Het HondenForum

Hoi

omdat we vonden dat Ymke de laatste tijd wel erg sloom en traag werd wilden we haar toch even bij de dierenarts na laten kijken. Ze is nooit heel vlot geweest maar dit is toch wel extreem.

Wat er uit gekomen is is dat ze een veel te hoge hartslag heeft... normaal schijnt tussen de 80 en 120 te zijn (lager naarmate de hond groter is, dus ze zou normaal zo 80 - 100 moeten hebben). Ze heeft echter een hartslag van 160... en dan is ze niet gestresst oid bij de dierenarts.

Komende week dus een afspraak maken voor een hartecho... ben erg benieuwd wat daar uitkomt.

Ik was een beetje bang dat de boodschap zou worden dat haar achterpoten nu eenmaal erg slecht zijn en ze daarom niet harder loopt en dat ze daar niks aan konden doen (pijnstillers krijgt ze al) maar dat is het dus niet specifiek. Of ik hier nou "blijer" mee ben weet ik nog niet...

Niet echt een fijne uitslag, ik hoop dat die hartecho meer duidelijkheid kan geven en dat het verder niet ernstig is.

ik kan me voorstelen dat je niet blij bent.
mens, wat een rottigheid.
geef haar maar een extra dikke knuf van mij...

Das vervelend! Ik zou ook aan haar achterpoten gedacht hebben.

wij duimen voor jullie

Hopelijk is er niets echt ernstigs aan de hand waardoor haar hartslag zo hoog is. Succes van de week!

O jeetje zeg
Ik duim dat het meevalt allemaal!!!

he bah wat naar. Sterkte

Nou, 't is een nachtje later en het zit me niet lekker allemaal. Het enige dat ik weet is dat als er een hartafwijking is dat er vor bepaalde dingen wel medicijnen zijn die zouden moeten kunnen helpen.
De dierenarts gaf wel aan dat ze geen andere symptomen van hartproblemen kon vinden (goede doorbloeding, ze hoest niet etc). Maar dat dat ook kon betekenen dat de oorzaak wel eens ergens anders zou kunnen liggen. Het wordt dan ook niet alleen een hartecho, maar van de hele buik.

Ik krijg nu wel gelijk de neiging om helemaal nauwelijks meer met haar te durven lopen etc... beetje overdreven misschien maar voor mijn gevoel zijn dit een beetje van die ongrijpbare dingen waar zomaar ineens iets mis mee kan gaan. Brakke pootjes zijn erg maar daar ga je niet dood aan.

Hmm. Niet blij.

balen dat je nog zo lang moet wachten.

Onze Joep (en ons jorisje) heeft cardiomyopathie, daardoor is de pompfunctie slecht. Onze Joris had op een gegeven moment duidelijke symptomen. De eerste maanden van Joris zijn ziek zijn was voor ons, maar ook voor de artsen heel ongrijpbaar. ten eerste dachten ze niet aan het hart omdat hij de eerste klachten al met een maand of 6 had gekregen en ten tweede waren het geen duidelijke symptomen van het hart.

Toen hij een maand of 13 was werd eindelijk de diagnose gesteld.

Onze Joep had nooit symptomen die hebben we laten testen omdat ze bij de cocker zeggen dat het tussen het 5de en 7de levensjaar uit komt, dus toen hij 5 werd hebben we hem laten testen en jawel ook hij. Joep leeft nu al 3 jaar op hartmedicatie en met af en toe een dipje doet hij het prima.

Onze Joris was een ander verhaal, denk dat bij hem meespeelde dat hij al zo jong het had.

Ik wens je heel veel kracht om de tijd nog door te komen en ik hoop dat het niet het hart is.

Bah dat zijn inderdaad geen fijne dingen.
Hopelijk weet je snel iets meer en kun je wat geruster zijn in de omgang met haar.

Jeetje, wat een zorgen. Ik hoop dat er snel uitsluitsel komt over wat er aan de hand is. In de tussentijd zou ik haar ook rustig houden, gevoelsmatig gezien.

Ik duim voor van de week!

Tjemig, ik duim voor je!

En mijn gevoel zou ook zijn wat rustiger aan doen..!

De afspraak voor de echo staat nu voor woensdagochtend. Positieve is wel dat ze gisteravond echt wat kwieker leek en dat mijn vriend had getracht zelf haar hartslag te bepalen en op redelijk normale waarden uit kwam. Misschien iets dat in periodes komt? Nu heeft ze het wel weer wat zwaar maar het is ook erg warm natuurlijk.

Wij hobbelen zachtjes door tot woensdag en dan horen we hopelijk meer...

