Blind

[mim]

Het is een beetje een eng verhaal ( vind ik zelf) maar goed. Mijn Jack russel is nu echt totaal blind. Ze hebben afgelopen Woensdag haar oogjes eruit gehaald na ongeveer 5 jaar van druppelen, pilletjes enz. De koek was op. Haar oogdruk liep ondanks alle medicijnen erg hoog op en ze had flinke pijn. Mijn oogarts ( dr hein van de veterinaire dierenkliniek in Oisterwijk) heeft mij aangeraden om toch deze operatie te doen omdat ze toch al nagenoeg niets zag dus meende hij dat je haar alleen de pijn zou ontnemen maar haar niet blind meer zou maken. Aangezien ik altijd heb geroepen dat ik géén hond zonder oogjes wilde heb ik toch toegestemd met de operatie. Alleen zoals ze zich nu gedraagd vindt ik het erg zielig. Ze is erg onzeker en komt nauwelijks haar mand uit . Het is natuurlijk ook nog maar kort geleden maar zijn er mensen die hier ervaring mee hebben??? Dr Hein is trouwens een super oogarts die zeker niet zomaar een beslissing neemt. In al die jaren heb ik veel vertrouwen in hem gehad. Voor die tijd zag ze ook nauwelijk wat maar was ze toch een stuk tieriger. Als ik haar nu zie twijfel ik toch sterk aan mijn beslissing en geeft me een beetje een schuldgevoel

[mim]

Dank je voor je snelle reactie! Voor de operatie was ze in haar eigen omgeving goed thuis. Ws zag ze toch nog iets. Liep zelfs kleine stukjes achter de fiets aan met plezier. Normaal lopen mijn andere honden ernaast en zit zij voorop in een mandje. Misschien wil ik inderdaad te snel resultaat zien maar ik vindt het echt héél zielig zoals ze erbij ligt. Ik onderneem al wat dingen met haar maar nog niet teveel. ze moet bv kleine stukjes achter me aan lopen want ze word het liefst opgetilt. Ik ben van mening dat je haar gelijk een beetje haar eigen dingen moet laten oplossen want mevrouw is wel van het gemakkelijke. Ik denk dat als je nu al alles voor haar gaat oplossen ze straks helemaal niets meer zelf doet. Maar goed, ik hoop dat ik het goeie doe want ik ben dit helemaal niet gewend dus ik moet ook mijn weg erin zien te vinden. Gelukkig heb ik nog 2 honden waarvan er één erg op pleuntje let en buiten steeds bij haar blijft, alsof ze het aanvoelt. Dat is dan wel weer erg leuk om te zien. Ik denk dat ik een beetje geduld moet hebben maar wordt ik er vrolijk van..............nee!!!

[mim]

Ik denk dat de pijn wel meevalt. Toen ze net geopereerd was heeft ze een spuit tegen de pijn gehad die 24 uur werkte en daarna heb ik haar nog wat gegeven. Maar ik geloof zeker dat het voor haar anders aanvoelt dan ze gewend was en dat het nog heel gevoelig is. Ze heeft van de wind al last op dit moment. Maar, het is echt wel een beetje een mutsje en voldoet niet echt aan de ras standaard qua Jack Russels. Wat uiterlijk betreft helemaal, maar wat karakter betreft is het niet echt een terrier. Een hekel aan regen en koud weer. Het liefst in bed slapen en héél dicht bij de open haard liggen. Uitstekend overweg kunnen met konijnen, cavia's en kippen????? Normaal worden dat soort diertjes gelijk door een JR de nek omgedraait maar Pleun gaat een soort van zorgelijk gedrag vertonen. Al bij al is het een heerlijk hondje die ik het liefst niet kwijt wil!!
Gelukkig heb ik voor haar ook een hele goeie oppas (want ze zag natuurlijk al slecht) waar ik haar altijd kan brengen als we met de andere 2 en ons paard op stap gaan. Maar het moet wel een hondje blijven wat zin heeft om te leven en wat niet depri in een mandje ligt en dat gebeurd nu dus.

