Het HondenForum

Mijn hond Dante heeft vanmorgenvroeg een epileptisch insult gehad. Ik had dat nog nooit meegemaakt en ik dacht dat hij dood ging..... Toen het voorbij was realiseerde ik me pas dat het waarschijnlijk om epileptie ging en dat werd later door de dierenarts bevestigd. Dante wordt volgende maand 4 jaar. Ben nu natuurlijk aan het zoeken naar info. over deze aandoening en vraag me af of iemand van jullie hier ervaring mee heeft?
Volgens de d.a. is het vrijwel zeker dat de aanvallen zich zullen herhalen. Het is alleen de vraag hoe vaak. Medicatie wil hij pas in laatste instantie aan denken omdat volgens hem het middel vaak erger is dan de kwaal.
Er zou nog een mogelijkheid kunnen zijn dat er een andere lichamelijke aandoening de oorzaak is van de aanval zoals lever/nier-problemen, hartrpoblemen of een hersentumor maar bij lich. onderzoek is daar nog even geen sprake van. Ik moet bij een volgende aanval (hoop niet dat die komt natuurlijk) goed opletten hoe lang het duurt, wat er eventueel aan vooraf ging, wat er precies gebeurt, enz.
Bah, ben er nog een beetje bibberig van; ellendig om je hond zo te zien!
Maar goed, nogmaals de vraag; hebben jullie ervaring en tips misschien?

Vr. groeten,
Marijke

Luka is 2j1/2 en heeft epileptie.
Hij krijgt sinds januari Fenobarbital, daarvoor kreeg
hij medicatie voor depressie/angst.

Hoi Sanneke,

Dus jouw hond had (heeft) het dus in nogal ernstige mate, aangezien hij medicatie krijgt?

Marijke

Helaas heeft de Doberman van mijn zusje (4 jaar) te kampen met hetzelfde probleem, de aanvallen hebben zich echter pas op 2 jarige leeftijd voorgedaan. Onderzoek bij de dierenarts heeft niets opgeleverd, en omdat hij 'te weinig' aanvallen krijgt per maand, krijgt hij ook geen medicijnen. Ook zij leeft in angst van de ene aanval naar de andere aanval, en wil inderdaad ook graag weten wat nu deze 'kortsluiting' veroorzaakt en andere informatie.

Groetjes, Femmy

Na de eerste aanval wordt meestal nog geen medicatie gegeven omdat het vaak bij een aanval blijft. Als er toch binnen korte tijd een tweede aanval volgt, wordt er een onderzoek gedaan naar de eventuele oorzaak (leveraandoening, hersentumor oid). Wordt er geen oorzaak gevonden naar aanleiding van oa een bloedtest dan is er sprake van primaire epilepsie (epilepsie zonder onderliggende oorzaak). Er kan dan begonnen worden met een behandeling met bijvoorbeeld fenobarbital.

Kijk ook eens op het forum voor honden met epilepsie: http://quebec.messageboard.nl/8067/

Groetjes,

Fieke

Ik ben in ieder geval blij dat de handelswijze van mijn dierenarts klopt met alles wat ik lees (o.a. hierboven). Nu maar proberen om het een beetje van mij af te zetten. De dierenarts gaf aan dat hij denkt dat het niet bij één aanval blijft. Volgens de verschijnselen was er sprake van een "grand mal".
Bedankt Fieke voor het forum (én de pb). Ik ben iemand die altijd graag "het naadje van de kous" weet!

Gr. Marijke

Ja helaas heb ik er ook ervaring mee.
De eerste aanval was echt schrikken, maar die aanvallen die later kwamen, daar heb ik echt bij staan huilen omdat me toen duidelijk werd dat onze Falco, net 2 jaar jaar oud en verder kerngezond en prachtig om te zien, het niet lang meer zou maken.
Ik hoop dat je dat bespaard blijft, gelukkig zijn er heel veel verschillende vormen van epilepsie en kunnen de meeste honden er oud mee worden.
Wij hebben eerst een lichamelijk oorzaak uitgesloten, na de tweede aanval zijn we op medicijnen overgegaan.
Bij Falco was het primaire epilepsie dus epilepsie in aanleg en niet veroorzaakt door een andere aandoening.
Ik heb lang gemaild met een internet dierenarts en daar heb ik veel aan gehad, verder heeft onze eigen da ook folders ed liggen.

