Het HondenForum

Ik zit al een tijdje te twijfelen of we al zover zijn dat Jack permanent op de pijnstillers moet of niet. Kwam hij nou niet meer vooruit en speelde hij niet meer, dan was het makkelijk, maar zo is het dus niet. 's Ochtends staat hij soepel op, loopt enthousiast mee naar het park en gaat daar helemaal uit zijn dak op het zandveldje met Lilo en een speeltje. Soms wel zo erg dat hij effe vijf minuten moet gaan liggen, maar daarna loopt hij rustig mee naar het andere park, en gaat weer effe flink lopen dollen met andere honden en/of een balletje. Eenmaal thuis is hij nog niet echt moe: meestal moet even zijn bed gemolesteerd of nog effe worden gerend met Lilo in de tuin, en dan is het bewusteloos.

Maar 's middags loopt hij *zo* rot. Als hij al is uitgelaten door een van de kinderen wil hij vaak niet eens met mij mee, dus dan loop ik maar alleen met Lilo. En gaat hij wel mee, dan is het echt sjokken. Je herkent echt die hond van 's ochtends niet meer. Er hoeft maar een kiezeltje te liggen en hij gaat hinken, dan laat ik hem zitten, voel zijn poten na, masseer het een beetje en dan gaat het weer, maar pas op weg naar huis (en naar zijn eten) komt er weer wat vaart in.

's Avonds wil hij trouwens nog wel weer als een gek door de tuin racen of spelen, en loopt hij redelijk normaal mee op het superkorte avondrondje.

Ik vind het lastig, want ik wil pijnstillers zo lang mogelijk uitstellen, maar ik wil ook niet dat hij pijn heeft. Wat zouden jullie doen?

Minder beweging geven. De ochtendwandeling inkorten en ervoor zorgen dat hij zijn energie dus beter kan verdelen over de dag. Dan Lilo dus maar een rondje meer alleen mee of zo, maar zo zou ik het doen.

Eline* schreef:Minder beweging geven. De ochtendwandeling inkorten en ervoor zorgen dat hij zijn energie dus beter kan verdelen over de dag. Dan Lilo dus maar een rondje meer alleen mee of zo, maar zo zou ik het doen.

Ja, leuk idee. Maar in het weekend doe ik dat wel eens, dus alleen effe rennen met Lilo en dan binnen een uurtje weer terug, maar dan gaat hij thuis verder omdat hij niet al z'n energie kwijt is. En dan is het dus echt over de leuning van de bank rennen, gaten naar Nieuw Zeeland graven in de tuin en smekend speeltjes voor mijn voeten leggen. Je wilt ook niet weten hoe het hier toegaat als het regent en we s'ochtends alleen een plas- en poeprondje doen. Dat zijn Matrix-toestanden. :N:

Ik doe ook al zat denkspelletjes met Jack, want hij is niet heel slim dus daar wordt hij doodmoe van. Maar dan nog moet die fysieke energie eruit.

Het is gewoon een vreselijk lastig probleem. 's Ochtends is Jack een energiebom, en daar betaalt hij 's middags de prijs voor, want in zijn kop is het een gezonde jonge podenco, en dat lijf wil niet mee. Dat wist ik toen ik eraan begon, maar ik dacht dat het duidelijker zou zijn wanneer ik iets aan de pijn zou moeten gaan doen.

Hij zal ook moeten wennen aan een ander ritme en dat kan je dus niet afmeten aan een dagje. Als je nu in de ochtend 1 uur gaat waarvan hij de hele dag stuk is kun je dus beter 2 keer een half uurtje gaan..of dus minder. Ik zou dat dus gewoon toch zeker minimaal eens een week of 2 /3 proberen. Maar het is lastig hoor..en naar.
Arme Jack!

Ben het met Eline eens. Je kan proberen het in een aantal dagen af te bouwen. Die ochtendwandeling. Dus iedere dag een minuut of 5 a 10 korter dan went ie er aan.
Sterkte met Jack.

Je zou ook kunnen proberen om af en toe een lage dosering pijnstilling te geven, gewoon om te kijken hoe hij erop reageert.

Ik sluit me geheel bij de anderen aan. Vaker kortere wandelingen maken kan voorkomen dat hij nu al definitief op pijnstillers moet. Ook zou ik proberen zijn bewegingen wat gecontroleerder te houden?

