Daar werd in haar bek gekeken, verschillende foto's gemaakt van haar kaak en longen (kijken voor uitzaaiingen).
Na het weekend werden we gebeld door utrecht met de mededeling dat hij ons adviseerde om een MRI scan te laten maken om te zien hoe de tumor precies zat. Ook daar konden we een paar dagen later terecht (ging het bij mensen ook maar zo snel).
Jane ging voor de 3de keer in 1 week onder zeil.
Na anderhalf uur konden we de scan bekijken en dat zag er niet best uit.
Er zat een enorm gezwel vanaf haar linker benenden kaak tot aan haar oog. Deze arts kon zich niet voorstellen dat dat te opereren was omdat de arts daar nooit bij zou kunnen komen. Hij wilde wel graag op de hoogte te gehouden over wat Utrecht verder ging doen.
De volgende dag werden we gebeld door de chirurg in Utrecht die wel kansen zag om haar te operen. Ze zouden het bot onder de oogkas door zagen en even opzij leggen. Daar naar binnen gaan om de tumor te verwijderen... Het was een operatie die zeer zeldzaam is, maar hij had het eerder gedaan.
4 Dagen later brachten we Jane naar Utrecht....
Nadat we haar achterhadden gelaten toen ze weer eens onder narcose was, belde de chirurg op dat hij toch wel schrok van het gezwel en hij niet kon garanderen dat ze niet haar hele linker onderkaar moest missen .... shit..... wat nu.... Hij zei dat er meer honden zijn die een kant van de kaak missen en dat die honden zich daar prima mee konden redden...
Ok indien noodzakelijk, doe dat dan maar....
Dan is het wachten in spanning. Hoe langer de operatie duurde de enger het werd. Want mochten ze de kaak weg moeten halen was dat nog een hele klus.
Toen kwam het verlossende telefoontje. De kaak was behouden gebleven, maar ze hebben wel een stuk weg moeten halen omdat de tumor vast zat aan het bot... Maar alles leek goed te zijn gegaan en jane was overgebracht naar intensive care waar ze een nachtje moest blijven.
'S middags werd ik al gebeld dat haar oog reflex goed was (heel fijn, want ze moesten bij het weghalen van het stukje bot onder haar oogkas toch spieren en zenuwen verleggen) en dat ze snachts gingen kijken of ze voedsel tot zich wilde nemen en als ze geen koorts kreeg mocht ze de volgende dag naar huis!!
En dat mocht!!!
Nu moeten we 4 weken wachten op de uitslag of het kanker is of niet... zo ja... moeten we verder kijken wat er dan nog gebeuren moet. Duimen dat alles goed is...
Ik zal doormiddel van foto's even laten zien wat er gebeurd is
Ze hebben eerst dus dat stukje bot onder de oogkas door gezaagd en weggehaald om er later weer terug in te zetten.
Daarna de tumor weggehaald met een stuk kaak (ik heb het stuk kaak blauw gemaakt) waar de tumor aan vast zat
Normaal zit de spier die er voor zorgt dat de kaak weer dicht gaat vast aan het stuk wat ze nu hebben weggehaald. Die is nu dus weg. De spier aan de rechterkaant sluit nu de gehele kaak en dat gaat prima!
De tumor zat zeg maar aan de binnenkant van de kaak en vulde de holte. Wanneer ze haar bek open deed, duwde de kaak de tumor richting oog vandaar dat die dan een beetje uitpuilde en ging hangen..
Jane is nu precies een week thuis en het gaat geweldig!
Ze is fit en vrolijk. Het blijft altijd maar weer ongelofelijk hoe snel dieren weer de oude zijn. De dag na haar operatie deed ze alsof er niks gebeurd was. En het was echt een zware operatie.
Ik heb een foto van haar gemaakt voor haar operatie;
En hier de dag na haar operatie...
6 Dagen later....
[/img]Op naar een volledig herstel
en laten we hopen dat het geen kanker is.....
En Jane boft maar met zulke goede baasjes. 
