Het HondenForum

Hallo allemaal,

omdat we van verschillende kanten verhalen horen over HD vragen wij ons af in hoeverre welke verschillende factoren op invloed zijn van HD bij honden.

Zo horen wij dat Honden met HD-C dragen kunnen zijn en dat er daarom niet mee gefokt mag worden omdat ze dat kunnen overdragen op de pups. Maar andere zijn weer van mening dat HD-C ook veroorzaakt kan worden niet alleen door erfelijkheid maar ook door te veel / verkeerde bewegingen op jonge leeftijd en/of door voeding.

Want het gebeurd ook dat HD-C ouder honden HD A pups krijgen en in hoeverre kan je dan zeggen dat die pup een drager is en/of dat de ouders mogelijk verkeerde voedig / beweging gehad hebben.

Dit lijkt me een interessante discussie en ben benieuwd naar jullie meningen / ervaringen.

Dus de vraag is eigenlijk hoe erfelijk is HD en hoe kan je dan verder nagaan.

Ik ben ervan overtuigd dat wat er niet inzit, er ook niet uit zal komen.
Met andere woorden, honden die erfelijk geen aanleg hebben tot HD zullen het ook niet krijgen, ook niet met slechte voeding.
Echter, ik denk dat vrijwel iedere hond erfelijk belast is tegenwoordig. Voeding en beweging speelt dan dus wel degelijk een rol in hoeverre het tot uiting zal komen.

Hier zij zoveel verschillende meningen over. Niet veel lopen me je pup, geen trappen, maar de ander zegt juist: de pup moet spieropbouw krijgen, zodat de spieren de gewrichten beschermen en dus wel lopen en wel trappen lopen, maar deze zeggen er danwel bij: Altijd in een rechte lijn. Da laatste lijkt mij eigenlijk logischer dan de eerste. Wij mensen moeten als we een aandoening in de gewrichten hebben, ook bewegen en oefeningen doen, om de spieren eromheen sterker te maken.

Maartje & Erik schreef:Hallo allemaal,

omdat we van verschillende kanten verhalen horen over HD vragen wij ons af in hoeverre welke verschillende factoren op invloed zijn van HD bij honden.

Zo horen wij dat Honden met HD-C dragen kunnen zijn en dat er daarom niet mee gefokt mag worden omdat ze dat kunnen overdragen op de pups. Maar andere zijn weer van mening dat HD-C ook veroorzaakt kan worden niet alleen door erfelijkheid maar ook door te veel / verkeerde bewegingen op jonge leeftijd en/of door voeding.

Want het gebeurd ook dat HD-C ouder honden HD A pups krijgen en in hoeverre kan je dan zeggen dat die pup een drager is en/of dat de ouders mogelijk verkeerde voedig / beweging gehad hebben.

Dit lijkt me een interessante discussie en ben benieuwd naar jullie meningen / ervaringen.

Dus de vraag is eigenlijk hoe erfelijk is HD en hoe kan je dan verder nagaan.

Ik heb altijd begrepen dat van de 100 % HD en/of ED 30 % het erfelijke stuk is en 70 % veroorzaak wordt door omgevenigns factoren. Helemaal bij ED ligt er erg vaak een trauma aan ten grondslag.

Voor een duidelijk beeld dien je dus meerdere generatie's honden te testen en dan niet enkel de honden waar mee gefokt wordt maar alle honden uit die lijnen

Een HD/ED vrije hond uit een nest waar meerdere honden HD/ed hebben is zwaarder belast als een hond met HD/ED waar de rest van het nest wel helemaal schoon van is.

ikke24 schreef:Hier zij zoveel verschillende meningen over. Niet veel lopen me je pup, geen trappen, maar de ander zegt juist: de pup moet spieropbouw krijgen, zodat de spieren de gewrichten beschermen en dus wel lopen en wel trappen lopen, maar deze zeggen er danwel bij: Altijd in een rechte lijn. Da laatste lijkt mij eigenlijk logischer dan de eerste. Wij mensen moeten als we een aandoening in de gewrichten hebben, ook bewegen en oefeningen doen, om de spieren eromheen sterker te maken.

