Het HondenForum

Gisteren toen ik beneden kwam ging ik Duuk uit zijn hok halen. Hij lag in zijn binnenhok, maar ik zag in het buitenhok een hoop diarree liggen, dus ik zag al dat er iets goed mis was. Ik riep hem en toen kwam ie aangestrompeld, hij viel bijna om.

Hij heeft gisteren zo’n beetje de hele dag halfdood in zijn mand gehangen. Totaal lusteloos. Met tegenzin ging ie mee een blokje uitlaten.

Eten wou ie al helemaal niet, zelfs niet de dingen waar ie normaal een moord voor doet. Gelukkig drinkt ie wel een beetje. Hij heeft ook een keer overgegeven.

Gezien de diarree en het overgeven “hoopteâ€

we hebben hier een reutje van 5 jaar met prostaat problemen. heeft alleen plattere poep dan onze anderen en pijn/ bloed met plassen.
Geen diarree of koorts, of misselijkheid what to ever.

We hebben hem antibiotica gegeven en hij heeft daarna weinig tot geen last meer gehad. En heeft laatst ook weer kunnen dekken.


Maria.

Pijn of moeite met plassen lijkt ie dus helemaal níet te helpen. Inmiddels wil ie nog steeds niet eten...

In iedergeval heeft hij medicijnen meegekrgen. Een antibiotica-spuit, en een spuit met hormonen, die zijn eigen hormonen tegen gaan.

Ik hoop maar dat het helpt, en dat het niet iets heel anders dan zijn prostaat blijkt te zijn...

Maria schreef:we hebben hier een reutje van 5 jaar met prostaat problemen. heeft alleen plattere poep dan onze anderen en pijn/ bloed met plassen.
Geen diarree of koorts, of misselijkheid what to ever.

We hebben hem antibiotica gegeven en hij heeft daarna weinig tot geen last meer gehad. En heeft laatst ook weer kunnen dekken.


Maria.

Dat is toch erfelijk, prostaatproblemen?

Hier alleen klachten met moeilijk kunnen poepen en plassen en slecht eten. Na de castratie was dit geheel over. Heeft hij dit niet voorgesteld? Beterschap en ik hoop dat het niet iets ernstigers is.

Hutsje schreef:

Maria schreef:we hebben hier een reutje van 5 jaar met prostaat problemen. heeft alleen plattere poep dan onze anderen en pijn/ bloed met plassen.
Geen diarree of koorts, of misselijkheid what to ever.

We hebben hem antibiotica gegeven en hij heeft daarna weinig tot geen last meer gehad. En heeft laatst ook weer kunnen dekken.


Maria.

Hier alleen klachten met moeilijk kunnen poepen en plassen en slecht eten. Na de castratie was dit geheel over. Heeft hij dit niet voorgesteld? Beterschap en ik hoop dat het niet iets ernstigers is.

Dank je, ik hoop ook dat het niets ernstigs is. Maak me er toch wel zorgen over. Met zijn 8 jaar, is ie natuurlijk ook niet de jongste meer.
Overal hoor bij prostaat-problemen dat er moeilijkheden met plassen zijn. Daar lijkt Duuk geen last van te hebben. Raar de de DA dat dan toch diagnoseert. Maar goed, hij zal er wel verstand van hebben neem ik aan...

Het woord castratie heeft ie niet eens in de mond genomen. Hij gaat er vanuit dat ik na 2 dagen verbetering zie, en dan moet ik de medicijnenkuur gewoon afmaken. Ik hoop alleen dat m'n hond snel weer gaat eten.

Arko04 schreef:

Hutsje schreef:

Maria schreef:we hebben hier een reutje van 5 jaar met prostaat problemen. heeft alleen plattere poep dan onze anderen en pijn/ bloed met plassen.
Geen diarree of koorts, of misselijkheid what to ever.

We hebben hem antibiotica gegeven en hij heeft daarna weinig tot geen last meer gehad. En heeft laatst ook weer kunnen dekken.


Maria.

