Het HondenForum

goede morgen...

ik heb een vraag mbt amputatie van een voorpoot.

onze hond spike (6) heeft vorige week een "ongeluk" gehad tijdens het gooien met een balletje. hij is heel hard tegen een paal opgeklapd, vervolgens de lucht in geslingerd en met zijn rug op de grond gekomen.

we zijn bij diverse dierartsen/specialisten geweest en spike is goed onderzocht. de conclusie is dat hij een zenuwbeschadiging heeft. de vraag is in hoeverre de zenuw beschadigd is. we zijn nu doorverwezen naar utrecht.aanstaande vrijdag kunnen we al terecht.

we moeten er rekening mee houden dat zijn poot geamputeerd moet worden....

we hebben het hier heel erg moeilijk mee. want wie zegt dat hij daarna pijnvrij is (daar hopen we vrijdag antwoord op te krijgen)....

spike was altijd een hele sportieve hond en hield van fietsen, zwemmen en rennen. hij is/was net zo druk als de baas en luistert ontzettend goed.

ik moet er niet aan denken dat ik hem moet missen. hij betekent echt ontzettend veel voor ons.....maar niet ten koste van alles......het belangrijkste is dat spike pijnvrij is....

wie o wie heeft hier ervaring mee en kan mij vertellen of spike weer enigszins de oude zal worden....

alvast bedankt!
marjolein

Hoi, welkom op het forum

Wat een naar verhaal over jullie hond. Heel veel sterkte.
Misschien kan je dit beter even bij medisch zetten als je je hebt voorgesteld, want dit hoekje is bedoeld om jezelf voor te stellen voordat je op de rest van het forum kan posten

Dibbes schreef:Hoi, welkom op het forum

Wat een naar verhaal over jullie hond. Heel veel sterkte.
Misschien kan je dit beter even bij medisch zetten als je je hebt voorgesteld, want dit hoekje is bedoeld om jezelf voor te stellen voordat je op de rest van het forum kan posten

het was ook de bedoeling om het bij medisch te plaatsen.
maar ik heb nog geen idee hoe dit allemaal werkt.

Wat erg van jullie hond. ik hoop dat ze z'n poot niet hoeven amputeren, maar misschien is het wel beter als hij dan geen pijn meer heeft. hopelijk wordt hij weer snel de oude.
veel sterkte

kim

wat erg zeg
ik wil je bericht wel verplaatsen
maar ik weet niet of je al in andere topic s kan reageren
daarop moet je wachten op cloris of marianne

en veel plezier hier

wat naar voor spike hoop dat hij zijn poot mag behouden

Onze Heeler mist ook een voorpoot na een zenuwbeschadiging. Het verhaal staat hier. Heb je meer vragen stel ze gerust.
Weet je al wat meer na gisteren?

http://www.hondenforum.nl/phpBB2/viewto ... =amputatie

Sjalot schreef:Onze Heeler mist ook een voorpoot na een zenuwbeschadiging. Het verhaal staat hier. Heb je meer vragen stel ze gerust.
Weet je al wat meer na gisteren?

http://www.hondenforum.nl/phpBB2/viewto ... =amputatie

hai charlotte,

vrijdag 17 maart zijn we met spike in Utrecht geweest voor nader onderzoek.

we waren door de specialist in amsterdam (doca) gewaarschuwd voor het feit dat we er rekening mee moesten houden dat je "als nummer" behandeld wordt in utrecht. dus niet onder het "genot" van een kopje koffie de details bespreken mbt het ongeval van spike en kijken hoe verder. gelukkig viel dit allemaal wel mee (hoewel de koffie achterwege bleef!)

spike werd eerst onderzocht door een co-assistente in opleiding. dit zijn leerlingen aan het eind van hun studie (6e jaar) die klaargestoomd worden als dierenarts.

ik weet dat iedereen het moet leren, maar persoonlijk vond ik het niet echt prettig.we hadden een vrij rustig/teruggetrokken meisje, die spike - naar mijn idee - niet durfde aan te raken en hem eigenlijk alleen maar banger maakte. bang voor de witte jassen!