Maar een pup heeft dus nog geen kracht en geen energie om spieren op te bouwen omdat hij in de groei is. Je kan dus een pup wel gaan bewegen maar dat zal altijd vrij ongecontrolleerd zijn omdat de pup slap is.

Beschadigd er dan een stukje gewricht door een val/sprong of slechte stap dan groeit dat al snel uit tot eengroot probleem als de hond wel zwaar en groot is geworden. Ik denk dus dat je een gulden middenweg moet kiezen en pups zeker niet moet gaan trainen op spieren. Wel bewegen maar gedoseerd en niet opfokken en stimuleren een grens te passeren wat blessures in de hand kan werken.

Bij ED ligt het ook aan de vorm ED.
Bij de vorm LPC heb ik begrepen van de orthopeed dat hieraan altijd een erfelijke faktor ten grondslag ligt.
Ik heb ook wel verhalen gelezen over trauma's, en Kaya was toen ook eens in volle vaart tegen een andere hond geknald (waardoor ze o.a. haar tand is verloren), maar de orthopeed zei dat dit echt niet hierdoor zou kunnen komen bij de vorm LPC.

Stang schreef:Bij ED ligt het ook aan de vorm ED.
Bij de vorm LPC heb ik begrepen van de orthopeed dat hieraan altijd een erfelijke faktor ten grondslag ligt.
Ik heb ook wel verhalen gelezen over trauma's, en Kaya was toen ook eens in volle vaart tegen een andere hond geknald (waardoor ze o.a. haar tand is verloren), maar de orthopeed zei dat dit echt niet hierdoor zou kunnen komen bij de vorm LPC.

Ik heb juist begrepen dat het ook in LPC geval vaak een combinatie is.
En dan een combi van erfelijk en slechte voeding etc.
In ons geval kan dat kloppen want Wolf heeft als pup een slechte start gehad.

Een paar jaar geleden heb ik mij behoorlijk verdiept in het begrip HD. Via een Finse fokster van de Mastin de los Pirineos heb ik toen een heel uitgebreid verslag gekregen van resultaten van een fokprogramma waarin de erfelijke afwijkingen aan de orde worden gestelt.

Zij heeft in 1992 een nestje gefokt uit een HD-E teef en een HD-D reu. Pas toen zij aan het fokprogramma mee ging doen zijn deze honden geröntgend en bleken ze zeer zware HD te hebben. ( theoretisch)
In de praktijk echter waren beide honden nooit kreupel en zeer goed bewegend.
Van de 7 pups zijn er toen 5 geröntgend en kwam daar 3x een A en 2x een B resultaat uit.

Eèn van de reuen met een B is uiteindelijk zeer belangrijk gebleken voor de PM fokkerij in Finland maar vooral vanwege de eigenaar die alleen teven liet dekken die het goede PM uiterlijk en het goeie karakter hadden.
Er werd niet in de eerste plaats naar HDresultaten of showresultaten gekeken.

Bovengenoemde teef met HD-E is 10.5 jaar geworden zonder klachten.

Als je het ras in stand wil houden en er is keuze tussen een reu(of teef) die HD A heeft maar voor geen meter op een PM lijkt en ook qua karakter niet goed is en je hebt een reu die HD C heeft maar wel het juiste uiterlijk en karakter dan zou ik voor de laatste gaan.

Bovenstaand zijn een paar losse feiten, geen idee of je het interessant vind of niet. Ik kan je het hele, engelstalige, verhaal eventueel wel mailen als je dat wilt. Het is geen algemeen verhaal maar gaat specifiek over de Mastin de los Pirineos.