Ook mijn hondje heeft epileptische aanvallen.
Het gebeurt ongeveer 1x in de maand, maar dan wel als ze stress of drukte heeft gehad.
Ze spartelt dan niet, maar ze is dan helemaal gespannen en ze gaat slijmen dit duurt ongeveer 3 minuten en daarna is ze bekaf.

Ik ben ook naar de dierenarts geweest, bloed laten prikken, maar dit was allemaal goed. Ze vinden medicijnen niet nodig, je moet toch een leven lang die medicijnen toedienen dan.
Ik ben wel op zoek naar een alternatief middel, of kruidengeneeskunde.

Het is inderdaad heel erg zielig om aan te zien, maar volgens de dierenarts merken ze er niets van.
Heel veel sterkte in ieder geval.

Moon schreef:Hoi Sanneke,

Dus jouw hond had (heeft) het dus in nogal ernstige mate, aangezien hij medicatie krijgt?

Marijke

Hij heeft niet zo vaak een aanval, maar hij is achteraf zo overstuur dat
de DA het beter vond om toch medicatie te geven.
Luka is al sinds pup een angstige hond. Daarvoor kreeg hij een middel tegen angst/depressie, daar kreeg hij maagklacht van en omdat de aanvallen iets meer toenamen heeft hij Fenobarbital gekregen. Toen was hij een jaar 1/2 oud.
De laatste drie weken heeft hij drie aanvallen gehad. De ene aanval is soms erger dan de andere.
Luka heeft ook een bloedonderzoek gehad, daaruit bleek dat Luka kerngezond is, dus er was niets te vinden in zijn bloed.

meer info over epilepsie bij honden

Marie-Josée; wat maakte dat je dacht dat je hond niet oud zou worden? Waren de volgende aanvallen zo heftig of kwam hij er niet meer uit (status epilepticus)?
Ik lees nl. overal dat de hond er oud mee kan worden dus dat de aanvallen geen beschadiging geven aan de hersenen en de levensverwachting er niet door beinvloedt wordt?

Maken jullie wel eens mee dat je hond buiten een insult krijgt? Mijn angst is ook dat hij er een krijgt als hij alleen is; dit komt gelukkig niet vaak voor (alleen zijn), maar toch.

Pete; bedankt voor de info. heb al ontzettend veel gevonden; haast te veel; zie zometeen door de bomen het bos niet meer
Ben nu vooral geïnteresseerd in ervaringsverhalen!

Vr. groeten,
Marijke

Moon schreef:Marie-Josée; wat maakte dat je dacht dat je hond niet oud zou worden? Waren de volgende aanvallen zo heftig of kwam hij er niet meer uit (status epilepticus)?
Ik lees nl. overal dat de hond er oud mee kan worden dus dat de aanvallen geen beschadiging geven aan de hersenen en de levensverwachting er niet door beinvloedt wordt?

Maken jullie wel eens mee dat je hond buiten een insult krijgt? Mijn angst is ook dat hij er een krijgt als hij alleen is; dit komt gelukkig niet vaak voor (alleen zijn), maar toch.

Pete; bedankt voor de info. heb al ontzettend veel gevonden; haast te veel; zie zometeen door de bomen het bos niet meer
Ben nu vooral geïnteresseerd in ervaringsverhalen!

Vr. groeten,
Marijke

Tot hiertoe geen enkele aanval buiten.
Het verandert van plaats, de keuken, de veranda, zelfs in de zetel.

Moon schreef:Marie-Josée; wat maakte dat je dacht dat je hond niet oud zou worden? Waren de volgende aanvallen zo heftig of kwam hij er niet meer uit (status epilepticus)?
Ik lees nl. overal dat de hond er oud mee kan worden dus dat de aanvallen geen beschadiging geven aan de hersenen en de levensverwachting er niet door beinvloedt wordt?

