Het HondenForum

Omdat zelda de laatste tijd last had van kreupelheid hebben wij afgelopen maandag fot'os laten maken. Hieruit bleek dat er een klein puntje van de elleboog gebroken was en dat dit vaker voorkwam , dus gelijk een afspraak gemaakt voor operatie.
Donderdag is zij geopereerd en de DA vertelde dat hij schrok van de beschadigingen die al aan gewricht waren. Ik vroeg ook aan hem ; dan moet ze toch gigantisch veel pijn hebben gehad, ja zei hij maar het is en blijft een rottweiler, die gaan gewoon door. Hij heeft dit helemaal schoon gemaakt. Zelda loop nu nog veel slechter als voor de operatie, ze heeft rimadyl en Bioweyxin gekregen.
We zijn hiervoor toen ze ca. 1,5 was ook al eens voor naar de DA geweest en kan me wel voor m'n kop slaan dat we het toen niet verder uit hebben laten zoeken, ze had toen pillen en rust (aangelijnd niet los lopen) gekregen. Nu vraag ik me af of er mensen zijn die hier ervaring mee hebben en wat ik nog kan verwachten.
Het is een beetje warrig geloof ik , maar moest het ff van me af schrijven.

Was het gebroken of was het Elleboogdysplasie? Het is me niet helemaal duidelijk.

Tjee, wat zal je geschrokken zijn!
Je moet je niets verwijten, honden zijn soms keihard. Dat hebben we ook meegemaakt met onze eerste Airedale.
Ik hoop dat alles zal meevallen.

ik heb hier proberen aan te geven zoals ik het gezien heb.
http://riavermeulen.hyves.nl/album/6899 ... it_ph_list#
De DA zei dat het een afgebroekn stukkje was, maar als ik zo links en rechts op internet zoek denk ik toch richting ED.
Ik ga dit nog eens goed navragen bij de controle.
Trouwens heeft er iemand van jullie ervaring met sacha's blend, ik ben hier nl. op internet ook veel goede berichten over tegengekomen, maar ik weet niet of dit niet beínvloed wordt door de site.

Hoi,

Wat vervelend. Zo op de foto's te zien, lijkt dit l.p.c. te zijn. Dat hebben zowel onze Lana als onze Levi ook gehad. Lana zelfs aan beide ellebogen. Beiden zijn er aan geopereerd (inmiddels alweer een heel aantal jaren geleden) en het gaat weer goed met ze. Lana heeft wel erg veel arthrose ontwikkeld in haar ellebogen. Daarvoor krijgt ze nu fysiotherapie en Glucobest en daarmee redt ze het goed.
Op onze website kun je onder de knop Medisch meer lezen over ED en l.p.c.. Er staan ook foto's op van Lana en Levi na hun operaties.
Sterkte ermee.

Scooby schreef:Hoi,

Wat vervelend. Zo op de foto's te zien, lijkt dit l.p.c. te zijn. Dat hebben zowel onze Lana als onze Levi ook gehad. Lana zelfs aan beide ellebogen. Beiden zijn er aan geopereerd (inmiddels alweer een heel aantal jaren geleden) en het gaat weer goed met ze. Lana heeft wel erg veel arthrose ontwikkeld in haar ellebogen. Daarvoor krijgt ze nu fysiotherapie en Glucobest en daarmee redt ze het goed.
Op onze website kun je onder de knop Medisch meer lezen over ED en l.p.c.. Er staan ook foto's op van Lana en Levi na hun operaties.
Sterkte ermee.

via zoeken op deze site was ik al op jullie website terechtgekomen.
Maakt eea een stuk duidelijker.
Heeft het lang geduurd eer ze van de operatie hersteld waren?
De da heeft al gezegd dat ze arthrose zal gaan krijgen, ze staat nu op streng dieet want ze i sook veel te zwaar.
Ik heb hier iedere dag ruzie met m'n man over, ik krijg niet aan z'n verstand dat het voor haar eigen bestwil is, hij vindt het voornl. zielig.

yank schreef: via zoeken op deze site was ik al op jullie website terechtgekomen.
Maakt eea een stuk duidelijker.
Heeft het lang geduurd eer ze van de operatie hersteld waren?
De da heeft al gezegd dat ze arthrose zal gaan krijgen, ze staat nu op streng dieet want ze i sook veel te zwaar.
Ik heb hier iedere dag ruzie met m'n man over, ik krijg niet aan z'n verstand dat het voor haar eigen bestwil is, hij vindt het voornl. zielig.

