Het HondenForum

Nee niet over voors en tegens. Ik wil Buffy niet laten castreren in principe maar de vorige loopsheid heeft er flink ingehakt Snauwerig tegen andere honden een week of vier, lusteloos en mat in de twee maanden na de loopsheid°, zeg maar 3 maanden niet al te gelukkig en mat en snauwerig.
Nu is ze alweer een tijdje de gewone Buffy, vrolijk en actief en onderzoekend, maar de volgende loopsheid komt er dadelijk aan. Als al haar loopsheiden zo gaan verlopen als de eerste wil ik haar laten castreren, maar wanneer kun je ongeveer zeggen hoe het zal zijn in de toekomst? Na de de tweede, derde of vierde loopsheid of is daar geen peil op te trekken?

Anne

Volgens mij is er geen peil op te trekken. Saar was loops toen ze 1.5 was, toen ze 3 was, en daarna ieder jaar (omdat Miep er toen bij was). Sinds Miep erbij is vertoont ze dus ook tekenen van schijndracht. Niet vervelend, maar wel sneu. Heel voorzichtig rondsjouwen met bepaalde speeltjes enzo. Mieppie schoonlikken tot die een ons weegt.

Vooralsnog laat ik het nog even, maar erger moet het niet worden. Miep heeft overigens een keurige cyclus van 6 maanden, en die heeft er totaal geen last van. Ook niet nodig, want oppermutter regelt alles wel

Edit: Deze weken zijn voor Saar dus ook niet je van het. Ook levenlozer. Maar dit stadium gaat nog net. Erger moet het niet worden.

De eerste loopsheid heeft Savanne zo'n 1 1/2 maand tegenaan gehangen, tijdens de loopsheid niet te genieten (ook uitvallen ed) daarna schijnzwanger De volgende loopsheid was het nóg erger :N: dus toen heb ik haar laten castreren, 6 maanden op een jaar dat een teef niet in haar hum is, is voor mij reden genoeg, ik heb dus niet afgewacht of het zich zou verbeteren.

Ameno heeft nu 5 loopsheden achter de rug en geen enkele keer was hetzelfde. Deze loopsheid is best goed verlopen, de vorige loopsheid heb ik met tranen in mijn ogen naar haar zitten kijken.

Dus ik twijfel ook nog steeds.

Wij hebben haar na twee vreselijke loopsheden laten castreren. De loopsheid was niet zo erg, maar de schijnzwangerschap wel. Ze was wekenlang ongelukkig, moe, hangerig, druppelde melk, ging nergens heen zonder haar knuffel

Toen hebben we haar laten castreren, en sindsdien is ze weer het hele jaar door haar vrolijke zelf.

Ik vond het alleen wel een enorme operatie.
Tegenwoordig schijnen ze het te doen via een kijkoperatie, dat lijkt me prettiger.

shadow van mij is altijd een echte bitch als ze loops is,en dat 2keer in het jaar
maar dat is bijna over,shadow wordt in juli gesterliseerd
eindelijk overal van af

bij Oops wordt het elke keer erger , niet dat ze sjaggie wordt , maar ze is echt ziek van de schijndracht. Ze loopt nu met giga tieten rond , en is alleen maar bezig met kuilen graven , volgende mnd gaat alles eruit , want zo is het gewoon zielig .

Hoi,

Volgens mij wordt zulk gedrag (net als schijnzwangerschap of baarmoederontsteking na een loopsheid) na iedere loopsheid alleen maar erger.

jip007 schreef:bij Oops wordt het elke keer erger , niet dat ze sjaggie wordt , maar ze is echt ziek van de schijndracht. Ze loopt nu met giga tieten rond , en is alleen maar bezig met kuilen graven , volgende mnd gaat alles eruit , want zo is het gewoon zielig .

Hier hetzelfde.
Marouck is nu 6x loops geweest. Eerste 2x ging dat prima, sindsdien wordt ze schijnzwanger. 3e en 5e oopsheid met schijndracht eindigden in een melkklierontsteking. Deze keer begon het gesjagrijn al tijdens de loopsheid (eerst begon dat pas na de loopsheid) en ze heeft nu net weer 8 dagen contralac achter de rug om de melkgift te stoppen....zonder succes want ze geeft nog steeds melk.
Hier gaat dus ook als het goed is binnen een paar weken Marouck onder het mes.