Hier alleen klachten met moeilijk kunnen poepen en plassen en slecht eten. Na de castratie was dit geheel over. Heeft hij dit niet voorgesteld? Beterschap en ik hoop dat het niet iets ernstigers is.

Dank je, ik hoop ook dat het niets ernstigs is. Maak me er toch wel zorgen over. Met zijn 8 jaar, is ie natuurlijk ook niet de jongste meer.
Overal hoor bij prostaat-problemen dat er moeilijkheden met plassen zijn. Daar lijkt Duuk geen last van te hebben. Raar de de DA dat dan toch diagnoseert. Maar goed, hij zal er wel verstand van hebben neem ik aan...

Het hoeft niet perse, dat moeilijk plassen. Wel platte ontlasting. De da kan de prostaat voelen, als die erg vergroot is. Als dat zo is zou ik hem zeker zsm laten castreren, ze knappen daar zo van op!

Hutsje schreef:

Arko04 schreef:

Hutsje schreef:

Maria schreef:we hebben hier een reutje van 5 jaar met prostaat problemen. heeft alleen plattere poep dan onze anderen en pijn/ bloed met plassen.
Geen diarree of koorts, of misselijkheid what to ever.

We hebben hem antibiotica gegeven en hij heeft daarna weinig tot geen last meer gehad. En heeft laatst ook weer kunnen dekken.


Maria.

Hier alleen klachten met moeilijk kunnen poepen en plassen en slecht eten. Na de castratie was dit geheel over. Heeft hij dit niet voorgesteld? Beterschap en ik hoop dat het niet iets ernstigers is.

Dank je, ik hoop ook dat het niets ernstigs is. Maak me er toch wel zorgen over. Met zijn 8 jaar, is ie natuurlijk ook niet de jongste meer.
Overal hoor bij prostaat-problemen dat er moeilijkheden met plassen zijn. Daar lijkt Duuk geen last van te hebben. Raar de de DA dat dan toch diagnoseert. Maar goed, hij zal er wel verstand van hebben neem ik aan...

Het hoeft niet perse, dat moeilijk plassen. Wel platte ontlasting. De da kan de prostaat voelen, als die erg vergroot is. Als dat zo is zou ik hem zeker zsm laten castreren, ze knappen daar zo van op!

Hij voelde inderdaad een sterk verhard iets, waarvan hij dacht dat het de prostaat was. Kon eventueel ook een erg volle blaas zijn. Maar omdat hij kort tevoren nog geplast had, gaat DA uit van prostaat.
Over castratie heeft ie het dus niet gehad.

Wellicht een domme vraag, maar gaat dat eigenlijk onder volledige narcose een castratie? (heb mijn vorige honden nooit laten castreren)

Hutsje schreef:

Maria schreef:we hebben hier een reutje van 5 jaar met prostaat problemen. heeft alleen plattere poep dan onze anderen en pijn/ bloed met plassen.
Geen diarree of koorts, of misselijkheid what to ever.

We hebben hem antibiotica gegeven en hij heeft daarna weinig tot geen last meer gehad. En heeft laatst ook weer kunnen dekken.


Maria.

Dat is toch erfelijk, prostaatproblemen?

Hier alleen klachten met moeilijk kunnen poepen en plassen en slecht eten. Na de castratie was dit geheel over. Heeft hij dit niet voorgesteld? Beterschap en ik hoop dat het niet iets ernstigers is.

Volgens onze dierenarts niet. Maar ik heb het ook nog niet van iemand gehoord die honden uit deze lijn hebben die het ook heeft.

Maria

Maria schreef:

Hutsje schreef:

Maria schreef:we hebben hier een reutje van 5 jaar met prostaat problemen. heeft alleen plattere poep dan onze anderen en pijn/ bloed met plassen.
Geen diarree of koorts, of misselijkheid what to ever.

We hebben hem antibiotica gegeven en hij heeft daarna weinig tot geen last meer gehad. En heeft laatst ook weer kunnen dekken.


Maria.

Dat is toch erfelijk, prostaatproblemen?