De totale revalidatie heeft ongeveer 6-8 weken geduurd. Daarna konden ze de lange wandelingen in het bos weer mee lopen.
Iedere elleboogoperatie brengt inderdaad altijd arthrose met zich mee, dus met het oog daarop is het zowiezo verstandig om een voedingssupplement te geven zodra jouw hond geopereerd is.

Kaya is ook geopereerd aan lpc (en ik denk jouw hond dus ook).
Revalidatie duurde bij haar ongeveer 10 weken. Heel veel rust en na zo'n 6 weken mocht ze langzaam aan de lijn wat gaan lopen. Bij 8 weken wat meer beweging en toen ging ze weer manken. Weer 2 weken rust en daarna is het goed gegaan.
Kaya kan soms nog wel wat manken, maar heeft ook artrose (dit had ze al).
zij krijgt ook een voedingssupplement: glucosamine van de Groene Os.
Ik heb verschillende supplementen uitgeprobeerd, maar hier doet ze het het beste op.

Heb je een schema meegekregen van de dierenarts voor opbouw van beweging? Want ze mag nu maar heel weinig bewegen hoor.

Stang schreef:Kaya is ook geopereerd aan lpc (en ik denk jouw hond dus ook).
Revalidatie duurde bij haar ongeveer 10 weken. Heel veel rust en na zo'n 6 weken mocht ze langzaam aan de lijn wat gaan lopen. Bij 8 weken wat meer beweging en toen ging ze weer manken. Weer 2 weken rust en daarna is het goed gegaan.
Kaya kan soms nog wel wat manken, maar heeft ook artrose (dit had ze al).
zij krijgt ook een voedingssupplement: glucosamine van de Groene Os.
Ik heb verschillende supplementen uitgeprobeerd, maar hier doet ze het het beste op.

Heb je een schema meegekregen van de dierenarts voor opbouw van beweging? Want ze mag nu maar heel weinig bewegen hoor.

Ja, de eerste week hokrust (maar zelda heeft geen hok ze leeft in de woonkamer) dus laten we haar zo min mogelijk alleen zodat we haar in de gaten kunnen houden en ze gaat alleen naar buiten voor te plassen en poepen. Hierna mag ze 4 weken alleen aangelijnd uitgelaten worden.
Ze is wel een stuk rustiger dan normaal, maar het is natuurlijk wel moeilijk als er iemand thuiskomt. Ik heb zitten twijfelen om een grote bench aan te schaffen maarben bang dat ze daar alleen maar onrustiger van wordt.

yanka schreef:

Stang schreef:Kaya is ook geopereerd aan lpc (en ik denk jouw hond dus ook).
Revalidatie duurde bij haar ongeveer 10 weken. Heel veel rust en na zo'n 6 weken mocht ze langzaam aan de lijn wat gaan lopen. Bij 8 weken wat meer beweging en toen ging ze weer manken. Weer 2 weken rust en daarna is het goed gegaan.
Kaya kan soms nog wel wat manken, maar heeft ook artrose (dit had ze al).
zij krijgt ook een voedingssupplement: glucosamine van de Groene Os.
Ik heb verschillende supplementen uitgeprobeerd, maar hier doet ze het het beste op.

Heb je een schema meegekregen van de dierenarts voor opbouw van beweging? Want ze mag nu maar heel weinig bewegen hoor.

Ja, de eerste week hokrust (maar zelda heeft geen hok ze leeft in de woonkamer) dus laten we haar zo min mogelijk alleen zodat we haar in de gaten kunnen houden en ze gaat alleen naar buiten voor te plassen en poepen. Hierna mag ze 4 weken alleen aangelijnd uitgelaten worden.
Ze is wel een stuk rustiger dan normaal, maar het is natuurlijk wel moeilijk als er iemand thuiskomt. Ik heb zitten twijfelen om een grote bench aan te schaffen maarben bang dat ze daar alleen maar onrustiger van wordt.

