Magnum zijn ongeval in de KNPV.
Geplaatst: 06 jul 2006 17:42
Het was een mooie zaterdag ochtend, op 11 februari 2006.
Ik ging net als altijd met Magnum trainen en had dus magnum zijn halsbanden, riemen enz…. gepakt om weg te gaan.
Magnum was ook zoals altijd super enthousiast en was blij als hij weer mocht werken voor de baas.
Op het veld aan gekomen Magnum in zijn kennel gestopt, en ben met de club genoten gezellig eerst nog even een bakkie wezen drinken.
Om 10 uur begonnen we, en Magnum deed het die dag super met het appel, en het zoeken en apporteren ging ook super.
Toen kwam het springen, en daar ging het echt helemaal mis.
De klimsprong ging super die ging gewoon weg goed, het haagje daarvan wisten we dat hij zoals als altijd zou steunen.
Toen kwam de kuil, Magnum sprong over de kuil en lande met zijn buikstreek op de rand, er was nog niks aan de hand en daarna heeft hij de kuil nog 2 keer helemaal goed gesprongen.
Magnum heeft daarna nog heel netjes het kistje gerevierd, en met heel veel plezier.
Nadat hij daarmee klaar was heb ik hem aan de stek gezet zodat hij even kon rusten tot de rest klaar was, met het kist revieren.
Toen iedereen klaar was, wou ik Magnum van de stek halen, en gewoon weg springt en draait meneer uit in zijn kennel gestopt.
Want we hadden die dag geen pakwerkers dus hebben voor de rest alleen voor programma gelopen.
De trainer kleden zich om want die zou even de pakwerker zijn voor het voor programma.
Na 10 minuten was hij klaar en wou ik Magnum gaan pakken voor het voor programma we gingen man revieren.
Ik deed de kennel open en Magnum wou er niet eens uit komen, maar uit eindelijk kwam hij toch, en heb ik zijn riem omgedaan, en liepen we naar de start van het man revieren, maar Magnum wou niet eens meer blaffen en gewoon weg stond hij te stuiteren aan de riem als hij de pakwerker zag, maar dit keer stond hij zielig met zijn staart tussen zijn poten.
Hij heeft toch het man revieren nog gedaan, en zijn voedsel weigeren en het voorwerp bewaken gingen gewoon weg super.
Ik had al aangegeven dat Magnum zich zelf niet was, en dat het kon komen van de sprong op de rand van de kuil, maar iedereen zij ach hij moet gewoon doorgaan hij zal wel onder de indruk zijn.
Na de training gingen we naar huis, en thuis aangekomen, wou Magnum de auto niet uit toen hij er eindelijk uit was.
Deed hij een plas tegen een lantaarnpaal en tot mijn grote schrik plaste hij puur bloed.
Dus ik als een speer Magnum weer ingeladen, en ben ik naar het dierenziekenhuis gereden bij ons in de buurt.
Daar werd hij onderzocht en reageerde op aanraking op zijn buik, toen is er besloten een echo te maken want in combinatie met zijn gedragsverandering kon het wel eens wat geks zijn.
Op de echo was links in de buik overal vocht te zien, maar in het vocht zaten witte vlokken.
En ze konden het niet echt thuis brengen.
Maar de grootste vraag was, wat is het voor vocht wat daar zit.
Dus ze besloten met een naald de buik aan te prikken, en ook daar kwam puur bloed uit, ze hebben het nog onderzocht op urine maar dat zat er niet in.
Dus Binnen 2 uur van aankomst in het ziekenhuis, moest Magnum met spoed onder het mes, na 3 uur opereren kreeg ik een telefoontje, met daarin te horen, dat ze zijn linker nier hebben moeten verwijderen want die was op 1 cm na kompleet opengescheurd (zie foto).
Ik kreeg ook te horen dat Magnum ontzettend veel bloed had verloren en dus aan zware bloed armoede leed, en dat de eerste nacht cruciaal was.
Toen ik zondag langs kwam om bij hem op bezoek te gaan, was hij blij mij weer te zien, en hoe moe hij ook was hij bleef staan en hield me in de gaten.
Na 10 minuten heb ik hem weer in de kennel gestopt en ben ik weg gegaan, want hij was dood op maar niet opgeven.
Zondags avond ben ik gebeld en kreeg te horen dat het super met hem ging, en dat hij maandags middag weer naar huis kon.
Ik was dus super blij, de volgende dag heb ik eerst gewerkt en ben hem daarna meteen gaan ophalen.
Magnum was echt super blij dat hij weer naar huis mocht, en hij zag er alweer beter uit nog wel wat mager maar wel beter als dat hij was toen we daar binnen
Ook heeft hij het weten te bereiken dat de artsen hem ontzettend lief en geweldig vonden en al zaten te bedenken wie hem mocht hebben. (grapje natuurlijk).
Maar de chirurg zei al, toen we hem open sneden had ik al zo van die overleefd dit niet, maar tegen de verwachting in genas hij super snel en goed.
En tot op de dag van nu, snappen ze niet dat hij zo snel hersteld ondanks dat hij eigenlijk bijna dood was, en een super zware operatie achter de rug heeft gehad.
Magnum moet nu wel om het half jaar een nier controle laten doen, dit omdat hij er nu dus nog maar 1 heeft.
En hij zit op een speciaal nier dieet qua voeding.
Ook stop ik met hem met de KNPV voor zijn eigen veiligheid, maar in overleg met de fokkerster, heb ik ervoor gekozen om met Magnum als hij weer genezen is de bond voor de dienst hond te gaan doen, zodat ik toch nog met hem kan gaan werken.