MARC_S schreef:

ikke24 schreef:Hier zij zoveel verschillende meningen over. Niet veel lopen me je pup, geen trappen, maar de ander zegt juist: de pup moet spieropbouw krijgen, zodat de spieren de gewrichten beschermen en dus wel lopen en wel trappen lopen, maar deze zeggen er danwel bij: Altijd in een rechte lijn. Da laatste lijkt mij eigenlijk logischer dan de eerste. Wij mensen moeten als we een aandoening in de gewrichten hebben, ook bewegen en oefeningen doen, om de spieren eromheen sterker te maken.

Maar een pup heeft dus nog geen kracht en geen energie om spieren op te bouwen omdat hij in de groei is. Je kan dus een pup wel gaan bewegen maar dat zal altijd vrij ongecontrolleerd zijn omdat de pup slap is.

Beschadigd er dan een stukje gewricht door een val/sprong of slechte stap dan groeit dat al snel uit tot eengroot probleem als de hond wel zwaar en groot is geworden. Ik denk dus dat je een gulden middenweg moet kiezen en pups zeker niet moet gaan trainen op spieren. Wel bewegen maar gedoseerd en niet opfokken en stimuleren een grens te passeren wat blessures in de hand kan werken.

Dat doe ik zeker, de gulle middenweg. Ik loop per ronde maar 10 min tot een kwartiertje. Wel heb ik haar geleerd trappen lopen (op..af nog niet).

Inge schreef:Ik ben ervan overtuigd dat wat er niet inzit, er ook niet uit zal komen.
Met andere woorden, honden die erfelijk geen aanleg hebben tot HD zullen het ook niet krijgen, ook niet met slechte voeding.

Dat klopt; HD is in aanleg aanwezig of niet. Is het niet in aanleg aanwezig, dan zal een hond het ook niet ontwikkelen. Is het wel in aanleg aanwezig dan kàn een hond de HD ontwikkelen, maar dat hoeft nog steeds niet.

Maartje & Erik schreef:Zo horen wij dat Honden met HD-C dragen kunnen zijn en dat er daarom niet mee gefokt mag worden omdat ze dat kunnen overdragen op de pups. Maar andere zijn weer van mening dat HD-C ook veroorzaakt kan worden niet alleen door erfelijkheid maar ook door te veel / verkeerde bewegingen op jonge leeftijd en/of door voeding.

Hoi Maartje,

Bij HD-C heeft een hond een lichte heup-afwijking welke niet tot HD gerekend wordt. Het heeft dus niets te maken met drager zijn of niet. Bij mijn ras mag je wel fokken met HD-C honden, maar er wordt wel aangeraden er een HD-A hond tegenover te zetten.

Zoals hierboven al gemeld is: slechts 30% van alle HD-gevallen wordt veroorzaakt door erfelijke HD. Dit betekent dus dat bij het grootste deel van de HD-gevallen helemaal geen erfelijke component meespeelt.

Baïla schreef:Bovengenoemde teef met HD-E is 10.5 jaar geworden zonder klachten.

Dat kan. Er zijn honden met HD-E waaraan je niets ziet aan het gangwerk en die ook geen klachten hebben en er zijn ook honden met HD-D die ontzettend belabberd lopen en wel veel klachten hebben.

Inge O schreef:

Scooby schreef:Dat klopt; HD is in aanleg aanwezig of niet. Is het niet in aanleg aanwezig, dan zal een hond het ook niet ontwikkelen. Is het wel in aanleg aanwezig dan kàn een hond de HD ontwikkelen, maar dat hoeft nog steeds niet.

Scooby schreef:Zoals hierboven al gemeld is: slechts 30% van alle HD-gevallen wordt veroorzaakt door erfelijke HD. Dit betekent dus dat bij het grootste deel van de HD-gevallen helemaal geen erfelijke component meespeelt.

en de combinatie van deze twee zaken maakt dat het uitbannen van deze aandoening zeer moeilijk, om niet te zeggen onmogelijk zal zijn vóór er dna-onderzoek mogelijk wordt.