gelukkig hoefde we niet lang te wachten op de neuroloog die vervolgens spike zou onderzoeken. spike vond het helemaal niks......en kroop echt onder de stoel..hij heeft in de afgelopen 2 weken iets teveel witte jassen gezien denk ik!

de neuroloog heeft spike onderzocht, vervolgens een EMG gemaakt (hoop dat ik het goed kan uitleggen).
bij dit onderzoek prikken ze met naalden in zijn spieren om te kijken in hoeverre deze nog werken.aan de voorkant van zijn poot (borst) werken de spieren optimaal. aan de achterkant van zijn poot (triceps) zag dit er niet goed uit.

95% dat spike zijn linker voorpootje geamputeerd moet worden. de zenuw is niet helemaal door en hij heeft zelfs nog gevoel in zijn poot...dus er is nog een hele kleine kans dat er verbetering in zit....
we moeten over 4/5 weken terugkomen.....misschien dat er enige verbetering is..maar de kans is heel erg klein....
zoals het er nu uit ziet, houden we er rekening mee dat zijn pootje geamputeerd moet worden......

we hebben een hoop vragen gesteld.

het belangrijkste voor ons is dat spike na eventuele amputatie pijnvrij is....ze kunnen het niet garanderen, want dat kunnen ze nooit bij niemand niet...maar ze verwachten wel dat dat het geval zal zijn...dat hij pijnvrij is.

ik heb op internet gezocht en ik moet zeggen dat ik weinig informatie kon vinden mbt amputatie voorpoot (muv jouw verhaal op dit forum)!
de neuroloog gaf aan dat ze nog een videoband had liggen met hondjes op 3 poten....ze vroeg of we hem wilden zien en dat konden we wel op prijsstellen.

hoewel we geen idee hadden van hoe het eruit zou zien....mbt lopen, rennen, spelen etc....ben ik ontzettend "blij" dat we de beelden hebben gezien. we hebben nu een idee van wat ons te wachten staat...ik had niet gedacht dat een hond op 3 pootjes nog zoveel kon doen.

we zijn nu vrij nuchter (maar hebben echt 2 hele zware weken achter de rug)...maar het zal echt nog wel zwaar worden. hoewel we langzaam aan het idee proberen te wennen zien we spike nog niet op 3 pootjes rondlopen. "gelukkig" is spike een sterke gespierde slanke hond...en heeft hij een "ideale" lijn om op 3 pootjes verder te kunnen.

toch blijft het moeilijk, ....spike was altijd een super fanatieke hond die het heerlijk vond om te rennen, zwemmen, naar het bos te gaan....om naast de fiets te lopen.....en te spelen met andere hondjes....hij was altijd druk en altijd vrolijk...ook echt een allemansvriend.....

maar we moeten niet terugkijken...we moeten vooruit kijken en er een positieve draai aan geven.....

het zal tijd nodig hebben...maar ik ben er heilig van overtuigd...dat spike weer de oude gaat worden.....

gr,
marjolein

hoe is het nu met jouw hond? hopelijk gaat alles goed!?
heb je misschien foto's,die ik zou mogen zien?
ik probeer zelf ook een foto van spike op internet te zetten maar ik krijg het niet voor elkaar.....jammer genoeg


[/b]

Wat een naar verhaal.
Hebben ze jullie verteld wat je mag verwachten wat Spike wel nog kan doen na de operatie?

Ik vind het jammer dat door verwijzende dierenartsen altijd zo negatief wordt gedaan over Utrecht. Dat hadden wij vorig jaar ook toen we een hond hadden met een leverziekte. Daardoor hebben ze haar ook veel te laat verwezen naar een specialist. Wij zijn in Utrecht ook keurig behandeld en dat er veel studenten aan je hond zitten is niet echt leuk, maar ook zij moeten nou eenmaal het vak leren en het zijn wel onze toekomstige dierenartsen.