Ja die rust geven is echt heel erg moeilijk. Na een paar dagen voelen ze zich alweer heel wat en denken ze dat ze de wereld aan kunnen.
Ik heb Kaya zelfs kalmeringstabletten gegeven (in overleg met de dierenarts uiteraard), want het ging gewoon niet.
Verder had ik een soort 'kippenren' in de huiskamer staan: zo'n 2 bij 2 meter waar ze zoveel mogelijk in moest. Aan de bovenkant open zodat ze goed kon staan.
Anders bleef ze gewoon op en af de bank springen :N:
Maar het is een rottijd die je toch zal door moeten komen. Lekkere kluiven, een kong, rustige ligspelletjes, enz. enz.

Mag ze weg gewoon zitten en een beetje staan. We hebben nu de neiging om haar constant af te laten gaan. Ze is nogal nieuwsgierig en zit af en toe graag ff uit het raam te kijken, maar wij zijn bang dat ze dan teveel op die poot steunt.
hadden jullie ook dat ze in eerste instantie véél manker na de operatie als ervoor liep. We maken ons eigenlijk best veel zorgen.

Ja hoor, gewoon rustig zitten mag best. Staan ook wel, maar natuurlijk geen uur ofzo.
Maar als ze gewoon rustig zit en naar buiten kijkt, is dat geen probleem.

Het gaat er vooral om dat ze geen onverwachtse wilde bewegingen maakt (springen, rennen, ineens draaien).
Je kan haar nooit wekenlang laten liggen, dat is onmogelijk

Bij Kaya zag ik eigenlijk pas echte verbetering na 10 weken. De eerste tijd mankte ze natuurlijk nog van de pijn en operatie, daarna mocht ze wat meer lopen en begon weer te manken, toen weer rust en eindelijk na een week of 10 werd het echt beter.
Af en toe mankt ze nog wat, maar dat is meestal als de poot echt overbelast is geweest (ze is dol op rennen achter stokken en ballen en dat is natuurlijk enorm slecht voor de voorpoten).

yanka schreef:Mag ze weg gewoon zitten en een beetje staan. We hebben nu de neiging om haar constant af te laten gaan. Ze is nogal nieuwsgierig en zit af en toe graag ff uit het raam te kijken, maar wij zijn bang dat ze dan teveel op die poot steunt.
hadden jullie ook dat ze in eerste instantie véél manker na de operatie als ervoor liep. We maken ons eigenlijk best veel zorgen.

Natuurlijk mag ze dat. Wij hebben trouwens, zowel na de operaties van Lana als na de operatie van Levi, het advies gekregen om iedere twee uur vijf minuten te lopen de eerste twee weken. Juist, omdat het gewricht in beweging moest blijven.
Lana en Levi hebben beiden alleen de eerste dag na de operatie mank gelopen en daarna nooit meer.

Wie heeft jullie hond geopereerd? En gaf je al een voedingssupplement?

Stang schreef:Bij Kaya zag ik eigenlijk pas echte verbetering na 10 weken. De eerste tijd mankte ze natuurlijk nog van de pijn en operatie, daarna mocht ze wat meer lopen en begon weer te manken, toen weer rust en eindelijk na een week of 10 werd het echt beter.
Af en toe mankt ze nog wat, maar dat is meestal als de poot echt overbelast is geweest (ze is dol op rennen achter stokken en ballen en dat is natuurlijk enorm slecht voor de voorpoten).

Toch zijn dit de verhalen die ik hoor van mensen die het advies hadden gekregen om de eerste weken de hond compleet rustig te houden. Ik ken inmiddels een heel aantal honden die een l.p.a. of l.p.c.-operatie hebben gehad en alle honden die de eerste twee weken (uiteraard super voorzichtig) in beweging bleven, iedere paar uur, hebben nooit meer mank gelopen na de operatie en de honden die de eerste weken complete rust voorgeschreven hadden gekregen wel?

