Het HondenForum

Vanmiddag had Marouck een piepspeeltje van Biène uit de kennel gehaald en toen die nog leefde na een uur begon ik argwanend te worden. Heel voorzichtig liep ze met dat ding rond, legde het steeds voor haar snoet neer of achter zich, en maar hijgen.
Ondanks dat ze afgelopen week 2 dagen galastop heeft gehad (toen was het op) en 4 dagen contralac, wat de vorige keer erg goed hielp, geeft Marouck toch (nog steeds) melk.
Niet een beetje, het spuit er gewoon uit
Volgens mij voel ik ook weer een verdikking, ben dus bang dat ze opnieuw een melkklierontsteking heeft, wat ze 2 loopsheden geleden ook heeft gehad.
Ze hijgt de hele dag, en zit zelf continu aan haar tepels te sabbelen. Heb het maar weer ingesmeerd met kampferspiritus maar daar tuttert ze gewoon doorheen.
Balen!

Ondanks dat ik het eigenlijk niet wil, denk ik toch na over castratie van haar, steeds schijnzwanger zijn is natuurlijk ook niet alles.

Moeilijk moeilijk....

Yep, ik weet er alles van.
Mijn ervaring met Kaya is dat de schijnzwangerschap bij iedere loopsheid erger wordt. Ze is inmiddels 7 keer (geloof ik) loops geweest en de laatste keer was echt een ramp.
Geen idee trouwens of dat standaard is dat schijnzwangerschappen altijd of bijna altijd erger worden hoor.

Kaya wordt dus nu uiteindelijk wel gesteriliseerd as vrijdag
Het is geen doen meer, in de eerste plaats voor haarzelf natuurlijk, maar ook heeft ze hele sterkte tot verdediging van 'haar nest' tegenover de katten en ook dat wordt inmiddels echt gevaarlijk.

Sterkte!

Stang schreef:Yep, ik weet er alles van.
Mijn ervaring met Kaya is dat de schijnzwangerschap bij iedere loopsheid erger wordt. Ze is inmiddels 7 keer (geloof ik) loops geweest en de laatste keer was echt een ramp.
Geen idee trouwens of dat standaard is dat schijnzwangerschappen altijd of bijna altijd erger worden hoor.

Kaya wordt dus nu uiteindelijk wel gesteriliseerd as vrijdag
Het is geen doen meer, in de eerste plaats voor haarzelf natuurlijk, maar ook heeft ze hele sterkte tot verdediging van 'haar nest' tegenover de katten en ook dat wordt inmiddels echt gevaarlijk.

Sterkte!

Marouck verandert verder nauwelijks qua gedrag, het enige is dat ze een aantal weken na de loopsheid nauwelijks eet en dat ze dan pinniger is naar Nika. Nu niet meer. Ze verzamelt geen spullen als vervanging van pups (behalve dan vanmiddag dat piepbeestje maar dat was voor het eerst). Wel hijgt ze dus en "graaft" in de bank, haar vetbed moet op een hoopje liggen. Ze slaapt wel iets meer, buiten is ze echter net als anders, ook naar andere honden toe.
Dat pinnige naar Nika is wel geëscaleerd hier. Met Nika ging het behoorlijk slecht en Marouck reageerde daar (waarschijnlijk mede door die schijnzwangerschap) heftig op, wat een aantal keren kleine knokpartijen heeft gegeven. Omdat Nika pijn had vocht ze ineens terug, met een beschadigd oor als resultaat.
Tussen Rouck en Nika gaat het ondertussen weer prima, de spanning is helemaal weg, maar dat melk geven is gewoon vervelend. Vooral ook omdat ze het zelf in stand houdt.

3 loopsheden geleden was de eerste maal dat ik gemerkt heb dat ze melk gaf doordat ze dus een melkklierontsteking had.
De loopsheid daarna heb ik eerst met ablavetsem en kampferspiritus geprobeerd het te onderdrukken maar uiteindelijk dus toch contralac gehaald omdat de melk eruit spoot, was toen ook zo over.
Nu dus gelijk galastop gegeven toen ze melk begon te geven (had ik van Peter meegekregen, had ie over van toen ie Aki, de moeder van Biène had afgespeend), daarna weer contralac gehaald maar ze geeft dus nog steeds melk en behoorlijk ook. En dus wederom een verdikking dus ik denk weer een melkklierontsteking.
Als dat er maandag nog zit dus maar weer naar de dierenarts.