Jep. Er wordt nu al een tiental jaren op HD gerontgend bij veel rassen, maar het aantal HD-gevallen wordt er niet drastisch minder op.

Scooby schreef:

Inge O schreef:

Scooby schreef:Dat klopt; HD is in aanleg aanwezig of niet. Is het niet in aanleg aanwezig, dan zal een hond het ook niet ontwikkelen. Is het wel in aanleg aanwezig dan kàn een hond de HD ontwikkelen, maar dat hoeft nog steeds niet.

Scooby schreef:Zoals hierboven al gemeld is: slechts 30% van alle HD-gevallen wordt veroorzaakt door erfelijke HD. Dit betekent dus dat bij het grootste deel van de HD-gevallen helemaal geen erfelijke component meespeelt.

en de combinatie van deze twee zaken maakt dat het uitbannen van deze aandoening zeer moeilijk, om niet te zeggen onmogelijk zal zijn vóór er dna-onderzoek mogelijk wordt.

Jep. Er wordt nu al een tiental jaren op HD gerontgend bij veel rassen, maar het aantal HD-gevallen wordt er niet drastisch minder op.

Het grote probleem is dat niet alle honden gerontgend worden. Vaak blijft het beperkt tot de fokdieren. Zo kun je nooit een beeld vormen wat er nou eigenlijk met een bepaalde combinatie vererft en zit je met die 30/70 % ingewikkelde zaken allemaal.

Daarnaast is hd rontgen oude stijl de laatste tijd wel aan discussie onderhevig en hoor je meer en meer over de pennhip methode.

Ragverp schreef:

Scooby schreef:

Inge O schreef:

Scooby schreef:Dat klopt; HD is in aanleg aanwezig of niet. Is het niet in aanleg aanwezig, dan zal een hond het ook niet ontwikkelen. Is het wel in aanleg aanwezig dan kàn een hond de HD ontwikkelen, maar dat hoeft nog steeds niet.

Scooby schreef:Zoals hierboven al gemeld is: slechts 30% van alle HD-gevallen wordt veroorzaakt door erfelijke HD. Dit betekent dus dat bij het grootste deel van de HD-gevallen helemaal geen erfelijke component meespeelt.

en de combinatie van deze twee zaken maakt dat het uitbannen van deze aandoening zeer moeilijk, om niet te zeggen onmogelijk zal zijn vóór er dna-onderzoek mogelijk wordt.

Jep. Er wordt nu al een tiental jaren op HD gerontgend bij veel rassen, maar het aantal HD-gevallen wordt er niet drastisch minder op.

Het grote probleem is dat niet alle honden gerontgend worden. Vaak blijft het beperkt tot de fokdieren. Zo kun je nooit een beeld vormen wat er nou eigenlijk met een bepaalde combinatie vererft en zit je met die 30/70 % ingewikkelde zaken allemaal.

Daarnaast is hd rontgen oude stijl de laatste tijd wel aan discussie onderhevig en hoor je meer en meer over de pennhip methode.

het is jammer dat dat rontgenen zo duur is. anders wilden misschien mensen het doen.
en buiten dat, mensen vinden het niet nodig als ze toch niet fokken.
zelf zou ik het ook iet doen.
ok je weet dat de hond wel of geen hd heeft. als tie het wel heeft, so be it.
balou heeft ook een vorm van hd, kwee nie welke. was niet officieel.
en slechte knien.
het was dta het niet goed ging met zijn achterhand dat ik het wilde weten, anders had ik het denk ik niet gedaan.

Scooby schreef:Bij mijn ras mag je wel fokken met HD-C honden, maar er wordt wel aangeraden er een HD-A hond tegenover te zetten.

