Het HondenForum

Gisternacht toen ik met Simba op mijn kamer was, begon hij opeens, niet echt te kokhalzen, maar een beetje kokhalzen/opboeren. En heel veel te slikken, wat wat ,moeizaam leek te gaan. Na een tijdje gaf hij echt een heleboel over. Ik dacht: Het zal wel in de weg gezeten hebben en het zal nu wel beter gaan.

Maar het opboeren/kokhalzen en slikken bleef eigenlijk. Ook begon hij echt ELK pluisje wat hij op de grond kon vinden op te eten.Hij ging er echt naar op zoek zeg maar. Toen hij niks meer op de grond kon vinden begon hij aan het gordijn. Niet uit verveling ofzo, maar echt om iets te kunnen eten leekwel. Toen ik het gordijn terug probeerde te trekken, beet hij me in mijn hand. Terwijl hij anders nooit aggressief is.

Ik vond het doodeng en heb mijn moeder erbij geroepen. Hij deed zooo raar. Wij er samen nog een kwartiertje bij gezeten, maar het werd maar niet minder. Toen de dierenarts maar gebeld, want ik vertrouwde het gewoon helemaal niet, het begon echt van het een op het andere moment en wist ook niet waar het vandaan kwam.

De dierenarts zei dat we gelijk mochten komen als we wilde. Dus in de auto gestapt en naar de dierenarts. Daar stonden we dan om 1 uur snachts. De dierenarts heeft hem onderzocht en dacht niet dat het echt iets gevaarlijks was. Heeft hem een spuitje gegeven om zijn maag en darmen tot rust te brengen en wat tabletjes die ik de komende 4 dagen moet geven.

Dus hopen dat het de komende dagen weer goed komt. Ik heb de rest van de nacht ook heeeel weinig geslapen moet ik zeggen. Maar goed, ik ben allang blij dat het niets ernstigs is en dat we zo snel bij de dierenarts tericht konden.

Jee, wat een toestand zeg!

En is het nu wel verbeterd door de injectie tegen de misselijkheid?

Jeetje, mijn honden hebben ook wel eens de behoefte om vanalles te eten als ze misselijk zijn. Ik laat ze dan effe in de tuin, ze eten dan gras .... braken dan en dan is het weer over, gelukkig. Ik kan me voorstellen dat het heel akelig was zeg!!! Maar goed dat je meteen de dierenarts hebt ingeschakeld..... wie weet was het wel ernstig, je hond kan tenslotte niet praten.....

Succes ermee!!

Danoontje schreef:Jeetje, mijn honden hebben ook wel eens de behoefte om vanalles te eten als ze misselijk zijn. Ik laat ze dan effe in de tuin, ze eten dan gras .... braken dan en dan is het weer over, gelukkig. Ik kan me voorstellen dat het heel akelig was zeg!!! Maar goed dat je meteen de dierenarts hebt ingeschakeld..... wie weet was het wel ernstig, je hond kan tenslotte niet praten.....

Succes ermee!!

Hier ook, je hond is op zoek geweest naar iets om te braken, heel natuurlijk gedrag
Maar als je het niet vertrouwt gewoon naar de Da gaan hoor.

Hij is al wel weer wat opgeknapt gelukkig.
Ik dacht zelf ook dat dat eten van vanalles was om te kunnen braken.
Zat ook al te twijfelen of ik hem zout zou geven of niet, maar toen braakte hij zelf al.
Maar omdat het toen eigenlijk nog helemaal niet over was vond ik het toch wel eng worden, je weet nooit toch?

gelukkig is hij weer opgeknapt! Als honden moeten braken willen ze vaak gras eten ja en tja aangezien dat niet in de buurt was dan maar het gordijn hehe

Groetjes Karin

Beterschap

Hoe gaat het nu???? Heeft ie nog moeten braken vannacht??? Anders toch ef mee naar de DA denk ik.....

Hij heeft vannacht nergens meer last van gehad
Gelukkig maar, want ik maakte me er nogal zorgen over.

Gister heeft hij voorzichtig wat van zijn voer gehad en vandaag gewoon weer de normale hoeveelheid
Hij is verder ook weer gewoon vrolijk en alles

Nou gelukkig maar, is het toch nog goed gekomen!!!!

Leuke bril heeft ie op trouwens,

Danoontje schreef:Nou gelukkig maar, is het toch nog goed gekomen!!!!

Leuke bril heeft ie op trouwens,

Ja he haha, dan ziet ie het beter

Hou 't wel in de gaten. 1 van mijn honden heeft het ook gehad, dierenarts kon tot 2 x toe niets vinden, daarna bleek dat ze een ontsteking had in haar maag (geen koorts etc.)...
Mocht je nog bij de dierenarts komen vraag hem dan eens de maag uitwendig te onderzoeken daar hebbe ze uiteindelijk bij mijn hond de ontsteking ontdekt. Daar reageerde ze heel heftig op.

(ps. bij mij is het pas een maand later ontdekt!!! Doordat ze toen uiteindelijk van haar stokje ging van de pijn!)