Bij Joy merken we ook dat ze doordeweeks niet of nauwelijks mankt, we maken dan 3 wandelingen van ca. 30-45 minuten verspreid over de dag. In het weekend duiken we nogal eens het bos in, we lopen op een rustige manier anderhalf uur maar dan is ze 's avonds toch weer mank.

Ik weet niet of je al weleens Duivelsklauw (natuurlijke pijnstiller) hebt geprobeerd? Bij Joy helpt het erg goed.

Hoi Femmel,
Ik ben Myriam van Axel die aan zijn knie is geopereerd in november vorig jaar.Afgelopen mei is hij weer geopereerd.Nu is zijn knieschijf vastgezet en nog een heleboel meer.Eigenlijk had ik gedacht en de hoop dat het na een maand wel weer wat beter zou gaan.Helaas,hij is nog steeds mank.Ook mag hij geen pijnstillers.Maar die natuurlijke middelen daar kan natuurlijk geen bezwaar tegen zijn.Kan jij mij via een pb de merken geven dan kan ik ze uitproberen.Ik hoop op deze manier nog wat verlichting te vinden voor mijn hond.Met 3,5 jaar en dan al zo vol artrose en allerlei andere narigheid.Ik word er droevig van.
Bedankt
Groetjes Myriam

Tjee Myriam, wat erg dat het nog steeds niet beter gaat met Axel. Hij is ook nog veel te jong om al zoveel problemen te hebben he?

Zoals je weet is het bij Joy ook nooit meer 100% geworden, maar door haar leeftijd en karakter is er goed te leven met de beperkingen en is ze toch een gelukkig hondje.

Door de Sasha's Blend, Duivelsklauw en anabolen heeft ze sinds januari geen pijnstillers meer nodig gehad. Voor haar werkt het dus erg goed.

Ik zal vanavond thuis even op het potje Duivelsklauw kijken welk merk het is en wat er precies in zit. Ik zal het dan even in een PB-tje zetten!!

Martijn schreef:Pijnstillers geven.
Als die hond nog van zijn capriolen geniet moet je hem dat gunnen.

In principe ben ik het wel met je eens dat je een hond niet naar zijn mand moet verbannen.

Maar aan de andere kant, als je kan voorkomen een hond definitief op pijnstillers te zetten door meer gedoseerd beweging te geven, zou dat mijn keuze zijn. Het zal wellicht even wennen zijn, maar als ze eenmaal gewend zijn aan 3x daags een kortere wandeling zonder pijn heb je (over het algemeen) ook een hond die niets hoeft in te boeten kwa kwaliteit van leven.

Nee, ik ken Jack niet dus heb ook zijn poot nooit gezien. Ik kan mijn mening alleen baseren op hetgeen ik hier lees en zoals ik het begrepen heb heeft hij duidelijk pijn na lange drukke wandelingen, dus daar reageer ik op.

Ik weet niet of je op mij reageert met de opmerking over weinig beweging? Maar voor het geval dat : ik heb het nergens over weinig of minder beweging maar over meer gedoseerd en gecontroleerd beweging geven.

Wat ik tegen reguliere pijnstillers heb is dat er vaak toch wat bijwerkingen (spijsverteringsgestel, nieren), op de kortere of langere termijn aan zitten. Dat is voor mij een reden om ze pas te gaan geven als er echt geen andere oplossing is die ook de kwaliteit van leven hoog kan houden. Als er tot die tijd een andere, goede, oplossing is dan zal ik daar altijd voor kiezen.

Maar als ik een hond heb die dag in, dag uit pijn heeft en welke alleen met pijnstillers nog een fijn leven kan hebben dan zal ik hem/haar direkt op de pijnstillers zetten!

Ik begrijp je helemaal Martijn, ik kende de situatie van Jack natuurlijk niet, dus kon ik alleen afgaan op hetgeen er geschreven is.