Hier alleen klachten met moeilijk kunnen poepen en plassen en slecht eten. Na de castratie was dit geheel over. Heeft hij dit niet voorgesteld? Beterschap en ik hoop dat het niet iets ernstigers is.

Volgens onze dierenarts niet. Maar ik heb het ook nog niet van iemand gehoord die honden uit deze lijn hebben die het ook heeft.

Maria

ken dus lijnen waar t wel degelijk erfelijk is (van dichtbij meegemaakt een vader en 2 zoons allen in extreme mate, maar ook al van meerdere fokkers gehoord)
zou hier zelf dus nooit mee fokken

Hallo,

mijn hond heeft dat een half jaar geleden ook gehad, hij voelde zich echt ellendig. Plots begon hij te trillen en kon niet meer op zijn poten staan. Volgens mijn dierenarts was het inderdaad een vergrote prostaat. De dag voordien hadden we meegedaan aan een workshop waar een loopse teef was, dit zou een oorzaak kunnen zijn. Na een dag of twee was het over. Hij heeft geen medicijnen gekregen, wel is er bloed getrokken om na te gaan of er verder iets mis was.
Als het vaker zou terugkomen, moesten we castratie overwegen.

Mijn hond is trouwens 7 jaar.

Arko04 schreef: Wellicht een domme vraag, maar gaat dat eigenlijk onder volledige narcose een castratie? (heb mijn vorige honden nooit laten castreren)

Natuurlijk moet hij onder narcose, stel je voor zeg :N:

crutz schreef: Dat is toch erfelijk, prostaatproblemen?

Hier alleen klachten met moeilijk kunnen poepen en plassen en slecht eten. Na de castratie was dit geheel over. Heeft hij dit niet voorgesteld? Beterschap en ik hoop dat het niet iets ernstigers is.

Volgens onze dierenarts niet. Maar ik heb het ook nog niet van iemand gehoord die honden uit deze lijn hebben die het ook heeft.

Maria[/quote]

ken dus lijnen waar t wel degelijk erfelijk is (van dichtbij meegemaakt een vader en 2 zoons allen in extreme mate, maar ook al van meerdere fokkers gehoord)
zou hier zelf dus nooit mee fokken[/quote]

Onze dierenarts moest daar net vreselijk om lachen. Alles is dan erfelijk als je het zo wilt zien. Maar volgens hem kan het een familair probleem zijn. Dus dat ze het in de ene familie vaker ziet dan in de ander.

Er geen nakomelingen van hem met hetzelfde probleem zijn, of broers, of zijn vader.

Maria.

Arko04 schreef:

Hutsje schreef:

Arko04 schreef:

Hutsje schreef:

Hier alleen klachten met moeilijk kunnen poepen en plassen en slecht eten. Na de castratie was dit geheel over. Heeft hij dit niet voorgesteld? Beterschap en ik hoop dat het niet iets ernstigers is.

Dank je, ik hoop ook dat het niets ernstigs is. Maak me er toch wel zorgen over. Met zijn 8 jaar, is ie natuurlijk ook niet de jongste meer.
Overal hoor bij prostaat-problemen dat er moeilijkheden met plassen zijn. Daar lijkt Duuk geen last van te hebben. Raar de de DA dat dan toch diagnoseert. Maar goed, hij zal er wel verstand van hebben neem ik aan...

Het hoeft niet perse, dat moeilijk plassen. Wel platte ontlasting. De da kan de prostaat voelen, als die erg vergroot is. Als dat zo is zou ik hem zeker zsm laten castreren, ze knappen daar zo van op!

Hij voelde inderdaad een sterk verhard iets, waarvan hij dacht dat het de prostaat was. Kon eventueel ook een erg volle blaas zijn. Maar omdat hij kort tevoren nog geplast had, gaat DA uit van prostaat.
Over castratie heeft ie het dus niet gehad.