Met Levi loop ik lange afstandswandelingen (soms wel 25 km. op een dag) en fiets ik veel met haar en zij heeft nooit mank gelopen na de operatie, ook nu vijf jaar later niet.

Ja, daar had ik ook aan gedacht.
Als mensen arthrose hebben moeten zo toch ook juist (gedoseeerd) in beweging blijven. Ik heb zelf fibromyalgie en moet rust en beweging afwisselen.

Scooby schreef:

Stang schreef:Bij Kaya zag ik eigenlijk pas echte verbetering na 10 weken. De eerste tijd mankte ze natuurlijk nog van de pijn en operatie, daarna mocht ze wat meer lopen en begon weer te manken, toen weer rust en eindelijk na een week of 10 werd het echt beter.
Af en toe mankt ze nog wat, maar dat is meestal als de poot echt overbelast is geweest (ze is dol op rennen achter stokken en ballen en dat is natuurlijk enorm slecht voor de voorpoten).

Toch zijn dit de verhalen die ik hoor van mensen die het advies hadden gekregen om de eerste weken de hond compleet rustig te houden. Ik ken inmiddels een heel aantal honden die een l.p.a. of l.p.c.-operatie hebben gehad en alle honden die de eerste twee weken (uiteraard super voorzichtig) in beweging bleven, iedere paar uur, hebben nooit meer mank gelopen na de operatie en de honden die de eerste weken complete rust voorgeschreven hadden gekregen wel?

Met Levi loop ik lange afstandswandelingen (soms wel 25 km. op een dag) en fiets ik veel met haar en zij heeft nooit mank gelopen na de operatie, ook nu vijf jaar later niet.

Ja oke, maar Kaya heeft natuurlijk ook zware artrose in beide ellbogen he? Dus daar komt het af en toe mank lopen vandaan.

De specialisten zijn het onderling gewoon niet eens: of complete rust de eerste twee weken of rechtlijnig kalme beweging.
Ik heb trouwens Kaya niet complete rust gegeven, want in huis en vlakbij huis liep ze natuurlijk ook de eerste paar weken. Ze moest tenslotte plassen en poepen.

Stang schreef:Ja oke, maar Kaya heeft natuurlijk ook zware artrose in beide ellbogen he? Dus daar komt het af en toe mank lopen vandaan.

Lana heeft ook zware arthrose in beide ellebogen en die loopt eigenlijk ook nooit mank en heeft dat vanaf de operaties ook nooit gedaan.

Gisteren liep ze ineens veel manker, hebben we haar voet nagekeken.
Blijkt dat er iets met een voetzooltje is, mochten we echt niet aankomen. Het lijk erop of dit een baatje kapot/schraal is, wat kan ik hier aan doen?
Want als ze hier door scheef loopt doet dat natuurlijk ook geen goed aan de elleboog. Ik geloof dat je aan voetzooltjes niet zoveel mag doen, toch we hebben er gisterenavond een klein beetje betadinezalf opgedaan na het uitlaten.

Het is nu precies eem mand geleden dat Zelda geopereerd is.
Ze loopt nu wel ietsie pietsie beter, maar ze is zo vreselijk sloom.
Hadden jullie honden dit ook en hoelang hebben jullie honden pijnstlling gehad. Ook wilde ik graag weten of er iemand van jullie bekend is met dogmotio (bioweyxin) dit is een botverbeteraar die we van de DA meegekregen hebben, maar zo'n flesje koste € 70 en daar doen we maar 20 dagen mee. Ik denk er dus over om ook maar gewoon glucasimine te geven of sacha's blend.
Graag jullie advies hierover.

yanka schreef:Het is nu precies eem mand geleden dat Zelda geopereerd is.
Ze loopt nu wel ietsie pietsie beter, maar ze is zo vreselijk sloom.
Hadden jullie honden dit ook en hoelang hebben jullie honden pijnstlling gehad. Ook wilde ik graag weten of er iemand van jullie bekend is met dogmotio (bioweyxin) dit is een botverbeteraar die we van de DA meegekregen hebben, maar zo'n flesje koste € 70 en daar doen we maar 20 dagen mee. Ik denk er dus over om ook maar gewoon glucasimine te geven of sacha's blend.
Graag jullie advies hierover.