Het enige waar ik het niet mee eens ben is dat gedoseerd bewegen gelijk staat aan weinig bewegen. Joy krijgt 3x per dag 30-40 minuten beweging wat gelijk staat aan 1,5 tot 2 uur per dag, dit omdat een wandeling van 1,5-2 uur gewoon te belastend is voor haar gewrichten. Je krijgt met deze wandelingen natuurlijk geen compleet uitgebluste hond mee naar huis, ze zullen hun energie meer moeten gaan verdelen over de dag, maar heel veel honden passen zich hier moeiteloos op aan. Voor Joy zijn de wandelingen op deze manier veel leuker geworden omdat ze na ca. 45 minuten toch problemen ging krijgen (sjokken, chagerijnig, pijn?) en nu begint ze elke wandeling weer zonder pijn, vol goede moed en met een goed humeur. Ook binnenshuis is ze stukken aktiever en vrolijker geworden.

Gooien de kinderen met stokken dingen? Achter balletjes aan enzo is het slechtste wat je kan bedenken namelijk in dit soort situaties....Verder ga ik ook voor pijnstilling. Als een hond daar een jaar minder door leeft maar verder vaker kan genieten, ga ik daar voor. Patries is trouwens op metacam en rimadyl ruim 15 geworden en zonder bijwerkingen!!, misschien heeft Jack die mazzel ook Daarnaast idd wandelingen verdelen, zorgen voor zachte en absoluut tochtvrije slaapplaatsen, gladde vloer vermijden ed. Helpt allemaal mee! Sterkte.

Ja, maar wat moet je als je hond geen pijnstillers mag i.v.m.bloedingen.Dan ga je toch op de alternatieve toer.k wil mijn hond niet alleen maar zolang mogelijk een "honds"leven geen maar ook kwaliteit van leven.En zoals de situatie nu is,6 x een kleine wandeling van 5 minuten per keer daar wordt jij toch ook schagerijnig van.
Groetjes Myriam

Martijn schreef: En wat is er zo erg aan permanent pijnstillen?

En dat is iets wat ik me ook elke keer weer afvraag. Waarom geen of zo min mogelijk pijnstillers geven? Als je het geeft of meer maar je hond heeft wel minder of geen pijn en kan daardoor nog een heerlijk leven hebben, waarom dat dan de hond onthouden

Ik prop niet zomaar wat in m'n hond, en ook niet in mezelf. Maar als ik elke keer pijn zou hebben bij een pleziertje wat ik heb in mijn leven waardoor dat grote plezier toch kleiner wordt... En ik zou weer veel meer plezier hebben door pijnstillers, waarom niet?

Al zou ik 10 pillen op een dag in mijn hond moeten stoppen, als de hond daardoor meer geniet, prima.

Ik ga voor kwaliteit en niet voor kwantiteit

Ik moet zeggen dat ik toch een beetje neig naar wat Martijn zegt. Kijk, ik wist vantevoren dat hij ooit permanent aan de pijnstillers zou moeten. Inmiddels is hij al 5,5 jaar oud, en het is eigenlijk een godswonder dat hij met die wrakkige poten nog zo vrolijk loopt te dollen. Ik ben er nog niet helemaal uit hoor, maar ik geloof dat ik hem een groter plezier doe als ik hem nog zo lang als het gaat naar hartelust laat rauzen (en dat is ook achter balletjes aanrennen en kuilen graven, want dat vind hij hartstikke leuk) zonder dat zijn poten pijn doen. Homeopathische pijnstillers is trouwens ook wel een idee om eens te proberen, daar kan ik gewoon morgen mee beginnen.

Oh, en amputatie gaat niet, anders had ik dat al lang geleden laten doen. Zijn 'goeie' voorpoot is dermate rot dat hij nu al zwaar overbelast is en alsmaar krommer wordt, die zou nooit als enige poot Jacks gewicht kunnen dragen. En een operatie van de goeie poot gaat weer niet omdat Jack dan echt niet zou kunnen lopen tijdens het herstellen van de operatie.

Is een brace geen idee ? Naast pijnstilling dan.
Ik bedoel dan een op maat gemaakte brace die misschien zijn slechte been maar vooral ook zijn goede been wat extra steun kan geven en daardoor minder pijn.

Ik zou bang zijn dat door pijnstilling hij zich gaat forceren en zich meer schade toebrengt waardoor het proces versnelt.

