Het HondenForum

Het vervolgverhaal van Dante Vorige week vrijdag weer een dag in de kliniek geweest voor allerlei onderzoeken. Voor het eerst gaf Dante pijn aan tijdens een onderzoek. Het zou dan gaan om een blessure aan de spier tussen zijn dijbeen en bekken (ben de latijnse naam vergeten, vraag dit nog even na). Zou alleen met rust te genezen zijn. Toen ik aangaf dat we al vanaf Maart daarmee bezig zijn gaf de arts aan dat dit maanden kon duren.
Als dit het inderdaad is; is het reden om te juichen. Ben alleen nog wat aarzelend daarin omdat het geen diagnose is met 'harde bewijzen' (zoals foto of zo). Dus voorzichtig optimistisch Over 14 dagen moeten we weer terug komen. Dus nog langer rust houden en weer pijnstillers. We hebben nu een 'haardkleedjes-hond' en deze manier van een hond houden druist tegen al mijn gevoel in. Maar als we zeker weten dat het goed komt houden we dat nog maar even vol!

Gr. Marijke

heel hard hopen dat ze deze keer gelijk hebben en dat het idd met rust goed gaat komen.

ik hoop echt voor jullie dat het dat is en het vanzelf kan genezen met rust,dat zou echt geweldig zijn

Dank jullie wel voor de goede wensen! Vanmiddag informeer ik nog bij de orthopeed over het 'rustregime'. Vraag me bijv. af of hij niet mag zwemmen.
Doe nu 5x per dag 10 minuutjes. Eigenlijk moet hij aan de lijn maar aan de overkant is een grasveldje waar ik hem even los laat. Hij loopt daar alleen wat te scharrelen en te snuffelen en loopt dan eigenlijk rustiger dan aan de lijn (trekt soms een beetje). Ook blijft er dan wat contact met andere honden; spelen doet hij toch (haast) nooit. Als ik dan aan hem zie dat hij wil rennen maak ik hem snel vast. Zo hoop ik dat het nog een beetje dragelijk voor hem is..

Gr. Marijke

Ik zal duimen dat het op deze wijze allemaal geneest. Arme Dante!
Geef hem maar veel knuffels van mij.

Inge O schreef:als het echt die spier is betwijfel ik of zwemmen aangeraden zal zijn.

ik duim dat het idd op deze manier (met rust) op te lossen is, en dat het ook echt verdwijnt .

Het mocht wel maar met zoveel 'mitsen en maren' dat ik er toch van af zie. Hij zou dan zooo rustig te water moeten gaan dat ik niet denk dat dat haalbaar is. Ik hoopte eigenlijk dat ik de rust te streng toepaste, maar dat is niet het geval, eigenlijk het tegendeel . De arts benadrukte dat ik hem aan de lijn moet houden. Maar na mijn uitleg dat Dante veel rustiger rondscharrelt als ik hem even loslaat, mocht dat wel maar heel kort. Ook werd gewaarschuwd voor speeltjes in huis (mocht niet ingaan op Dante's uitnodigingen om te spelen). Nou Dante heeft inmiddels wel geleerd dat hij een ongelofelijk saai baasje heeft gekregen die hem altijd negeert zodra hij wil spelen; hij probeert het niet eens meer..
Bedankt voor het duimen!

Gr. Marijke

Inge O schreef:als het echt die spier is betwijfel ik of zwemmen aangeraden zal zijn.

Weet jij trouwens hoe die spier heet; ben het alsnog vergeten te vragen?

Inge O schreef:

Moon schreef:

Inge O schreef:als het echt die spier is betwijfel ik of zwemmen aangeraden zal zijn.

Weet jij trouwens hoe die spier heet; ben het alsnog vergeten te vragen?

daar liggen uiteraard verschillende spieren (een heleboel zelfs :N: ), maar door de ligging mag je er van uitgaan dat ze zo goed als zeker ook in aktie komen bij het zwemmen.
waren het soms de adductoren?

zonde, hem zo bewegingsloos moeten houden, daar zou ik het zelf ook heel, heel moeilijk mee hebben .

Hij benoemde echt de latijnse naam van een bepaalde spier Ik vraag het over 14 dagen wel weer.

En ja, ik heb het er erg moeilijk mee. Hoewel het nu (als het inderdaad een blessure aan die spier is) anders voelt omdat het ws. tijdelijk is. Op een gegeven moment tijdens het hele proces kreeg ik het gevoel dat er wel eens iets ernstig mis kon zijn; die spondylose. En dat daar weinig tot niets aan te doen zou zijn. Dat gaat dan malen in je hoofd en ik zag hem al zijn hele leven zo. Dus is het nu makkelijker te accepteren ook als we nog maanden zo door moeten. Ik zou hem wel graag willen uitleggen waarom dit allemaal zo gebeurt...

Een lichtpuntje; ik zit te wachten op mijn nieuwe Doggyride (fietskar) een ruime kar waar hij comfortabel in kan liggen. Dan kunnen we ergens naar toe rijden en een klein stukje lopen of ik ga ergens zitten met hem. Zodat hij geregeld in een andere omgeving komt en het niet zo saaaaai is voor hem.

Gr. Marijke