Ik weet niet zoveel van erfelijkheid, maar is het dan zo dat de HD-A de HD-C compenseert? M.a.w. krijgt het nageslacht heupen die ergens tussen de heupen van de ouders inzitten of erft de helft van de pups de heupen van de vader en de andere helft die van de moeder?

little-wolf schreef:het is jammer dat dat rontgenen zo duur is. anders wilden misschien mensen het doen.
en buiten dat, mensen vinden het niet nodig als ze toch niet fokken.
zelf zou ik het ook iet doen.
ok je weet dat de hond wel of geen hd heeft. als tie het wel heeft, so be it.
balou heeft ook een vorm van hd, kwee nie welke. was niet officieel.
en slechte knien.
het was dta het niet goed ging met zijn achterhand dat ik het wilde weten, anders had ik het denk ik niet gedaan.

Het zou voor het in kaart brengen van de HD binnen een ras juist heel goed zijn als zoveel mogelijk mensen hun honden officieel op HD zouden laten rontgenen. (Maar ik ben het met je eens dat het wel veel geld is.) In dat geval rontgen je dus niet om zelf te weten of je hond HD heeft of niet, maar om iets bij te dragen aan de verbetering van het ras.

Belle schreef:

Scooby schreef:Bij mijn ras mag je wel fokken met HD-C honden, maar er wordt wel aangeraden er een HD-A hond tegenover te zetten.

Ik weet niet zoveel van erfelijkheid, maar is het dan zo dat de HD-A de HD-C compenseert? M.a.w. krijgt het nageslacht heupen die ergens tussen de heupen van de ouders inzitten of erft de helft van de pups de heupen van de vader en de andere helft die van de moeder?

Nee, zo zwart/wit werkt het niet. Maar als je een HD-vrije hond gebruikt, is de kans op erfelijke HD natuurlijk wel kleiner dan wanneer je een GD-C hond combineert met een hond waarvan bekend is dat hij/zij ook HD-C heeft.
Puppen krijgen 50% mee van de moeder en 50% van de vader. Ze kunnen dus nooit iets mee krijgen wat 'er tussen in zit'.

Bedankt allemaal voor de reactie's

zelf ben ik wel erg benieuwd of iemand misschien site's weet of documenten heeft waarin deze verschillende invloeden meer staan omschreven want ik neem aan dat er wel studie's naar gedaan zijn.

En verder ben ik ook wel benieuwd naar wie er iets meer over een DNA test kan vertellen want ik hoor er wel meer over alleen het is me nog niet duidelijk wanneer en in welke mate het zinvol is om zo'n test te laten doen want wat kunnen ze er allemaal uithalen?

Ik hoor het graag weer.

Op www.felcan.nl staat bij felcan hondendag 2003 wel een heel informatief stuk over invloeden van voeding op HD.

En als je gaat googlen....

Maartje & Erik schreef:Bedankt allemaal voor de reactie's

zelf ben ik wel erg benieuwd of iemand misschien site's weet of documenten heeft waarin deze verschillende invloeden meer staan omschreven want ik neem aan dat er wel studie's naar gedaan zijn.

En verder ben ik ook wel benieuwd naar wie er iets meer over een DNA test kan vertellen want ik hoor er wel meer over alleen het is me nog niet duidelijk wanneer en in welke mate het zinvol is om zo'n test te laten doen want wat kunnen ze er allemaal uithalen?

Ik hoor het graag weer.

hier zijn veel cijfers te vinden : http://www.offa.org

en hier nog een stukje http://members.lycos.nl/canecorsonancy/hazewinkel.htm

Bedankt weer voor alle reactie's en het mee denken....ik heb weer wat te lezen in ieder geval en ik heb ook besloten omdat ik het allemaal toch erg interessant vind en er meer over wil leren om de cursus kynologie I te gaan doen....

