een ouderwetse methoden (is al weer 15 jaar geleden).
Met de modernere methode valt ie in slaap terwijl ze aan het inspuiten zijn of een minuutje later, geen paniek.
Na de narcose zijn ze niet ziek maar vaak is je hond de rest van de dag erg afwezig, geen eetlust. De volgende dag wat trager dan anders en daarna goed

[Angeniet]

Juda ging heel rustig in mijn armen onder zeil, helemaal geen paniek.
Ook bij het wakker worden niet, hij kwam rustig weer bij en huppelde bijna naar de auto om naar huis te gaan. De volgende 2 dagen was hij nog wat sloom, maar daarna was hij weer helemaal terug. Hij is goed en snel hersteld.
Sterkte met Sam!

[Sjalot]

Borg knapte van de operatie snel op. De eerste dagen was het net of hij zijn ballen nog had want de balzakken laten ze zitten en dat vult zich met wondvocht. Het duurt een tijdje voordat dat wegtrekt.
Zijn agressie tegen reuen is minder fel geworden, maar ik kan hem nog steeds los laten lopen in de buurt van reuen. Gedrag tegen de teven is hetzelfde gebleven, iets minder bezitterig naar zijn 'eigen' teven. In het gedrag naar ons zie ik weinig verschil.
Hij is gecastreerd i.v.m. steeds terugkerende voorhuid- en blaasontstekingen. Dat probleem is verdwenen.
Hij krijgt nu wel de helft van het voer wat hij daarvoor kreeg.

[M@scha]

de balzak blijft hangen? heeft ie dan voor altijd een lubberent velletje tussen de benen? ik dacht dat ze helemaal "glad" werden van achter, dat dacht ik gezien te hebben?

[Annet]

Ik heb dan wel geen gecastreerde reu, maar wel narcoses bij mijn teef meegemaakt. En dat was geen enkel probleem, ze zakte rustig door haar poten en ging rustig slapen. Bij het wakker worden was ik er bij, dat wakker worden duurt trouwens wel even in vergelijking met gewoon slapen en ze moest naar de auto getild worden. Eigenlijk wilde de da wachten tot ze zelf weer op haar poten kon staan, maar dat duurde mij te lang, dus heb ik haar meegenomen. Dan rustig rijden, liever geen drempels, want dan schuift je hond door de auto. Thuis inderdaad even een dekentje over, want mijn hond was erg koud. Onze da had van die elektrische dekentjes in de bench liggen, zodat ze iets warmer blijven. Stook de temperatuur in huis vantevoren alvast iets op.

De rest van de dag bleef ze suf en bleef ze liggen en aangezien ze een droge tong had, heb ik met een bloemenspuit wat water in haar bek gespoten. Wel oppassen dat ze er niet in stikt natuurlijk. Dat hielp enorm, want ze knapte daarna vrij snel op en werd wat helderder en fitter. 3 dagen daarna gingen we alweer naar cursus en dat ging prima, ik heb haar alleen niet laten liggen. En voor zover ik het me herinner, losten de hechtingen vanzelf op.

Ik heb mijn hond een oud T-shirt aangedaan, zodat ze niet bij de wond kon. Dat kon bij mijn hond prima, ze zat er niet aan te plukken. Ze sliep naast mijn bed, dus kon ik vrij snel wakker worden als ze wat geluid maakte. Zo'n T-shirt vind ik wat comfortabeler dan zo'n lampekap. Maar als je weet dat je hond een T-shirt meteen verscheurt, zou je beter wel voor de lampekap kunnen kiezen. Of misschien heeft de dierenarts wel zo'n opblaasbare kraag.

Misschien kun je er bij blijven als je dat wilt? Dat kon bij mijn da wel. Ik heb dan ook al een paar operaties meegemaakt. Je moet wel tegen bloed kunnen en ook niet meteen in paniek raken als de apparatuur gaat piepen. Maar ik zou het zeker vragen als ik jou was.

Wat ik zelf wel grappig vond, is dat toen ik de volgende keer bij de da kwam, dat ze op de tafel alvast tegen me aan ging staan en half door haar poten zakte. Ze zal wel gedacht hebben 'daar gaan we weer ...'.

[Sjalot]

de balzak blijft hangen? heeft ie dan voor altijd een lubberent velletje tussen de benen? ik dacht dat ze helemaal "glad" werden van achter, dat dacht ik gezien te hebben?

