Het HondenForum

Het gaat over Britt, een 2 jarig gecastreerd teefje.
Toen Britt een half jaar was had ze een aparte lucht bij zich hangen. Ik vind het moeilijk te omschrijven maar het kwam uit haar vulva en de reuen vonden haar zéér interessant. Gezien de leeftijd dachten we dat de loopsheid eraan zat te komen. We waren op een showtje waar we onze fokker tegenkwamen en die rook het ook en zei direct dat ze heel snel loops zou worden.
Toch gingen de weken voorbij en werd ze niet echt loops. Maarja, misschien toch de aanloop ernaar toe of omdat het de eerste keer is?
Een paar maanden laten werd Britt dan toch voor het eerst echt loops. Vlak voor, tijdens en na de loopsheid en tijdens de schijndracht vertoonde ze wel ander gedrag. Op cursus gedroeg ze zich altijd zo perfect en nu kon ze niet los zijn of ze was al weg. Er leek geen aanwijsbare reden maar ze zette het op een lopen en probeerde echt een uitgang te vinden, was dus duidelijk erg wegloperig. Ze was echt behoorlijk loops en is daarna gelijk schijnzwanger geworden. Schijndracht begint normaal pas na een aantal weken, maar 2 weken na haar loopsheid zag je bij Britt al verandering van de tepels bijvoorbeeld. De dierenarts gaf toen aan dat we het in de gaten moesten houden en dat deden we ook. Ze ging mee op vakantie dus afleiding was er genoeg, toch zette de schijndracht echt volop voort en ging ze melk geven. Ze kreeg Galastop voorgeschreven van de dierenarts en we moesten het flesje leeg maken, hoewel op de bijsluiter staat dat je het 5 dagen moet geven. Na 17 dagen was het flesje leeg en hoewel het wel minder was geworden gaf Britt nog steeds melk en had er bovendien een melkklierontsteking bij gekregen. Met alle ellende al na die eerste loopsheid hebben we haar op advies van de dierenarts op dat moment laten helpen. Ze was nog wel wat schijnzwanger maar omdat ze nu ook al een melkklierontsteking had was het toch verstandig het nu te doen. Gelukkig viel het mee en had de galastop blijkbaar wel geholpen wat betreft het verminderen van de doorbloeding dus de operatie verliep zonder complicaties.
Ik was erbij en heb gezien dat de dierenarts controleerde of het er heel uitkwam (de eierstokken, baarmoeder heeft ze nog) en dat was dus zo.
Die castratie was augustus vorig jaar.

In december vertoonde Britt weer het gedrag wat ze ook had bij haar loopsheid en schijndracht. Vooral op cursus valt dit nog eens extra op. Ze volgt los en doet alles en dan opeens in die periode weer weglopen en alleen maar weg willen. Verder niet over nagedacht.

Nu rond de zomerperiode zien we het gedrag dus weer terug. Tijden lang ging het goed en opeens weer dat wegloopgedrag, niet terug te roepen, maar echt exact als toen ze voor het eerst loops werd. Nu zie ik een verband dat het dus blijkbaar halfjaarlijks is? Of zou het toeval zijn?
Punt is dat er meer dingen zijn die apart zijn. Die geur uit haar vulva waarvan de fokker toen zei, ze wordt loops, die heeft ze bijvoorbeeld op het moment ook weer. Misschien is het iets anders hoor, maar toch zien we duidelijk periodes dat andere honden haar opeens wel heel aantrekkelijk vinden. Vanmorgen kwamen we dan een loopse teef tegen en die liep ook heel erg aan Britt's vulva te snuffelen terwijl ze dat anders nooit doet?
Ook het gedrag van zich min of meer aanbieden bij Bram erbij genomen (zie dit topic: http://www.hondenforum.nl/phpBB2/viewtopic.php?t=94387) lijkt ze soms wel gewoon nog loops.
Daarnaast is het een slanke hond en is nu haar buikje weer iets gaan hangen in vergelijking met een paar weken terug en daar bedoel ik mee de zijkanten precies op de lijn van de tepels (met name achterin zichtbaar). Het is net of de melkklieren (vooral de achterste) weer wat gezwollen zijn als bij schijndracht (hoewel toen ze schijnzwanger was haar tepels zelf ook heel dik waren en dat is nu niet).