Je verhaal lijkt erg op dat van onze Soraya, ook haar poot was deels verlamd.
Ons was de hoop gegeven dat het mogelijk met rust zou herstellen. Zij heeft 8 maanden met haar verlamde poot gelopen. Wat wel weer problemen gaf omdat de poot regelmatig beschadigd raakte. Ondertussen hebben we diverse artsen afgelopen, het EMG onderzoek heeft ze 2x in Antwerpen ondergaan. Het is de arts daar die uiteindelijk de doorslag gaf het pootje te laten amputeren. Ze begon aan de poot te knagen en een infectie kon hoor dood betekenen. Achteraf hadden we spijt dat we het niet eerder gedaan hebben. Na de amputatie bloeide ze helemaal op. We hebben niet de indruk dat Soraya nog pijn heeft. Ze rent als een windhond en als ze rent heeft niemand in de gaten dat ze er maar drie heeft. Het lichaam past zich snel aan. Als ze staat dan staat haar poot in het midden van haar lichaam. Haar achterhand is enorm gespierd geworden. We moeten haar gewicht wel zo laag mogelijk houden, dat is een van de redenen waarom we met onze honden overgestapt zijn op BARF. Door haar vlees te geven kan ze hoogwaardige eiwitten eten en daarnaast regelmatig vasten. Zo blijft het vetpercentage laag en haar spieren sterk.
Zoals je misschien gelezen hebt in mijn topic vond ik de uiteindelijke amputatie wel schokkend. Ze zat niet in het verband wat ik wel verwacht had. Ik heb de hele weg naar huis zitten janken, maar Soraya zelf had er weinig last van en herstelde heel snel van de operatie.

Ik zal even wat foto's zoeken.

Hier is ze nog wat te zwaar, ze is ondertussen een kilo kwijt.

Filmpje van Soraya, kan even duren voordat het is opgeladen:

Click here to watch MVI_027297

Bij onze Bucksy (helaas is ze er niet meer) is ook haar voorpoot geamputeerd, had er geen sec. spijt van gehad...ze kon alles weer...rennen, graven, zwemmen, traplopen gewoon alles wat ze ook met 4 poten deed

Bij mij op de hondenclub zat een hond met 3 poten die aan behendigheid deed. Nou, die deed alles net zo snel en 'behendig' als alle andere honden.
Dus als die voorpoot eraf moet (wat natuurlijk nooit te hopen is!), is het echt niet het eind van het actieve leven van je hond.
In ieder geval veel sterkte voor Spike en jullie!

hai charlotte,

ik moet even iets rechttrekken: ik moet zeggen dat de specialist in amsterdam niet negatief was tov utrecht...hij wilde ons alleen laten weten dat het niet zo persoonlijk zou zijn als bij hem in de praktijk.....met koffie en praatje enzo...

ongelofelijk dat soraya 8 maanden met haar zere pootje heeft gelopen...
met alle gevolgen van dien....hebben jullie daar toen zelf voor gekozen of hebben de artsen dat geadviseerd ivm eventueel herstel op langer termijn?

spike loopt nu ruim 2 weken met zijn zere pootje.....en dat bevalt me eigenlijk al niet....althans....je begint langzaam te wennen aan het feit dat hij mank loopt en dat hij zijn pootje meesleept....maar het blijft een naar gezicht.... ik moet zeggen dat hij de afgelopen dagen gelukkig wel minder piept en weer aardig vrolijke spike aan het worden is - hoewel hij natuurlijk nog steeds zijn momenten heeft dat hij lekker op zijn plaats ligt...en rust (vind je het gek met die pijnstillers)!

ik hoop dat hij nu minder pijn heeft. we hebben nog voor 2 dagen pijnstillers (rymadil)...dan stoppen we om te kijken hoe het gaat. mocht hij nog pijn hebben dan heb ik gelukkig nog wat achter de hand....

ik ben ontzettend "blij" met je verhaal en de foto's....ik moet zeggen dat ik daar enorm veel kracht uit haal..
datzelfde geldt ook voor alle andere reacties...bedankt lieve mensen!

