Het HondenForum

Ik ben net behoorlijk geschrokken van Moos.

We hebben vanmiddag met Yvette en Sita in de duinen gewandeld. Het was heel erg leuk en Sita en Moos en Saar hebben flink samen gerend en gespeeld.
Toen we halverwege rondom het Vogelmeer waren stond Moos opeens stil met zijn staart helemaal uit de krul. Voor zover wij gezien hebben is er helemaal niks vreemds aan vooraf gegaan. Ik heb Moos geroepen en hij kwam aangehinkeld, zijn rechtervoorpootje hield hij in de lucht.

Zijn staart ging toen echt helemaal tussen zijn poten en hij wilde niet meer verder lopen. Ik heb hem een stukje gedragen en na een paar minuten weer neergezet. Toen hij probeerde te lopen kwam hij niet verder dan heel raar hupsen met zijn achterkant (echt als een konijn zeg maar) met een kromme rug en de staart tussen de poten, en hij was ook behoorlijk uit balans, viel om naar de zijkant.
Ik heb hem weer opgetild, en toen was hij over zijn hele lijfje stijf en aan het bibberen. Hij was verder wel prima bij, maar duidelijk een beetje in paniek.
Ik heb hem weer even gedragen en na aan paar minuutjes weer even neergezet. Toen kon hij helemaal niet meer lopen, en als hij het probeerde viel hij om op zijn zij (ik ondersteunde hem, dus hij viel niet echt helemaal om).
Ik heb hem weer opgetild, en Yvette heeft hem ook nog een stukje gedragen.
Ik denk dat we hem een kwartiertje gedragen hebben, en je voelde hem ook langzaam ontspannen op je arm.
Daarna hebben we hem weer neergezet en toen liep hij weer gewoon mee

Het enige wat je nog merkte was dat hij geen sprintjes meer trok (maar voor een koekje wel daartoe aangemoedigd kon worden) en een beetje onzeker liep met een soort van waggeltje in zijn heupen.
Maar hij is wel helemaal naar huis gelopen, en was verder ook gewoon vrolijk, had geen pijn leek het.

Iemand enig idee wat dit geweest kan zijn? Hij heeft een paar maanden geleden dezelfde voorpoot verzwikt, maar toen trok hij echt alleen met dat pootje, nu was het best eng hoe hij omviel enzo....

zoals ik het lees, denk ik aan pijn in zijn rug, verstapt, verekt

echt een hernia hersteld niet zo vlot, dus ernstig zal het wel niet geweest zijn... "gewoon"in zijn rug geschoten?

yamie schreef:zoals ik het lees, denk ik aan pijn in zijn rug, verstapt, verekt

echt een hernia hersteld niet zo vlot, dus ernstig zal het wel niet geweest zijn... "gewoon"in zijn rug geschoten?

Ja, daar dacht ik inderdaad ook aan. Maar zou ik dat na moeten laten kijken? Het lijkt me toch niet helemaal normaal dat het bij een hond zomaar in zijn rug schiet?

En hij loopt nog steeds niet helemaal 'normaal', ook veel met de staart helemaal uit de krul, maar wat het nou precies is, en of hij pijn heeft, ik weet het niet

Kan je wel aan zijn staart komen??
Een van mijn tibetaantjes had eens een gekneusde staart doordat er een andere hond tegen aan gebotst was tijdens het rennen. Die liep toen ook heel raar en verkrampt. Met een pijnstillers en een week aan de riem ging het weer goed....

Ik zou er dus even mee naar de dokter maandag. Het doet denken aan rug/buikpijn? Geen idee! Ik kan me goed voorstellen dat je je rot schrikt!

Eline* schreef:Ik zou er dus even mee naar de dokter maandag. Het doet denken aan rug/buikpijn? Geen idee! Ik kan me goed voorstellen dat je je rot schrikt!

Ja, ik ga maanden sowieso even contact met de da opnemen. Ik wil iig weten of er iets verrekt of weet ik veel wat zou kunnen zijn en of ik hem nu een tijd rust moeten geven bijvoorbeeld.

Dat voorpootje heeft hij dus een paar maanden geleden ook verrekt. Toen ben ik bij de da geweest, maar tegen de tijd dat ik daar was aangekomen was het eigenlijk al over. De da kon toen ook niks vinden bij dat pootje verder.

Ik was blij dat Yvette erbij was; in mijn eentje was ik toch wel in paniek geschoten denk ik.