Wellicht een domme vraag, maar gaat dat eigenlijk onder volledige narcose een castratie? (heb mijn vorige honden nooit laten castreren)

Deur is onder een zware roes gecastreerd en heeft daar, ondanks de leeftijd van 10 jaar, totaal geen last van gehad.

crutz schreef:
ken dus lijnen waar t wel degelijk erfelijk is (van dichtbij meegemaakt een vader en 2 zoons allen in extreme mate, maar ook al van meerdere fokkers gehoord)
zou hier zelf dus nooit mee fokken

Ik ook niet.

Maria schreef:

crutz schreef: Dat is toch erfelijk, prostaatproblemen?

Hier alleen klachten met moeilijk kunnen poepen en plassen en slecht eten. Na de castratie was dit geheel over. Heeft hij dit niet voorgesteld? Beterschap en ik hoop dat het niet iets ernstigers is.

Volgens onze dierenarts niet. Maar ik heb het ook nog niet van iemand gehoord die honden uit deze lijn hebben die het ook heeft.

Maria

ken dus lijnen waar t wel degelijk erfelijk is (van dichtbij meegemaakt een vader en 2 zoons allen in extreme mate, maar ook al van meerdere fokkers gehoord)
zou hier zelf dus nooit mee fokken[/quote]

Onze dierenarts moest daar net vreselijk om lachen. Alles is dan erfelijk als je het zo wilt zien. Maar volgens hem kan het een familair probleem zijn. Dus dat ze het in de ene familie vaker ziet dan in de ander.

Er geen nakomelingen van hem met hetzelfde probleem zijn, of broers, of zijn vader.

Maria.[/quote]

Ik ken een paar dierenartsen die dat helemaal niet om te lachen vinden en hier dus een andere mening over hebben. En ja, zoveel mensen, zoveel meningen.

Hoe oud zijn zijn oudste nakomelingen dan?

Onze hond(inmiddels overleden)had ook een vergrote prostaat.Hij was al 15 jaar,maar te oud om te castreren.Juist omdat hij niet geholpen was,had hij dit gekregen.Zou dus wel overwegen,als het terug komt,om hem te laten helpen.

als er dan toch gelachen wordt, dan wil ik ook wel even : los van het feit of prostaat nu wel of niet erfelijk is, maar wat anders is een familiair probleem dan een erfelijk probleem? hoe dat in elkaar moet zitten kan ik zelf niet bedenken .

Familiair probleem kan je niet de erfelijkheid ervan vertellen maar zie je het in bepaalde lijnen wel steeds terug. Zoals liesbreuken de ene zegt erfelijk de ander zegt familiair. De vererving is dus onduidelijk maar komt in een bepaalde lijn vaker voor dan gemiddeld.

Om nog op de andere vraag terug te komen hoe oud de nakomelingen van onze Bus zijn die zijn niet ouder dan hemzelf, volgens mij is de oudste nog geen 3 jaar oud.

Zoveel mensen zoveel meningen. Mijn mening en die van onze dierenarts is en blijft dat alles erfelijk/familiair is als je het op die manier gaat bekijken.

Arko04 schreef:In iedergeval heeft hij medicijnen meegekrgen. Een antibiotica-spuit, en een spuit met hormonen, die zijn eigen hormonen tegen gaan.

ff samenvatten:

Je hond is gedurende 1,5 dag niet lekker, geeft over heeft diaree en is lusteloos. Je DA vermoed dat het zijn prostaat kan zijn en
vervolgens krijg je voor 100 euro medicijnen mee
Ik snap dat je ongerust bent (zou ik ook zijn) maar vind je dat zelf ook niet een beetje over de top?

Ik zou mijn DA vragen om eerst helemaal uit te zoeken of het wel echt de prostaat is voordat ze mijn hond volspuit. Een anibioitica spuit vind ik tot daar aan toe maar hormonen

Hopelijk knapt je hond snel weer op en is zijn prostaat in orde!

annemie schreef:Hallo,

mijn hond heeft dat een half jaar geleden ook gehad, hij voelde zich echt ellendig. Plots begon hij te trillen en kon niet meer op zijn poten staan. Volgens mijn dierenarts was het inderdaad een vergrote prostaat. De dag voordien hadden we meegedaan aan een workshop waar een loopse teef was, dit zou een oorzaak kunnen zijn. Na een dag of twee was het over. Hij heeft geen medicijnen gekregen, wel is er bloed getrokken om na te gaan of er verder iets mis was.
Als het vaker zou terugkomen, moesten we castratie overwegen.

