Pagina 1 van 1
jong castreren.....
Geplaatst: 16 jan 2006 17:54
door crutz
onderstaand stuk vond ik op een mailing list
een boeiend artikel over de voors en tegens van het voor 14 maanden castreren van honden.
Om te beginnen moet wel even het verschil tussen castratie en sterilisatie duidelijk zijn.
Castratie is het wegnemen van geslachtsorganen waardoor voortplanting onmogelijk wordt. Met het wegnemen van deze organen wordt ook de aanmaak van het geslachtshormoon stop gezet. De teef wordt niet meer loops en de reu raakt niet (meestal) niet meer opgewonden van loopse teven.
Sterilisatie is het afsluiten van geslachtsorganen waardoor voortplanting onmogelijk wordt. De aanmaak van hormonen gaat gewoon door, de teef wordt nog steeds loops en de reu zal nog evenveel interesse in loops teven tonen.
De term sterilisatie bij teven en poezen is dus onterecht, ook wanneer enkel de eierstokken worden weggenomen en de baarmoeder blijft zitten. In medische termen wordt dit wel verschillend uitgedrukt maar de vrije vertaling blijft castratie. Het is even van belang dat dit duidelijk is omdat het in dit artikel gaat over het wegvallen van het geslachtshormoon en het dus voor zowel de reu als de teef op gaat.
Volgens dit artikel hebben onderzoeken uitgewezen dat de groeiplaten van een hond sluiten op het moment dat de geslachtshormonen vrijkomen. Hierdoor zouden honden die voor zij zes maanden oud zijn worden gecastreerd verder doorgroeien dan zij genetisch bedoeld waren te doen.
Ook kunnen er afwijkingen in oorspronkelijk bedoelde bouw optreden wanneer de hond tussen acht maanden en een jaar gecastreerd wordt.
Dit omdat de groeischijven van de femur (grote bovenbeen bot) zich sluiten rond de leeftijd van acht maanden (en dus niet meer langer
wordt) maar de tibia (grote onderbeen bot) zich pas sluit tussen twaalf en veertien maanden. Daardoor kan het onderbeen langer worden en tevens dikker dan bedoeld ten opzichte van het bovenbeen hetgeen uiteraard resulteert in andere hoekingen en daarmee een andere gewichtsverdeling van de hond in gaan en staan dan oorspronkelijk bedoeld.
Tevens zouden onderzoeken hebben uitgewezen dat honden gesteriliseerd voor zij 5,5 maand oud waren een hogere frequentie van HD laten zien.
Ook zouden de gevallen van incontinentie frequenter voorkomen bij teven die voor de eerste loopsheid worden gesteriliseerd.
Verder zou in een onderzoek van 3218 honden naar voren zijn gekomen dat zij een beduidend hogere kans lopen op het ontwikkelen van botkanker, dit gold voor zowel reuen als teven. Een vorm van kanker die veel levensbedreigender is dan de gevreesde mamatumoren waarvan slechts 50% agressief is en waarvan indien tijdig gevonden 25% met succes kan worden verwijderd.
Enfin, dit in een notendop het artikel is te lezen op http://
www.caninesports.com/SpayNeuter.html en bevat uiteraard nog veel meer informatie.
Geplaatst: 16 jan 2006 22:06
door marian*
Daarom werd vroeger ook altijd gezegd dat je bijvoorbeeld een reu beter kunt laten castreren als hij zo'n anderhalf jaar is.
Toch niet zo'n slecht advies dus
Geplaatst: 16 jan 2006 22:55
door justme
hoi
ik was vorige week met mijn pup bij de dierenarts eb die adviseerde mij om mijn pup te laten helpen voor haar eerste loopsheid inverband met minder kans op kanker te krijgen
maar wat ik uit het bovenstaande opmaak ik is het beter om te wachten klopt dit volgens jullie
Geplaatst: 16 jan 2006 22:57
door marian*
justme schreef:hoi
ik was vorige week met mijn pup bij de dierenarts eb die adviseerde mij om mijn pup te laten helpen voor haar eerste loopsheid inverband met minder kans op kanker te krijgen
maar wat ik uit het bovenstaande opmaak ik is het beter om te wachten klopt dit volgens jullie
Gebruik de zoekfunktie eens,dan zul je zien dat daar hier al tig topics over zijn geweest
Geplaatst: 16 jan 2006 23:25
door Liesbeth
justme schreef:hoi
ik was vorige week met mijn pup bij de dierenarts eb die adviseerde mij om mijn pup te laten helpen voor haar eerste loopsheid inverband met minder kans op kanker te krijgen
maar wat ik uit het bovenstaande opmaak ik is het beter om te wachten klopt dit volgens jullie
De kans op baarmoeder- en tepelkanker is (statistisch gezien) minder als je een teefjes voor de eerste loopsheid laat castreren. Met iedere loopsheid heb je meer kans op kanker, maar ........................... dat is statistisch gezien.
Dát 'voordeel' (vroeg laten castreren) weegt nmm niet op tegen de nadelen. Ik zou het dus ook niet (meer) doen, zeker niet voordat een dier (teef én reu) volwassen is.
