Het HondenForum

Hoi allemaal,

Ik (Esther) heb een kruising Huskyx Golden retriever van bijna 14 jaar. Nou heeft hij al een hele tijd dat hij erg hijgt zijn er mee naar de dierenarts geweest en die zei in het begin ouderdom, wat heel goed voor te stellen is. Toch laat ik hem om de paar maanden even beluisteren voor de zekerheid. Af gelopen dinsdag dus ook. Toen zei onze da dat de rek uit z'n longen begon te raken en hij kreeg medicijnen voorgeschreven. Deze waren niet op voorraad en moesten besteld worden. Op vrijdag konden we ze afhalen. Op donderdag avond ging mijn vriend de hond uitlaten en kreeg hij het onderweg ineens heel erg benauwd en leek het of hij zou stikken . Hij heeft hem toen een stuk gedragen (36 kilo dat viel niet mee). En na een poosje zakte het weer af . We waren hiervan natuurlijk erg geschrokken :N: en hebben 's avonds nog de da gebeld. Onze eigen da had geen dienst en zo kwamen we bij een vervanger terecht deze heeft hem helemaal beluistert en gaf ons het advies om eens naar een kno arts te gaan want hij dacht aan stembandverlamming. Ik vrijdags onze eigen da weer gebeld en deze wilde rusky natuurlijk ook weer even zien. Hij sluite het niet uit dat het een stembandverlamming was maar dacht ook dat het iets met z'n longen te maken had. Nu hebben we met onze dierenarts afgesproken om eerst te kijken wat de medicijnen doen (waar we maandag avond pas mee kunnen beginnen, was wat verkeerd gegaan bij de leverancier ). En als we daar geen resultaat mee hebben worden we als we willen doorgestuurd naar een kno arts in utrecht. De reden dat hij ons niet meteeen door wilde sturen is omdat de operatie nog al zwaar en riskant is i.v.m. zwelingen in de keel en de leeftijd van de hond ook mee begint te tellen. Dus dit wordt een moeilijke beslissing die we dan moeten nemen. Nu hoop ik dat er hier op dit forum ook iemand is wie z'n hond zo'n opperatie heeft gehad en mij kan vertellen hoe zwaar het geweest is en of de hond er ook werkelijk van opgeknapt is. En misschien zijn er mensen die van zo'n opperatie afgezien hebben en mij kunnen vertellen hoe het toen verder met hun hond is gegaan.

Groetjes van een ongeruste baas.

Hoi
Een operatie aan stembandverlamming heb ik nooit meegemaakt.
Een hond van 14 jaar die het benauwd heeft door een stembandverlamming? Kan hij nog blaffen?
Ik zou de hond grondig na laten kijken en d.m.v. foto's vast laten stellen wat er aan de hand is.
Natuurlijk kan je ook de keelholte en luchtpijp laten controleren, maar een operatie aan de stembanden is niet het eerste wat in mijn hoofd opkomt eigenlijk.

Hoi,

Even een technisch verhaaltje. De stembanden zitten vast aan twee bekervormige kraakbeentjes in het strottehoofd. De stembanden moet je je niet voorstellen als echte banden, maar als strak gespannen vliezen. Tussen de stembanden bevindt zich een V-vormige opening die toegang geeft tot de luchtpijp.
De doorgang tussen de stembanden kan groter of kleiner gemaakt worden door de bekervormige kraakbeentjes. Bij uitademing kunnen de stembanden in trilling worden gebracht wat zorgt voor geluid.

Sommige honden zijn nog wel in staat om de bekervormige kraakbeentjes naar binnen te draaien, zodat de stembanden naar elkaar toe schuiven of zelfs over elkaar heen schuiven (dat laatste is niet de bedoeling), maar blijken dan niet meer in staat om de kraakbeentjes naar buiten te draaien, omdat hun spiertjes zijn verlamd. De stembanden kunnen dan dus niet meer los van elkaar komen. Deze afwijking staat bekend als larynxparalyse of stembandverlamming.
In het ergste geval kan de hond niet meer ademhalen en kan dan stikken.
De afwijking ligt in een specifiek zenuwcentrum in de hersenen (die de spieren naar de bekervorimige kraakbeentjes aanstuurt). De afwijking is erfelijk bepaald.