Groetjes Mim

[mim]

Ik ook en het geeft me weer wat moed. Ik krijg aardig wat reacties uit mijn omgeving die het helemaal niks vinden ( en mijn uitspraak over géén oogjes)maar toch..... bij het idee inslapen werd ik erg benauwd, ook omdat ze verder nog helemaal gezond is. Het enige wat ik kan doen is afwachten en niet aan mezelf gaan twijfelen want daar schieten we allemaal niks mee op, dus neem ik er nu weer op mijn arm en gaan we maar een stukje lopen. Die andere 2 banjers laat ik maar ff thuis want die hebben vandaag al een aardig ritje achter de rug. Ik hou jullie op de hoogte!!!

Groetjes mim

[Melanie 74]

Ik vind het heel knap dat jij juist die uitdaging aangaat en ik kan me voorstellen dat je je schuldig voelt! Maar dat hoeft niet, Pleun kan heel goed nog een heerlijk leven hebben. Je neemt tenminste de moeite om het te proberen en je hebt mijn respect!!

Maar idd wat Inge al beschreef, zo door blijven gaan en een positieve instelling komt Pleun ook ten goede.

Ik wens je veel sterkte en geduld en ben benieuwd hoe het over een maand gaat!!

Groetjes Melanie

[pooh]

Voor wat het je waard is...hier in de buurt loopt ook een hondje rond waarvan de oogjes operatief zijn verwijderd.
En dat hondje maakt op mij niet de indruk dat hij geen leuk leven heeft. Hij wandelt kleine stukje mee aan de riem, gaat in het fietsmandje mee van het baasje en krijgt een stukje worst bij de slager. Maar loslopen of spelen met andere honden dat gaat dus niet.


Het is wel al een dik jaar geleden dus het hondje heeft al veel langer aan de situatie kunnen wennen.

[Annelies]

Even heel rechtlijnig, Mirjam:
Jouw hond was al vrijwel geheel blind en had enorm veel pijn. De pijn kon worden verholpen door het verwijderen van de ogen. Je bent hierin zeer deskundig geadviseerd en begeleid door een vakkundig oogarts.
Je twijfelde (terecht), maar euthanasie bleek voor jou geen optie.
Je hebt dus de enige juiste beslissing genomen en je hond laten opereren; ze is van haar pijn verlost.

Afgelopen woensdag is ze geopereerd. Ze zal enorm moeten wennen aan 'het nieuwe gevoel' (evt. operatiepijn even buiten beschouwing gelaten). Dat wennen zal tijd kosten, voor je hond maar ook voor jou.
Aan haar gezichtsvermogen is op zich niet veel veranderd; dat was er toch al bijna niet.
Mirjam, jouw twijfels en schuldgevoel lijken me een logisch gevolg van ingrijpende beslissingen die je hebt moeten nemen. Je hebt hier juist zoveel steun bij nodig gehad en het is voor jou ook moeilijk als mensen uit je omgeving nog eens een 'duit in het zakje' doen en 'het helemaal niks vinden'. Geef je hond de tijd om op deze manier te leven en gun jezelf ook de tijd om op adem te komen en je hond te begeleiden in een nieuwe situatie...

Veel sterkte...!

[mim]

Jongens, ik vind het echt top hoe jullie reageren. Normaal ben ik helemaal niet zo'n onzeker mens maar dat was ik nu dus even wel. Je hebt 10 jaar een actief en vrolijk hondje gehad en daar is nu even niets van terug te vinden. Vandaag ga ik haar even meenemen naar de manege. De dieren arts komt bij onze pony ( we hebben een american Quarter horse) en die kent Pleun ook goed. Dan is ze er ff uit. Kijken wat dat voor haar doet want Jac ( paard dus) kent ze ook goed, daar heeft ze vaak achteraan gelopen.
Gisteravond heb ik de pleisters eraf gehaald. Het ziet er raar uit. Gisteravond liep ze wel beter mee dan de vorige dagen gelukkig en zo ga ik het weer proberen. Het is niet zo'n vroege vogel dus om een uurtje of half 10.