Nee, zowel Lana als Levi waren een maand na de operatie niet sloom of iets dergelijks. Wel zat ik toe nog volop in de revalidatieperiode, dus liepn nog geen lange stukken met hen.
Ik weet, eerlijk gezegd, niet meer hoe lang zij pijnstilling hebben gehad na de operatie (is ook al 8 en 5 jaar geleden).
Onze dierenarts raadde Arthroluxyl C aan om te geven na de operatie. Daar ben ik erg tevreden over en het is ook niet zo idioot duur.

Ook Kaya was na een maand zeker niet sloom meer. Ik weet ook niet meer hoe lang zij pijnstilling heeft gehad maar volgens mij was dat toch geen maand hoor.
Kan dat sloom zijn geen bijwerking zijn van de medicijnen?

Ik weet wel dat Spike van metacam ontzettend suf werd. Hij reageert daar heel heftig op blijkbaar.

yanka schreef:Omdat zelda de laatste tijd last had van kreupelheid hebben wij afgelopen maandag fot'os laten maken. Hieruit bleek dat er een klein puntje van de elleboog gebroken was en dat dit vaker voorkwam , dus gelijk een afspraak gemaakt voor operatie.
Donderdag is zij geopereerd en de DA vertelde dat hij schrok van de beschadigingen die al aan gewricht waren. Ik vroeg ook aan hem ; dan moet ze toch gigantisch veel pijn hebben gehad, ja zei hij maar het is en blijft een rottweiler, die gaan gewoon door. Hij heeft dit helemaal schoon gemaakt. Zelda loop nu nog veel slechter als voor de operatie, ze heeft rimadyl en Bioweyxin gekregen.
We zijn hiervoor toen ze ca. 1,5 was ook al eens voor naar de DA geweest en kan me wel voor m'n kop slaan dat we het toen niet verder uit hebben laten zoeken, ze had toen pillen en rust (aangelijnd niet los lopen) gekregen. Nu vraag ik me af of er mensen zijn die hier ervaring mee hebben en wat ik nog kan verwachten.
Het is een beetje warrig geloof ik , maar moest het ff van me af schrijven.

We zijn nu bijna een jaar verder.
Woensdag liet rien haar uit voor de laatste plas, pats op het recht stuk zomaar ineens gigantisch kreupel, ze liep echt maar op 3 poten.
Donderdag gelijk afspraake gemaakt bij de DA, die DA was er vrijdag, ik had ze toen nog niet zien lopen, ze had heel de tijd liggen slapen.
Ik ga ze om 2 uur uitlaten, ze haalde de uitlaatplaats amper ( zo'n 40 meter). Ik gelijk de DA gebeld. Ik kom nu langs, ik kan ze zo niet laten lopen. Enfin foto gemaakt : héle zware artrose. De arts kundig op het gebied van orthopedie is met vakantie en zijn collega wil allen operen met hem samen.
Ik heb gezegd zorg maar dat we dan met spoed bij een goed orthopeed terecgt kunnen, niet zo die is wel aardig, maar een echte specialist.
Zijn we vrijdagmorgen naar Dr Ottenschot in Utrecht geweest.
Foto's gemaakt, geprobeerd vocht ut het gewricht te trekken omdat het erg warm en gezwollen was, maar er zat eigenlijk niet zoveel vocht in.
Nu heeft ze een spuit met bijnierschorshormoon in het gewricht gekregen, dit zou binnen zo'n 10 dagen moeten werken. En een antibiotica kuur tegen een mogelijke bacterie.
Als dit aanslaat krijgt zo over 3 weken weer zo'n spuit en die mag ze dan ieder jaar 2 maal krijgen. Ze mag nu ook geen rimadyl want dat vecht met die spuit en de antibiotica.
Lukt dit niet gaat zo eerst onder de ct-scan om te kijken mss zwerft er wel een afgebroken stukje tussen het gewricht en die zou je kunnen missen met gelijk opereren (hij liet ook doorschemeren dat de eerste operatie mss niet helemaal goed gegaan was gezien de ernst van de artrose.)en daarna mss operen ligt een beetje aan de ct-scan.
Jullie snappen wel dat ik helemaal in zak en as zit, We moeten ze nu in de auto zetten naar de uitlaatplaats rijden en haar op die manier uitlaten.
Dat hebben we er natuurlijk graag voor (ook de immense kosten) maar ik ben zo bang dat ik haar toch al af moet geven.
Ik weet het echt niet meer en ben doosbang.
Zijn er bij jullie mensen die ervaring hebben met deze zware gevolgen van LPC? En ervaring hebben met deze DA. Ik kan eigenlijk wel een beetje posiviteit gebruiken.
Yanka