Ik weet dat alles er heel uitgekomen is dus dat die hormoonproductie gewoon weg moet zijn. Toch lijkt het haast of haar cyclus gewoon doorgaat alleen zijn de verschijnselen een stuk minder heftig.
Het is een beetje een lang verhaal geworden :N: maar heeft iemand hier een logische verklaring voor? Of is dit sowieso normaal (heb geen ervaring met teven verder)?

Het kan dat het door de bijnieren komt. De bijnieren, met name de bijnierschors, produceren ook geslachtshormonen, waardoor het mogelijk is dat er bij gecastreerde/gesteriliseerde dieren toch nog sprake is van een cyclus, of bij reuen van sexueel gedrag.

Kan best zijn dat een stukje van de eileider is blijven zitten was vroeger bij onze teef ook het geval.

Ik heb dat ook meegemaakt nadat Megan is gecastreerd. Bij Megan is ook alles weggehaald vanwege schijndracht en melkklierontstekingen. Mijn dierenarts wilde het overigens absoluut niet tijdens de melkklierontstekingen doen, maar dat is weer een andere discussie .

Een half jaar na de castratie kon ik precies aan Megan merken dat ze weer in een periode zat waarin ze loops had moeten worden, ze vertoonde echt onmogelijk gedrag.
Weer een half jaar later hetzelfde, maar wel in minder maten en nu bijna twee jaar verder moet ik eerlijk bekennen dat ik er eigenlijk niets meer van merk. Ik denk dus dat het van voorbijgaande aard is, maar je moet nog even geduld hebben.

Dat hangen van de buik (vooral achterin) is gewoon van de castratie. Dat hebben een hoop teven die volledig gecastreerd zijn, niets om je druk over te maken dus .

bulletjebe schreef:Het kan dat het door de bijnieren komt. De bijnieren, met name de bijnierschors, produceren ook geslachtshormonen, waardoor het mogelijk is dat er bij gecastreerde/gesteriliseerde dieren toch nog sprake is van een cyclus, of bij reuen van sexueel gedrag.

Het klopt wel dat die bijnieren geslachtshormonen maken maar volgens mij is die productie veel gelijkmatiger dus daar zou een echte cyclus niet door te verklaren zijn volgens mij.

anubis schreef:Kan best zijn dat een stukje van de eileider is blijven zitten was vroeger bij onze teef ook het geval.

Er kan soms inderdaad wat blijven zitten maar voor zover ik weet (van de honden waarvan ik dat gehoord heb) worden ze dan gewoon echt loops met uitvloeiing? Maar om zeker te weten dat het er goed is uitgekomen kijkt mij dierenarts dus of het puntje heel is. Niks is onmogelijk natuurlijk maar toch zou ik dan echt weer rode uitvloeiing enzo verwachten (en dat was bij haar echt niet over het hoofd te zien)

MoniqueDM schreef:Ik heb dat ook meegemaakt nadat Megan is gecastreerd. Bij Megan is ook alles weggehaald vanwege schijndracht en melkklierontstekingen. Mijn dierenarts wilde het overigens absoluut niet tijdens de melkklierontstekingen doen, maar dat is weer een andere discussie .

Een half jaar na de castratie kon ik precies aan Megan merken dat ze weer in een periode zat waarin ze loops had moeten worden, ze vertoonde echt onmogelijk gedrag.
Weer een half jaar later hetzelfde, maar wel in minder maten en nu bijna twee jaar verder moet ik eerlijk bekennen dat ik er eigenlijk niets meer van merk. Ik denk dus dat het van voorbijgaande aard is, maar je moet nog even geduld hebben.