Moos schreef:

Eline* schreef:Ik zou er dus even mee naar de dokter maandag. Het doet denken aan rug/buikpijn? Geen idee! Ik kan me goed voorstellen dat je je rot schrikt!

Ja, ik ga maanden sowieso even contact met de da opnemen. Ik wil iig weten of er iets verrekt of weet ik veel wat zou kunnen zijn en of ik hem nu een tijd rust moeten geven bijvoorbeeld.

Dat voorpootje heeft hij dus een paar maanden geleden ook verrekt. Toen ben ik bij de da geweest, maar tegen de tijd dat ik daar was aangekomen was het eigenlijk al over. De da kon toen ook niks vinden bij dat pootje verder.

Ik was blij dat Yvette erbij was; in mijn eentje was ik toch wel in paniek geschoten denk ik.

Vond het zo zielig voor Moos. Het rare was dat het begon bij zijn voorpootje en toen langzaam naar achter trok. En je kon wel overal aankomen, geen pijnreactie.

Maandag idd maar even naar de dierenarts. Beter een keer te veel, dan te weinig.

Nog een dikke knuffel voor Moos

Was blij dat Moos geen 22 kg weegt

He, wat een schrik. Geef moos (en saar ook natuurlijk) maar een dikke knuffel.

Sita schreef:

Moos schreef:

Eline* schreef:Ik zou er dus even mee naar de dokter maandag. Het doet denken aan rug/buikpijn? Geen idee! Ik kan me goed voorstellen dat je je rot schrikt!

Ja, ik ga maanden sowieso even contact met de da opnemen. Ik wil iig weten of er iets verrekt of weet ik veel wat zou kunnen zijn en of ik hem nu een tijd rust moeten geven bijvoorbeeld.

Dat voorpootje heeft hij dus een paar maanden geleden ook verrekt. Toen ben ik bij de da geweest, maar tegen de tijd dat ik daar was aangekomen was het eigenlijk al over. De da kon toen ook niks vinden bij dat pootje verder.

Ik was blij dat Yvette erbij was; in mijn eentje was ik toch wel in paniek geschoten denk ik.

Vond het zo zielig voor Moos. Het rare was dat het begon bij zijn voorpootje en toen langzaam naar achter trok. En je kon wel overal aankomen, geen pijnreactie.

Maandag idd maar even naar de dierenarts. Beter een keer te veel, dan te weinig.

Nog een dikke knuffel voor Moos

Was blij dat Moos geen 22 kg weegt

Ja, ik was ook blij dat Moos zo klein is

Knuffel is in ontvangst genomen! Ik vertrouw het nog voor geen meter...
Hij kan wel gewoon lopen, kan ook rennen, maar hij is ontzettend aanhankelijk. Buiten loopt hij steeds dicht bij me in de buurt (normaal moet ik hem minstens 10 keer roepen per wandeling omdat hij de hort op is gegaan) en binnen wil hij de hele tijd op schoot zitten.
Het lijkt wel alsof hij zich heel onzeker voelt ofzo. Hij schrok buiten ook regelmatig van joggers, terwijl die hem normaal helemaal niks doen.

Maar goed, hij eet goed, plast goed etc. dus om nou te zeggen dat het niet goed gaat

Het klinkt voor mij inderdaad ook als een rugprobleem,zo is het eigenlijk bij Tijger ook begonnen. Toch maar even naar laten kijken.
Sterkte met Moos en een voor bijde honden.

Ach, Moosie toch
Succes bij de DA morgen!

Kan die onzekerheid met pijn te maken hebben? Morgen snel naar de dierenarts!

Zoek stok! schreef:Kan die onzekerheid met pijn te maken hebben? Morgen snel naar de dierenarts!

Ja, dat denk ik wel. Of misschien niet eens zozeer met pijn, maar wel dat hij aan zou kunnen voelen dat hij lichamelijk niet helemaal top is nu? Ik weet niet of honden dat kunnen, maar ik kan me er wel iets bij voorstellen.
Dit gecombineerd met dat zich terugtrekken wat hij de laatste weken opeens doet, en wat er gisteren gebeurde zit me iig niet echt lekker.

Succes bij de dierenarts vandaag.

He bah, wat vervelend, Marloes.
Ben benieuwd wat de dierenarts ervan zegt.
Sterkte en beterschap met Moos...

Beterschap voor Moos en succes bij de DA vandaag

Dank jullie wel

Om 15:00 hebben we een afspraak.

Succes straks!
Gaat het nu eigenlijk beter met hem?

sterkte straks , hoop dat het meevalt.

LongFields schreef:Succes straks!
Gaat het nu eigenlijk beter met hem?

