Cindy de Wolf schreef:Omdat ik een reu niet fijn vind om mee te werken. mijn ervaring (heb 3 reuen gehad) dat die meer op zichzelf zijn en wel luisteren maar als het hun uitkomt, een teefje vindt ik persoonlijk makkelijker. Daarnaast wonen wij in Den Haag en dus is het problematisch om ze los te laten lopen gedurende de periode en aangezien ik elke dag minimaal 1 uur met ze in het park loop en ook veel trainingen volg is dat redelijk irritant en daarnaast wil ik toch niet fokken en is dit mijns inziens prettiger voor de hond. Ik heb niet het idee dat ze er wat aan overgehouden hebben. Daarnaast speelt uiteraard ook mee en misschien nog wel het belangrijkste van allemaal dat je een hoop dingen uitsluit zoals melkkliertumoren, kanker, diabetes en natuurlijk de 'reguliere'ontstekingen. Met de eerste kregen wij te maken met onze oudste hond die moest dus als nog onder het mes met 9 jaar vanaf dat moment laat ik ze dus allemaal steriliseren.
Als jouw honden er geen ellende van hebben dan mag je je in je handen wrijven, ik heb totaal andere ervaringen.
Cindy
1 teef is gecastreerd om medische redenen, was ook echt nodig anders had ze de volgende loopsheid waarschijnlijk amper overleefd, de andere laat ik graag zoals ze zijn (of er moeten wederom medische redenen voor zijn)
Je verhaal waarom geen reu is in ieder geval duidelijk
Ja ik ken weinig tot geen problemen, heb m'n teven wel altijd 3 weken aangelijnd gehad als ze loops waren maar ook dat was ook na een aantal loopsheden niet meer nodig. Trainingen, examens en wedstrijden kan ze gewoon aan meedoen, loops of niet dus daar hebben we ook geen problemen mee. Ziektes kun je overal krijgen, dan kun je net zo goed meteen alles weghalen (gebeurd toch ook niet bij de mens), je rommelt wel in de hormoonhuishouding en het snijden in een gezonde hond is wel mijn belangrijkste argument tegen castratie.
Maar je verhaal is in ieder geval duidelijk.
Iedere teef zal wat zelfverzekerder worden, alleen de gevolgen daarvan verschillen.