Het HondenForum

Ameno dus. Begin december is ze loops geweest, en sinds vandaag is ze weer loops.
Ze zit nu aan haar 5e loopsheid en ze vorige maand pas 2 jaar geworden.

Is dat niet wat vaak?

Mijn vorige rottie werd om de 4 maand loops, Binno om de 5 maand en ze was amper 7 maanden oud toen ze voor het eerst loops werd.
Veel kans dat het in de bloedlijn zit en dat moeder of zusjes ook zo vaak loops zijn.

Ik vind het niet erg dat ze nu al voor de 5e keer loops is,maar voordat Ameno weer zichzelf is zijn we met gemak 8 tot 10 weken verder.
Dit omdat de schijnzwangerschappen bij haar best heftig zijn.

Pfff..moet ik dan toch gaan nadenken over castratie?

5 keer loops geweest en pas net twee jaar? Nou, dat vind ik toch wel veel hoor.
Nu zat er dus 4,5 maand tussen, dat is ook vroeg, maar daarvoor moet ze dus nog veel sneller achter elkaar loops geweest zijn.
Als ze dan ook nog steeds schijnzwanger is, dan wordt het wel erg veel hormoongebeuren.
Persoonlijk zou ik dan een castratie wel overwegen.

Ik zou castratie ook overwegen. Met zo'n schema heeft haar baarmoeder eigenlijk helemaal geen rust.

Ik maak me inderdaad zorgen, omdat ze volgens mij bijna constant tegen loopsheden aan zit of er net van bij aan het komen is.

Maar ik ben zoooo bang om haar te laten castreren en voor de eventuele bijwerkingn. (ligt aan mij waarschijnlijk)
Daarnaast zie ik voor karakter nog wel een voordeel..als ze wat pittiger wordt is ze nog steeds erg mak, maar misschien wel in staat om eens een keer zelf van zich af te snauwen.

Binno heeft ook best veel last van haar schijnzwangerschappen Ze is dan echt zielig, flauw en chagrijnig, en heeft ook wat melkgift.
Gelukkig heeft ze van de loopsheid zelf geen last en doet ze vrij normaal (voor zover dat bij haar mogelijk is )
Ik probeer de schijnzwangerschappen met homeopatische middeltjes en extra afleiding wat onder controle te houden maar dat is helaas tot hiertoe nog niet schitterend gelukt.
Haar beste periode qua karakter is die na de schijnzwangerschap tot de volgende loopsheid, maar spijtig genoeg duurt die periode bij haar dus ook nooit erg lang.
Ik laat haar (voorlopig?) alleszins (nog) niet castreren, ook al omwille van haar nu al erg pittige karakter, het moet niet nog erger worden. :N:
Maar het moet wel leefbaar blijven voor je hond natuurlijk.

Kira hier was om de 3 maanden loops, ze begon met 7 maanden. Laten castreren en de DA zei dat er al wat verdachte bobbels op haar baarmoeder zaten. (ik wil je niet ongerust maken.) Nadeel is wel dat ze wat feller is geworden, en haar vacht is een echte castratievacht geworden. Maar liever zo dan mijn hond op jonge leeftijd verliezen.

Kira is 4x loops geweest, toen ze anderhalf was, hebben we haar laten castreren.

de moeder van mijn teefje was ook om de 4 maanden loops dus het kan niet echt veel kwaad maar ik snap dat het lastig kan zijn ik ben ook blij als die van mij er weer vanaf is.

Ik denk dat castratie geen slecht idee is als je geen pups van haar wilt zou ik dat zoiezo aanraden

succes

Ik als echte moeder de gans voor Ameno heb dus de fokker gebeld.
Ameno's mamma is 1x per 7 maanden loops.

Maar nu blijkt wel dat al 2 nestzusjes na een fikse baarmoederonsteking gecastreerd zijn. Ook deze teefjes waren relatief vaak loops. (gemiddeld 1 x in de 4 maanden)

Dat neemt mijn ongerustheid natuurlijk niet weg, maar het is wel zinvolle informatie.
Advies van de fokker is om toch te castreren.

Ik ga maar eens een gesprek aan met onze DA. Gelukkig is onze DA niet iemand die zomaar castraties propageert dus een open gesprek is gewoon mogelijk.

Pfff als ik er al aan denk word ik al nerveus, erg he.