[/b]

Hoi Yanka,

Wat een ellende. Onze Lana had ook héle zware arthrose in beide ellebogen over gehouden na een l.p.a. en een l.p.c. operatie aan beide ellebogen. Toen ze drie jaar was, had ze volgens de orthopeed (dr. Govers) de ellebogen van een 12-jarige hond en was ze de hond met de meest zware arthrose in de ellebogen in haar praktijk, vertelde ze. Eigenlijk zouden we haar de rest van haar leven alleen nog maar korte stukjes aan de lijn mogen uitlaten, maar ook dr. Govers vond dat je zoiets niet kon verlangen van een jonge hond van de leeftijd die Lana toen had. En dat hebben we ook niet gedaan.
Wel heeft Lana vanaf haar derde jaar dagelijks op een onderhoudsdosering Rimadyl gestaan en hebben we haar dagelijks Arthroluxyl C gegeven. Ook kreeg ze eens in de 5-6 weken fysiotherapie.
Uiteindelijk is Lana 9,5 jaar geworden en heeft ze tot een maand voordat we haar in hebben moeten laten slapen (vanwege een tumor bij haar darmen) nog iedere dag de lange boswandelingen mee kunnen lopen. Ze liep altijd los en we hebben haar gewoon laten spelen met onze andere doggen.
Natuurlijk is niet iedere hond hetzelfde, maar wanhoop niet gelijk. En juist het blijven doorbewegen, is zó belangrijk voor een hond met arthrose.

Sorry geen positieve berichten vanadf deze kant na een LPC operatie.
Donna is aan beide ellebogen geopereerd (2,5 jaar geleden).Ze heeft nooit weer goed kunnen lopen zonder pijnstillers.
Met een flinke dosis Metacam kan ze nog aardig vrolijk door het leven.
Haar wandelingen zijn kort en wat vaker en zodra het kan laat ik haar zwemmen.
Ze krijgt verder ook de nodige supplementen die een positieve invloed op de gewrichten hebben.
Na haar operatie werd mij ook gezegd door de arts die haar geopereerd heeft dat (gezien de mate van arthrose)ik haar moest zien als een hond met een fikse handicap.
Nu 2,5 jaar later loopt ze er nog steeds...het wordt wel minder maar dit heeft ook te maken met allerlei andere dingen(arthrose in de knie door een gescheurde kruisband,rug problemen door haar vreemde houding en nu weer spierproblemen in de lies).
Misschien is het wat voor je om met Zelda naar een goede fysiotherapeut te gaan?Wanneer het bot kapot is en er arthrose is heb je kans op botwoekering in het gewrichten als hier iets van afbreekt (wat makkelijk kan gebeuren bij een misstap)kan dit ook weer voor problemen zorgen.
Een fysio kan dan proberen dit stukje zo te manipuleren dat hij niet meer irritant aanwezig is.
Wat je ook kan doen is 10 minuten per dag het gewricht koelen met ijs(zakje met ijsklontjes om de elleboog heen)...goed tegen eventuele ontstekingen in het gewricht en verzacht de pijn wat.
Als het zo is dat ze bij de eerste operatie stukjes bot hebben laten zitten zou ik zeker mn twijfels hebben over de arts in kwestie.Ik heb de opnames van ed ellebogen van mijn hond gezien en dit wordt dusdanig vergroot en in beeld gebracht dat er volgens mij niets over het hoofd gezien hoeft te worden.
Ik ben trouwens heel benieuwd wat de werking van de bijnierschorshormoon is en of het aanslaat!
Is het al wel gelukt om haar iets te laten afvallen?
Ik kan me dr ook altijd heel erg boos om maken als mensen tegen mijn wil in Donna teveel eten geven of ballen ofzo voor haar weggooien(ze vind het zo lekker of ze vind het zoooo leuk gaan er bij mij ook niet in)
Sterkte!