Ik laat dit jaar nog beide teefjes helpen. Kyra omdat ze al een baarmoederontsteking heeft gehad en dus grote kans heeft dat het terug komt en Lyndie omdat ze nu ook al twee maanden suf en lusteloos is met gezwollen melkklieren (ze was loops in februari en toen was er niets aan de hand). Begin maart hebben wij er een pup bij en is ze dus schijnzwanger. Heel vervelend (ze is overigens wel ontzettend lief en knuffelig) maar het is niet leuk om haar van een vrolijke Frans in een depressief hondje te zien veranderen! Ik heb trouwens met mijn eerste teefje meegemaakt dat idd. de schijnzwangerschap met elke loopsheid erger werd, tot dat het gewoon onhoudbaar werd.

En aangezien ze toch niet met hun willen fokken en Cody een vier maanden oud reutje is én wij geen scheidingsmogelijkheid hebben in huis, is er maar één oplossing: gewoon castreren. Beter voor hen, beter voor ons.

Hier doorloopt Gaby de loopsheid zonder problemen.
Ze wordt 1x in het jaar loops en ze wordt in september 10 jaar.
Ze is 1x schijnzwanger geweest ,dat was toen ze 2 jaar was en verder nooit meer.

Ik heb Tosca op 7jarige leeftijd laten castreren, omdat ze mammtumoren had en erg last had van schijnzwangerschappen met melkgift.

Nu ( ruim drie jaar later) kan ik zeggen dat ze ieder half jaar nog steeds een cyclus heeft. Ze is dan agressiever tegen andere honden en heeft heldere uitvloeing.

Ik geef haar dan meer beweging en doe veel spelletjes met haar en dan gaat het sneller over!! Maar raar vind ik het wel.

Kali heeft als ze loops moet worden, of het is een echte "hang" periode. Ze hangt dan in haar mand, en er komt weinig tot niets uit als ik haar niet activeer.
Ook Kira moet het dan ontgelden, die mag dan geen stap zetten zonder dat Kali zich ermee bemoeit.
Voor mij gedrag wat nu goed te hanteren is, weet natuurlijk niet of dat zo blijft.

Schijnzwangerschap heb ik nog nooit wat van gemerkt.

Angel is ook snauwerig en onrustig in de periode voor de loopsheid, tijdens de loopsheid en erna. De laatste keer (1e keer loopsheid die we meemaakten, de loopsheid die ze nu heeft niet meegeteld) is ze ook schijnzwanger geweest.
Wij twijfelen ook of we haar willen laten helpen of niet.

ik weet het echt nog niet.
Wat mij opvalt is dat die aanloop en nasleep met vreemde reuen zo ontzettend lang duurt.

Als ik een teef niet per se hoef te steriliseren/castreren doe ik het liever niet... bij Bella had ik op een gegeven moment weinig keus.

Ze is in totaal drie keer loops geweest en iedere keer werd ze daar niet echt vorlijk van. Dat was sneu maar nog te doen.
Helaas werd ze ook iedere keer schijnzwanger en dit werd na iedere loopsheid erger.
Iedere keer moest ik weer iets halen bij de dierenarts en ondertussen werd Bella er alleen maar ongelukkiger van...

Na overleg met de dierenarts besloten om Bella te laten steriliseren. Als de baarmoeder er niet goed uitzag zou die ook eruit gehaald worden, wat ook gebeurd is.
Ik zag erg op tegen de narcose en ook tegen eventuele gedragsveranderingen. Bella kan een enorme bitch zijn en ik was bang dat dit alleen maar erger zou worden.

Ondertussen ligt de castratie zo'n twee maanden achter ons. De nasleep van de operatie viel me tegen (mede omdat Bella behoorlijk wat bloed verloren had en een tijdje aardig zwak geweest is). Dat is gelukkig weer helemaal bijgetrokken en Bella maakt het weer uitstekend.
Over haar gedrag: tot nu toe valt dit heel erg mee, ze is er zelfs rustiger door geworden!