Ruim 11 jaar geleden hebben wij onze reu laten castreren toen hij 9 maanden was. Als heel jonge hond ging hij al achter teefjes aan en dat werd er in zijn puberteit niet beter op. Met de beperkte kennis die ik toen van honden had heb ik op advies van de DA hem laten "helpen". Het heeft bij hem niet slecht uitgepakt, maar hij is wel wat blijven hangen in die leeftijd (gedraagt zich niet altijd even volwassen
) en zijn lichaam is nooit echt uitgegroeid.
Geplaatst: 16 jan 2006 23:55
door Annelies
Verder zou in een onderzoek van 3218 honden naar voren zijn gekomen dat zij een beduidend hogere kans lopen op het ontwikkelen van botkanker, dit gold voor zowel reuen als teven. Een vorm van kanker die veel levensbedreigender is dan de gevreesde mamatumoren waarvan slechts 50% agressief is en waarvan indien tijdig gevonden 25% met succes kan worden verwijderd.
Mammatumoren waarvan
slechts 50% agressief is...??
Ik sta ook enorm in dubio. Zoveel proefschriften, zoveel onderzoeken en statistische gegevens.
Als ik voor mezelf (en mijn teefje) de
medische balans opmaak, betekent een vroege castratie:
- vele malen minder kans op melkkliertumoren, schijnzwangerschappen, uitgesloten kans op baarmoedertumoren, baarmoederontsteking.
E.e.a. wordt al weer teniet gedaan bij een latere castratie, dus na de eerste loopsheid.
- andere kant van het verhaal: grotere kans op botkanker (?), langere doorgroei, kans op incontinentie op langere termijn, hoger risico op HD, onvoltooide gedragsontwikkeling.
Ook onze dierenarts heeft ons geadviseerd Noa voor de eerste loopsheid te castreren. Nu heb ik een behoorlijk hoge pet op van deze dierenarts, die ons in het verleden al vaak zeer deskundig is gebleken.
Een middenweg is er ook niet echt....Pfffff!!!
Annelies
Geplaatst: 17 jan 2006 02:01
door starfleet
Alhoewel ik niet echt simpel ben, denk ik wel heel simpel over castreren. Ik heb heel erg bewust gekozen voor een teef en ik wil ook graag een teef. Daarom laat ik haar niet castreren zolang ze geen enorme last krijgt van loopsheid en/of baarmoederontstekingen/schijnzwangerschap.
Het is inmiddels duidelijk dat ik met Buffy niet ga fokken, maar ze blijft gewoon een teef zolang dat mogelijk is.
Anne
Geplaatst: 17 jan 2006 10:58
door Annelies
Een hond is goed zoals hij is. Het is niet juist om de voortplantingscyclus als een medische kwaal te gaan zien. Een teef hoort loops te worden, schijnzwanger te zijn en daarna weer te rusten in haar cyclus.
Dat is de kern van wat dieren van die soort doen. Waarom moet dat stuk? Waarom zijn mensen zo gedreven dat ze alles aangrijpen om maar van die nare tekenen van hondenseksualiteit af te zijn.
Daar ben ik het helemaal mee eens, Martijn, maar....
Bij onze gedomesticeerde hond bepalen wij mensen of de teef wel of niet zwanger wordt. In de natuur is de teef overgeleverd aan haar natuurlijke instincten en krijgt ze één of meerdere nesten per jaar. Haar lichaam en cycli zijn daar ook op aangepast. Dat is ook de reden waarom een teef in de natuur, naast andere factoren, niet snel mammatumoren e.d. ontwikkelen. Bij onze huishond -en zeker bij de teven die nooit een nest zullen krijgen- is de kans gewoon vele malen groter.
Ik denk eerlijk gezegd ook dat de keuze die wij mensen in het castreren maken sterk afhankelijk is van ervaringen in je directe omgeving.
Als je diverse teefjes in je omgeving -ook op jongere leeftijd- hebt zien kapot gaan aan hormoongevoelige kankerziekten, zul je je wellicht bewuster zijn van het vraagstuk 'castratie'.
Het lijkt wel of honden meer en meer een soort zuigelingen moeten worden. Een hond mag niet voor zichzelf opkomen in het hondenpark, hij mag niet naar hond ruiken, hij moet niet voor overlast zorgen als hem tekort wordt gedaan en hij mag vooral niet geil zijn.
Wel moet hij kleertjes dragen en zoet op de foto staan.
Ik snap je link met het eerste stuk, maar die gaat in mijn geval dus niet op. Mijn hond mag hond zijn (met enige beschaving wink:), ik heb niets met strikjes, blingbling of hondenbikini's en mijn keuze voor castratie zou een puur medische en beslist overwogen keuze zijn. Zoals ik het nu bekijk is er geen goede middenweg, dus ik pieker nog even door...
Annelies
Geplaatst: 17 jan 2006 12:07
door LongFields
Bedankt voor het plaatsen van dit interessante stuk Carmen!
