Het blijft een raadsel...
Geplaatst: 17 nov 2005 09:51
Afgelopen zondag....we zouden 's middags naar de verjaardag gaan van mijn broer, maar eerst gingen we naar de bossen met Djinny.
Op de terugweg zag ik dat ze had overgegeven op de achterbank en ook thuis begon ze weer meteen over te geven.
Na dit een keer of vijf te hebben gedaan, hebben we het telefoonnummer opgezocht van de dierenarts die weekenddienst had.
Djinny stond een beetje wankel op haar pootjes en begon er steeds zieker uit te zien.
Ik heb toen de dierenarts gebeld en in overleg met hem afgesproken om het nog even af te wachten en na een uurtje terug te bellen.
Mocht het eerder slechter gaan, dan kon ik meteen bellen om langs te komen.
Ze had ondertussen weer een keer of vijf overgegeven en inmiddels kwam er alleen nog maar gal uit.
Even later kon Djinny bijna niet meer op haar pootjes staan en zakte in elkaar.
Haar kopje liet ze hangen en haar ogen kneep ze dicht.
We hebben de dierenarts weer gebeld en gelukkig mochten we meteen komen.
Hij heeft Djinny onderzocht en na een tijdje werd ze op de grond gezet om haar even te observeren.
Ze leek een heel stuk opgeknapt en reageerde weer op ons.
De dierenarts stelde voor om iets te geven tegen het braken, maar omdat ze dat al die tijd niet meer had gedaan wilde ik daar liever mee wachten.
In de bossen heeft ze aan de riem gelopen en het is ons niet opgevallen dat ze ergens van gegeten heeft, dus de kans dat ze vergif binnen heeft gekregen is heel klein.
Het zou volgens de dierenarts ook griep kunnen zijn geweest.
Nu achteraf herinner ik me dat de ontlasting van Djinny in de bossen heel zwart was.
Het waren maar een paar kleine keuteltjes, maar ze waren echt zwart.
Djinny heeft de rest van de middag op de bank liggen slapen en 's avonds heeft ze gewoon haar eten opgegeten.
Daarna was er niets meer aan haar te merken en tot op heden gaat het weer hartstikke goed met haar.
Het blijft voor ons een raadsel wat er zondag aan de hand was.
Heeft iemand ooit zoiets meegemaakt?
Op de terugweg zag ik dat ze had overgegeven op de achterbank en ook thuis begon ze weer meteen over te geven.
Na dit een keer of vijf te hebben gedaan, hebben we het telefoonnummer opgezocht van de dierenarts die weekenddienst had.
Djinny stond een beetje wankel op haar pootjes en begon er steeds zieker uit te zien.
Ik heb toen de dierenarts gebeld en in overleg met hem afgesproken om het nog even af te wachten en na een uurtje terug te bellen.
Mocht het eerder slechter gaan, dan kon ik meteen bellen om langs te komen.
Ze had ondertussen weer een keer of vijf overgegeven en inmiddels kwam er alleen nog maar gal uit.
Even later kon Djinny bijna niet meer op haar pootjes staan en zakte in elkaar.
Haar kopje liet ze hangen en haar ogen kneep ze dicht.
We hebben de dierenarts weer gebeld en gelukkig mochten we meteen komen.
Hij heeft Djinny onderzocht en na een tijdje werd ze op de grond gezet om haar even te observeren.
Ze leek een heel stuk opgeknapt en reageerde weer op ons.
De dierenarts stelde voor om iets te geven tegen het braken, maar omdat ze dat al die tijd niet meer had gedaan wilde ik daar liever mee wachten.
In de bossen heeft ze aan de riem gelopen en het is ons niet opgevallen dat ze ergens van gegeten heeft, dus de kans dat ze vergif binnen heeft gekregen is heel klein.
Het zou volgens de dierenarts ook griep kunnen zijn geweest.
Nu achteraf herinner ik me dat de ontlasting van Djinny in de bossen heel zwart was.
Het waren maar een paar kleine keuteltjes, maar ze waren echt zwart.
Djinny heeft de rest van de middag op de bank liggen slapen en 's avonds heeft ze gewoon haar eten opgegeten.
Daarna was er niets meer aan haar te merken en tot op heden gaat het weer hartstikke goed met haar.
Het blijft voor ons een raadsel wat er zondag aan de hand was.
Heeft iemand ooit zoiets meegemaakt?