In beslagname Stafford ( het afscheid van Pim)
Geplaatst: 16 mar 2006 19:51
Inge en Ansgar hebben gister middag na veel comotie afscheid kunnen nemen van PIm.
Ze hebben mij gevraagd het laatste verslag uit te tikken, omdat ze emotioneel er zelf nog niet aan toe zijn.
In de ochtend gaat de telefoon en de politie meld zich met de mededeling
of ze weten hoe het allemaal in gang zou gaan.
Dus er word gemeld dat we om half twee bij de dierenarts zouden zijn en dat Pim om half drie het fatale spuitje zou krijgen.
Nou melde de politie dat dat niet zo de bedoeling was, want ze hadden geen zin om daar op te gaan staan wachten.
Uiteindelijk bij de dierenarts aangekomen. Komt niet veel Later Pim aan in het politiebusje met daaraan gekoppeld twee agenten.
Nadat Inge en Ansgar hebben getekend afstand te doen van Pim,
word Pim uit de politiebus bevrijd.
Inge vertelde dat ze de hond nog nooit zo hard had horen huilen.
De gehele tijd bij het afscheid nemen, bleef de polite aanwezig.
Gelukkig voor Inge en Ansgar was de dierenarts bezig met een castratie van een kat, zodat ze toch nog wat tijd hebben gehad om afscheid te nemen.
Met een hoop lekkers in de zak hebben ze gespeeld met Pim.
Pim was niet de oude Pim, zijn nagels waren erg beshadigd. Pim was magerder geworden, erg onnrustig en reageerde gewoon niet zoals hij deed. Uiteindelijk moesten ze plaats nemen in de wachtkamer.
In de wachtkamer kwam een andere hond binnen en normaal gesproken had Pim dan staan zoals reutjes dat kunnen doen. Maar niks hoor
Pim reageerde niet eens. Wij vermoeden dat Pim dus al medicatie had gehad.
Ook ging pim erg raar lopen draaien, misschien moet hij zijn behoefte wel doen, bij navraag aan de heren politie, of Pim al wat had gedaan, kregen ze het antwoord ja dat weten wij toch niet.
Pim is in de armen van Ansgar heel rustig in geslapen, door dat zijn lichaam verslapte viel zijn koppie steeds weg, en deed Pim tot op het laatst weer pogingen om zijn koppie tegen Ansgar aan te drukken.
Nadat Pim eerst de verdovende medicatie hadden gehad, mochten Ansgar en Inge een heel klein moment zonder de politie of andere aanwezigen afscheid nemen van PIm
Pim is overleden op woensdagmiddag 15 maart 2006 om 14.00.
Pim is dezelfde nacht nog gecremeerd en aangekomen bij de regenboogbrug.
Namens Inge en Ansgar en ook namens mijzelf, wil ik iedereen bedanken voor de hartverwamende woorden, die zij hebben mogen ontvangen.
Dit heeft hun heel veel steun gegeven, en zal ze nog geven bij het vreselijke gemis wat nog komen gaat.
Ik heb Inge en Ansgar het volgende gedicht geschreven, wat ik gemaakt heb voor Pim.
Lieve PIm,
Ik kon helaas geen afscheid van je nemen
Ik kon helaas niet bij je zijn
Maar ik denk aan jou en voel de pijn
Lieve Pim het had allemaal zo anders kunnen zijn
Een wet ging voor jou beslissen
Hoe mensen zich zo in je kunnen vergissen
Maar eens kom ik je weer tegen en dat is fijn
Dan weten we samen hoe het achter de regenboog zal zijn
Ik neem afscheid van je met tranen van verdriet
al weet ik voorgoed afscheid nemen bestaat niet
Rust zacht lieverd
liefs van Gaby
Ze hebben mij gevraagd het laatste verslag uit te tikken, omdat ze emotioneel er zelf nog niet aan toe zijn.
In de ochtend gaat de telefoon en de politie meld zich met de mededeling
of ze weten hoe het allemaal in gang zou gaan.
Dus er word gemeld dat we om half twee bij de dierenarts zouden zijn en dat Pim om half drie het fatale spuitje zou krijgen.
Nou melde de politie dat dat niet zo de bedoeling was, want ze hadden geen zin om daar op te gaan staan wachten.
Uiteindelijk bij de dierenarts aangekomen. Komt niet veel Later Pim aan in het politiebusje met daaraan gekoppeld twee agenten.
Nadat Inge en Ansgar hebben getekend afstand te doen van Pim,
word Pim uit de politiebus bevrijd.
Inge vertelde dat ze de hond nog nooit zo hard had horen huilen.
De gehele tijd bij het afscheid nemen, bleef de polite aanwezig.
Gelukkig voor Inge en Ansgar was de dierenarts bezig met een castratie van een kat, zodat ze toch nog wat tijd hebben gehad om afscheid te nemen.
Met een hoop lekkers in de zak hebben ze gespeeld met Pim.
Pim was niet de oude Pim, zijn nagels waren erg beshadigd. Pim was magerder geworden, erg onnrustig en reageerde gewoon niet zoals hij deed. Uiteindelijk moesten ze plaats nemen in de wachtkamer.
In de wachtkamer kwam een andere hond binnen en normaal gesproken had Pim dan staan zoals reutjes dat kunnen doen. Maar niks hoor
Pim reageerde niet eens. Wij vermoeden dat Pim dus al medicatie had gehad.
Ook ging pim erg raar lopen draaien, misschien moet hij zijn behoefte wel doen, bij navraag aan de heren politie, of Pim al wat had gedaan, kregen ze het antwoord ja dat weten wij toch niet.
Pim is in de armen van Ansgar heel rustig in geslapen, door dat zijn lichaam verslapte viel zijn koppie steeds weg, en deed Pim tot op het laatst weer pogingen om zijn koppie tegen Ansgar aan te drukken.
Nadat Pim eerst de verdovende medicatie hadden gehad, mochten Ansgar en Inge een heel klein moment zonder de politie of andere aanwezigen afscheid nemen van PIm
Pim is overleden op woensdagmiddag 15 maart 2006 om 14.00.
Pim is dezelfde nacht nog gecremeerd en aangekomen bij de regenboogbrug.
Namens Inge en Ansgar en ook namens mijzelf, wil ik iedereen bedanken voor de hartverwamende woorden, die zij hebben mogen ontvangen.
Dit heeft hun heel veel steun gegeven, en zal ze nog geven bij het vreselijke gemis wat nog komen gaat.
Ik heb Inge en Ansgar het volgende gedicht geschreven, wat ik gemaakt heb voor Pim.
Lieve PIm,
Ik kon helaas geen afscheid van je nemen
Ik kon helaas niet bij je zijn
Maar ik denk aan jou en voel de pijn
Lieve Pim het had allemaal zo anders kunnen zijn
Een wet ging voor jou beslissen
Hoe mensen zich zo in je kunnen vergissen
Maar eens kom ik je weer tegen en dat is fijn
Dan weten we samen hoe het achter de regenboog zal zijn
Ik neem afscheid van je met tranen van verdriet
al weet ik voorgoed afscheid nemen bestaat niet
Rust zacht lieverd
liefs van Gaby