Daar wordt je nooit dommer van denk ik zo.

onze dierenarts vertelde over een niuew soort operatie bij jonge honden als bij een foto op jonge leeftijd zou duidelijk worden dat er sprake was van HD-had iets te maken met de stand van de heupkop veranderen ofzo.
Heb je het natuurlijk wel over een (zware,denk ik)operatie

Misschien bedoelde hij een JPS (juvenile pubic symphysiodesis).
De groeischijf in het bekken wordt beinvloed waardoor de groeischijf sluit en alleen de bovenzijde van het bekken doorgroeit. Hierdoor zullen de heupkoppen makkelijker in de kommen kantelen.
De behandeling is met 15 min. gedaan en ze lopen zo de praktijk uit.

Vanzelfsprekend mag er met deze honden niet meer gefokt worden.

Gr. Jolanda

Baïla schreef:Pas toen zij aan het fokprogramma mee ging doen zijn deze honden geröntgend en bleken ze zeer zware HD te hebben. ( theoretisch)

De rest van jouw informatie ga ik even niet op in, maar ik vind de uitdrukking theoretisch verkeerd gekozen. Als aan de hand van een röntgenfoto wordt vastgesteld dat een hond een dergelijke heupafwijking heeft valt er niet te spreken over theoretisch. Dan heeft een hond stomweg hd. Of ie er last van heeft is per individu verschillend.
Dat is b.v. bij mensen ook zo. Tijdens mijn (gesjeesde) studie fysiotherapie legde de docent orthopedie ook uit dat er mensen zijn die krom van de pijn lopen door heupklachten, maar waarbij op de foto nauwelijks een afwijking of slijtage te zien is. Terwijl er ook mensen zijn waarbij je je afvraagt hoe die nog normaal kunnen lopen als je röntgenfoto's van hun heup ziet, terwijl die nergens last van hebben. Bij honden is dat m.i. net zo.
Wij hebben een hondje gehad die tot de laatste categorie behoorde: foto's op leeftijd van 17 maanden werden beoordeeld als D2/E1 (kon niet veel slechter), maar hij heeft nooit een moment last gehad.
Een hond heeft het of hij heeft het niet. Of ie er last van heeft is een tweede.

Overigens kan ik mij voorstellen dat je bij een smalle fokbasis iets minder selectief bent wat betreft HD en andere factoren zwaarder mee laat wegen (zeker als in de lijn HD bij uitzondering voorkomt). Maar als ik naar mijn eigen favoriete ras kijk vind ik dat je niet selectief genoeg kan zijn gezien het grote aantal honden dat er van dat ras is.

Branka schreef:

Baïla schreef:Pas toen zij aan het fokprogramma mee ging doen zijn deze honden geröntgend en bleken ze zeer zware HD te hebben. ( theoretisch)

De rest van jouw informatie ga ik even niet op in, maar ik vind de uitdrukking theoretisch verkeerd gekozen.

Daar heb jij denk ik gelijk in. Inderdaad als ze op de foto's HD hebben dan hebben ze ook HD, geen twijfel over mogelijk. Ik bedoelde alleen dat ze er dus geen last van hadden.( net als jouw hondje in je verhaal)

Ik vind het dus heel moeilijk om dingen hier goed neer te zetten, heb zelfs een beetje spijt van mijn geplaatste bericht omdat het denk ik niets zinvols toe heeft gevoegd. Ik ben er niet zo goed in om uitgebreide informatie kort samen te vatten.
Die informatie komt uit een artikel van een Finse fokster en is in mijn ogen wel heel interessant, maar omdat het puur over de Mastin de los Pirineos gaat is het dat voor anderen waarschijnlijk niet.

Je hebt inderdaad met een hele andere fokbasis te maken en ik vind het niet meer dan logisch dat je bij rassen met genoeg fokmateriaal alleen de gezondste neemt.
Daarentegen heb ik het gevoel dat ondanks dat er al ruim twintig jaar of zo naar HD wordt gekeken het maar niet lukt om het weg te krijgen.
Dan vraag ik mij dus weer af hoeveel invloed heeft erfelijkheid nou in werkelijkheid?

Ik vind het HD verhaal heel interessant maar ook ontzettend moeilijk te begrijpen soms en vind het dus wel erg leuk ( boeiend) om er hier zoveel over te lezen.

