Het HondenForum

Ik heb al eerder melding gemaakt van Zia, de 8-jarige Basenji van mijn vriendin Daphe. Enkele maanden geleden werd ze plotseling heel snel blind. Eerst werd aan papiloedeem gedacht, later aan SARDS, maar een eenduidige diagnose is nooit gesteld. Wel was Zia al snel volledig blind.
Daar begonnen Zia en haar baasje inmiddels redelijk aan te wennen maar nu heeft Zia op oudjaarsdag en in de nacht van oud op nieuw twee keer een epilepsie aanval gehad. Ze krijgt nu medicijnen maar is erg gedesorienteerd en buiten onrustig en opgewonden.

We maken ons ernstig zorgen. Ook omdat beide misschien een zelfde oorzaak (in de hersenen ?) kunnen hebben.
De dierenarts heeft via bloedonderzoek een ontsteking als oorzaak min of meer uitgesloten. Maar wat is het dan ? Daphne gaat aandringen op een vervolgonderzoek bij een specialist (verbazend dat die da dat zelf niet doet, nu er geen oorzaak naar voren kwam).

Als iemand dit soort situaties kent/herkent, hoor ik het graag. Arme Zia...

Regine

Hoi!

Krijgt de hond medicijnen tegen de epilepsie?
Het lijkt mij, als leek, zinvol om een onderzoek te laten doen naar een tumor of iets dergelijks in de hersenen, ook gezien de plotselinge blindheid. Dat kan ook de epilepsie verklaren en dat zie je niet in het bloed. Het heeft weinig zin om de epilepsie met medicijnen te verhelpen als de oorzaak van de aanvallen ergens anders ligt...
Het arme dier.... veel sterkte....

Groetjes,

Fieke

Tumor bij de hersens was ook het eerste wat mij te binnen schoot, Regine.
Ik zou zeker op kort termijn met haar naar een specialist gaan.

Wens Daphne heel veel sterkte van mij, ik hoop dat er snel een juiste diagnose word gesteld.

het verliezen van het zicht en de epileptische aanvallen klinken mij in de oren als een mogelijke (hersen)tumor in de buurt van de oogzenuwen. Misschien verstandig hier onderzoek naar te laten doen.

iig veel sterkte voor Zia en Daphne ( ik ben een oude bekende van ze )

Tja, een hersentumor is ook het eerste waar ik aan denk. Daphne neemt vandaag contact op met de DA voor een verwijzing naar de specialist. Ik hoop dat we snel meer weten. Zia krijgt inderdaad medicatie (Phenobarbital) tegen de epilepsie.

Regine

Is er al onderzoek gedaan naar schildklierwerking?

De internist die Zia onderzocht heeft denkt aan een hersentumor. Zia wordt op 23 januari in Utrecht gescand (MRI). Als het inderdaad een tumor is, is er in de meeste gevallen niets aan te doen. En een eventueel mogelijke operatie is ook niet kansrijk of risicoarm. Het ziet er dus al met al niet best uit.
Ondertussen lijdt Zia zelf er gelukkig niet al te zeer onder. Ze lijkt aan de medicijnen gewend te zijn (niet meer zo rusteloos als eerst). Ze mag weinig doen, raakt buiten snel gedesorienteerd. Maar ze is vrolijk en er zijn geen aanwijzingen dat ze pijn zou hebben.

We wachten af.
Regine

Hoi Regine,

He bah wat een vreselijk vooruitzicht..... Ik wens jullie veel sterkte en ik zal zeker voor jullie duimen de 23e.

Groetjes,

Fieke

Je bericht gelezen en dacht meteen aan een mogelijke tumor, shit.
Hopelijk hebben we 't verkeerd

Helaas, helaas. Het is inderdaad een tumor. En wat voor een. Beslaat een kwart van de hersenen. Het is een wonder dat Zia nog leeft en eigenlijk nog heel goed functioneert. Ze heeft een soort 'tijdbom' in haar hersenen die ieder moment kan afgaan, dan zal ze aan een epileptische aanval overlijden, zo schetsen diverse dierenartsen onafhankelijk van elkaar.
Om haar te besparen dat ze zo ten onder gaat zal Daphne haar binnenkort laten inslapen.
Het is erg moeilijk afscheid nemen van haar omdat ze nog zo goed lijkt te functioneren. Maar het lijkt wel het beste wat Daphne nog voor Zia kan doen.