Dat hangen van de buik (vooral achterin) is gewoon van de castratie. Dat hebben een hoop teven die volledig gecastreerd zijn, niets om je druk over te maken dus .

Okay, thanx, herkenning Dus er is nog hoop haha

Ik weet niet wat de reden is dat jouw dierenarts tijdens de melkklierontsteking juist niet wilde castreren? Het was bij Britt dus zo dat ze voor het weekend een antibiotica injectie had gekregen en aangezien we er heel snel bij waren was het al zo goed als weg. Maar om nou die schijndracht echt te stoppen inclusief verdere melkklierontstekingen is ze toen dus zo snel mogelijk gecastreerd.

Fijn dat dat van de buik normaal is (zoals ik al zei, alleen ervaring met reuen )

Blijf ik me overigens nog afvragen hoe het dan toch kan dat ze zich nog gedraagt alsof ze nog een cyclus heeft. Dat zou dan vanuit de hersenen komen misschien? Ik gok maar wat
Maar dan is er nog steeds die aparte lucht die ze af en toe heeft en reuen die bij tijden opeens meer in haar geïnteresseert lijken dan anders

Benji&Brenda schreef: Ik weet niet wat de reden is dat jouw dierenarts tijdens de melkklierontsteking juist niet wilde castreren? Het was bij Britt dus zo dat ze voor het weekend een antibiotica injectie had gekregen en aangezien we er heel snel bij waren was het al zo goed als weg. Maar om nou die schijndracht echt te stoppen inclusief verdere melkklierontstekingen is ze toen dus zo snel mogelijk gecastreerd.

Megan had ook schijndracht en melkklierontstekingen (alleen van de achterste tepels).
De dierenarts vond het te riskant om haar te helpen tijdens de melkklierontstekingen, omdat er dan ontstekingsvocht in de operatiewond had kunnen komen, met alle nare gevolgen van dien.
Daarom is Megan eerst behandeld met anti-biotica en Galastop en daarmee zijn de schijndracht en melkklieronstekingen ook helemaal verdwenen. Een week daarna werd ze geholpen.

MoniqueDM schreef: Megan had ook schijndracht en melkklierontstekingen (alleen van de achterste tepels).
De dierenarts vond het te riskant om haar te helpen tijdens de melkklierontstekingen, omdat er dan ontstekingsvocht in de operatiewond had kunnen komen, met alle nare gevolgen van dien.
Daarom is Megan eerst behandeld met anti-biotica en Galastop en daarmee zijn de schijndracht en melkklieronstekingen ook helemaal verdwenen. Een week daarna werd ze geholpen.

Okay, dat klinkt inderdaad wel logisch. Bij Britt wilde de schijnzwangerschap dus niet overgaan ondanks de galastop. En ondanks de galastop kreeg ze zelfs nog melkklierontstekingen. Ze heeft dus wel antibiotica gehad dus het was al grotendeels weg die ontsteking, dus misschien dat dat ook meespeelde.

Benji&Brenda schreef:

bulletjebe schreef:Het kan dat het door de bijnieren komt. De bijnieren, met name de bijnierschors, produceren ook geslachtshormonen, waardoor het mogelijk is dat er bij gecastreerde/gesteriliseerde dieren toch nog sprake is van een cyclus, of bij reuen van sexueel gedrag.

Het klopt wel dat die bijnieren geslachtshormonen maken maar volgens mij is die productie veel gelijkmatiger dus daar zou een echte cyclus niet door te verklaren zijn volgens mij.

De bjinierschors produceert de geslachtshormonen (ook mannelijke) en de eierstokken produceren o.m. oestrogeen en progresteron (de vrouwelijke). De hormoonvorming van de eierstokken wordt aangestuurd door de hormonen die aangemaakt zijn in de bijnierschors.
De hypofyse stuurt alle geslachtshormoonproduderende klieren aan.