Baïla schreef:

Branka schreef:

Baïla schreef:Pas toen zij aan het fokprogramma mee ging doen zijn deze honden geröntgend en bleken ze zeer zware HD te hebben. ( theoretisch)

De rest van jouw informatie ga ik even niet op in, maar ik vind de uitdrukking theoretisch verkeerd gekozen.

Daar heb jij denk ik gelijk in. Inderdaad als ze op de foto's HD hebben dan hebben ze ook HD, geen twijfel over mogelijk. Ik bedoelde alleen dat ze er dus geen last van hadden.( net als jouw hondje in je verhaal)

Ik vind het dus heel moeilijk om dingen hier goed neer te zetten, heb zelfs een beetje spijt van mijn geplaatste bericht omdat het denk ik niets zinvols toe heeft gevoegd. Ik ben er niet zo goed in om uitgebreide informatie kort samen te vatten.
Die informatie komt uit een artikel van een Finse fokster en is in mijn ogen wel heel interessant, maar omdat het puur over de Mastin de los Pirineos gaat is het dat voor anderen waarschijnlijk niet.

Je hebt inderdaad met een hele andere fokbasis te maken en ik vind het niet meer dan logisch dat je bij rassen met genoeg fokmateriaal alleen de gezondste neemt.
Daarentegen heb ik het gevoel dat ondanks dat er al ruim twintig jaar of zo naar HD wordt gekeken het maar niet lukt om het weg te krijgen.
Dan vraag ik mij dus weer af hoeveel invloed heeft erfelijkheid nou in werkelijkheid?

Ik vind het HD verhaal heel interessant maar ook ontzettend moeilijk te begrijpen soms en vind het dus wel erg leuk ( boeiend) om er hier zoveel over te lezen.

Ik vind HD en ED ook uitermate interessant ivm erfelijkheid en lees me ook al jaren suf hierover Ik zie tegelijkertijd ook diverse heupuitslagen en de voorspelbaarheid van die uitslagen is ongeveer nul komma nul. Vandaar dat voeding en beweging ook heel hard meegenomen wordt naast de erfelijkheidsgraad.

Als je nog een leuk stukje wilt lezen :
http://www.canecorsonancy.nl/hazewinkel.htm

bulletjebe schreef:
Als je nog een leuk stukje wilt lezen :
http://www.canecorsonancy.nl/hazewinkel.htm

Is inderdaad heel interessant, heb ik gelezen via de felcan hondendag 2003. Zo te zien is dit stuk in grote lijnen hetzelfde.

Bedankt voor de tip!

Inge O schreef:

Baïla schreef: Daarentegen heb ik het gevoel dat ondanks dat er al ruim twintig jaar of zo naar HD wordt gekeken het maar niet lukt om het weg te krijgen.
Dan vraag ik mij dus weer af hoeveel invloed heeft erfelijkheid nou in werkelijkheid?

is ook zo . vandaar dat het ik heel kortzichtig vindt hoe sommigen (dan heb ik het niet over forummers, maar in het algemeen) honden reduceren tot heupjes als het om beoordeling van fokgeschiktheid gaat.

Daar sluit ik me bij aan. Het is vaak zo (in het algemeen) dat er bij een A hond niks aan de hand is en deze mag zonder problemen ingezet worden, maar een C hond moet helemaal door de mangel, de hele familie wordt erbij gehaald en 'ineens' is een C-uitslag ongeveer 100% erfelijk en gaat ook nog eens 1 op 1 over van ouder op nakomeling

Dat verbaast me nu al jaren want de A honden zijn soms ook gekomen uit D, C, etc. honden evenals hun familieleden waar vaak ook een grote variatie in heupuitslagen te vinden is als ze al allemaal beoordeeld zijn Zelfs al is de bewuste A hond de enige uit het nest van 14 en heeft de rest een D