Het HondenForum

Hallo, as Donderdag word Roxy geopereerd aan haar staart, ze heeft een verwonding aan het puntje van de staart en er is nu een ontsteking op het bot bij gekomen.
Nu kunnen we zelf bepalen hoeveel er van haar staart afgaat en daar zijn we nog niet over uit.
Het liefs wil ik dat ze een behoorlijke staart houdt, alleen ben ik bang dat dat niet goed/snel geneest, wie heeft hier ervaring mee?
Ook wordt ze gelijktijdig gesteriliseerd, al met al een rotdag voor de boeg!!

groetjes Hilda

Jullie kunnen zelf bepalen hoeveel eraf gaat??????Klinkt een beetje vreemd.
Wat voor een hond is het?

Hoe jammer dat het is als een hond staartloos door het leven moet maar de gezondheid staat voorop toch.
Ik zou als ik het zelf mocht bepalen (heel raar vind ik dat overigens) tegen de DA zeggen dat hij maar weg moet halen wat nodig is.
Dus als dat betekent dat een mooie lange staart een kort stompie gaat worden, dan is dat gewoon zo. De hond wordt er niet minder om.

Roxy is een kruising Rottweiler/Ierse wolfshond.
In principe is het ook de bedoeling van de da om alleen het nodige eraf te halen, alleen toen ik mijn angst opperde dat aangezien Rox altijd wild enthousiast met haar staart zwiept, en ik dus vermoed dat dat de genezing niet bevorderde de da zei dat wij ook de helft eraf konden halen!
En het gaat mij er echt alleen maar om dat Rox niet te lang moet lijden!

groetjes Hilda

Ik neem toch aan dat zo'n staart na het puntje eraf gehaald te hebben, goed ingepakt wordt zodat verdere verwonding voorkomen wordt?

Is de verwonding gekomen doordat je hond zo met z'n staart zwiepte? Want dan kan ik me wel voorstellen dat je overweegt om er meer af te laten halen dan nodig is.

Onze oudste Golden heeft een paar jaar geleden een tumortje op zijn staart gehad. Halverwege en het moest weg worden gehaald omdat hij het mogelijk kapot zou slaan en het steeds harder groeide.
De ene optie was dat zijn staart dus halverwege moest worden geamputeerd, de andere was dus een lastigere operatie waarbij we de genezing goed in de gaten moesten houden.
De d.a. heeft gekozen voor de laatste optie omdat hij meende dat Tagor zijn staart nodig had voor zijn evenwicht, als roer bij het zwemmen en bovendien als communicatiemiddel. Wij waren hier maar al te blij om want buiten die redenen was er een onbelangrijkere reden: we konden hem zonder staart niet goed voorstellen. Het was voor ons een heel vreemd vooruitzicht. Maar wat moest dat moest en als de d.a. had gezegd dat de staart moest worden geamputeerd dan was dat gebeurd.
De operatie slaagde, maar op een onbewaakt ogenblik heeft Tagor het verband eraf getrokken en alle hechtingen eruit. Een flink bloedbad was het gevolg. Met spoed naar de d.a. gegaan met hem en die heeft hem tijdens het spreekuur tussendoor geholpen. Bijzonder strakke hechtingen met de mededeling dat dit het minst kwade was van de 2 kwaden. Het alternatief was alsnog amputeren.
We hebben daarna hem scherp in de gaten gehouden en hem niet meer zonder toezicht zonder kap laten lopen tot de wond genezen was.
Mocht jouw hond geopereerd worden dan raad ik toch aan dat je (ongeacht of de staart wel of niet geamputeerd wordt) om heel goed op te passen dat jouw hond werkelijk niet aan zijn wond kan komen. Dus als je er zelf niet bij kan zijn wel die rottige kap omdoen. Een ongeluk zit in een klein hoekje.

ik weet uit ervaring, met een ierse wolfshond, die sloeg die staart dus ook zo stuk ( tegen een deurpost, keukenkastjes noem maar op), een wond aan de staart kan idd erg snel naar binnen slaan, de ontsteking dus en dat is ellende, bij deze hond moest ook een zodanig stuk van de staart af , dat het risico op opnieuw stukslaan nihil was...

sterkte..

http://www.stichting-ierse-wolfshond.com/

Kijk hier maaar eens bij gezondheid en dan naar 't artikel.
Het venijn zit 'm in de staart.
Daar staat een stuk en info in over 't verbinden van de staart. Een heel vervelend gebeuren waar je lang mee kunt tobben.

Heel veel succes bij de operatie.