Als hij echt permanente pijn zou hebben zou ik er natuurlijk niet aan ontkomen, aan de pijnstillers. Maar zolang hij alleen pijn zou hebben na een portie beweging en die pijn zou ook weer zover wegtrekken dat hij weer opnieuw tot "maf doen" in staat zou zijn zou ik er denk ik voor kiezen om de pijnstilling uit te stellen tot het moment dat er helemaal niet meer gedold kan worden.

Ik zou denk ik voorlopig toch eerder kiezen voor beperking van het ongeremd dollen. Ook in huis, ik zou kiezen voor het beschermen van hem tegen zichzelf. Door hem gewoon deels te verbieden zich ongeremd uit te leven. Misschien is dit o.a. mogelijk te ondersteunen door hem meer kwaliteitskluiven (flinke botten) te geven waarop hij zich lekker uit kan en wil leven?

Geef je niet iets van glucosamine?

Blisje heeft zijn knieband gesloopt door Metacam, een boxertje heeft al een enorme pijngrens maar dat beetje waar hij pijn aan had was weg door die medicijnen, hij sloopte compleet ze knieband, hij moest dus onder het mes.
Pijnstillers zijn oke, maar dan wel zo dat het niet schade kan geven aan iets wat obverbelast kan worden doordat de hondje geen pijn voelt en zo alles compleet kan afscheuren.

sirene schreef:Is een brace geen idee ? Naast pijnstilling dan.
Ik bedoel dan een op maat gemaakte brace die misschien zijn slechte been maar vooral ook zijn goede been wat extra steun kan geven en daardoor minder pijn.

Ik heb zijn goeie poot wel eens ingetaped, maar toen wilde hij geen stap meer verzetten.

Jessica, hij krijgt inderdaad glucosamine, en dat helpt in die zin dat hij nooit stijf en stram is bij het opstaan. Ernstige artrose lijkt hij dus (nog) niet te hebben, het zijn *waarschijnlijk* vooral zijn spieren waar hij last van heeft. Moeilijk te zeggen waar de pijn nou precies zit. Het zou zelfs zijn rug kunnen zijn, omdat die ook altijd in een verkeerde houding staat.

Wil en Rob, ja, het is niet ondenkbaar dat de boel vlugger verslechtert met pijnstilling, het is een beetje het begin van het einde. Het zou compleet anders zijn als er zicht was op verbetering, dan zou ik geen moeite hebben met bewegingsbeperking of afremmen van zijn enthousiasme. Maar als hij nou als een kangeroe achter Lilo aan door het hoge gras wil springen, dan *weet* ik dat dat de pest is voor zijn poten, maar hij heeft de grootste lol. Ik wil dat niet verbieden, en ik wil de boel ook niet 'rekken' als dat ten koste van zijn levensvreugde gaat. Voor Jack heeft het helemaal geen betekenis als hij geen 10 of 15 wordt. Voor Jack telt alleen dat hij hier en nu en morgen ook nog lekker loopt te rennen.

Voorlopig ga ik morgen eens kijken voor homeopathische pijnstillers, eens kijken wat die doen. En als die geen effect hebben gaat hij aan de metacam. Of een andere pijnstiller, effe overleggen met de da.

Wil de hond schreef:Misschien is dit o.a. mogelijk te ondersteunen door hem meer kwaliteitskluiven (flinke botten) te geven waarop hij zich lekker uit kan en wil leven?

Je bedoelt barfen? Ik weet niet. Kluiven is toch iets anders dan rennen.

Hanneke2 schreef:

Wil de hond schreef:Misschien is dit o.a. mogelijk te ondersteunen door hem meer kwaliteitskluiven (flinke botten) te geven waarop hij zich lekker uit kan en wil leven?

Je bedoelt barfen? Ik weet niet. Kluiven is toch iets anders dan rennen.

Nee, ik bedoel geen barfen.

Ik bedoel dat je hem minder lange wandelingen kunt geven waardoor hij niet over de grens van wat hij aan kan zonder de rest van de dag stuk te zitten heen gaat. En dat je dan als alternatief aan het over de muren vliegen binnen vanwege nog niet genoeg leeggedold te zijn de hobby kluiven kluiven in kunt voeren, zware koeiebotten e.d. Dit vinden de meeste honden een leuke hobby die ook Jack misschien wel genoeg kan interesseren om het leven op de kluiftijden leuk genoeg te vinden om niet de noodzaak te hebben van het gek doen in huis met Lilo zodat hij bezig is maar niet zichzelf versneld te vernieling in werkt..