mag ik vragen - mbt de foto van soraya - hoe lang dat na de operatie is?
en heb je soraya in utrecht laten opereren?

gr,
marjolein

We hadden niet de indruk dat Soraya pijn aan haar poot had. De eerste weken had ze wel pijn aan haar hele lichaam ten gevolgen van de val van 8 meter. Als ik haar op een bepaalde manier optilde dan gilde ze van de pijn. Later zijn door een fysiotherapeute al haar wervels nog rechtgezet. Daarna ging het beter.
We hadden de hoop op herstel omdat ze verteld hadden dat dat mogelijk was. Kans was klein, maar amputeren kon altijd nog.

Hoe oud de foto's zijn weet ik niet meer precies. De foto waarop ze eet is niet ouder dan 5 maanden.
Herstellen deed ze enorm snel. De eerste tijd valt het nog erg op omdat ze een groot deel van de vacht wegscheren voor de opreratie, maar zodra de vacht is terruggegroeid ziet het er al een stuk beter uit.

Het zijn trouwens twee vormen van amputatie. Bij de een laten ze de schouder zitten bij de ander halen ze de schouder weg. Wij hebben gekozen om de schouders te laten zitten. Althans die keus heeft de chirurg met ons gemaakt. De schouder weghalen is een moeilijker operatie. Als de schouder blijft zitten blijft er een stukje bot zichtbaar uitsteken maar dat is verder niet echt storend.

Soraya is geopereerd in Rotterdam, in het Dierenziekenhuis.

hai

je hebt helemaal gelijk. amputeren kan altijd nog. mijn man wil dan ook koste wat kost spike zijn pootje proberen te behouden. we hebben maar 5% kans op eventuele verbetering en we weten dat die kans heel klein is, maar hij probeert toch om (voorzichtig) dmv fysiotherapie om die spieren
te stimuleren......

de arts heeft het met ons gehad over - volgens mij - amputatie van schouder én pootje, wat ik me kan herinneren...maar ik heb geen idee wat de `beste` methode is voor spike. ik neem aan dat we het daar nog over gaan hebben.

ik vroeg me trouwens af: is het beter of verstandig om na de operatie een soort van tshirt aan te doen? zodat spike niet aan zijn wond kan komen? dat heb ik geloof ik ergens gelezen op internet..
geen idee of er speciale thirts zijn, maar er valt er zeker een te maken. ik koop een s en vraag aan schoonmoeders om linkermouw dicht te naaien...
we willen echt het beste voor ons vriendje!

ik ga ook informeren ivm overstappen op ander voer. momenteel krijgt hij nog steeds nobless (spike is erg gevoelig voor ander voer en dit gaat van pup af aan prima) maar geen idee of dit straks ook nog volstaat! wel zijn we al gehalveerd met zijn voeding omdat hij natuurlijk minder beweegt. hij krijgt nu 1 bekertje droogvoer per dag. soms met iets lekkers er doorheen!!

ik moest wel lachen vd week....ik had spike uitgelaten en ik was nog niet binnen of meneer lag al boven op een overheerlijk bedje wat we voor hem klaargelegd hadden...trap op en af gaat goed..ik vraag me alleen af of het wel goed voor hem is op dit moment.... ?

Soraya ging ook uit haarzelf naar boven de eerste tijd van haar val. Dan ging ze naar onze slaapkamer omdat het daar altijd donker is. Ze wilde in het donker liggen. Misschien had ze ook een hersenschudding.

Wij leggen haar verder geen beperkingen op. Geen idee ook wat het lopen op een voorpoot voor gevolgen heeft op langere termijn.

We hebben haar ook een oud T-shirt aangegeven de eerste dagen. Ook om te voorkomen dat de andere honden aan haar wond zouden likken. Als ik me goed herinner kon ze zelf niet bij de wond komen tenminste niet zonder haar nek te verrekken. De hechtingen gaan eruit zoals na iedere operatie, na zo'n 10 dagen.