Bedankt voor de antwoorden allemaal. Als ik het zo lees is er niet veel hoop dat het mettertijd beter gaat. Ik denk dat het dan het verstandigst is om nog een, hooguit twee loopsheden af te wachten. Wat ongemak e.d. dat is niet erg, maar 6 maanden per jaar mat en zielig dat is niet wat ik in gedachte heb bij een fijn hondenleven.

Anne

Daan schreef: Wat mij opvalt is dat die aanloop en nasleep met vreemde reuen zo ontzettend lang duurt.

Hoi Daan,

Dat is ook per teef verschillend. Ik merk het aan Bono. Bij de ene teef is hij een week voordat ze loops moet worden al hélemaal verliefd, bij de andere teef kan dat nog wel eens tot 2-3 weken na de loopsheid duren. Ook zijn er teven waar hij alleen gedurende de loopsheid op reageert. En er zijn ook nog teven die altijd aantrekkelijk blijven ruiken voor een reu.

starfleet schreef:Bedankt voor de antwoorden allemaal. Als ik het zo lees is er niet veel hoop dat het mettertijd beter gaat. Ik denk dat het dan het verstandigst is om nog een, hooguit twee loopsheden af te wachten. Wat ongemak e.d. dat is niet erg, maar 6 maanden per jaar mat en zielig dat is niet wat ik in gedachte heb bij een fijn hondenleven.

Anne

Hoi Anne,

Als je eenmaal definitief besloten zou hebben om haar te laten castreren, zou ik daar niet te lang meer mee wachten.

Scooby schreef: Hoi Anne,

Als je eenmaal definitief besloten zou hebben om haar te laten castreren, zou ik daar niet te lang meer mee wachten.

Ik heb het nog niet besloten want ik ben heel erg tegen Ik wil ook haar cyclus afwachten, stel ze wordt maar eens in het jaar loops, dan is het toch weer een wat ander verhaal.



Anne

starfleet schreef:

Scooby schreef: Hoi Anne,

Als je eenmaal definitief besloten zou hebben om haar te laten castreren, zou ik daar niet te lang meer mee wachten.

Ik heb het nog niet besloten want ik ben heel erg tegen Ik wil ook haar cyclus afwachten, stel ze wordt maar eens in het jaar loops, dan is het toch weer een wat ander verhaal.



Anne

Daarom schreef ik ook: als je eenmaal besloten ZOU hebben, dan...

Heb ook even zeer geinteresseerd meegelezen.

Gaia heeft er hier zo'n 2 maanden over gedaan om voor de 1ste keer loops te worden.
Madam was erg lief en knuffelig in die periode en tijdens haar loopsheid ook.

Echter nu is het over, heeft een schijnzwangerschap achter de rug maar begint nu bitchy te worden tegenover de andere honden in huis.

Vooral tegenover Willow mijn oudste reu (de tekkel).

Ik wacht het ook nog een loopsheid of twee af, maar sjaggie is ze eigenlijk niet, wel feller. Ook ik steriliseer liever niet, maar als Gaia dit blijft volhouden, heb ik (denkelijk) weinig keus.

Inge schreef:

jip007 schreef:bij Oops wordt het elke keer erger , niet dat ze sjaggie wordt , maar ze is echt ziek van de schijndracht. Ze loopt nu met giga tieten rond , en is alleen maar bezig met kuilen graven , volgende mnd gaat alles eruit , want zo is het gewoon zielig .

Hier hetzelfde.
Marouck is nu 6x loops geweest. Eerste 2x ging dat prima, sindsdien wordt ze schijnzwanger. 3e en 5e oopsheid met schijndracht eindigden in een melkklierontsteking. Deze keer begon het gesjagrijn al tijdens de loopsheid (eerst begon dat pas na de loopsheid) en ze heeft nu net weer 8 dagen contralac achter de rug om de melkgift te stoppen....zonder succes want ze geeft nog steeds melk.
Hier gaat dus ook als het goed is binnen een paar weken Marouck onder het mes.

Oops had ook al een keer melkklier ontsteking toen ze puppen had , ze moest weg bij haar puppen en met contralac en AB zou het overgaan. Maar het ging niet over en we konden volgens de DA dus alleen nog maar wachten tot het open zou springen en dan kon de boel weer genezen. Nou het is open gesprongen je wil niet weten wat een gat er zat. Heb er nog foto's van , zal ze eens op zoeken, echt heel eng. Dus daarvoor gaat alles eruit , wil niet dat ze dit nog een keer meemaakt.