Ik weet niet of dat tegenwoordig door alle dierenartsen zo wordt gedaan en ook niet waarom, maar het laten zitten van de balzak geeft de hond toch een meer 'mannelijk' uiterlijk ondanks dat er geen ballen meer inzitten.
Ik heb er een foto van gemaakt, ik zal hem zo plaatsen.
Borg zit nu zwaar beledigd te wezen!

[M@scha]

whaha sorry borg!

[Sjalot]

Borg zijn 'ballen'.

[Sjalot]

Doen de foto's het?

[Caro.]

Doen de foto's het?

Nee

Moritz heeft ook zo'n 'zakje' tussen z'n achterpoten; lijkt iig nog een beetje reu dan.

Hij knapte heel snel op na de operatie, binnen een dag of 2 was hij gewoon de oude. Over gedragsveranderingen kan ik weinig zeggen omdat we hem pas een paar maanden hadden en hij toen enorm angstig was.

[M@scha]

ik zie ze wel. het valt dus wel mee.

ik was bang voor lege boterhamzakkies tussen de pootjes :N:

[joline]

Sammy is ook gecastreerd, en bij hem liep de narcose prima, hij was snel weg en ook weer snel terug Hij was de eerste dag na de castratie een beetje sloom, maar is daarna heel snel opgeknapt. Sammy heeft op de plaats van zijn ballen niks meer hangen.
Het enige wat bij Sammy is veranderd, is zijn gedrag naar andere reuen toe. Voor de castratie heeft hij heel wat gevochten. Nu doet hij dat niet meer, alhoewel hij nog wel eens fel kan zijn naar andere reuen. Verder is zijn karakter het zelfde gebleven, hij is nog steeds eigenwijs, soms een tikje doof, en hij heeft nog steeds veel energie

[M@scha]

als het zo is dan is het zo, maar zijn karakter hoeft van mij helemaal niet te veranderen...

tuurlijk is het fijn als lola las ze loops is hem niet helemaal gek maakt (nu is hij trouwens ook rustig nu ze loops is, de reden weet ik niet, de chem. castr. is pas van woensdag)

en minder knokken zou ook leuk zijn, maar dat is voor mij geen reden.

[Sjalot]

(nu is hij trouwens ook rustig nu ze loops is, de reden weet ik niet, de chem. castr. is pas van woensdag)

Als je ziek bent als een hond, staat je kop daar toch helemaal niet naar!

[M@scha]

(nu is hij trouwens ook rustig nu ze loops is, de reden weet ik niet, de chem. castr. is pas van woensdag)

Als je ziek bent als een hond, staat je kop daar toch helemaal niet naar!

je had hem bij haar eerste loopsheid moeten zien.... met zijn voortanden beet hij spijlen uit de bench :N:

en nu? beetje ruiken, plas likken en klappertanden!!!

wel gevaarlijk, want je wordt minder alert.. hij kan er natuurlijk Zo bovenop springen.... dus toch maar apart over een paar dagen als de trut ervoor gaat staan

[Lysette]

Benno is 2 jaar geleden gecastreerd. Ik ben erbij gebleven tot hij sliep, dat ging wel rustig en hij sliep snel. Toen met een k*tgevoel naar huis . Toen ik hem mocht halen was hij nog een beetje slaperig. Ik heb hem toen in een handdoek gewikkeld en op schoot is ie mee naar huis gegaan. Ik hem hem toen in de bench gelegd en toen pieste die zo alles onder, incl. het rompertje wat ik aan had gedaan. Maar daarna ging het wel redelijk. Hij heeft gewoon met kap omgelopen want dat vond ie helemaal niet zo vervelend. Hij heeft lekker op de bank geslapen en 's nachts bij mij op bed (wel een oud deken). Na 2 dagen was hij wel weer de oude.
Qua gedrag is hij wat meer relaxt voor mijn gevoel. Eerst was hij altijd helemaal hitsig als Floor getrimd was enzo en dat is allemaal niet meer. Wat ook wel makkelijk is is dat hij niet meer in alle vreemde huizen loopt te markeren En hij is echt veeeeel aanhankelijker

[tineke]

