Het HondenForum

Misschien een rare vraag, maar iemand die dit herkent? Lilo piept niet als ze toch duidelijk pijn zou moeten hebben. Ik ben natuurlijk Jack gewend, die heel bang is voor pijn (met gegronde redenen) en die al jankt als een vreemde aan zijn oren zit, en ook meteen hartverscheurend piept als er iets mis is met zijn poten, dus ik weet niet zo goed wat ik van dat stoicijnse van Lilo moet denken. Van de week stond ik bijvoorbeeld per ongeluk op haar poot, en dan geeft ze geen kik. En een tijdje terug klapte ze met haar neus tegen de onderkant van een autobumper omdat de kat die onder die auto zat niet wilde spelen . Gevolg: een hele deuk in haar neus, niet gebroken maar dus wel helemaal dik en (volgens mij) flink pijnlijk. Maar niks piepen, ze draaide alleen haar kop weg als ik erop duwde. Ze heeft van een aanvaring met een andere hond ook wel eens een paar krassen en schrammen overgehouden, en die vond ik dan bij toeval, want ze likte er niet eens aan. Jack zou in zo'n geval de 'wond' uitgebreid likken en zo ongeveer in mijn gezicht duwen zodat ik het beter kon maken en frolicjes uit zou delen.

Is dat nou een hoge pijngrens van Lilo, of zou het haar op de een of andere manier afgeleerd zijn om te piepen als ze pijn heeft?

Kan inderdaad een hoge pijngrens zijn hoor. Nika heeft dat ook.
Die lag 2 jaar geleden verlamd in haar mand en met behoorlijk wat kracht heeft de dierenarts aan haar achterpoten getrokken en gedraaid....geen kik

Inge schreef:Kan inderdaad een hoge pijngrens zijn hoor. Nika heeft dat ook.
Die lag 2 jaar geleden verlamd in haar mand en met behoorlijk wat kracht heeft de dierenarts aan haar achterpoten getrokken en gedraaid....geen kik

Maar vind je dat geen eng idee? Ik wil het graag meteen weten als er iets mis is.

Nanni heeft een keer tegen een auto opgezeten :N: Even schudden met der kop en ze ging weer verder.
zij stoot ook heel vaak haar hoofd en dergelijke. Zij zal ook nooit piepen als je haar pijn doet.
heel soms piept ze als je op haar poot staat. Nanni is een muts als het om haar voeten aankomt

Hanneke2 schreef:

Inge schreef:Kan inderdaad een hoge pijngrens zijn hoor. Nika heeft dat ook.
Die lag 2 jaar geleden verlamd in haar mand en met behoorlijk wat kracht heeft de dierenarts aan haar achterpoten getrokken en gedraaid....geen kik

Maar vind je dat geen eng idee? Ik wil het graag meteen weten als er iets mis is.

Prettig is het niet nee. Ik moet nu op de kleinste signalen letten om te merken dat Nika pijn heeft.
Bij haar uit zich dat bv in haar staartje lager houden dan normaal of wat anders lopen als normaal.
Ze krijgt nu al enkele maanden pijnstilling en ben dat nu langzaam aan het afbouwen, maar het is echt opletten dat ze weer geen pijn krijgt.

De meeste honden piepen volgens mij niet gauw van pijn. Rocky wilde nog wel eens piepen als ik per ongeluk op zijn poten stond maar dat was ook alles.
C&D geven geen kik als dat gebeurt.
Cyber gaf ook geen kik toen hij 3 entingen kreeg waaronder die dikke naald van de chip (dat vond Duncan toch wel weer wat minder)

Inderdaad moet je dan op andere dingen letten. bijvoorbeeld Rommelen van de buik kan buikpijn en aankomende diaree betekenen (kan hoeft niet) Manken, verstapt of er zit iets in zijn poot etc etc.

Nee handig is het niet, maar daarintegen ALS ik een van de twee hoor piepen dan weet ik ook dat ik als de wiedeweerga moet reageren want dan is er echt iets loos.

Diesel heeft ook een hoge pijngrens.

Een paar voorbeelden: Vorige week liep hj tegen een ijzeren punt aan, flinke snee onder zijn oog, maar hij gaf geen kik.
Paar maanden geleden heeft hij gevochten, paar flinke tanden in diep in zijn poot, weer geen kik.
Toen hij een maand of 5 was hebben ze een keer zijn blaas aangeprikt. Hij moest op zijn rug gaan liggen in een kussen. Da zei: hou hem maar goed vast want dit gaat hij niet leuk vinden, hij vertrok geen spier.

De bouvier van mijn ouders was ziek. Wou niet meer opstaan, enz. Bij de da aangekomen bleek dat ze sterfende was, ze was al onderkoeld. Mijn ouders hebben echt niets gemerkt.