Kira was ook zo vaak loops en dan duurde het telkens ook nog ruim 4 weken elke keer. We hebben haar daarom laten castreren en eenmaal onder het mes bleek dat ze een flinke baarmoederontsteking had. Omdat het zo'n "hard" hondje is hadden we niks gemerkt.
Kira was na castratie helemaal veranderd qua gedrag maar dan positief. Heel vrolijk en ontspannen was ze. Ze had al die tijd vreselijk last gehad van hormonen...

Ik heb dus met Kaya een positieve ervaring door castratie.
Ik durfde het ook niet aan, omdat ze ook al vrij pittig is, maar door echt hele hevige en langdurige schijnzwangerschappen (karakterverandering negatief naar andere honden én gewoon echt depressief zijn) heb ik haar op 4-jarige leeftijd wel laten castreren.
Was dus ook net op tijd, want er zaten al meerdere cystes in haar baarmoeder en eierstokken :N:

Al enkele weken na haar castratie kwam weer de oude vrolijke Kaya terug die ik echt lang niet gezien had.
Ze begon weer te spelen met Moritz, deed weer normaal tegen de katten en was heerlijk vrolijk.

Haar karakter is milder geworden, natuurlijk is ze nog een kattenkop, maar doordat ze veel lekkerder in d'r vel zit (omdat ze die schijnzwangerschappen niet meer heeft) is ze toleranter geworden naar andere honden toe.

Ik ben op zich zeker niet voor zomaar castreren, maar als een hond zo vaak loops is én bovendien behoorlijk last heeft van schijnzwangerschap, dan zou ik het na mijn ervaring dus wel adviseren.

En het herstel na zo'n ingreep?
Ik neem natuurlijk verlof zolang als het nodig is, maar staan ons daar nog enge dingen te wachten? En wat is een gemiddelde herstel periode?

Het klinkt misschien raar, we hebben immers altijd honden gehad, maar we hebben er nog nooit een zelf laten castreren. Of het was al gebeurt voor ze bij ons kwamen of het was gewoon niet nodig.

Vandaar al deze vragen

bij Kira kon je de dag erna al niet meer merken dat ze geopereerd was. Ze wilde weer rennen en gek doen, maar dat mocht niet. Ik moest ze geloof ik 10 dagen uitgelijnd uitlaten, maar dat hebben we niet gered, ze was een stuiterbal aan de lijn.

De wond heeft geen problemen gegeven, en het waren oplosbare hechtingen.

Oh ja, toen ik haar s'middags ging ophalen bij de dierenarts, had ik een heel zielig hondje verwacht. Maar madam liep gewoon rond alsof er niets gebeurd was.

Kaya was 2 dagen best goed beroerd.
Als een hoopje ellende mee naar huis genomen en daar durfde ze iets van 24 uur lang niet te gaan liggen
Steeds geholpen met te gaan liggen en daarna een extra pijnstiller gegeven en uiteindelijk ging ze de volgende dag uit zichzelf liggen.
Na 2 dagen knapte ze heel snel op.
Inderdaad 10 dagen aan de riem uitlaten daarna.

pooh schreef:En het herstel na zo'n ingreep?
Ik neem natuurlijk verlof zolang als het nodig is, maar staan ons daar nog enge dingen te wachten? En wat is een gemiddelde herstel periode?

Het klinkt misschien raar, we hebben immers altijd honden gehad, maar we hebben er nog nooit een zelf laten castreren. Of het was al gebeurt voor ze bij ons kwamen of het was gewoon niet nodig.

Vandaar al deze vragen

Kira merkte je al niet veel meer aan toen we haar ophaalden en de volgende dag was ze alweer de oude leek het.
Carmen

Ik heb vandaag de DA gebeld.
Op zich is het niet zo erg dat ze redelijk vaak loops is, maar dat ze iedere keer schijnzwanger wordt vond hij toch risicovol. Omdat de hormonen dan toch weinig kans hebben om op normaal niveau aanwezig te zijn.

Zijn advies voor nu was om aan te kijken of ze deze keer weer zo lang schijnzwanger is. Zo ja, dan zou hij castratie toch willen aanraden.

Ik ben op zich blij dat hij niet meteen roept dat castreren het heilige middel is voor alle "problemen" dus ik neem zijn advies ook serieus.

Als het zo ver mocht komen, gaat ze onder verdoving dmv gasnarcose en als ik wilde mocht ik er gewoon bij zijn.

Pff nog meer stof om over na te denken dus.

Ik ben wel blij om te lezen dat over het algemeen de herstelperiode wel meevalt.