Maken jullie wel eens mee dat je hond buiten een insult krijgt? Mijn angst is ook dat hij er een krijgt als hij alleen is; dit komt gelukkig niet vaak voor (alleen zijn), maar toch.

Pete; bedankt voor de info. heb al ontzettend veel gevonden; haast te veel; zie zometeen door de bomen het bos niet meer
Ben nu vooral geïnteresseerd in ervaringsverhalen!

Vr. groeten,
Marijke

Elke hevige aanval veroorzaakt een kleine beschadiging in de hersenen waardoor ook een volgende aanval eerder opgewekt kan worden.
Falco's aanvallen waren vrijwel meteen al heel ernstig en daarbij kwamen ze steeds korter op elkaar. De eerste keren zat er precies 3 weken tussen, daarna 2 etc. Ook kreeg hij meer aanvallen per keer en zijn laatste nacht was een gruwel, we waren bij 8 blijven steken met tellen.Elke keer als hij bijkwam ging zijn hart erger te keer, en hij kreeg het benauwd.Hij gilde het uit tijdens aanvallen en al was dat misschien niet van pijn (al hoorde je zijn spieren kraken) het was echt vreselijk om aan te zien. Zijn bek sperde hij zover open dat we dachten dat die zou scheuren.
Ook in de weken tussen de aanvallen werd hij steeds waziger,net of sommige dingen niet meer echt "pakten"als was hij heel vrolijk en actief.Het was net of er soms een glazen wand tussen ons en hem inzat.
Hij kreeg ze in eerste instantie 's morgens rond 7.00 uur, later ook overdag en inderdaad was dat ook mijn grootste angst; dat hij ze zou krijgen als wij er niet bij waren want als hij wakker werd begon hij verdwaasd rond te rennen.
Gelukkig was ik bijna altijd thuis en toen al helemaal.
Ik was op een avond in de consternatie (we waren ook aan het verbouwen) een pilletje vergeten en gaf hem dat een paar uur te laat, en toen kwam die nacht met die voordurende aanvallen.Ik heb me daar echt heel rot over gevoeld maar dat risico zit er altijd in, je kunt ook van huis zijn en in de file komen.....
Maar hou wel voor ogen dat epilepsie een heel groot grijs, vaag gebied is en dat er heel veel soorten zijn, het hoeft niet te gaan zoals bij onze Falco. Dat zat helaas in het ras,( er zijjn meer laiki overleden, de meeste aan een status) maar er zijn echt meer honden met epilepsie die daar gewoon mee verder kunnen leven hoor.

O, Marie-Josée, wat een horror-verhaal! Sorry, dat ik je dat weer laat oprakelen; confronterend voor je....

Ik zit er ook erg mee dat Dante 's nachts alleen (met de katten) beneden slaapt. Weet ook niet goed hoe ik het anders moet doen want onze slaapkamer is ijskoud dus we hebben hem aangewend om in de warme kamer te blijven. Nu wil hij niet meer naar boven
We hebben wel een babyfoon (hebben we ivm de kleinkinderen) neergezet maar ben toch bang dat ik hem niet hoor. En natuurlijk kan ik wel beneden gaan slapen maar dan zou ik dat altijd moeten doen en dat zou niet zo best zijn voor ons huwelijk . Lastig hoor....

gr. Marijke

Mijn Bulldog van nu 4 1/2 jaar heeft sinds een jaar aanvallen, alleen is het bij hem alleen zijn kop wat schudt en is hij verder helemaal bij. Hij is nooit weg en staat zo op om mee uit te gaan. Hij is een week geleden gecastreerd (op medische grond) en heeft sindsdien er weer 6 gehad, vanmorgen ook weer. Hij krijgt ze altijd als hij slaapt, dus 's avonds, 's nachts of 's morgens. Hij krijgt medicijnen enik heb gelijk met de castratie weer een bepaling laten doen waaruit komt hoe hoog je mag gaan voor de medicijnen en die ga ik vanaf vandaag weer wat omhoog gooien.

Bij hem is het waarschijnlijk een ander neurologisch probleem maar voor het 'gemak' valt het onder de noemer Epileptie.