Groetjes Mirjam

[Youp]

Hier in het park loopt een ierse setter die ook helemaal blind is. Zijn ene oogje is verwijderd en het andere oog is helemaal lichtblauw, zonder pupil. In het begin vond ik het heel naar om te zien, nu ben ik het gewend.
De hond loopt altijd kwispelend achter zijn baas aan en snuffelt af en toe met Diesel (uiteraard beide aangelijnd)

Deze hond heeft duidelijk plezier in zijn leven.

Ik vind het heel knap van je dat je deze beslissing het genomen. Het komt vast goed met je hondje. Veel succes en beterschap voor hem.

[mim]

Ik begin wat opgeluchter te worden. Ben net terug van de manege waar ze wel voorzichtig maar toch lekker achter me aan liep. In de auto kon ze ook de weg goed vinden en ging lekker liggen. De dierenarts heeft nog even naar haar gekeken en vond dat het er allemaal goed uitzag. Was het ook helemaal met mijn keuze eens .

Ach ja, het was voor mij echt een soort van schok. Ik wist dat het een keer zou moeten gebeuren maar als het dan zover is schrik je je toch nog kapot. Pfffff zit nu echt opgelucht te zijn en Pleun ligt lekker te slapen want ze is er wel moe van.

Wat ze ook absoluut niet zal missen is het 3 keer per dag druppelen met 3 verschillende soorten druppels ( ik ook niet trouwens) want daar had ze op het laatst een bloedhekel aan.

Groetjes Mirjam en Pleun!

[miekmiek]

Heel knap van je! Petje af hoor, en laat je vooral niet anders wijsmaken door andere mensen. Je doet het super!

[mim]

Goedenmorgen!

Met Pleuntje gaat het sinds gister best wel een stuk beter gelukkig en daardoor zit ik ook weer een stuk lekkerder in mijn vel. Gisteravond nog een lekker stukje met ze gewandeld en dat ging eigenlijk prima. Op de terugweg heb ik haar in mijn jas gestopt want het is niet zo haar weer. Vanochtend ging het eigenlijk ook weer goed dus ik ga er echt in geloven!

Het is grappig dat mijn toller Diesel zich over haar ontfermt in en buitenshuis. Ik zal eens proberen een foto van Pleun op het forum te krijgen maar wat computers betreft ben ik niet echt handig.

Het is morgen al weer een week geleden dat ze werg geopereerd en vrijdag gaan ws de hechtingen er uit. Weer een stap in de goeie richting. Dan hoop ik dat ze héél lang niet meer naar de dierenarts hoeft want het is niet echt haar hobby.

Groetjes Mirjam

[Annelies]

Dat klinkt goed allemaal...
Ben blij dat je het weer ziet zitten...

[sharpei-girl]

fijn dat het nu beter gaat

[mim]

Het blijft beter gaan met Pleun gelukkig. Speelt weer een beetje en is vrolijk. Maar............. met uitlaten vandaag moet je toch de huid van een olifant hebben en geen gevoel anders ga je eraan. Nou kan ik echt wel een stootje hebben zo langzamerhand.

De eerst opmerking was dat het wel een horror verhaal was en niet om aan te zien zo zonder ogen. En dan ik het maar uit leggen hoe en waarom?

Ben weer even terug naar af. Pleun niet, ik wel

Groetjes mirjam

[mim]

:smile1:

[Annelies]

Wat zijn mensen toch bot, he...!?
Laat je niet op je kop zitten, hoor...!
Als het je te gek wordt, zeg je maar: "Ja, vreselijk he...? Maar gelukkig krijg ik doorgaans heel veel steun hierbij..."

[mim]

De hechtingen van Pleun zijn er vanochtend uitgegaan en het ziet er een stuk beter uit gelukkig. Het gaat boven verwachting goed met haar en knapt flink op. Toch de juiste beslissing genomen en dat werd vanochtend wederom weer bevestigt. Alleen als je in de wachtkamer zit zie je de mensen echt kijken..........ik doe maar

Groetjes Pleun en Mirjam!!!

