Hoi Marianne, zoals Laika nu is is Wuilus ook redelijk vaak geweest op haar oude dag.
Mijn moeder zei altijd als ik enorm bezorgd was dat ik eens naar mijn oma's moest kijken. Spit, reuma, artrose, vermoeidheid etc. Dat hebben oude honden natuurlijk ook. Ook mijn oma heeft soms 2 dagen echt een moeilijke dag waarin ze geen eetlust heeft. Dat stelde mij altijd enigszins gerust.
Hetgeen je beschrijft met die traanogen klinkt me als pijn. Het is kouder nu en ze heeft waarschijnlijk echt last van haar gewrichten op het moment. Traanogen zijn ook een kenmerk van een slechtere stofwisseling.
Heb je haar wat tegen pijn gegeven? Ik gaf Wuilus altijd iets tegen de pijn op zulke slechte dagen. Warme dikke deken om op te liggen, kippebouillon en lekker verwennen. Mocht er echt wat aan de hand zijn dan heb je haar in ieder geval gesteunt en het geholpen op een moeilijk moment.
Afwezigheid gaat ook samen met het niet op de omgeving kunnen letten omdat het lichaam teveel aandacht vraagt. Ik heb Wuilus vaak als dementerend gezien of inderdaad doof op moeilijke momenten maar dat trok later als ze opgeknapt was weer helemaal weg en dan was ze zo weer de oude. Sterkte met haar en ik zou in ieder geval een start maken aan gruwelijk verwennen. Wat er dan ook aan de hand blijkt te zijn, je hebt haar dan goed begeleid. Dat heb ik met Wuilus ook zo gedaan en toen er werkelijk iets heel ergs was was ik zo blij dat ik dat gedaan had omdat ik toen meer vrede had met wat er gebeurde daarna.