Vanmiddag lekker gewandeld en op de terugweg opeens in de auto spugen. Onverklaarbare rommel kwam eruit.
Thuis gekomen ook nog even spugen maar dat was puur wit schuim.
En dan is Dustefluts dus écht ziekjes en net een klein kindje. Wil alleen maar dicht tegen je aan liggen en hij piept en kraakt en steunt.
Lekker tegen Hans aankruipen en op en gegeven moment ging het weer beter. Kreeg ie weer praatjes. Ach ....maar wat kan zo'n klein ding zich dan rot voelen. Foto spreekt boekdelen.