Ik zou hem afremmen, desnoods verplichten tot minder lang gek doen. Omdat ik zou gaan voor kwaliteit op de langere termijn ipv stuklopen op de kortere.

Ik zou net als Martijn een hond als Jack lekker laten gaan in wat hij doet en hem zoveel mogelijk pijnvrij houden. Met Wuilus deed ik het anders maar dat was zowiezo een hond die niet echt veel beweging nodig had op haar oude dag. Elke dag een rymadil als ze pijn had en gedoseerd wandelen.

Jack zou ik na de ochtendwandeling een rymadil geven en dan kan hij de rest van de dag daar wel op teren. Misschien gaan zijn maag en nieren daar wel stuk van na een paar jaar maar die paar jaar heeft hij dan wel weer in zijn zak zitten. Je mag al van een wonder spreken als die arme hond de 8 jaar uberhaubt haalt dus wat mij betreft gewoon het maximum uit zijn goede leven laten halen en niet het maximum aan tijd laten halen

Verder zou ik persoonlijk flink aan de knutsel gaan om een pols-steun te maken aangezien het hele probleem waarschijnlijk zowiezo zit in gebrek aan steun in dat gewricht. Wie weet ontlast je hem daarmee flink en kan hij in ieder geval de pijnlijke wandeling maken met "steunzolen"

Wil de hond schreef:

Hanneke2 schreef:

Wil de hond schreef:Misschien is dit o.a. mogelijk te ondersteunen door hem meer kwaliteitskluiven (flinke botten) te geven waarop hij zich lekker uit kan en wil leven?

Je bedoelt barfen? Ik weet niet. Kluiven is toch iets anders dan rennen.

Nee, ik bedoel geen barfen.

Ik bedoel dat je hem minder lange wandelingen kunt geven waardoor hij niet over de grens van wat hij aan kan zonder de rest van de dag stuk te zitten heen gaat. En dat je dan als alternatief aan het over de muren vliegen binnen vanwege nog niet genoeg leeggedold te zijn de hobby kluiven kluiven in kunt voeren, zware koeiebotten e.d.

Zware koeiebotten vind ik wel barfen.

MARC_S schreef:Ik zou net als Martijn een hond als Jack lekker laten gaan in wat hij doet en hem zoveel mogelijk pijnvrij houden. Met Wuilus deed ik het anders maar dat was zowiezo een hond die niet echt veel beweging nodig had op haar oude dag. Elke dag een rymadil als ze pijn had en gedoseerd wandelen.

Jack zou ik na de ochtendwandeling een rymadil geven en dan kan hij de rest van de dag daar wel op teren. Misschien gaan zijn maag en nieren daar wel stuk van na een paar jaar maar die paar jaar heeft hij dan wel weer in zijn zak zitten. Je mag al van een wonder spreken als die arme hond de 8 jaar uberhaubt haalt dus wat mij betreft gewoon het maximum uit zijn goede leven laten halen en niet het maximum aan tijd laten halen

Tsja, ik ben het gewoon helemaal met je eens. Niet dat ik niet graag zou willen dat hij 15 wordt, maar dat heeft er gewoon nooit ingezeten. Het is al hartstikke mooi dat hij het tot dusver zonder pijnstillers heeft kunnen doen. En misschien kan hij met pijnstillers nog wel een paar jaar lekker vrolijk vooruit, nou, dat zou toch geweldig zijn. Dus het is wel duidelijk dat ik klaar ben met twijfelen: ik ga van de week naar de da en dan gaan we eens bepraten wat de meest geschikte pijnstiller is.

Verder zou ik persoonlijk flink aan de knutsel gaan om een pols-steun te maken aangezien het hele probleem waarschijnlijk zowiezo zit in gebrek aan steun in dat gewricht. Wie weet ontlast je hem daarmee flink en kan hij in ieder geval de pijnlijke wandeling maken met "steunzolen"

Dat vind ik ook wel iets om met de da te bespreken. Het gewricht dat het meest steun nodig heeft is zijn 'goeie' polsgewricht, maar een polssteun zou dan dus zo moeten werken dat hij het wel in de goeie richting kan buigen, maar dat zijn voet niet zoals nu doorbuigt naar binnen. Voordat ik zelf ga klooien wil ik dan wel wat technisch advies.

