Het HondenForum

Gisteravond was het weer behendigheidstrainings-avond. Nozem is loops dus die kon dit keer niet mee.
Dat was extra leuk voor Sjefke, die is zo ongelofelijk blij als ze alleen mee mag naar de hondenclub! Ze kon haast niet wachten om uit de auto te springen toen we op de parkeerplaats waren, zo opgewonden was ze om aan de slag te gaan.

Normaal zit ze in de auto tot ze aan de beurt is, omdat ik met Nozem het uur ervoor train, maar nu kon ze gelijk mee, en even kijken hoe Nozem's klas het er vanaf bracht. Nou, ze stond helemaal gespannen te kijken, en te piepen en te blaffen omdat ze zelf nog niet mocht! Ik moest er gewoon om lachen...

Omdat het veld nog niet echt goed was, hebben we de raakvlakken in de garagebox laten staan, en was het met name springwerk wat we hebben gedaan. Maar dat is al moeilijk zat! Ik merk dat ik enorm veel fout doe met aanwijzen, mijn positie is vaak niet goed, ik buig teveel voorover en ik roep nog veel te vaak niet Sjefke's naam, maar "hier". Zat om aan te werken!

Maar als ik het een lijntje of rondje goed doe gaat Sjefke echt als de brandweer. Ondanks dat ze maar zo'n 56 centimeter hoog is en toch alweer bijna 6 springt ze de sprongen van 65 centimeter hoogte met zoveel gemak, dat het een genot is om te zien!

De paaltjes (alle 12) heeft ze voor het eerst los gedaan, en dat ging wonderbaarlijk goed. Ze krijgt daar nu ze het door heeft echt plezier in!


Volgende week nog alleen met Sjefke, de week daarna hoop ik met Nozem weer mee te kunnen doen, anders krijgt ze wel een hele grote achterstand op de rest van de groep, aangezien we al een paar van de beginnerslessen door omstandigheden (en vakantie) gemist hebben.

Heerlijk is dat he, zo lekker alleen met 1tje op stap. Ze genieten daar zelf ook zo enorm van. En behendigheid, voor Sjefke natuulijk een enorm leuk spel.

Herken veel dingen in je verhaal, heb met drie van de vijf behendigheid gedaan en geef zelf les in behendigheid. Ondanks dat ik heel goed weet hoe ik moet lopen en wanneer ik de naam noem, mijn honden heten dan ook erg snel "hier". zelf lopen is altijd anders dan les geven.
Maar hoeveel fouten je dan wel/ of niet maakt. Het is heerlijk bezig te zijn met je hond.

Genieten is dat hè? Hier worden ze ook hyper als ik mijn sportschoenen pak. Dan weten ze al wat er gaat gebeuren. Ik train apart met ze, ieder een uur, dus alle aandacht is dan voor hun.

Ik heb met mijn Mechelaar begin jaren 90 vrij fanatiek behendigheid gedaan, maar het ging toen zo enorm anders dan nu, dat is echt onvoorstelbaar!
Toen liep ik gewoon alle parcoursen zowat alleen met de hond gewoon links! Er zijn nu zoveel trucjes bedacht om het allemaal veel sneller te krijgen, dat het voor de baas (helemaal als je nog "van de oude stempel" bent) echt veel en veel moeilijker geworden is.
Daarbij moet ik dus al mijn onhebbelijkheden uit het verleden af gaan leren, dus ik ben hard bezig elke week!