Eigenlijk wil ik haar absoluut niet castreren, maar dit brengt me dus wel aan het twijfelen. Fokplannen zijn zowiezo van de baan dus wat dat betreft zou het weinig uitmaken.
Hoe "slecht" is dit melkgeven voor haar?
Ze is nu 5 of 6x loops geweest waarvan dus 3x met melkgift daarna (wellicht daarvoor ook maar toen heb ik daar niets van gemerkt).

Ted haar schijnzwangerschappen werden ook steeds heviger. De laatste loopsheid ben ik direct met het begin van de loopsheid Ablavetsem van VSM gegeven (of Puur Schijnzwanger, die werkt hetzelfde), geen last meer gehad... Ze kreeg geen dikke tieten en gaf geen melk meer...ook haar gedrag was veel sneller weer normaal. Ik wil Ted om gedragsredenen niet laten helpen en met de Ablavetsem gaat het nu erg goed!

Sophie haar eerste loopsheid en schijnzwangerschap waren ZO heftig dat het zielig was. Haar tieten hingen op de grond, ze plaste erover heen, kon niet normaal meer bewegen, was sloom en humeurig en zat helemaaaal niet lekker in haar vel. Bovendien duurde de schijnzwangerschap bijna tot de volgende loopsheid. Bij haar heb ik het niet willen aankijken en Soof heb ik dan ook na de eerste schijnzwangerschap (laproscopisch) laten steriliseren. En bij Sophie is dat de beste beslissing ooit gebleken...ze is veeeel vrolijker, veel actiever, knuffeliger, gezelliger, stabieler... ze had gewoon heel erg veel last van haar hormonen.

Inge O schreef:het is niet omdat je een verharde, dikkere melkklier voelt, dat het ook een melkklierontsteking is. een aktieve klier (en dat zijn ze dus bij marouck) die niet normaal geledigd wordt bouwt spanning op, dat is op zich 'normaal'. maar daarom niet gezond natuurlijk, dat is weer wat anders . bij een echte melkklierontsteking zou de klier behoorlijk pijnlijk moeten zijn bij aanraking, in het slechtste geval komt er dan zelfs een etterige vloeistof uit ipv. melk.

maar haar melkgift moet wel gestopt worden, want deze toestand is niet gezond, zou ook meer kans geven op melkkliertumoren (voorwaardelijke wijs, voor het geval iemand naar keiharde bewijzen vraagt ).

helpt het niet om haar, tegelijkertijd met de medicijnen, binnenshuis een strak T-shirt of zo om te doen?

Ze vindt het niet prettig als ik aan die verdikking kom, dus denk toch dat het weer een ontsteking is. Ze had gisterenavond echter geen koorts, temperatuur was keurig 38 graden.
De vloeistof die uit haar tepels komt is eerst wit-geel maar wordt dan wateriger.
Een strak t-shirt heb ik niet geprobeerd maar ik vrees dat ze dat ook niet zomaar aanlaat.

Marouck is nu heel sociaal, een vrij gemakkelijke hond rondom andere honden, zowel teven als reuen.
Ik ben ergens "bang" dat dat zou veranderen als ik haar toch zou laten castreren, met name omdat teven vaak toch wat pinniger worden. Dat is voor mij dus een grote reden om het niet te willen.

Maar ik zie ook wel in dat dit voor haar ook niet geweldig is.
De loopsheid zelf gaat probleemloos, ze is alleen zeer hitsig (de laatste keer stond ze vanaf dag 2 al ). Daarna eet ze dus 3 á 4 weken nauwelijks en kan ze van Nika weinig hebben (bij andere honden geeft ze dan geen problemen, maar Nika mag als het ware geen stap verkeerd zetten). Dan krijg je een periode waar je op het eerste gezicht weinig merkt, maar op het trainingsveld merk je dat ze wat slomer is en dat de lol tijdens het appèl er wat aflijkt. En zodra ze buiten weer wat vrolijker wordt beginnen de tepels te zwellen en begint ze dus melk te geven. In het bos luistert ze dan wat slechter, kan ineens haar neus achterna gaan. Binnen is ze dan weer wat slomer dan normaal.
Heb je net alles achter de rug dan begint na een maand of 2 de aanloop naar de volgende loopsheid weer.