Ik vind het ook wel eng, maar vaak kun je ook uit het gedrag wel opmaken dat er iets niet in de haak is.

Ook Joy heeft een hoge pijngrens... Bij het volledig scheuren van haar kruisband keek ze me alleen maar aan van "help me nou?", ze jankte niet (ik deste harder ) en liet alles over zich heen komen.

Ze had pasgeleden een week aan een stuk diarree en toen we naar de DA gingen bleek dat ze zo'n vreselijke buikpijn moest hebben dat de DA pijnbestrijding boven diarreebestrijding zette! Ik heb niets gemerkt! Tuurlijk ze was niet helemaal lekker maar bij de DA bleek dat ze op het randje van uitputting was, door de pijnstiller heeft ze bijna 24 uur aan 1 stuk liggen slapen.

Ik voel me bij dat soort dingen altijd schuldig maar weet ook dat ik er niet veel aan kan doen. Gelukkig heb ik een DA die het ook merkt als een hond echt pijn heeft zonder dat de hond het zelf echt aan geeft.

Wat anderen ook zeggen, let op kleine dingen. Bij Joy zijn dat : onrust, met kop naar beneden lopen, afzondering, langzamer lopen. En dan vaak deze dingen in geringe mate...

Hier twee totaal verschillende honden.
Max heeft een hoge pijngrens waardoor je niks merkt als ie eens wat heeft en Bente die al begint te gillen zodra je ergens naar kijkt.Beide zijn niet makkelijk,want met Max ben ik eens naar de DA gegaan toen ie al erg ziek bleek te zijn en Bente is door dat theatrale gedoe+ snel eten laten staan óók heel moeilijk in te schatten.

Dat is idd een hoge pijngrens. Patries had dat ook, als je eens op haar poot ging staan of iets was pijnlijk bij de dierenarts, er kwam nooit een kik uit. Je moet wel goed opletten want als ze ziek zijn laten ze dit pas erg laat weten....Zo ben ik eens naar de dierenarts gegaan omdat "ze niet helemaal lekker was" gewoon wat hangerig en at wat minder goed. Nou, ze kon direct door naar de operatietafel. Ze had een baarmoederontsteking en haar baarmoeder stond op knappen. Levensgevaarlijk dus, goed afgelopen godzijdank maar doodeng zulke dingen

Storm heeft ook een hoge pijngrens
Na de operatie werdt er een drain geplaatst dat was een week na de operatie.
Hij liet alles gewoon toe.

hier nogeen met een heel hoge pijngrens, hij piept dus helemaal nooit

En ik vind dat dus ook niet prettig, als er echt wat is, kom ik daar veel te laat achter

Nino laat dus ook alles toe wat er gedaan moet worden en reageert niet (wel prettig voor zowel mij als de DA)

Femmel schreef:Ook Joy heeft een hoge pijngrens... Bij het volledig scheuren van haar kruisband keek ze me alleen maar aan van "help me nou?", ze jankte niet (ik deste harder ) en liet alles over zich heen komen.

Raya sprongt van het trapje, ze jankte één keer, en liep vrolijk verder. Ook zij had haar kruisband gescheurd. Als ze het niet al een keer aan de andere kant had gehad, was ik waarschijnlijk niet eens zo snel naar de DA gegaan.

Monique schreef :En ik vind dat dus ook niet prettig, als er echt wat is, kom ik daar veel te laat achter.

Ook ik vind het heel vervelend ze kunnen het zo goed verbergen.
Daar staat de mastiff om bekend vaak kom je er telaat achter bij hun.

Nee ik heb daar met Ameno geen last van.
Als de DA al naar haar kijkt begint ze al te piepen
En dat is ook niks overigens, we weten dat ze nogal theatraal is ingesteld dus het is moeilijk inschatten wanneer er echt iets is.

hier hebben de meeste ook een hoge pijngrens , ben daar niet echt blij mee.

Job loopt hier ook nooit mank met z'n hd heupen maar ik weet wel dat hij soms echt heel erg pijn heeft. In Frankrijk zakte hij zelfs gewoon door zijn poten maar hij liep gewoon door. Ik baal hier wel van want het maakt mij best onzeker....

yep, hoge pijngrens.... hier nog eentje

Gaia zat van de week met haar staart tussen de achterklep van de auto, ze piepte pas na een minuut.

Mocht er ook wel aanzitten, maar echt prettig vond ze het ook niet.
Het is wel weer over nu, maar je merkt echt heel weinig aan dr als ze pijn heeft.

Dus niet ongerust maken, Lilo is gewoon goed.....!!!