Het HondenForum

Ik durf het bijna niet te zeggen, maar Bram is op vakantie op Vlieland tegen schrikdraad aangelopen. Ik zag het hek wel waar we langs liepen en heb gevoeld of er stroom op zat: ik voelde niks.

Maar Bram liep er tegenaan en gilde het uit. Moet er wel bijzeggen dat hij nat was van het zwemmen.

Ik voelde en voel me zo schuldig. Hij is een halve dag van slag geweest (ik wist niet dat z'n staart ook onder z'n buik kon hangen) en toen was het klaar.

Moet ik nog naar de dierenarts of niet? Ik merk niks meer aan hem, maar kan hij intern wat hebben?

Tja ze kunnen er danig van onder de indruk raken. Ik ga dan echt niet naar de da hoor. Boris loopt wel vijf keer per jaar tegen de schrikdraad bij de paarden of nog erger bij de koeien, maar buiten gillen en het feit dat hij dan van slag is merk je er niets van.

Hoi Linda,

Daar hoef je je toch niet voor te schamen? Hier zijn Lana en Levi ook wel eens tegen het schrikdraad aan gelopen, Levi zelfs al twee keer. Kan gebeuren, toch?
Maar ze houden er verder niets aan over, hoor. Het is meer de schrik dan de stroomstoot waar ze zo van gillen, volgens mij.

Hier ook twee keer, een keer op vakantie in Oostenrijk. Daar zie je overal de weilanden omheind met schrikdraad, en een keer bij een schapenweitje. Ik denk dat ze het inderdaad eerder uitgillen van de schrik dan van de pijn. Ik weet niet of je zelf wel eens een schrikdraad hebt aangeraakt. Ook wij mensen schrikken er behoorlijk van, maar wij kunnen meteen beredeneren waar het vandaan komt en een hond niet.

Ik zou me er niet veel zorgen om maken.

Max heeft 2 keer tegen schrikdraad aan gepiest en heeft er behalve wat schrik niks aan over gehouden.

Daar houden ze niks van over, anders mocht het niet eens gebruikt worden. Als kind raakten we het wel eens voor de lol aan, kijken wie durfde

Anne

Scooby schreef:Hoi Linda,

Daar hoef je je toch niet voor te schamen? Hier zijn Lana en Levi ook wel eens tegen het schrikdraad aan gelopen, Levi zelfs al twee keer. Kan gebeuren, toch?
Maar ze houden er verder niets aan over, hoor. Het is meer de schrik dan de stroomstoot waar ze zo van gillen, volgens mij.

Ik vond het gewoon zo ontzettend stom van mezelf (vandaar het schamen)! Ik zag wel dat het schrikdraad was, maar voelde echt niks. Achteraf denk ik dat de stroom erg laag was of dat ik het te kort vastgehouden heb.

Is zo vervelend, als je hondje op 10 cm van je been loopt, steeds opkijkend naar je of het nog goed is en z'n staart onder z'n buik (even gezegd dat het goed is en daarna gewoon doorgelopen uiteraard).

haha, stresskippie!

Jammer maar helaas voor Bram, shit happens. Het is net zo rot als zelf een keer per ongeluk tegen het schrikdraad aankomen, geen fijn gevoel maar je kon en kunt er niets aan doen.

ah arme Bram. Ik zou je ook niet te veel zorgen maken. Ik heb ook wel eens een kat gezien die een schok kreeg en die had ook helemaal niets. Erg geschrokken net als Bram.

Dat jij de stroom niet voelde kan aan je schoenen liggen. Als je een bepaald soort zolen hebt, dan ben je geen geleider en krijg je dus geen schok. Heb nooit echt opgelet met natuurkunde, dus hoe het precies zit weet ik ook niet.