Scooby schreef:Hoi Yanka,

Wat een ellende. Onze Lana had ook héle zware arthrose in beide ellebogen over gehouden na een l.p.a. en een l.p.c. operatie aan beide ellebogen. Toen ze drie jaar was, had ze volgens de orthopeed (dr. Govers) de ellebogen van een 12-jarige hond en was ze de hond met de meest zware arthrose in de ellebogen in haar praktijk, vertelde ze. Eigenlijk zouden we haar de rest van haar leven alleen nog maar korte stukjes aan de lijn mogen uitlaten, maar ook dr. Govers vond dat je zoiets niet kon verlangen van een jonge hond van de leeftijd die Lana toen had. En dat hebben we ook niet gedaan.
Wel heeft Lana vanaf haar derde jaar dagelijks op een onderhoudsdosering Rimadyl gestaan en hebben we haar dagelijks Arthroluxyl C gegeven. Ook kreeg ze eens in de 5-6 weken fysiotherapie.
Uiteindelijk is Lana 9,5 jaar geworden en heeft ze tot een maand voordat we haar in hebben moeten laten slapen (vanwege een tumor bij haar darmen) nog iedere dag de lange boswandelingen mee kunnen lopen. Ze liep altijd los en we hebben haar gewoon laten spelen met onze andere doggen.
Natuurlijk is niet iedere hond hetzelfde, maar wanhoop niet gelijk. En juist het blijven doorbewegen, is zó belangrijk voor een hond met arthrose.

Zelda staat ook idd al die tijd al op de rimadyl (200mg per dag).
Ze is nu 5 kg afgevallen, maar dit staat nu helemaal stil.
Ik heb nu pas light brokken (wel van hertzelfde merk als ze gewend is) gekocht, in overleg met Dr. Ottenschot krijgt ze nu nog maar een kwart (dit is een half kopje) aangevuld met sperziebonen.
Ze beweegt natuurlijk ook erg weinig, op het moment niet.
Dit doet er ook geen goed aan.
Ik ben wel "blij'te horen dat jullie je honden er niet om hebben moeten laten inslapen. Maar dit ligt er natuurlijk ook aan of we de pijn onder controle kunnen krijgen. Daar ben ik dus zo bang voor.

yanka schreef:Ik ben wel "blij'te horen dat jullie je honden er niet om hebben moeten laten inslapen. Maar dit ligt er natuurlijk ook aan of we de pijn onder controle kunnen krijgen. Daar ben ik dus zo bang voor.

Er zijn ook nog een aantal 'alternatieve' behandelmethoden die je nog kunt proberen met Zelda, zoals fysiotherapie, acupunctuur en hydrotherapie. Niet gelijk wanhopen, hoewel ik me heel goed voor kunt stellen dat je het even helemaal niet meer ziet zitten als je hond duidelijk zoveel pijn heeft, hoor.

Ik weet niet of je hier iets aan hebt,

maar ik heb Baco(slechte heupen, botwoekering, veel pijn)
op dit moment alleen op de kruidencapsules(de pijnstillers vlakte hem helemaal af, was/is voorlopig nog geen optie)
dat zijn vita caps,
Boswelia
Duivelsklauw, en als hij echt pijn heeft salisprin
ik gebruik ze zo,

maar je kunt ze zou ze ook naast de gewone pijn stillers gaan gebruiken mocht het nodig zijn
het is zomaar een idee