[idorh]

Ik heb niet alles gelezen.
Maar ik gaat er van uit dat je hondje Glaucoom had, ja vaak is het dan het beste om de ogen te verwijderen, want de pijn is niet te beschrijven als je het niet doet.
Ik heb zelf blindenhonden, maar als je ze goed begeleid, dus in huis zo min mogelijk dingen verplaatst, dat ze leren lopen in het huis zonder zich te stoten.
En buiten bekende plekjes aan houden, plus ze lopen op met andere honden, hun geur en gehoor worden alleen maar scherper, en je zal zien dat het heel goed gaat met hun blindheid.
En trek je niets van andere aan, heel veel succes.
Gr Bertus

[vinkje]

Ik vind dat je het goed gedaan hebt hoor meis. Natuurlijk is het zielig dat de oogjes weg zijn, maar zolang je hondje plezier in haar leventje heeft is het toch goed, lekker een beetje extra verwennen. En net wat Bertus zegt, in huis de dingen zoveel mogelijk op dezelfde plekjes laten staan. Er zit hier op het forum nog iemand die een hondje zonder oogjes had, maar die heb ik al een heel tijdje niet meer gezien, en dat was Sjiel zo is de naam hier op het hondenforum. Hij/zij heeft ook altijd een foto van dat hondje in zijn handschrift staan. Ik ben blij dat Pleuntje goed opknapt. Heel veel succes wens ik je, en een dikke knuffel voor Pleuntje.

[mim]

Hoi allemaal.

Bedankt voor jullie lieve reacties. Met Pleuntje gaat het erg goed . Vind haar weg in huis goed en is speels en vrolijk gelukkig. Ik heb de goede keuze gemaakt gelukkig! Er gaat weer wat haar op haar ogen groeien dus gaat ze er weer leuk uitzien. Ze maakt zeker geen zielige indruk, alleen is ze nog wat onzeker met bepaalde dingen.

Groetjes Pleun en Mirjam!!

[joline]

Fijn dat het beter met haar gaat

[Sjiel]

Mijn hondje heeft ook een aantal jaar oogloos doorgebracht. Bij haar zijn de oogjes er 1 voor 1 uit gehaald. Het eerste toen ze 10 of elf was. Het 2e anderhalf jaar later. De beslissing om het eerste oog te verwijderen was het moeilijkst, de afspraak voor het 2e was binnen 5 minuten gemaakt zeg maar. Ik heb er nooit spijt van gehad.

Het vervelendste eraan is wat andere mensen ervan denken te moeten zeggen. Mijn moeder zei altijd dat ie MET oogjes zielig was (ik haat het woord zielig).
Het commentaar wordt minder als er weer wat haar op zit. Ik heb erover gedacht om een stapeltje prints te maken met "het verhaal"en dat dan te geven ipv elke keer uit te leggen. En je houdt altijd mensen die liever hebben dat je je dier dood maakt of laat lijden dan dat zij er zo tegenaan moeten kijken. Die hebben dikke vette pech.

Hieronder het statieportret van Sheila, 15 jaar, sinds 3 jaar oogloos.


Veel plezier met je hondjes!! en geef Pleun een knuffel.

[mim]

Hoi allemaal,

Pleun gaat helemaal goed. Eigenlijk beter dan voordat ze werd geopereerd. Springt weer op de stoelen, loopt de trap op ( niet af). Ze ziet er vrolijk en goed uit. Ik krijg gelukkig steeds minder commentaar omdat iedereen er al een beetje aan gewend is en ook zien hoe goed het met haar gaat. Als ze zo nog een paar jaartjes meegaat zijn we allemaal gelukkig.

Knuffels terug van Pleun!!!!!