Sita schreef: Dat jij de stroom niet voelde kan aan je schoenen liggen. Als je een bepaald soort zolen hebt, dan ben je geen geleider en krijg je dus geen schok. Heb nooit echt opgelet met natuurkunde, dus hoe het precies zit weet ik ook niet.

volgens mij iets met rubber.

miekmiek schreef:

Sita schreef: Dat jij de stroom niet voelde kan aan je schoenen liggen. Als je een bepaald soort zolen hebt, dan ben je geen geleider en krijg je dus geen schok. Heb nooit echt opgelet met natuurkunde, dus hoe het precies zit weet ik ook niet.

volgens mij iets met rubber.

Aha, dat kan inderdaad. En ik had natuurlijk ook geen natte vacht zoals Bram.

miekmiek schreef:haha, stresskippie!

Jammer maar helaas voor Bram, shit happens. Het is net zo rot als zelf een keer per ongeluk tegen het schrikdraad aankomen, geen fijn gevoel maar je kon en kunt er niets aan doen.

Op zo'n moment merk ik wel dat hij een echte Kooiker is. Ze zijn toch wat 'mieperig' als ze schrikken enzo. Gevoelige zieltjes!

Zoek stok! schreef: Op zo'n moment merk ik wel dat hij een echte Kooiker is. Ze zijn toch wat 'mieperig' als ze schrikken enzo. Gevoelige zieltjes!

Tommie is ook zo'n sjenkerd hoor. Femke niet, die is bikkehard. Maar Tommie moeten ze bijna onder narcose doen wanneer hij een prikkie krijgt.

Nou zelfs stoere Fangio gaf een aardige brul en liep met de staart tegen zijn buik na zijn aanvaring met schikdraad..... hij was direct genezen van de geiten die erachter liepen

Ik vond het gewoon zo ontzettend stom van mezelf (vandaar het schamen)! Ik zag wel dat het schrikdraad was, maar voelde echt niks. Achteraf denk ik dat de stroom erg laag was of dat ik het te kort vastgehouden heb.

Die stroomstoot wordt volgens mij elke seconde afgegeven. Soms kan je het horen "tikken". Grijp je tussen de tikjes het draad vast voel je niets Kwestie van timing

Bram zal er fysiek niets aan over houden, denk ik. Het voltage is welliswaar hoog, maar het amperage erg laag. Dat houdt in dat er weinig stroom door zijn lichaam is gegaan.

Je kan het vergelijken met water uit een slang. In dit geval was de druk (voltage) hoog, maar de slang dun waardoor weinig liters water per seconde uitkwam (bv supersoaker).

Een brandweerslang (onze stopcontacten) daarentegen heeft EN veel druk EN een grote slang gevolg: je rolt over straat als je wordt geraakt.

Laika was altijd helemaal gek van Rotweilers. Kompleet in love.
Totdat ze op een Rotweiler afliep die achter prikkeldraad stond (bewaakte auto's bij een garage)
Haar liefde was meteen over.

Mickie schreef:Het enige dat een hond aan schrikdraad kan overhouden is een foute associatie met de omgevingsfactoren en daar dan bang voor worden. Bijvoorbeeld met de paarden/koeien/geiten die erachter staan, of met de mensen die toevallig in de buurt staan, dat soort dingen. De schok zelf geeft geen letsel.

Dat heb ik vanmiddag gemerkt. Ik weet niet wat de associatie was, maar ineens was Bram angstig. We liepen heerlijk te wandelen in het Zeisterbos. Ineens gaat z'n staart omlaag en gaat hij op 30 cm van me lopen met steeds z'n koppie omhoog naar mij. Ik kan niets anders bedenken dan de schrikdraad associatie, maar wat het was? Geen idee!

onze rus heeft zich er ook eens tegen opgelopen en ik had haar nog wel aan de riem , ik had helemaal niet door dat het schrikdraad was was gewoon prikkeldraad waar stroom op stond.

was echt zielig een jank en ze ging meteen plat op de grond liggen want ze dacht dat ik haar die correctie gaf.

verder niks aan de hand gewoon flinke schrik

ik heb zelf als kind vaak genoeg zo een schok gekregen kon er ook niet van afblijven dus dat zal wel meevallen.