Mijn hond is trouwens 7 jaar.

Bij Qyan gelijk aan bovenstaande.
Zelfde klachten en na een dag of 2 trekt het weer weg.
Qyan heeft het nu 2 x gehad, in januari en vorige maand.
Niet mee kunnen lopen, staan, zitten of liggen, piepen en kreunen bij iedere beweging, moeite met ontlasting en plassen en 1 zielig hoopje ellende.
De dierenarts heeft bij ons idd ook aangeraden om een castratie te gaan overwegen.
Ook onze DA wilde Qyan de laatste keer vol proppen met een Ab kuur, voor een eventuele bijkomende prostaat ontsteking, maar dat heb ik maar vriendelijk afgewezen.
narcose is voor Qyan een groot risico, dus castreren zou ik niet snel tot overgaan, of hij moet echt regelmatig last gaan krijgen van dit gebeuren.

Hey,

had het bij Gyan ook een speciale aanleiding zoals de aanwezigheid van een loopse teef? Boris laat graag zien dat hij het mannetje is, veel markeren als hij losloopt, niet zo geweldig met andere reuen, ... dat zou ook bijdragen tot prostaatproblemen.
Ik ben niet voor castratie, hij is nu superlevenslustig en slank, ik heb schrik dat hij een oud mannetje gaat worden. Maar als het vaker voorkomt, zal ik het toch moeten overwegen.

annemie schreef:Hey,

had het bij Gyan ook een speciale aanleiding zoals de aanwezigheid van een loopse teef? Boris laat graag zien dat hij het mannetje is, veel markeren als hij losloopt, niet zo geweldig met andere reuen, ... dat zou ook bijdragen tot prostaatproblemen.
Ik ben niet voor castratie, hij is nu superlevenslustig en slank, ik heb schrik dat hij een oud mannetje gaat worden. Maar als het vaker voorkomt, zal ik het toch moeten overwegen.

De eerste keer hebben we het niet bij zijn prostaat gezocht.
Qyan had toen ook last van zijn onderrug en ik dacht toen dat het daar van kwam.
Ik had hem zelfs bijna in laten slapen, omdat ik het na alle ellende eigenlijk een keer genoeg vond.
Het herstelde zichzelf toen echter binnen een paar dagen.
Wel kan ik me herinneren dat het in een periode was, dat hier in de wijk enkele loopse teven liepen.
laatste keer/ ongeveer een half jar verder dus, weer loopse teven in de wijk, veek gekwijl en geklapper buiten.
Ik ben toen echter ook naar crutz gegaan om te helpen met de dekking van umi en had Qyan bij me.
Volgende dag kon hij dus weer niet meer lopen.
Naar dierenarts gegaan en idd een vergrootte prostaat.
Hij had al iets last voordat we bij umi waren geweest, maar bij umi in huis is misschien net de druppel geweest wat het nog verergerd heeft...ik weet het eigenlijk niet.
Qyan is niet echt een mannetjesputter buiten.
Aan de lijn krijgt hij zowiezo niet de kans om te markeren en los gaat hij alleen op het strand of op een plek waar het kan, en daar heeft hij het vaak te druk om te markeren en is bezig met andere dingen.
Tot nu toe is castratie eigenlijk geen optie. De risico's van de narcose zijn voor hem te groot en als het bij 2x per jaar last blijft, gooi ik er liever voor een paar dagen een pijnstiller erin, dan dat ik zijn ballen eraf laat halen met misschien alle mogelijke gevolgen van dien: zowel lichamelijk, maar vooral geestelijk. Qyan vertoont angstagressie en dit kan door castratie alleen maar verergeren. De nadelen van castratie wegen op dit moment zwaarder dan dat ene voordeel dus bij ons.