Ja, ben er onderhand wel acher dat er al veel over bekend is maar dat er ook nog een groot grijs gebied is wat epileptie betreft!

Mijn hond reageerde agressief op mij nadat hij 'ontwaakte'. Dat was voor mij een enorme schok want hij heeft nog nooit ook maar een grommetje tegen mij (of anderen) geuit. Het was duidelijk dat hij mij niet herkende en dat hij bang was voor mij. Even later ging er een soort 'knopje om' en kwam hij naar me toe springen en lebberde me helemaal af, duidelijk opgelucht. Herkent iemand dat en hoe kan ik daar het beste mee omgaan (mocht het nog een keer gebeuren). Nu heb ik hem uiteindelijk maar genegeerd omdat hij mij zo erg als bedreigend ervoer. Maar hij bleef op een afstandje staan blaffen en grommen.

Groetjes, Marijke

Hoi Marijke,

Ik herken het heel goed. Toen onze Senna nog geen medicijnen kreeg, was ze na een aanval ook 'agressief' tegen ons: blaffen, grommen, haren overeind. :N: Ze herkende me totaal niet!! Dat duurde wel een paar minuten, vreselijk! Ik bleef als ze zo was gewoon op afstand, zocht geen (oog)contact en bleef gewoon zachtjes en vriendelijk tegen haar praten en haar naam zeggen. Als bij haar de knop ook omging, kwam ze net als bij jou op me afrennen, net alsof ze me uren niet gezien had. Ik zou inderdaad niet naar je hond toegaan omdat hij op dat moment echt niet weet wie je bent en erg in de war is. Je kunt hem volgens mij verder niet helpen. Gewoon geruststellend tegen hem praten en hopen dat snel het knopje weer om gaat!

Groetjes,

Fieke

Hoi Marijke,het geeft niet dat alles weer opgerakeld wordt hoor, ik weet nog van toendertijd dat je toch zoveel mogelijk ervaringen wil delen en als ik dan een beetje kan helpen dan heeft het uiteindelijk nog ergens nut gehad.
Falco reageerde na een aanval nooit agressief, dat geluk hadden we dan maar het is heel begrijpelijk omdat ze je dan echt niet herkennen, vaak zijn de pupillen ook enorm verwijd waardoor ze ook bijna niet zien.
In de buurt blijven maar niet aanhalen of wat dan ook, je kunt het verloop van de aanval toch niet beinvloeden, ook niet door aaien of geruststellen, pas als het in zijn koppie gezakt is, krijg je er weer vat op.
Als het een troost is; die agressie is niet tegen jou gericht maar pure angst.
Ik denk dat een babyfoon al een prima oplossing is en misschien kun je eens kijken of de ruimte waarin hij slaapt veilig genoeg is, dus geen losliggende snoeren of tafeltjes die hij makkelijk om kan lopen, dan kan er weinig gebeuren.

Hoi, Marie-Josée, ik schrok natuurlijk wel van je verhaal maar hoor gelukkig ook verhalen van mensen wiens hond maar een of twee maal per jaar een aanval heeft. Het is afwachten dus... Het is ook wennen aan het idee, moet mezelf echt aanpakken om hem niet als kasplantje te behandelen Goeie tip van die losse tafeltjes; die hebben we inderdaad, zal ze vanavond wegzetten. Verder hebben we gelukkig een interieur waar hij, denk ik, niet veel kwaad kan. Maar ik hoop toch echt dat hij het nooit krijgt als hij alleen is.... Kon gisteren niet slapen omdat ik steeds naar de babyfoon lag te luisteren Zoals gezegd, het moet wennen!

Gr. Marijke

Brigitte schreef:Mijn Bulldog van nu 4 1/2 jaar heeft sinds een jaar aanvallen, alleen is het bij hem alleen zijn kop wat schudt en is hij verder helemaal bij. Hij is nooit weg en staat zo op om mee uit te gaan. Hij is een week geleden gecastreerd (op medische grond) en heeft sindsdien er weer 6 gehad, vanmorgen ook weer. Hij krijgt ze altijd als hij slaapt, dus 's avonds, 's nachts of 's morgens. Hij krijgt medicijnen enik heb gelijk met de castratie weer een bepaling laten doen waaruit komt hoe hoog je mag gaan voor de medicijnen en die ga ik vanaf vandaag weer wat omhoog gooien.