Och jeetje.
Sterkte met Ymke, ik hoop dat het meevalt.

tjonge daar wordt je niet blij van, ik hoop voor jullie dat het iets is wat goed te behandelen of helemaal te genezen is,ook ik duim voor jullie voor een goede uitslag

jelle schreef:De afspraak voor de echo staat nu voor woensdagochtend. Positieve is wel dat ze gisteravond echt wat kwieker leek en dat mijn vriend had getracht zelf haar hartslag te bepalen en op redelijk normale waarden uit kwam. Misschien iets dat in periodes komt? Nu heeft ze het wel weer wat zwaar maar het is ook erg warm natuurlijk.

Wij hobbelen zachtjes door tot woensdag en dan horen we hopelijk meer...

Kan het de stress zijn bij de DA dat haar hartslag zo hoog wordt?
Ik ga hard duimen dat er niet al te veel narigheid uit komt.
Sterkte en grote knuffels voor Ymke (gelukkig voor haar gaat het weer wat afkoelen)!

Angstig hoor!
Sterkte voor morgen en we horen het wel, hè?

Femia schreef:

jelle schreef:De afspraak voor de echo staat nu voor woensdagochtend. Positieve is wel dat ze gisteravond echt wat kwieker leek en dat mijn vriend had getracht zelf haar hartslag te bepalen en op redelijk normale waarden uit kwam. Misschien iets dat in periodes komt? Nu heeft ze het wel weer wat zwaar maar het is ook erg warm natuurlijk.

Wij hobbelen zachtjes door tot woensdag en dan horen we hopelijk meer...

Kan het de stress zijn bij de DA dat haar hartslag zo hoog wordt?
Ik ga hard duimen dat er niet al te veel narigheid uit komt.
Sterkte en grote knuffels voor Ymke (gelukkig voor haar gaat het weer wat afkoelen)!

stress voor de DA kan het eigenlijk niet zijn. Ymke is zo'n vreselijk relaxte hond... ze wandelt bij de dierenarts net zo gezellig naar binnen als thuis.

Vanochtend was er weer geen vaart in te krijgen. Een half uur gedaan over een rondje van (in normaal tempo) nog geen tien minuten. Ze drinkt ook veel, vind ik. Nou is het ook warm natuurlijk, dat kan schelen.

jelle schreef:
Vanochtend was er weer geen vaart in te krijgen. Een half uur gedaan over een rondje van (in normaal tempo) nog geen tien minuten. Ze drinkt ook veel, vind ik. Nou is het ook warm natuurlijk, dat kan schelen.

Het zal toch ook wel deels aan de warmte liggen. Ze heeft een behoorlijke dikke jas aan. Alles en iedereen loopt te sjokken en de hele dag te drinken.

Het eerste wat bij me opkomt is een afwijking aan de schildklier. Dat heeft nogal invloed op de hartslag en is echt met een foto of echo niet te ontdekken. Mocht er geen uitsluitsel te vinden zijn n.a.v. de echo dan zou ik daar eens aan gaan denken.

Sterkte, in de tussentijd.

Beterschap gewenst met 't hondeke !!

sterkte morgen..ik duim heel hard dat het mee mag vallen

sterkte dadelijk

We zijn weer terug, en niet met heel goed nieuws. En dat verwachtte ik eigenlijk ook niet meer na de laatste dagen. Er zit iets niet goed, dat gevoel hadden we beiden, en dat blijkt te kloppen.

Ze heeft 80-90% zeker leukemie. Vergrote lymfeklieren in de buik, vlekken op de milt. De vlekken zijn ook zwart op de echo en dat schijnt ook hier bij te horen.
Door de leukemie heeft ze waarschijnlijk bloedarmoede, daardoor is ze sloom en gaat de hartslag omhoog. Ze drinkt veel, klopt daar ook mee. Het hart zelf is in principe niet afwijkend, er zijn wat typische grote-honden-kwalen die daarbij voorkomen maar die heeft ze niet.

Bloedonderzoek kan verder aantonen of de diagnose klopt. Als het klopt (en alles wijst daarop) dan kunnen we om het proces te vertragen nog kiezen tussen chemotherapie en prednison. Statistisch gezien in beide gevallen overlevingskans na een jaar ongeveer 50%, na 2 jaar ongeveer 25%. Genezen zit er dan niet in, alleen vertragen.

Inge O schreef:pfffff, geen goed nieuws, nee .

heeft die arts zelf een voorkeur aangegeven tussen die twee behandelingsopties?

nee, dit was de radioloog, met het resultaat gaan we nu weer terug naar de eigen dierenarts en daarmee gaan we afspreken wat we verder gaan doen.

Jeetje Niet zo'n goed nieuws Sterkte ...

He bah wat een naar nieuws.....

Wat een vreselijk nieuws. Wanneer wordt het bloedonderzoek gedaan?

bah...