Kaya maakte bij de eerste loopsheid een totale karakterverandering door: tot die tijd vond ze andere honden helemaal geweldig en speelde ze er heel veel. Toen werd ze loops en was dat in één klap over
De eerste loopsheid was ze echter verder niet sjagrijnig of last van schijndracht.
Bij de tweede loopsheid kwamen we er helaas achter dat ze zeer onberekenbaar werd tijdens en in de weken ná haar loopsheid tegenover andere honden. Toen kwam ook de eerste lichte schijndracht.
De schijndracht werd steeds erger bij iedere loopsheid totdat het werkelijk niet meer te doen was: zwaar depressief, steeds intoleranter tegenover andere honden en gewoon algehele ellendigheid.
Toen is besloten tot een castratie (ik geloof dat ze toen 6 of 7 keer loops was geweest). Sindsdien is ze weer heerlijk stabiel, veel en veel vrolijker en toleranter geworden

Tuana is met 6 maanden loops geweest en met 12 maanden (paar weken terug) Ik merk totaal niets anders aan der. Ja, ze is (eindelijk!!) wat rustiger Tijdens de loopsheid is ze gillerig naar andere honden, stel toch dat er een potentiele partner rondloopt en hij ziet je over het hoofd
Nu is ze dus wat rustiger, wat volwassener. Verder totaal geen verschil
De vorige keer wet ze 9 weken na de loopsheid schijnzwanger. Dat heeft 4 dagen geduurd. Dat was net tijdens jaarwisseling, ze sliep de hele dag. Opzich niet zo erg met al die drukte We waren toen 2 daagjes naar een kennis geweest me teen andere hond en toen was ze klaar met schijnzwanger zijn. Veel afleiding gehad, is goed voor ze

Eukalipta schreef:
Ik wacht het ook nog een loopsheid of twee af, maar sjaggie is ze eigenlijk niet, wel feller. Ook ik steriliseer liever niet, maar als Gaia dit blijft volhouden, heb ik (denkelijk) weinig keus.

Is ze bitcheriger ná de loopsheid en schijnzwangerschap. Ik heb begrepen dat steriliseren daar geen effect op heeft, hooguit dat gecastreerde teven eerder feller/dominanter zijn dan ongecastreerde.

Anne

starfleet schreef:

Eukalipta schreef:
Ik wacht het ook nog een loopsheid of twee af, maar sjaggie is ze eigenlijk niet, wel feller. Ook ik steriliseer liever niet, maar als Gaia dit blijft volhouden, heb ik (denkelijk) weinig keus.

Is ze bitcheriger ná de loopsheid en schijnzwangerschap. Ik heb begrepen dat steriliseren daar geen effect op heeft, hooguit dat gecastreerde teven eerder feller/dominanter zijn dan ongecastreerde.

Anne

Als de felheid veroorzaakt wordt door de loopsheid/schijnzwangerschap (dus door de hormonen) dán heeft castratie hier wel invloed op omdat er uiteraard geen loopsheid meer komt. De hormoonwisseling, dus ook de karakterverandering hierdoor, blijft dan achterwege.

Is de teef sowieso erg fel, dus heeft het niets met de hormoonschommeling te maken, dan heeft het uiteraard geen invloed.

Ik wou dat ik de keus had. Ik heb een setter en die worden bijna altijd verschrikkelijk lelijk na sterilisatie of castratie. Ze is nu zo'n 5 weken geleden loops geweest en de tepels zwellen wel weer wat op. hoop niet dat ze weer schijnzwanger wordt, want dan kan ze niet met de uitlaatservice mee.........

Ik heb natuurlijk wel een keus maar liever dus niet tenzij het absoluut noodzakelijk is met ontstekingen of kanker

Wij merken van de loopsheid niet zoveel. Hooguit aan de reuen in de buurt die ineens heel geïnteresseerd zijn. Schijnzwanger is ze wel, maar we geven dan minder voer en leiden haar flink af. Minder voer geven scheelt ook in evt. spontane melkgift.
Alles wat mogelijk kan dienen als "pup" wordt weggehaald.