[idorh]

Hoi allemaal,

Pleun gaat helemaal goed. Eigenlijk beter dan voordat ze werd geopereerd. Springt weer op de stoelen, loopt de trap op ( niet af). Ze ziet er vrolijk en goed uit. Ik krijg gelukkig steeds minder commentaar omdat iedereen er al een beetje aan gewend is en ook zien hoe goed het met haar gaat. Als ze zo nog een paar jaartjes meegaat zijn we allemaal gelukkig.

Knuffels terug van Pleun!!!!!

Dat zijn goede berichten.
Hier onder een reactie van de NL oogarts die aan gesloten is bij deRvB.
Gr Bertus.

Dag Bertus.
Het is verbazend hoe blinde honden obstakels kunnen vermijden. Hangt ook wel een beetje van de hond af, de ene doet het beter dan de andere. Ik hoor soms dingen van mensen die ik zelf nauwelijks geloof. Honden die zonder ogen (dan is er geen discussie over blind of niet blind!) in een vreemd bos netjes een pad volgen, omgevallen bomen vermijden etc. Meestal lopen ze gewoon hun neus achterna, vergeet niet dat die neus duizenden keren gevoeliger is dan de onze.
Vr gr ....

[mim]

Dat iets van me laten horen heeft wel erg lang geduurd . Ik zit de laatste tijd weer vaker op dit forum en zat toevallig net het verhaal over Pleuntje terug te lezen. Mensen wat voelde ik me slecht en wat ben ik blij dat ik het achteraf heb gedaan. Voorlopig zijn we 3½ jaar verder en Pleun heeft het geweldig gedaan. Ze heeft nog steeds dezelfde oppasmoeder en die zijn helemaal waus van haar. Ze zijn net 3 weken op vakantie geweest dus Pleuntje was 3 weken constant bij mij, morgen halen ze haar weer . Nou is ze nog steeds veel bij mij maar ik moet eerlijk zeggen dat het ook lekker is als ze af en toe even daar is. Je moet nu toch wel op je hoede zijn met haar. Mee naar de paarden kan ze niet meer en ze word onzekerder, auto rijden vind ze nog steeds geweldig, je moet goed uitkijken dat ze niet de sloot inloopt. Al bij al, ze wordt ouder . Ze is inmiddels ruim 13 jaar, slaapt veel, maar soms loopt ze nog te klooien met ballen, zeurt om snoepjes en is erg aandoenlijk. Ze ligt nu naast me te snurken en ik zit vaak naar dr te kijken. We (ik) hebben niet voor de makkelijkste weg gekozen en ze heeft veel meegemaakt. Ik hoop dat ze het nog een heel tijdje trekt! Ik zal proberen een foto van haar te plaatsen want inmiddels weet ik ( hoopik) hoe het moet.

Groeten Mirjam en Pleuntje!

[Gos]

Wat fijn dat jullie ondanks de narigheid nog zoveel plezier met elkaar kunnen hebben en ze het allemaal zo goed trekt. De veerkracht van honden is fenomenaal, en jij hebt haar de kans gegevn dat te laten zien.

Al bij al, ze wordt ouder . Ze is inmiddels ruim 13 jaar, slaapt veel, maar soms loopt ze nog te klooien met ballen, zeurt om snoepjes en is erg aandoenlijk. Ze ligt nu naast me te snurken en ik zit vaak naar dr te kijken.

Ik heb dat precies zo bij mijn ouwetje van een jaartje ouder dan Pleun. Die hoort niks meer, ziet ook niet meer te best maar is ondanks alles nog erg zichzelf. Als ik dan naar hem kijk als hij lekker ligt te ronken, dan krijg ik daar ook zo'n apart gevoel bij: heel goed beseffen dat het niet meer eeuwig gaat duren, terugdenkend aan alles wat je samen hebt meegemaakt en het verlangen dat het beestje gelukkig, geliefd en tevreden kan zijn in de tijd die het nog gegund is.

[mim]

Bij deze de foto's van Pleuntje

[Gos]

Ze staat er stevig bij! Een hondje in haar element.

[Cato]

Ik heb het verhaal toender tijd niet gevolgt , maar heb het net pas gelezen .
Wat goed om te lezen dat het nu nog steeds zo goed gaat met der.