Regine

wat vreselijk en wat een moedige beslissing van Daphne om Zia niet te laten lijden, heel veel sterkte voor Daphne en Zia.

Wat een afschuwelijk nieuws

Een erg moedige beslissing...
Ook heel veel sterkte voor Daphne en Zia gewenst van ons

Afschuwelijk
Sterkte

Wat een ontzettend naar bericht, Regina.
Wil je Daphne heel veel sterkte toewensen van mij?

Mijn hond heeft ook epilepsie sinds een aantal weken en heeft diezelfde rusteloosheid. We worden af en toe helemaal gek van haar. ZE loopt en loopt en loopt en soms zeurt ze er ook bij. Mogelijk krijgt ze dan weer een hele kleine aanval, of heeft ze die net een gehad. Want je merkt ze niet altijd op. MAar ze worden van te voren en ook naderhand wel heel onrustig. We hebben haar nieren laten onderzoeken en die bleken niet goed meer te werken. Ze zit nu op een streng nierdieet. Ze krijgt nu de dubbele dosis medicijnen maar eerlijk gezegd geloof ik er niet meer in. Volgens mij is er veel meer aan de hand, een tumorin de hersenen of zo. Ze lijkt wel dement geworden op bepaalde momenten. Ik probeer me mentaal voor te bereiden om haar eerdaags in te laten slapen. MAar dat valt niet mee. Ik ben er helemaal kapot van.

Sterkte voor Daphne. Want mijn hondje is ruim 14 (zou in mei 15 worden). Die van haar is eigenlijk nog jong.

Hebben jullie al bloed laten prikken? Bij mijn weten kan een test op T4 en TSH ook wat aanduiden. Deze testen zeggen iets over de werking van de schildklier die aangestuurd wordt door de hypofyse, die op zijn beurt weer aangestuurd wordt door de hypothalamus. De hypofyse en hypothalamus zitten in de hersenen. Bij mijn hond hebben ze ook even een hypofysetumortje vermoed, omdat de TSH aan de hoge kant was. Hoe het medisch exact in elkaar zit, weet ik niet. Maar dat is wat ik me kan herinneren.

Hester, dank voor het meedenken. Ja er is eerder al bloed geprikt, daar kwamen geen aanwijzingen voor de oorzaak uit, maar de MRI scan heeft inmiddels een uitzonderlijk grote tumor in de hersenen aan het licht gebracht... het is echt op geen enkele manier meer behandelbaar, helaas.

Regine

ook bij POlleke hebben we een bloedtest laten doen, anders konden we dat niet weten van de nieren. En de urine heb ik ook even na laten kijken. Kwam niets uit voort.

Momenteel gaat het iets beter met haar. Ze is veel minder rusteloos s'avonds en daaruit concludeer ik dat er geen aanvallen of onaangename signalen meer komen van de hersenen.

Zia is donderdag 2 februari geeuthanaseerd. Ze was 8 jaar, 6 maanden en 10 dagen jong. Daphne en Erik hebben er veel verdriet van, maar het was het enige dat ze nog voor haar konden doen. Dinsdags had Zia nog een aanval gehad, dat sterkte hen in ieder geval in de beslissing die ze eerder al genomen hadden.

Het blijft heel erg moeilijk, een hondje dat je nog komt begroeten, geen pijn heeft, zo levend nog is. Maar haar reuk was ook al aan het verdwijnen, ze werd steeds sneller moe.... lang had het niet meer zo door kunnen gaan.

In elk geval is ze op een waardige manier, thuis, ingeslapen. En de andere honden (twee kelpies) hebben ook op hun manier afscheid van haar kunnen nemen.

Regine

Heel veel sterkte