Ik ben bij Orson gebleven tot hij sliep en vlak nadat hij bij kwam was ik er al weer,zeer tot vreugde van mijn da, want hij was zelfs half versuft niet echt vriendelijk tegen hun op dat moment.
Hij is vrij redelijk snel daarna opgeknapt en was gewoon weer mijn oude vertrouwde Orsie in no time.
Qua gedrag durf ik het je niet echt heel goed te zeggen of hij erg veel anders zou zijn zonder castratie hij speelt nu nog de baas over de andere.
Hij was zoiezo niet erg fel zomaar op andere reuen zonder aanleiding en dat is hij nu ook nog niet maar iets ontlopen deed hij toen niet en bij niet ingrijpen nu ook nog niet.
Hij komt buiten hier thuis met een tijdelijke hond ook niet echt heel veel in contact met vreemde reuen moet ik eerlijkheidshalve er ook wel weer bij zeggen de tijd dat wij lopen zie ik bijna nooit iemand.
Luisteren deed hij met ballen prima en nu ook nog steeds.

[Gordonsetter23]

stomme titel maar ok....

ik weet nu precies hoe het medische stuk gaat, heb ok van de DA wat doorgekregen, maar wil graag jullie ervaringen..


hoe reageren ze op in narcose gaan? paniek, of gewoon dus en slapen?
hoe is het uit narcose komen?
zijn ze ziek na de operatie van de narcose?
hoelang duurt het voor ze weer een beetje hond zijn?
hoelang duurt het voor sam weer sam is?
wat zijn de ECHTE ervaringen omtrent gedragsverandering? (dus geen boekje citeren, die heb ik allemaal gelezen, even over jouw gecastreerde reu)

alvast heel erg bedankt.

dat het moet gebeuren staat vast, maar ik wil graag voorbereid zijn...

mijn westhighland white terrier reu nu 10 jaar oud is op een leeftijd van ongeveer een jaar gecastreerd, niet omdat ik dat wilde, maar om het feit dat hij een bal in de buik had zitten en 1 in de liesgang en dit kon uitlopen op een tumor.
op de narcose reageerde hij rustig, en toen ik hem na een paar uur weer ophaalde kwam hij waggelend op me af.
nog onder invloed van de narcose, hij had een kap om en daar heeft hij veel last van gehad, met eten en ook met contact naar andere honden hij werd er narrig van.
toen de kap er eenmaal af was ging het beter, hij is rustiger geworden in zijn gedrag en kon goed los aan de riem (daarvoor liep hij weleens weg achter een teef aan.)
al met al heb ik het als positief ervaren, nu heb ik een reu erbij een gordonsetter die ik nu 4 weken heb en inmiddels 12 weken is, ik streef ernaar hem intact te houden maar mocht het niet anders kunnen dan zie ik er niet tegenop in ieder geval.

[little-wolf]

hoe balou onder narcose ging voor castratie geen idee.
was er toen niet bij gebleven.

voor zijn heupfoto's wel.
bij de d.a.p hier in de buurt vondie de prik zelf niet fijn.
1x in zn poot geprobeerd in zn ader. vondie niks.
later maar in zn bil.
vondie ook niks maar zat erin voor die wat kon doen.
hij ging goed onder zeil.
maar het wakker worden ging niet zo fijn.
hij trok stijf, lag te piepen en kwijlde nog meer als anders.
nee, was niet fijn.

bij de d.a.p in dordt ging t veel beter.
daar kwam die rustig bij zonder poespas.
maar bleef langer "dronken" dan bij de andere d.a.p

heeft met het soort narcose middel te maken.

[Belle]

Mijn eerste hond is op latere leeftijd (een jaar of 10) gecastreerd. Voorzover ik me kan herinneren was hij dezelfde dag alweer helemaal de oude. Qua gedrag heb ik geen veranderingen gemerkt, maar hij was natuurlijk al wat ouder en daardoor vrij rustig.

[Roelfien]