Dit is het waargebeurde verhaal van Magnum en de KNPV.
C.Tombal en Magnum Will to please.
Ik ging net als altijd met Magnum trainen en had dus magnum zijn halsbanden, riemen enz…. gepakt om weg te gaan.
Magnum was ook zoals altijd super enthousiast en was blij als hij weer mocht werken voor de baas.
Op het veld aan gekomen Magnum in zijn kennel gestopt, en ben met de club genoten gezellig eerst nog even een bakkie wezen drinken.
Om 10 uur begonnen we, en Magnum deed het die dag super met het appel, en het zoeken en apporteren ging ook super.
Toen kwam het springen, en daar ging het echt helemaal mis.
De klimsprong ging super die ging gewoon weg goed, het haagje daarvan wisten we dat hij zoals als altijd zou steunen.
Toen kwam de kuil, Magnum sprong over de kuil en lande met zijn buikstreek op de rand, er was nog niks aan de hand en daarna heeft hij de kuil nog 2 keer helemaal goed gesprongen.
Magnum heeft daarna nog heel netjes het kistje gerevierd, en met heel veel plezier.
Nadat hij daarmee klaar was heb ik hem aan de stek gezet zodat hij even kon rusten tot de rest klaar was, met het kist revieren.
Toen iedereen klaar was, wou ik Magnum van de stek halen, en gewoon weg springt en draait meneer uit in zijn kennel gestopt.
Want we hadden die dag geen pakwerkers dus hebben voor de rest alleen voor programma gelopen.
De trainer kleden zich om want die zou even de pakwerker zijn voor het voor programma.
Na 10 minuten was hij klaar en wou ik Magnum gaan pakken voor het voor programma we gingen man revieren.
Ik deed de kennel open en Magnum wou er niet eens uit komen, maar uit eindelijk kwam hij toch, en heb ik zijn riem omgedaan, en liepen we naar de start van het man revieren, maar Magnum wou niet eens meer blaffen en gewoon weg stond hij te stuiteren aan de riem als hij de pakwerker zag, maar dit keer stond hij zielig met zijn staart tussen zijn poten.
Hij heeft toch het man revieren nog gedaan, en zijn voedsel weigeren en het voorwerp bewaken gingen gewoon weg super.
Ik had al aangegeven dat Magnum zich zelf niet was, en dat het kon komen van de sprong op de rand van de kuil, maar iedereen zij ach hij moet gewoon doorgaan hij zal wel onder de indruk zijn.
Na de training gingen we naar huis, en thuis aangekomen, wou Magnum de auto niet uit toen hij er eindelijk uit was.
Deed hij een plas tegen een lantaarnpaal en tot mijn grote schrik plaste hij puur bloed.
Dus ik als een speer Magnum weer ingeladen, en ben ik naar het dierenziekenhuis gereden bij ons in de buurt.
Daar werd hij onderzocht en reageerde op aanraking op zijn buik, toen is er besloten een echo te maken want in combinatie met zijn gedragsverandering kon het wel eens wat geks zijn.
Op de echo was links in de buik overal vocht te zien, maar in het vocht zaten witte vlokken.
En ze konden het niet echt thuis brengen.
Maar de grootste vraag was, wat is het voor vocht wat daar zit.
Dus ze besloten met een naald de buik aan te prikken, en ook daar kwam puur bloed uit, ze hebben het nog onderzocht op urine maar dat zat er niet in.
Dus Binnen 2 uur van aankomst in het ziekenhuis, moest Magnum met spoed onder het mes, na 3 uur opereren kreeg ik een telefoontje, met daarin te horen, dat ze zijn linker nier hebben moeten verwijderen want die was op 1 cm na kompleet opengescheurd (zie foto).
Ik kreeg ook te horen dat Magnum ontzettend veel bloed had verloren en dus aan zware bloed armoede leed, en dat de eerste nacht cruciaal was.
Toen ik zondag langs kwam om bij hem op bezoek te gaan, was hij blij mij weer te zien, en hoe moe hij ook was hij bleef staan en hield me in de gaten.
Na 10 minuten heb ik hem weer in de kennel gestopt en ben ik weg gegaan, want hij was dood op maar niet opgeven.
Zondags avond ben ik gebeld en kreeg te horen dat het super met hem ging, en dat hij maandags middag weer naar huis kon.
Ik was dus super blij, de volgende dag heb ik eerst gewerkt en ben hem daarna meteen gaan ophalen.
Magnum was echt super blij dat hij weer naar huis mocht, en hij zag er alweer beter uit nog wel wat mager maar wel beter als dat hij was toen we daar binnen
Ook heeft hij het weten te bereiken dat de artsen hem ontzettend lief en geweldig vonden en al zaten te bedenken wie hem mocht hebben. (grapje natuurlijk).
Maar de chirurg zei al, toen we hem open sneden had ik al zo van die overleefd dit niet, maar tegen de verwachting in genas hij super snel en goed.
En tot op de dag van nu, snappen ze niet dat hij zo snel hersteld ondanks dat hij eigenlijk bijna dood was, en een super zware operatie achter de rug heeft gehad.
Magnum moet nu wel om het half jaar een nier controle laten doen, dit omdat hij er nu dus nog maar 1 heeft.
En hij zit op een speciaal nier dieet qua voeding.
Ook stop ik met hem met de KNPV voor zijn eigen veiligheid, maar in overleg met de fokkerster, heb ik ervoor gekozen om met Magnum als hij weer genezen is de bond voor de dienst hond te gaan doen, zodat ik toch nog met hem kan gaan werken.
Dit is het waargebeurde verhaal van Magnum en de KNPV.
C.Tombal en Magnum Will to please.