Jawel, hij kan gewoon lopen. Hij loopt alleen niet goed vind ik. Iemand die Moos niet goed kent zal het niet eens zien, maar hij loopt niet zoals hij hoort te lopen.

Ik heb al een tijdje het gevoel dat er iets is met Moos. Hij trekt zich de laatste weken bijvoorbeeld erg veel terug. Ligt soms halve dagen helemaal alleen (of als Saar zin heeft met Saar erbij) in de donkere logeerkamer op bed.
De afgelopen 2 weken heeft hij Saar een paar keer enorm afgesnauwd, voor het eerst sinds Saar er is eigenlijk. De eerste keer was ze zijn oren uit aan het soppen en viel hij opeens uit. En nog twee keer toen ze tegen hem aan kwam schurken. Een keer grauwde hij zo fel dat ik in een reflex "he kappen!" wilde roepen. Maar ik heb het laten gaan. Het was ook binnen 2-3 seconden klaar, en Saartje lag met hele grote ogen van hem weg te staren, half op haar rug. Ze was duidelijk net zo verbouwereerd als ik...
En vorige week zei mijn moeder tegen me dat hij niet meer bij haar op schoot kon springen. Dat was ook een moment-opname, want even later lukte het wel weer gewoon.

Hij is verder wel vrolijk, speelt ook met Saar, maar er zit iets niets helemaal lekker volgens mij

Ik ben benieuwd hoe het bij de DA gegaan is Marloes.

Nou, we zijn net terug van de da.

Van het verhaal, en het feit dat hij Moos 2 of 3 maanden geleden ook al gezien had met klachten bij dat ene voorpootje denkt de da vrij zeker te weten dat er iets niet goed zit in zijn rug, en dan in de buurt van zijn nek.
Hij wilde nu nog geen foto's maken omdat je daar, zo zei hij, ook niet altijd alles op kan zien en omdat Moos na zo'n incidentje gewoon weer vrolijk verder dartelt.
Hij heeft nu glucosamine mee, de merknaam is anders, maar de da noemde het zo. Dat moet hij nu 2 maanden slikken en in die tijd mag hij gewoon alles doen. Gebeurt er dan verder niks van mank lopen of omvallen meer dan gaan we dat langzaam afbouwen en in periodes nog geven.
Bij de eerstvolgende keer dat het weer gebeurt (mank lopen, of omvallen) wil de da wel foto's maken en dan eventueel naar aanleiding daarvan ook fysiotherapie.

Moos moet nu een tuigje om, een halsband mag niet meer.

Dus nou ja, voor nu gaan we iig wel weer goed en mag Moos ook gewoon rennen en lang wandelen.

Oké..... we duimen hard dat dit het laatste voorval was en dat het nu gewoon goed gaat

Hopen dat het -spreekwoordelijk gezegd- met een sisser afloopt en de Glucosamine z'n werk doet...

Blijf hier duimen dat het middeltje werkt Marloes,en Moos dan niet meer mankt en/of omvalt. Sterkte met Moosie

Hopelijk is "the moos" snel weer de oude

zet em op he moos! weer helemaal de oude worden

dat trekken en pijnlijke voorpoot heeft monky ook wanneer hij een hernia aanval heeft en de rest van je beschrijving lijkt er ook heel erg op en hij heeft een lager rug hernia mijn DA vondt het ook vreemd dat het naar zijn voorpoot trekt hoort volgens hem niet zo te zijn met een lager rug hernia maar ja bij monky kan alles daar zijn we na 6 jaar wel achter bij hem trekt het naar rechts ook in zijn achterpoot links heeft hij dan nergens last van

iig sterkte met moos

monky555 schreef:dat trekken en pijnlijke voorpoot heeft monky ook wanneer hij een hernia aanval heeft en de rest van je beschrijving lijkt er ook heel erg op en hij heeft een lager rug hernia mijn DA vondt het ook vreemd dat het naar zijn voorpoot trekt hoort volgens hem niet zo te zijn met een lager rug hernia maar ja bij monky kan alles daar zijn we na 6 jaar wel achter bij hem trekt het naar rechts ook in zijn achterpoot links heeft hij dan nergens last van

iig sterkte met moos

De da dacht dat het in zijn nek zat en legde uit hoe het dan van zijn nek/voorpoot naar achteren kon trekken. Zoals hij het uitlegde vond ik het wel logisch klinken

Ik ga duimen dat het helemaal goed gaat komen bij Moos en de medicijnen zijn werk gaan doen