Bij hem is het waarschijnlijk een ander neurologisch probleem maar voor het 'gemak' valt het onder de noemer Epileptie.

Hier exact hetzelfde met Charley. Ook onderzocht op andere lichamelijke oorzaken, maar niets gevonden. Ze noemen het primaire epilepsie?
Alleen maar "kopschudden"-aanvallen . Wij geven géén medicatie omdat het niet zo erg is, als het erger of heftiger word kan het altijd nog.
Hij heeft het vanaf dat hij ca. 1 jaar was. De aanvallen waren ca. 1 x per maand.
Maar ik moet zeggen...het lijkt alsof hij er overheen groeit. De aanvallen zijn nog maar zelden. Is idd goed aanspreekbaar, volgt commando's op....eigenlijk niets aan de hand, behalve dat schudden. En begint idd altijd in rust.

Het went inderdaad, gelukkig voor de bazen. Ikzelf ben grootgeworden dichtbij een instelling voor epilepsiepatiënten en vroeger waren de medicijnen nog niet optimaal dus ik was wel wat gewend; er lagen geregeld mensen langs de weg die dan weer opgehaald moesten worden en ze kwamen ook wel eens bij ons. Maar als je eigen maatje het krijgt is dat toch wel wat anders.
De eerste jaren bleef ik schrikken als ik krabbelende pootjes hoorde en toen Bruno ineens een op epilepsie gelijkende aanval kreeg hàd ik het echt niet meer.Hij krijgt ze af en toe nog maar waarschijnlijk is een beklemming van een zenuw in de ruggegraat de oorzaak.Ik ben nu niet meer zo bang
Martin's boxer kreeg trouwens ouderdomsepilepsie.Dus het komt vaak voor en hoeft niet altijd zo ernstig te zijn.
Succes met Dante

Het is altijd erg naar zeker de eerste keer. Het went op den duur omdat je weet wat er gaat komen.
Onze hond die inmiddels 18 jaar is heeft de laatste 5 jaar ook best zware aanvallen. wij geven hem op het moment zelf resque remedie van Bach. hij komt daarmee echt "uit" de aanval.
Misschien een tip om ook aan jouw hond te geven.
Verder krijgt hij dagelijks een door mijzelf samengestelde remedie om zoveel mogelijk aanvalen te voorkomen.
En werkelijk dat helpt ook.
Er zijn wel eens periodes dat wij de bachdruppels minder concequent geven en dan krijgt hij prompt weer een aanval.

bloesem schreef:Het is altijd erg naar zeker de eerste keer. Het went op den duur omdat je weet wat er gaat komen.
Onze hond die inmiddels 18 jaar is heeft de laatste 5 jaar ook best zware aanvallen. wij geven hem op het moment zelf resque remedie van Bach. hij komt daarmee echt "uit" de aanval.
Misschien een tip om ook aan jouw hond te geven.
Verder krijgt hij dagelijks een door mijzelf samengestelde remedie om zoveel mogelijk aanvalen te voorkomen.
En werkelijk dat helpt ook.
Er zijn wel eens periodes dat wij de bachdruppels minder concequent geven en dan krijgt hij prompt weer een aanval.

Ik geef ook de Bachbloesems bij een aanval.

Spijtig genoeg heeft mijn zusje haar hond nu met regelmaat aanvallen. Vandaag staat de afspraak bij de dierenarts en zal bloed afgenomen worden om te zien hoe of wat, of niet natuurlijk. Het vreemde is eigenlijk dat hij zijn toevallen enkel en alleen heeft/krijgt in zijn slaap. Iemand suggesties/tips voor zowel mijn zusje als de dierenarts ? En is het zo dat een overzetten op versvlees een positieve werking kan hebben/heeft ?

Hopelijk kan iemand mij, en mijn zusje, informatie verstrekken.

Alvast bedankt !

