Het HondenForum

Kiki is in April loops geweest en daarna schijnzwanger. Tot zo ver alles normaal! Echter bleven haar melkklieren gezwollen en er leek een klier wat ontstoken te raken. Nelson wilde de laatste dagen ook weer steeds op Kiki rijden dus ik ben vandaag naar de dokter geweest.
Conclusie? Hormonaal een rommeltje en ze is nog steeds schijnzwanger. Haar melkklieren waren ook hard en de dierenarts was eigenlijk heel duidelijk: Castreren, want dit is niet oke.
Ik heb dus gelijk een afspraak gemaakt ( volgende week dinsdag) en zat daarna enigszins geshockeerd in de auto. Ik vind het ontzettend naar voor mijn lieve meisje, maar ik wil ook geen hond vol tumoren op haar 6e jaar. God zegende de greep dus maar en dinsdag 8 augustus gaat Kiki dus onder het mes. Om 11 uur moet ik haar brengen en blijf ik bij haar tot ze slaapt. Als ze wakker wordt ben ik er weer.
Ik heb nu al buikpijn.

het is een hele stap, maar waarschijnlijk het beste voor je meissie.

en wat al je principes ook zeggen en hoeveel pijn het jou ook doet... jou kennende heb jij 1 allerbelangrijkst principe: de hondjes moet het goed gaan.

heel veel succes!

oh jakkes.....wat zul je er als een berg tegen op zien...
Natuurlijk voor Kiki dan wel het beste, maar gatver wat een shitnieuws dat het op een natuurlijk manier niet wat wordt.

Veel succes de komende week...

Eline* schreef:
Kiki is in April loops geweest en daarna schijnzwanger. Tot zo ver alles normaal! Echter bleven haar melkklieren gezwollen en er leek een klier wat ontstoken te raken. Nelson wilde de laatste dagen ook weer steeds op Kiki rijden dus ik ben vandaag naar de dokter geweest.
Conclusie? Hormonaal een rommeltje en ze is nog steeds schijnzwanger. Haar melkklieren waren ook hard en de dierenarts was eigenlijk heel duidelijk: Castreren, want dit is niet oke.
Ik heb dus gelijk een afspraak gemaakt ( volgende week dinsdag) en zat daarna enigszins geshockeerd in de auto. Ik vind het ontzettend naar voor mijn lieve meisje, maar ik wil ook geen hond vol tumoren op haar 6e jaar. God zegende de greep dus maar en dinsdag 8 augustus gaat Kiki dus onder het mes. Om 11 uur moet ik haar brengen en blijf ik bij haar tot ze slaapt. Als ze wakker wordt ben ik er weer.
Ik heb nu al buikpijn.

Kan me goed voorstellen dat je er tegenop ziet, mijn reu moest ook vanwege een hormonaal probleem onder het mes.
Na een slapeloze nacht was het dan zover...
Nu is het 10 dagen geleden en het is mij zo meegevallen.
Sterkte

Ai... Kan me voorstellen dat het je nu al niet lekker zit. Als het nu al niet lekker gaat met haar melkklieren enzo, dan is het inderdaad een verstandig besluit. Maar leuk is anders

Ach jee, arme Kiki en arme jij.
Sterkte de komende week.

Maak je maar niet al te druk, je zult zien dat het best meevalt

LaRep schreef:Maak je maar niet al te druk, je zult zien dat het best meevalt

Jep, dat is de slogan van deze week! Ik ben druk aan het poetsen geslagen dus vooralsnog is het zeer vruchtbare stress.
Ik probeer het wat uit mijn hoofd te zetten!

Balen Eline dat het zo moet lopen.
Sterkte voor de komende tijd het gaat vast en zeker helemaal goed verlopen

Achgossie arme Kiki en arme Eline, keep cool meis het komt goed.
Maar sterkte voor 8 augustus toegewenst.

Ik leef erg met je mee...Angel moet ook worden gecastreerd, terwijl ik dat normaal niet wilde...Rotgevoel is het he?

Ach jee, die Kiki.

Wel een heel goed besluit lijkt me zo, maar ik kan me voorstellen dat je er tegen op ziet.

Eline* schreef:

LaRep schreef:Maak je maar niet al te druk, je zult zien dat het best meevalt

Jep, dat is de slogan van deze week! Ik ben druk aan het poetsen geslagen dus vooralsnog is het zeer vruchtbare stress.
Ik probeer het wat uit mijn hoofd te zetten!

Hoe herkenbaar. Soms ben ik ook zoooo "blij" met stress dat ik het eigenlijk vaker zou moeten hebben

Jammer dat er niets anders op zit in Kiki's geval, maar dit is op den duur ook niks natuurlijk.
Ik kan me je zenuwen goed voorstellen, sterkte de komende week en hopelijk gaat de operatie voorspoedig en ben je er daarna gewoon vanaf.

Meisje Kiki onder het mes

Sterkte Eline!

. Sterkte..............

He bah. Wat naar Eline.
Ik zal voor jullie duimen dinsdag. Ze is er vast zo bovenop

Kan me voorstellen dat je er tegenop ziet, Sterkte ermee

Ik ken het van Marouck, ook dat baalgevoel dat je eigenlijk niet anders kan.
Maar het is me bij Marouck 100% meegevallen.
Tot nu toe is ze totaal niet veranderd (is nu een week of 6 geleden)...ook niet een tikkie rustiger helaas Nog wel net zo sociaal naar andere honden als voor de ingreep.
En hier in huis is er geen grom meer gevallen sinds ze onder het mes is geweest, dus ook hier is de sfeer heel ontspannen.

Och jee.
Alvast heel veel sterkte voor Kiki en jou.

aggossie

heel veel sterkte voor kiki en jou

Niet leuk ik zal voor haar duimen.

he get Eline..... arme Kiki.....

Ik wens je vast heel veel sterkte toe volgende week, dat ze maar weer gauw de oude vertrouwde Kiki mag worden.

Maar dat geeft mij ook weer zorgen.... Jouw Kiki en mijn Gaia lijken hetzelfde mee te maken... gelijkertijd loops (ongeveer) en allebei schijnzwanger na de eerste loopsheid.
Alleen Gaia is er wel vanaf nu. Maar na de tweede keer vrees ik dat ik ook de gang naar de DA met haar mag maken........

arme kiki , elke operatie blijft toch altijd een beetje eng , de duimen draaien dinsdag , sterkte .

Geen leuk nieuws Eline ..Sterkte voor jou en Kiki en dat ze er maar weer snel bovenop mag komen!

Sterke en een dikke knuffel voor Kiki

succes en sterkte voor Kiki (ze herstellen gelukkig erg snel)

Opereren is nooit leuk en geeft altijd stress. Maar we gaan hier allemaal hard duimen voor klein kikimonster en dan komt het vast goed!

Overigens is Femke er geen snars door veranderd (niet merkbaar tenminste), hopelijk geld dat ook voor Kiki.

Dank allemaal voor de bemoedigende woorden! Het doet me goed! Ik voel me wat voor het blok gezet dus het is ook wel oke dan zo. Ik hoop dat ze er niet door veranderd want dat is toch mijn grootste zorg. Ik weet dat het niet altijd zo is, maar mijn eigen ervaring is toch iets anders gekleurd. Nou ja, wat moet moet..