Bij alle drie mijn jongens geen enkel probleem. Beertje en Jackie staken dezelfde avond hun poot al weer (enigszins wankelend) omhoog om te plassen. Toop heeft er een dagje langer over gedaan om zich weer lekker te voelen, maar die voelt zich overal altijd veel zieker van dan de andere twee. Narcose was bij alle drie geen probleem en eruit komen ook niet. Bij alle 3 eerst een beetje wondvocht in de balzakken, die er na een paar dagen al heel langzaam weer uit ging en na een week of 2 (dacht ik, ik weet het niet helemaal zeker meer hoe lang dat was) hadden ze keurig mooi ingetrokken balzakjes, die je amper meer ziet.
Qua gedragsverandering: Beertje en Jackie waren voordat ze gecastreerd waren heel erg snel opgewonden, waardoor vooral Jackie in een soort constante oversextheid over grasveldjes liep en tegen elke graspol liep te rijden. Dat was meteen na de castratie over. Het probleemgedrag van Beertje is er totaal niet van over gegaan: uitvallen naar andere reuen is gebleven tot hij een jaar of 8 a 9 was, toen werd het minder. Dat ze lekkerder zouden ruiken voor niet gecastreerde reuen is mij nooit opgevallen (dat wordt nogal eens aangegeven), want daarvoor zijn de jongens altijd veel te bijdehand geweest en Jackie liep op zijn 15e nog wel eens opgewonden bij een reu of teef te doen.
Voor gedragsverandering zou ik het dus niet doen, behalve om de constante opgewondenheid weg te halen als je hond daar last van heeft.

[chaos]

stomme titel maar ok....

ik weet nu precies hoe het medische stuk gaat, heb ok van de DA wat doorgekregen, maar wil graag jullie ervaringen..


hoe reageren ze op in narcose gaan? paniek, of gewoon dus en slapen?gewoon
hoe is het uit narcose komen?goed is wat slaperig meegegaan in de auto en thuis een 1/2 dag liggen slapenzijn ze ziek na de operatie van de narcose?nee
hoelang duurt het voor ze weer een beetje hond zijn? 1 dag
hoelang duurt het voor sam weer sam is? 2 dagen
wat zijn de ECHTE ervaringen omtrent gedragsverandering? (dus geen boekje citeren, die heb ik allemaal gelezen, even over jouw gecastreerde reu) absoluut geen interesse meer in loopse teven, nog altijd goed aktief, mooie vacht maar tegenover andere reuen altijd nog een macho die een knokpartij niet uit de weg gaat. Dus wat onze reu betreft weinig verandering.
alvast heel erg bedankt.

dat het moet gebeuren staat vast, maar ik wil graag voorbereid zijn...

[Demi]

Kenzo is gecastreerd en ik merk geen veranderingen aan hem gelukkig. De narcose ging heel goed en het was best eng, want heel kort daarvoor was hij voor onderzoeken ookal onder narcose geweest. Ik heb hem vast gehouden en toen kreeg hij de 1e prik. Toen hij daarvan ging slapen, mocht ik hem naar de opratiekamer brengen en daar kreeg hij er gasnarcose bij.
's Avonds mochten we hem halen en hij is even 2 uur erg duf en ziek geweest, daarna viel hij in slaap om de volgende ochtend weer helemaal als zichzelf wakker te worden!!
Hij mocht 10 dagen niet los en dat was bij ons wel een probleem omdat Kenzo ontzettend hard zn energie kwijt moet
Het is dus eigenlijk heel er ggoed gegaan!
En hij is nog steeds Kenzo Er is echt niks aan zn gedrag veranderd!!

[-Jolanda-]

de narcose en zo ging normaal, niks raar.
Bij thuiskomst was die al snel goed wakker.
heb geloof iik de 1e nacht beneden geslapen om erbij te blijven, Hij sliep beter als ik

Qua gedrag: kan niet zggen dat hij er rustiger van geworden is, misschioen wel meer een watje als het op andere honden aankomt.
Hij is erg geliefd bij andere honden om op te rijden en hij snauwt dan niet van zich af, (misschien heeft dat snauwen niks met castreren te maken, maar daar zal ik noit achterkomen )

[Maaike]

Ik heb met mijn DA afgesproken dat ik erbij zou blijven totdat Casper onder zeil zou zijn en ze zouden direct bellen als hij weer wakker werd, zodat ik hem gelijk kon halen (paniekkip bij de DA). Het duurde het een kwartiertje voordat hij onder zeil was. Ik ben lekker in de wachtkamer op de grond gaan zitten en ik kreeg een deken voor Casper om hem daarop af te leggen zodat ze hem daarop naar de operatiekamer konden tillen.

Toen hij weer wakker begon te worden hebben ze mij keurig gebeld (om ongeveer 16.30 uur) en ik ben hem direct gaan halen. Daar kreeg ik een zeer wankele Cas mee. Het heeft de hele avond geduurd eer hij goed stevig op zijn pootjes stond. Ik heb een aantal dagen in de huiskamer geslapen want hij had toch behoorlijk wat pijn. 1 bal bleek in de penisschacht te zitten waardoor er dus een vrij grote wond zat, die later ook licht is gaan ontsteken. Zeker de eerste paar dagen had hij bij het uitlaten erg rustig aan gedaan (beiden ) Hij tilde amper zijn poot op en pieste zich in 1x leeg (ook wel eens een verademing ).

