Oren
Geplaatst: 08 mar 2006 00:51
Ik werd vanochtend al vroeg wakker omdat Jack beneden constant met zijn kop aan het schudden was.
Ik naar beneden, Jack helemaal zielig met 1 oor op half zeven, en maar schudden. Oor geinspecteerd, schoon van binnen maar inmiddels al knalrood van het schudden, en wat bloederige krassen van krabben met een nagel.
Ik heb het gedruppeld met Surolan (wist eigenlijk niet of dat mocht bij open schrammen
, maar je moet toch wat dus ik heb de gok maar genomen), met mijn slaperige hoofd een sjaal om zijn kop gedaan zodat hij niet meer kon schudden. Ik had mezelf al een beetje voorbereid op dan maar een dag vrij nemen en naar de da, maar toen ik eenmaal aangekleed beneden kwam werd er al niet meer geschud, behalve door Lilo die de sjaal van Jacks kop probeerde te sjorren.
Wat kan een hond dan zielig kijken met zo'n sjaal half over zijn gezicht.
Hij heeft 's ochtends buiten nog 1 x staan schudden, dus ik ben gewoon gaan werken, en 's middags was de oorschelp nog wel een beetje rood, maar er werd niet meer geschud. Voor alle zekerheid nog een keertje Surolan, en inmiddels lijkt het leed alweer helemaal over.
Hij heeft zoiets al eens eerder gehad, heel duidelijk geen oorontsteking, maar *iets*, een pluisje of weetikwat in zjn oor waar hij dan helemaal gek van wordt. Met die grote oren vang je natuurlijk ook eerder wat op, en haren om troep tegen te houden zitten er ook niet.
Maar goed, mijn vraag: kan een hond van zoiets 'onschuldigs' ook zo'n eng bloedoor krijgen? Bij Jack is het nou gelukkig weer over, oor ziet er rustig uit, nog wat rood aan de rand maar verder niks. En is Surolan en vastbinden dan inderdaad de goeie methode?
Ik heb het gedruppeld met Surolan (wist eigenlijk niet of dat mocht bij open schrammen
Hij heeft 's ochtends buiten nog 1 x staan schudden, dus ik ben gewoon gaan werken, en 's middags was de oorschelp nog wel een beetje rood, maar er werd niet meer geschud. Voor alle zekerheid nog een keertje Surolan, en inmiddels lijkt het leed alweer helemaal over.
Hij heeft zoiets al eens eerder gehad, heel duidelijk geen oorontsteking, maar *iets*, een pluisje of weetikwat in zjn oor waar hij dan helemaal gek van wordt. Met die grote oren vang je natuurlijk ook eerder wat op, en haren om troep tegen te houden zitten er ook niet.
Maar goed, mijn vraag: kan een hond van zoiets 'onschuldigs' ook zo'n eng bloedoor krijgen? Bij Jack is het nou gelukkig weer over, oor ziet er rustig uit, nog wat rood aan de rand maar verder niks. En is Surolan en vastbinden dan inderdaad de goeie methode?