Scooby schreef:Hoi,

Even een technisch verhaaltje. De stembanden zitten vast aan twee bekervormige kraakbeentjes in het strottehoofd. De stembanden moet je je niet voorstellen als echte banden, maar als strak gespannen vliezen. Tussen de stembanden bevindt zich een V-vormige opening die toegang geeft tot de luchtpijp.
De doorgang tussen de stembanden kan groter of kleiner gemaakt worden door de bekervormige kraakbeentjes. Bij uitademing kunnen de stembanden in trilling worden gebracht wat zorgt voor geluid.

Sommige honden zijn nog wel in staat om de bekervormige kraakbeentjes naar binnen te draaien, zodat de stembanden naar elkaar toe schuiven of zelfs over elkaar heen schuiven (dat laatste is niet de bedoeling), maar blijken dan niet meer in staat om de kraakbeentjes naar buiten te draaien, omdat hun spiertjes zijn verlamd. De stembanden kunnen dan dus niet meer los van elkaar komen. Deze afwijking staat bekend als larynxparalyse of stembandverlamming.
In het ergste geval kan de hond niet meer ademhalen en kan dan stikken.
De afwijking ligt in een specifiek zenuwcentrum in de hersenen (die de spieren naar de bekervorimige kraakbeentjes aanstuurt). De afwijking is erfelijk bepaald.

Dat is een duidelijke uitleg.
Lijkt het je erg waarschijnlijk dat dit pas optreedt bij een hond van 14 jaar?

ranetje schreef:

Scooby schreef:Hoi,

Even een technisch verhaaltje. De stembanden zitten vast aan twee bekervormige kraakbeentjes in het strottehoofd. De stembanden moet je je niet voorstellen als echte banden, maar als strak gespannen vliezen. Tussen de stembanden bevindt zich een V-vormige opening die toegang geeft tot de luchtpijp.
De doorgang tussen de stembanden kan groter of kleiner gemaakt worden door de bekervormige kraakbeentjes. Bij uitademing kunnen de stembanden in trilling worden gebracht wat zorgt voor geluid.

Sommige honden zijn nog wel in staat om de bekervormige kraakbeentjes naar binnen te draaien, zodat de stembanden naar elkaar toe schuiven of zelfs over elkaar heen schuiven (dat laatste is niet de bedoeling), maar blijken dan niet meer in staat om de kraakbeentjes naar buiten te draaien, omdat hun spiertjes zijn verlamd. De stembanden kunnen dan dus niet meer los van elkaar komen. Deze afwijking staat bekend als larynxparalyse of stembandverlamming.
In het ergste geval kan de hond niet meer ademhalen en kan dan stikken.
De afwijking ligt in een specifiek zenuwcentrum in de hersenen (die de spieren naar de bekervorimige kraakbeentjes aanstuurt). De afwijking is erfelijk bepaald.

Dat is een duidelijke uitleg.
Lijkt het je erg waarschijnlijk dat dit pas optreedt bij een hond van 14 jaar?

Ik zou me kunnen voorstellen dat stembandverlamming niet gerelateerd is aan leeftijd. (Dat is bij mensen ook niet zo. Bij mensen komt het wel meer voor bij volwassenen dan bij kinderen.)

Bedankt alvast voor julie reacties ,

Rusky blaft nog wel niet zo vaak meer, maar z'n stemgeluid is wel veranderd en dit is ook 1 van de symptomen van stembandverlamming. Het schijnt voor te komen bij oudere honden en onder verschillende grote rassen waaronder de golden retriever en het is inderdaad erfelijk ( heb inmiddels wel info gevonden over stembandverlamming, maar nog geen ervaringen van eigenaren die een hond hadden met deze kwaal) Drie maanden geleden is Rusky z'n hart nog helemaal na gekeken, want toen moest z'n gebit helemaal schoongemaakt worden en 1 van z'n hoektanden gevuld worden. Hij had toen een minimaal ruisje, maar verder niks verontrustends. En heeft toen de narcose goed doorstaan.

Groetjes Esther