Jack krijgt trouwens sinds vandaag ook iets homeopathisch met duivelsklauw en brandnetel en nog meer spul, wat met name geschikt zou moeten zijn om pijn bij langdurige verkeerde of overbelasting te voorkomen. Baadt het niet dan schaadt het niet, en als het wel een beetje helpt heeft hij straks wellicht genoeg aan een wat lagere dosering pijnstillers.

Wat ook wel helpt is die hitte. Vanochtend hebben ze allebei nog wel lekker gerend, maar de rest van de dag lag het stel echt voor dood op een kussen, zelfs Lilo wilde amper mini-rondjes lopen.

Oh, en terwijl ik dit schrijf breekt de hel los. :N: :N:

Timberpoes kwam dus de tuin binnen met iets in zijn bek. Ik kon niet goed zien wat het was, een mol of een rat ofzo, maar Jack en Lilo gingen dus bijna door de ruiten heen. Het zijn jachthonden van niks, maar die hysterische jachtblaf hebben ze aardig onder de knie hoor. :N:
Maar goed, eer dat ik door de deur heen was en die deur weer goed dicht achter me had was Timber alweer met prooi en al over de schutting.

Okee, dat was even off-topic in mijn eigen topic.

Hanneke2 schreef:Voor Jack heeft het helemaal geen betekenis als hij geen 10 of 15 wordt. Voor Jack telt alleen dat hij hier en nu en morgen ook nog lekker loopt te rennen.

assiejaja schreef:Voor plantaardige dingetjes zou je hem ook een balsem van smeerwortel op z'n gewrichten kunnen smeren. Ik heb dat van een vriendin gehad toen Kumarih haar pols had verzwikt en dat deed echt goed. Met een beetje mazzel kan ik wel aan een recept komen en dan kun je het zelf maken. Als je dat wilt stuur me dan maar een pb.
Verder denk ik ook dat je er goed aan doet hem nu indien nodig aan de pijnstillers te zetten.. kwaliteit hè? Ik heb goede ervaringen met metacam, nooit nare bijwerkingen mee gehad, ook niet bij langdurig gebruik. Succes!

Maar likt hij dat er niet meteen af? Jack is erg schoon op zichzelf, nou ja, je hebt zelf een podenco, dus je kent dat wassen wel. Die smeerwortel zit toch binnen de kortste keren in zijn maag?

Ik hou het even in mijn achterhoofd!

Ik ben het met je eens om je hond niet aan banden te leggen en hem pijnstillers te geven. Sinds maart heb ik ook een mankende hond en hoewel ik absoluut denk dat het zal genezen (is groot verschil met jouw Jack) heb ik afgelopen tijd wel mijn twijfels en angsten gehad. Dante zit al maandenlang aan een -dan weer meer en dan weer minder- streng rustregime. Dat doet veel met je hond. Er is iets uitgeblusts over hem gekomen wat ik vreselijk vind. Het is voor mij dan ook duidelijk dat mocht het niet goed met hem komen (nadat we er alles aan gedaan hebben natuurlijk) hij dan pijnstillers krijgt en geen beperkingen meer. De consequentie dat hij dan korter zal leven neem ik dan voor lief. Ik denk dat het heel erg afhankelijk is van de soort hond. Er zijn honden zat die gelukkig worden van een wandelingetje, veel knuffelen af en toe een botje, enz. Mijn hond heb ik nu al heel lang niet meer gelukkig gezien en dat zou ik hem echt niet zijn hele leven toewensen.
Wat ik me wel afvraag; zou je niet eens een dierenfysiotherapeut in de arm kunnen nemen? Voor advies; ook over een brace of zoiets. Ik weet wel dat Jack echt gehandicapted is maar misschien kan een eenmalig consult weer wat tips opleveren?

Heel veel sterkte; hoewel Dante's situatie natuurlijk zeker niet vergelijkbaar is met die van Jack kan ik me denk ik toch aardig voorstellen hoe dit allemaal voelt..

Groetjes, Marijke