Morgen ga ik zowiezo toch maar even naar de dierenarts want dat melkgeven moet in ieder geval gaan stoppen en ga ook met hem dan overleggen.
Er bestaan zeker geen chemische castraties voor teven, zodat je een beetje in kan schatten wat castreren voor invloed zou hebben op het gedrag?

Geer schreef: Ik wil Ted om gedragsredenen niet laten helpen en met de Ablavetsem gaat het nu erg goed!

Helaas helpt de ablavetsem hier dus niets.

Hmmm.....prikpil wil ik ook niet geven vanwege de stoot hormonen

Praktijkervaringen dan maar.

Wiens sociale allemansvriend teefje is veranderd na een castratie en wiens teef niet?

Sophie is altijd een erg sociale hond geweest, die eigenlijk nooit ruzie heeft met andere honden. Soof kan met alles en iedereen goed opschieten, en kan dat nu nog steeds prima. Ik vind haar eigenlijk alleen maar socialer geworden, al geeft ze nu wel ietsjes duidelijker aan waar haar grenzen zitten. Vroeger snauwde ze noooooiiiitt...nu wel bij opdringerige reutjes, maar dat vind ik niet meer dan terecht. Sophie is dus vrijwel niet veranderd, en wat ze veranderd is, is positief. Ze is vrolijker omdat ze geen hormonale chaggerijnigheid meer heeft, Ted mag ook veeeeel meer bij haar doen (sophie is de baas)...

Ted laat ik niet helpen, omdat Ted al vrij pinnig is, maar wel op een goede manier. Ted snauwt en wil niet dat honden opdringerig doen, maar weet altijd wel net 'op het juiste moment' te snauwen..en dus heeft ook zij nooit last met andere honden. Bij Ted vermoed ik dat ze, wanneer ik haar zou laten helpen, feller zou worden; de felheid zit er in ieder geval in. Dat is dus ook de reden dat ik haar liever niet laat helpen.

Britt is ook niet veranderd, maar bij haar is het pas zo'n 2 1/2 maand geleden dus ik weet ook niet hoe snel je dat resultaat ziet
Britt heeft 3 weken aan de galastop gezeten en gaf toen nog steeds melk + melkklierontsteking...
Overigens lijkt ze nu wel relaxter dan voor de castratie, in de zin van dat ze nu ook meer op haar rug ligt te slapen, geheel ontspannen, dat deed ze daarvoor eigenlijk nooit. Verder niks, nog steeds zeer slank, niet pinnig ofzo...

Inge schreef:

Inge O schreef:het is niet omdat je een verharde, dikkere melkklier voelt, dat het ook een melkklierontsteking is. een aktieve klier (en dat zijn ze dus bij marouck) die niet normaal geledigd wordt bouwt spanning op, dat is op zich 'normaal'. maar daarom niet gezond natuurlijk, dat is weer wat anders . bij een echte melkklierontsteking zou de klier behoorlijk pijnlijk moeten zijn bij aanraking, in het slechtste geval komt er dan zelfs een etterige vloeistof uit ipv. melk.

maar haar melkgift moet wel gestopt worden, want deze toestand is niet gezond, zou ook meer kans geven op melkkliertumoren (voorwaardelijke wijs, voor het geval iemand naar keiharde bewijzen vraagt ).

helpt het niet om haar, tegelijkertijd met de medicijnen, binnenshuis een strak T-shirt of zo om te doen?