Wat het eten betreft: zoals ik al eerder zei zijn wij over gestapt op Barf. Ze mocht van de brokken nog maar zo weinig eten dat ze voortdurend honger leed en nog viel ze niet af. Met Barf mag ze grotere maaltijden eten met vastendagen tussendoor om uit te buiken. Dit houd haar gewicht beter onder controle.
Wil je er meer over weten kijken dan eens op www.voernatuurlijk.nl en op het forum daar.

hai charlotte,
ik ben nog steeds op zoek naar meer informatie....maar er is weinig te vinden zowel op internet als in de bilbliotheek, boekenwinkel etc.

wat betreft internet: ik kom toch elke keer terug op dit forum en dan met name op jou verhaal en de reacties daarop!

ik heb net je hele verhaal gelezen (had alleen een gedeelte gelezen, kwam ik achter) en ik moet zeggen dat ik ontzettend opkijk tegen dat wat komen gaat straks. ik wéét dat spike het gaat redden, daar ben ik echt van overtuigd, maar ik kijk zo op tegen de dag van de operatie, de dag dat we hem op mogen halen.

tot nu toe was ik nogal `nuchter` na het verdriet van de afgelopen weken. ik had me erbij `neergelegd`. we kunnen het helaas niet terugdraaien...en het gaat heel erg goed met hem....
maar ik besef me maar al te goed dat het nog best wel eens zwaar kan gaan worden.

gr
marjolein

het is nu overigens ruim 3 weken geleden (4 maart) dat spike die klap heeft gemaakt.

ze hebben ons in utrecht geadviseerd (17 maart) om over circa 4 weken terug te komen (om en nabij 14 april)
nou is het zo dat wij op vakantie gaan met mijn schoonouders, zwager en zijn vrouw- 25 april.

ik had al voorgesteld om thuis te blijven, zodat mijn man met zijn ouders en broer gewoon op vakantie kon gaan...maar de artsen hebben ons `geadviseerd` om de vakantie niet uit te stellen en gewoon `lekker` weg te gaan. of we nou over 4, 5 of 6 weken terugkomen maakt niet zoveel uit!

die knoop hebben we doorgehakt. we gaan op vakantie en na de vakantie zijn we er voor de volle 200% voor spike.
dwz dat we 8 mei pas terugkomen van vakantie. dan loopt spike inmiddels een kleine 10 weken met een zere poot.

ik vraag me af of dit niet te lang duurt en of dat geen kwaad kan?

hij lijkt overigens minder tot weinig pijn te hebben. hij piept heel af en toe maar dat is 9 van de 10 keer omdat zijn pootje ergens achter blijft hangen.

gr
marjolein

Ik heb geen ervaring, maar wil Spike toch veel beterschap toewensen.

Als hij pijn is de verlamde poot heeft dan lijkt mij dat wel een goed teken. Soraya had geen pijnprikkels meer. Alleen in de linkerteen als je heel hard kneep.

Sjalot schreef:Als hij pijn is de verlamde poot heeft dan lijkt mij dat wel een goed teken. Soraya had geen pijnprikkels meer. Alleen in de linkerteen als je heel hard kneep.

spike reageert inderdaad ook op heel hard knijpen in zijn linker of rechter teen. de overige tenen heeft hij geen gevoel in. zijn pootje is verlamd, maar hij kan hem met zijn borstspieren(???) toch wel omhoog houden...

hij likt ook steeds aan zijn poot, en ik vraag me af of dat dan iets betekent?

Ik ben nieuw hier en las je verhaal. Wat afschuwelijk voor jullie.

Heel veel sterkte en wijsheid!!

Bedankt!

Het gaat gelukkig goed met spike, met uitzondering van zijn pootje.
Hij is weer lekker vrolijk en huppelt aardig in de rondte.

Ik heb vandaag gebeld met utrecht en 24 april kan ik met de chirurg bellen om een afspraak te maken voor de operatie....
Waarschijnlijk wordt hij halverwege mei geopereerd!

gr,
marjolein