Qua gedrag is hij in het geheel niet veranderd. Nog altijd even alert, levenslustig en vrolijk als altijd. Hij is nog steeds intolerant naar vreemde reuen, zijn vacht is niet veranderd en hij is niet dikker geworden (maar dat heb je zelf in de hand, het dikker worden). Het enige wat wel veranderd is, is dat hij niet meer als een randdebiel staat te zeveren boven lekkere tevenluchtjes. Hij zevert nog wel, maar niet zo heftig of lang meer. Ook loopse teven in de buurt krijgen geen serenades meer . Andere reuen zijn niet op hem gaan rijden, want daar krijgen ze de kans niet voor bij mij

Aldus hier....

[cloris]

Fangio is vorig jaar gecastreerd op medische gronden, maar hij had een maand daarvoor net een zware operatie achter de rug dus hoe hij uit de narcose kwam is niet echt een voorbeeld want deze heeft hem bijna de kop gekost.
Maar goed, echt last heeft hij niet gehad van de operatie zelf, het plassen ging redelijk maar hij ging bloed plassen, het was oud bloed, donker donker bruin, bijna zwart, hup naar de kliniek terug.. daar was het niet te testen maar het bleek voort te komen uit een gesprongen ader (tijdens de operatie) en dat kwam er nu uit, was binnen een paar dagen over.
Tot zover alles redelijk,
Kwa karakter grote verandering, niet naar mensen toe, maar naar honden toe... hij heeft altijd al probs gehad met andere reuen, maar teven, nee die konden letterlijk ALLES doen bij hem.. ongeacht formaat of ras hij kon er mee overweg...
Ik heb nooit stil gestaan bij het feit dat DAT wel eens zou kunnen veranderen, maar bij een ontmoeting met Ebony gedroeg hij zich alsof zij een reu was en al snel sloeg de vlam in de pan, ik was echt van mijn stuk want zo kende ik mijn Fangiootje niet... de wandeling daarna (forumwandeling) was ook niet echt leuk omdat Fangio echt tegen ELKE hond tekeer ging, hij wist het gewoon niet meer.
Een gesprek met de d.a. bracht wel verheldering, Fangio had te weinig hormonen door zijn castratie, zeker gezien het feit dat het altijd nogal een potig kereltje was geweest, alles was in de war.
Nu dik een jaar verder is het wat afgezwakt maar zo als hij was met teven wordt hij nooit meer, en dat vind ik echt eeuwig zonde.... het is dat ik echt geen andere kans had..

[Nina]

Hoi Mascha,

Baloe lag bij mij op schoot toen hij het prikje kreeg en viel rustig in slaap. Toen hij net klaar was en nog niet helemaal wakker, hebben we hem opgehaald, in een dekentje meegenomen en ben ik thuis met hem in bed gekropen. Hij had het een beetje koud en was moe, niet eens heel erg suf. Wel heeft ie een keer alles onder geplast, hij liet het gewoon lopen.
De volgende ochtend was hij weer kwiek en de dag erop was het weer onze vertrouwde hond. Wel bleef die balzak inderdaad een paar dagen helemaal opgezet en paars, nu is dat bijna helemaal strak, het ziet er niet raar uit of zo.
Het is nu 6 maanden geleden en wij hebben eigenlijk niks gemerkt ervan. Baloe is niet sloom, dik of wat dan ook geworden, en zijn vacht is ook niet veranderd. Op loopse teven reageerde hij voorheen al nauwelijks en nu helemaal niet meer.

Sterkte met Sam!

Groetjes,
Nina

[Nina]

het valt me toch wel heel erg op dat de gedragsveranderingen (op een enkele reu na) toch wel heel erg meevallen.......iig veel minder uitgesproken als de veranderingen waar hier op het forum zo met nadruk voor gewaarschuwd wordt .

Hoi Inge,

Misschien reageren de mensen met minder goede ervaringen ook wel wat heftiger/vaker op deze discussies? Ik merk aan mezelf in ieder geval dat ik er vaak niet op reageer, omdat ik niet mee kan praten over veranderingen n.a.v. castratie.

Groetjes,
Nina