Ze vindt het niet prettig als ik aan die verdikking kom, dus denk toch dat het weer een ontsteking is. Ze had gisterenavond echter geen koorts, temperatuur was keurig 38 graden.
De vloeistof die uit haar tepels komt is eerst wit-geel maar wordt dan wateriger.
Een strak t-shirt heb ik niet geprobeerd maar ik vrees dat ze dat ook niet zomaar aanlaat.

Marouck is nu heel sociaal, een vrij gemakkelijke hond rondom andere honden, zowel teven als reuen.
Ik ben ergens "bang" dat dat zou veranderen als ik haar toch zou laten castreren, met name omdat teven vaak toch wat pinniger worden. Dat is voor mij dus een grote reden om het niet te willen.

Maar ik zie ook wel in dat dit voor haar ook niet geweldig is.
De loopsheid zelf gaat probleemloos, ze is alleen zeer hitsig (de laatste keer stond ze vanaf dag 2 al ). Daarna eet ze dus 3 á 4 weken nauwelijks en kan ze van Nika weinig hebben (bij andere honden geeft ze dan geen problemen, maar Nika mag als het ware geen stap verkeerd zetten). Dan krijg je een periode waar je op het eerste gezicht weinig merkt, maar op het trainingsveld merk je dat ze wat slomer is en dat de lol tijdens het appèl er wat aflijkt. En zodra ze buiten weer wat vrolijker wordt beginnen de tepels te zwellen en begint ze dus melk te geven. In het bos luistert ze dan wat slechter, kan ineens haar neus achterna gaan. Binnen is ze dan weer wat slomer dan normaal.
Heb je net alles achter de rug dan begint na een maand of 2 de aanloop naar de volgende loopsheid weer.

Morgen ga ik zowiezo toch maar even naar de dierenarts want dat melkgeven moet in ieder geval gaan stoppen en ga ook met hem dan overleggen.
Er bestaan zeker geen chemische castraties voor teven, zodat je een beetje in kan schatten wat castreren voor invloed zou hebben op het gedrag?

Het is heel moeilijk allemaal en eigenlijk niet voorspelbaar.
Wat mij vnl tegenhield was ook een evt gedragsverandering, maar bij de laatste schijnzwangerschap dacht ik ook 'erger dan dit kan bijna niet'.
Kaya is doodongelukkig gewoon en dat wekenlang.

Mijn vorige teef heb ik ook laten castreren vanwege zeer agressief gedrag tijdens de schijnzwangerschap en die had gelukkig geen gedragsverandering.

Bij Kaya kan ik er alleen maar op hopen. Ze is een kattige teef, maar geen vechter ofzo en tussen de loopsheden in heel stabiel. Ik hoop dus dat dit naar voren komt en blijvend is en alle schommelingen die de hormonen veroorzaken gewoon voorgoed verleden tijd zijn.

Maar het blijft een hele moeilijke gok...

Ik heb nu nogmaals voor 4 dagen contralac meegekregen, dat zou de melkgift toch echt moeten stoppen als het goed is. De verharding was gelukkig verdwenen nu, ze heeft alleen hangtietjes

Verder heb ik toch overlegd over een eventuele castratie.
Er is mij verzekerd dat ze in de praktijk zelden horen dat er gedragsveranderingen optreden, zeker niet bij teven die normaal gesproken makkelijk en sociaal rondom andere honden zijn.
Ik denk er dus hard over om dat toch te laten doen over een tijdje, maar eerst moet de melkgift stoppen

Gisteren ben ik toch maar weer naar de dierenarts geweest. De melk spoot er nog steeds uit en rondom de linker achterste tepel was het wederom flink verdikt. Nu had ze dus wel koorts, wederom dus een melkklierontsteking.
Ze heeft dus een ab-injectie gehad en voor 7 dagen ab mee naar huis.
Voor mij is de knoop nu doorgehakt, als alles weer normaal is zal ze dus gecastreerd worden. De schijnzwangerschappen worden steeds heftiger. Naast het geven van melk pikt ze nu ook steeds het piepspeeltje van Biène uit de kennel en gaat daar mee rondlopen. Ze hijgt en graaft steeds in de bank. De periode dat ze slecht at en humeurig was na de loopsheid duurde dit keer ook langer dan de vorige keren. Het is gewoon zielig.