Omdat de hypofyse (die regelt de cyclus) en de bijnierschors gewoon hun werk nog kunnen doen, kan het voorkomen dat er een cyclus in gang wordt gezet, die echter niet compleet uitgevoerd kan worden om dat de eierstokken die voor follikelrijping moeten zorgen er niet meer zijn.

Maar de rest van de hormonen wordt nog gewoon geproduceerd en dat neemt misschien in de loop der jaren wel af als het lichaam merkt dat er geen hormoonproduktie aangestuurd moet worden in de eierstokken.

De hypofysevoorkwab maakt overigens nog het hormoon prolactine aan wat voor melkproduktie zorgt. Dat verklaart meteen waarom je wat dikkere melkklieren kunt voelen

bulletjebe schreef: De bjinierschors produceert de geslachtshormonen (ook mannelijke) en de eierstokken produceren o.m. oestrogeen en progresteron (de vrouwelijke). De hormoonvorming van de eierstokken wordt aangestuurd door de hormonen die aangemaakt zijn in de bijnierschors.
De hypofyse stuurt alle geslachtshormoonproduderende klieren aan.

Omdat de hypofyse (die regelt de cyclus) en de bijnierschors gewoon hun werk nog kunnen doen, kan het voorkomen dat er een cyclus in gang wordt gezet, die echter niet compleet uitgevoerd kan worden om dat de eierstokken die voor follikelrijping moeten zorgen er niet meer zijn.

Maar de rest van de hormonen wordt nog gewoon geproduceerd en dat neemt misschien in de loop der jaren wel af als het lichaam merkt dat er geen hormoonproduktie aangestuurd moet worden in de eierstokken.

De hypofysevoorkwab maakt overigens nog het hormoon prolactine aan wat voor melkproduktie zorgt. Dat verklaart meteen waarom je wat dikkere melkklieren kunt voelen

Ja dat is natuurlijk zo...
GnRH uit de hypothalamus regelt de LH en FSH afgifte door de hypofyse en de FSH en LH reguleren weer onder andere de progesteron en oestrogeen productie door de eierstokken, maar natuurlijk ook de productie van oestradiol en progesteron door de bijnieren.
Maar aangezien de eierstokken weg zijn zijn er geen follikels meer zijn is het hele feedbacksysteem toch weg/anders?
Maarja je hebt wel gelijk, die gedragsveranderingen worden waarschijnlijk veroorzaakt door die hormonen en die zijn er wel gewoon. Weet iemand hoe dat precies zit wat betreft die hormonen en gedragsveranderingen tijdens die loopsheid?

Schijndracht wordt inderdaad veroorzaakt door prolactine en dat kan natuurlijk nog gevormd worden. Maar omdat dat weer te maken heeft met grote schommelingen en de grote hormoonproducent is weggenomen is het ook juist weer logisch dat er geen echte schijnzwangerschap meer ontstaat...

Blijft alleen nog steeds de vraag hoe het kan dat andere honden haar op bepaalde momenten opeens interessanter vinden ruiken dan anders. Hoe zit dat eigenlijk, wat maakt dat een reu opgewonden raakt van een loopse teef, als de hormonen ruikbaar zijn en daarvoor zorgen of meespelen dan is het mogelijk wel te verklaren

Inge O schreef: naar mijn weten heeft de wetenschap hier (nog?) geen antwoord op .

Ow, okay
Is wel een interessante vraag

Inge O schreef: zeker wel . heb mezelf er ook al te pletter naar gezocht (nou, misschien ietsje minder dan dat ).

Maar weet jij (of iemand anders) misschien of het vaak voorkomt dat een teef toch nog een soort van cyclus vertoont na de castratie? En is dat dan altijd tijdelijk zoals bij Megan, de hond van MoniqueDM?

Inge O schreef: het is hier op het forum wel al vaker vermeld, en ik geloof dat het telkens voorbijgaand was.
in de literatuur kon ik er totaal niks over vinden .

Okay, thanx
Ik had er ook niks over kunnen vinden in de literatuur maarja theorie en praktijk he...