Groetjes, Femmy

Ik heb een boekje over epilepsie bij honden samengesteld. Het ligt op dit moment bij de drukker, maar je kunt het natuurlijk bij mij 'bestellen'. Het gaat ongeveer 4-5 euro kosten incl. verzenden. Maar volgens mij heb je dat al gelezen......

Het komt erg vaak voor dat juist tijdens de slaap honden epileptische aanvallen krijgen. Mijn hond heeft dat meestal niet, maar het is voor epilepsie een normaal verschijnsel.

Je dierenarts zal het bloed moeten laten onderzoeken op allerlei factoren, maar dat zal je dierenarts wel weten. Je schreef eerder dat je dierenarts al onderzoek gedaan had, wat voor onderzoek was dat doen?! Geen bloedonderzoek dus... Als de hond van je zus meerdere aanvallen per maand heeft, dan moet hij zeker op medicijnen ingesteld worden!! Als het minder dan eens in de 2-3 maanden zou zijn is het nog niet echt nodig, maar als die hond in ieder geval elke maand een aanval heeft, moet mijns inziens begonnen worden met fenobarbital, 2-5 mg/kg. Mocht je nog meer vragen hebben, kun je die stellen op het forum voor honden met epilepsie:

http://quebec.messageboard.nl/8067/

Groetjes,

Fieke

Vers vlees en dan ook aleen maar vers zonder enige bijvoeging van granen en dergelijk KAN verbetering opleveren.
Let dan ook op met koekjes en dergelijke.
Ik veel brokken zitten stoffen waar jou hond nu net op kan gaan reageren

Bedankt voor je reactie ! Het door jou geschreven boekje is inderdaad bij mij en mijn zusje bekend, nogmaals dank voor het mailen. Ik heb zelf geen idee wat er in het verleden aan onderzoek is gedaan, misschien kan zij hier beter op antwoorden en ik zal haar vragen zich aan te melden. De link van het forum over epilepsie bij honden heb ik inmiddels ook aan haar doorgezonden.

Groetjes, Femmy

Mijn hondje heeft het sinds vorige week maandag ook. http://www.hondenforum.nl/phpBB2/viewtopic.php?t=79928
Ze heeft er maandag 2 gehad, hele hevige, en donderdag ook 2, veel minder hevig omdat ze toen medicatie kreeg.

Gisteren heeft ze er WEER 2 gehad, ik verwacht er dus donderdag weer 2....

Morgen een bloedonderzoek.

iones schreef:Mijn hondje heeft het sinds vorige week maandag ook. http://www.hondenforum.nl/phpBB2/viewtopic.php?t=79928
Ze heeft er maandag 2 gehad, hele hevige, en donderdag ook 2, veel minder hevig omdat ze toen medicatie kreeg.

Gisteren heeft ze er WEER 2 gehad, ik verwacht er dus donderdag weer 2....

Morgen een bloedonderzoek.

Wat erg... Ik wens je veel sterkte, ik weet helaas hoe het is. Hopelijk slaan de medicijnen snel aan!

Groetjes,

Fieke

Nou, we hebben de uitslag van de bloedtest al binnen: nierwaarden zijn niet goed, mogelijke oorzaak van de epilepsie (vervuild bloed naar de hersenen). Ze gaat m.i.v. nu op streng nierdieet, heb het voer al gehaald. Ik ben iets optimistischer nu.
Het komt veel vaker voor dat de nieren bij oude honden niet goed meer werken. Dit is dus niets uitzonderlijks. Er zijn niet voor niets nierdieten ontwikkeld voor honden. Over een maandje nieuwe bloedtest om te zien of de waarden verbeterd zijn m.b.v. dit voer. Als de nieren verbeteren, is het bloed dat naar de hersenen gaat ook niet meer zo vervuild. Vervuild bloed kan de oorzaak zijn van epilepsie.
Ik ben blij met die uitslag. Als er niets uit voortgekomen was, hadden we ook niets kunnen doen. En nu kunnen we wel iets doen.
Daarnaast wordt de dosis van de medicijnen verdubbeld: en verspreid over de dag, bij het avond eten en het voeren 's morgens. Ik heb hier nu wel een beter gevoel bij. HEt zal me zwaar tegenvallen als het niet helpt.