Bij de da geweest
Geplaatst: 17 jun 2006 00:39
Vandaag dus naar de da geweest voor pijnstillers voor Jack. Ik had jammer genoeg een vervangster, vind ik best jammer want mijn vaste da kent Jacks achtergrond en is zeer van hem gecharmeerd, dat maakt het altijd een stuk makkelijker. Maar dit was op zich een hele sympathieke arts, ze was het ook met me eens dat het een goed idee is om te kijken wat pijnstillers gaan doen, en ik heb rymadil mee. ('Lekker smakende tabletten', dat schijnt nieuw te zijn. Makkelijk toe te dienen natuurlijk, Jack vrat de eerste op alsof het een frolicje was, maar ook wel link zeg. Hondenmedicijnen heb ik altijd op het aanrecht liggen, maar Jack is nogal van lekkere dingen jatten, en ik had me amper omgedraaid of hij probeerde het doosje pillen van het aanrecht te hengelen. :N: Die gaan dus voortaan op een onbereikbare plaats.)
Jacks nagels moesten ook geknipt, en dat is dan weer balen met een 'vreemde' da. Bij mijn eigen da is het een fluitje van een cent, maar nu moest ik eerst uit gaan leggen dat Jack echt niet op die tafel kon (hij gaat in paniek spartelen en als hij eraf lazert breekt hij misschien een poot), en ze was (logisch, bij een hond die je niet kent) huiverig dat hij zou happen, dus ik moest zijn kop vasthouden. Mijn eigen da *weet* dat Jack niet hapt, dus dan hoeft hij niet in de houdgreep en gaat het allemaal veel relaxter. Jack hysterisch doen natuurlijk, maar toen we klaar waren vloog hij haar opgelucht om haar nek en heeft heel veel koekies gehad.
Hij is ook op de weegschaal geweest: 22,5 kilo. Ik ben helaas al weer straal vergeten wat hij de laatste keer hier thuis op de weegschaal woog, maar hij is ooit dik 24 kilo geweest, dus ik vond het niet onaardig. Ik zei dat ik er toch nog wel een kilootje vanaf wilde, maar dat vond zij niet nodig. Ik ben er niet verder op ingegaan, ik had een *beetje* de indruk dat ze het ras niet of nauwelijks kende, en ze ogen natuurlijk best slank. Ik geloof dat ze Lilo een beetje magertjes vond , terwijl ik Lilo echt perfect vind.
Ik had Lilo dus meegenomen, voor de socialisatie en de koekies, en al met al was het een groot succes. De wachtkamer vond ze geweldig, er zat alleen een leuk klein hondje en er kwamen alsmaar koekies. In de spreekkamer heeft ze losgelopen terwijl we met Jack bezig waren. Ze liet zich probleemloos aaien door de da en nam ook koekies van haar aan. (Ik vertelde dat ze in het begin dat hele systeem van lekkers aanpakken nog niet goed snapte en dan gewoon maar haar bek opendeed zodat je het erin kon leggen, en de da was helemaal vertederd )
Jacks gepiep tijdens het nagelknippen, daar maakte Lilo zich niet erg druk over, ze ging gewoon een beetje rondkijken en kwam af en toe voor een frolicje als ze ons 'GOEDZO!' hoorde zeggen als er weer een nagel was geknipt.
Binnenkort weer, voor de entingen, en ik heb goeie hoop dat dat ook goed gaat. En het is een heel prettig idee dat ook Lilo nu huppelend bij de da naar binnen stapt.
Jacks nagels moesten ook geknipt, en dat is dan weer balen met een 'vreemde' da. Bij mijn eigen da is het een fluitje van een cent, maar nu moest ik eerst uit gaan leggen dat Jack echt niet op die tafel kon (hij gaat in paniek spartelen en als hij eraf lazert breekt hij misschien een poot), en ze was (logisch, bij een hond die je niet kent) huiverig dat hij zou happen, dus ik moest zijn kop vasthouden. Mijn eigen da *weet* dat Jack niet hapt, dus dan hoeft hij niet in de houdgreep en gaat het allemaal veel relaxter. Jack hysterisch doen natuurlijk, maar toen we klaar waren vloog hij haar opgelucht om haar nek en heeft heel veel koekies gehad.
Hij is ook op de weegschaal geweest: 22,5 kilo. Ik ben helaas al weer straal vergeten wat hij de laatste keer hier thuis op de weegschaal woog, maar hij is ooit dik 24 kilo geweest, dus ik vond het niet onaardig. Ik zei dat ik er toch nog wel een kilootje vanaf wilde, maar dat vond zij niet nodig. Ik ben er niet verder op ingegaan, ik had een *beetje* de indruk dat ze het ras niet of nauwelijks kende, en ze ogen natuurlijk best slank. Ik geloof dat ze Lilo een beetje magertjes vond
, terwijl ik Lilo echt perfect vind. Ik had Lilo dus meegenomen, voor de socialisatie en de koekies, en al met al was het een groot succes.
De wachtkamer vond ze geweldig, er zat alleen een leuk klein hondje en er kwamen alsmaar koekies. In de spreekkamer heeft ze losgelopen terwijl we met Jack bezig waren. Ze liet zich probleemloos aaien door de da en nam ook koekies van haar aan. (Ik vertelde dat ze in het begin dat hele systeem van lekkers aanpakken nog niet goed snapte en dan gewoon maar haar bek opendeed zodat je het erin kon leggen, en de da was helemaal vertederd ) Jacks gepiep tijdens het nagelknippen, daar maakte Lilo zich niet erg druk over, ze ging gewoon een beetje rondkijken en kwam af en toe voor een frolicje als ze ons 'GOEDZO!' hoorde zeggen als er weer een nagel was geknipt.
Binnenkort weer, voor de entingen, en ik heb goeie hoop dat dat ook goed gaat. En het is een heel prettig idee dat ook Lilo nu huppelend bij de da naar binnen stapt.