Rea schreef:http://www.stichting-ierse-wolfshond.com/

Kijk hier maaar eens bij gezondheid en dan naar 't artikel.
Het venijn zit 'm in de staart.
Daar staat een stuk en info in over 't verbinden van de staart. Een heel vervelend gebeuren waar je lang mee kunt tobben.

Heel veel succes bij de operatie.

is nathalie robben degene die ook een Grand basset griffon vendeen heeft ? ( of had)

yamie schreef:
Rea schreef:http://www.stichting-ierse-wolfshond.com/

Kijk hier maaar eens bij gezondheid en dan naar 't artikel.
Het venijn zit 'm in de staart.
Daar staat een stuk en info in over 't verbinden van de staart. Een heel vervelend gebeuren waar je lang mee kunt tobben.

Heel veel succes bij de operatie.
is nathalie robben degene die ook een Grand basset griffon vendeen heeft ? ( of had)

dacht ik wel

Dank je voor jullie reacties, na rijp beraad hebben we besloten om bij Rox de helft van de staart te laten verwijderen, de ontsteking zit ongeveer vanaf 5 centimeter vanaf haar puntje van de staart.
En nu ik het verhaal van branka las ben ik helemaal zeker van deze beslissing.
Ook gaat ze gelijk een kap dragen om beschadiging door likken cq bijten te voorkomen. Het likken en bijten is ze nu al zo gewoon dus weet ik haast op voorhand dat ze dat toch gaat doen.
Dat staartverband hebben we inderdaad ook geprobeerd en dat heeft in eerste instantie goed uitgepakt maar nu is helaas het bot ontstoken dus dat is geen optie meer.
Ik ben blij dat ze in ieder geval nog een behoorlijke staart overhoudt, en zal jullie op de hoogte houden, ben nl zeer bang voor operaties(narcose) en Rox is al bijna 10. Zal blij zijn als we een maand verder zijn.

groetjes hilda

Sterkte met jouw hond. Ik hoop dat ie helemaal geneest.
Overigens, weet niet of ik helemaal duidelijk was: bij Tagor is dus zijn staart niet geamputeerd. Dat was wel gebeurd als de d.a. dat had geadviseerd.
De genezing kost tijd en zorg. En je moet echt opletten dat ze geen gelegenheid krijgen aan de wond te zitten.

Als Roxy de staart van de ier heeft houdt ze nog een flink stuk over

.
Als een staart een keer is beschadigd blijft het een zwak punt, door nu een wat groter stuk weg te halen, voorkom je waarschijnlijk herhaling.
Ik heb mijn vorige hond (wel een wat kleiner model dan de jouwe) diverse malen laten opereren na de leeftijd van 10, narcose wordt steeds veiliger, wel heb ik haar steeds met gasanestesie laten opereren.

Inderdaad houdt ze nog een behoorlijke staart over

En zij krijgt ook ipv narcose gasanastesie.
Gelukig heeft Rox een goede conditie en is ze kerngezond, we wachten gewoon af, enne Branka? je verhaal was duidelijk hoor

groetjes hilda

Weet zeker dat je DA goed in de gaten heeft dat er iersewolfshond bij zit he!!
Die reageren vaak erg fors op de narcose.
Veel succes morgen!

Veel sterkte gewenst vandaag, hopelijk verloopt de operatie goed en knapt ze snel op !

Groetjes, Femmy

Bij kennissen van ons met een Labrador speelde hetzelfde. Ook de vrees dat hij zijn staart kapot zou kwispelen. Door veel opletten, toezicht, soms vastnemen etc. is het toch gelukt. Maar als je geen mogelijkheid hebt om goed toezicht te houden, kap om te houden etc. loop je een groot risico dat je verwachting uitkomt..... Doe gerust een beperkte amputatie, maar alleen als je bereid bent de eerste tijd GOED op je hond te letten.

Regine

Alles is tot nu toe goed gegaan met Roxy!
Om 10 uur begon de operatie en om 12 uur werden we gebeld dat de operaties geslaagd waren en dat het goed ging met Rox, om 14 uur konden we weer bellen om te vragen hoe laat ze opgehaald mocht worden en om 18 uur was ze weer thuis.
Wat een verschil of een hond onder narcose gaat of gasanestesie!!
Rox kwam verdikke kwispelend op ons af! Eerlijk is eerlijk de staart ziet er geweldig uit, boven verwachting.
Ze slaapt erg veel gelukkig maar als ze wakker is is ze er ook helemaal bij!
Ze kijkt niet op of om naar haar buik of staart, ze likt alleen aan de poot waar het infuus heeft gezeten, hopelijk blijft dat zo.

Groetjes Hilda

Klinkt prima

Gelukkig is het goed gegaan! Beterschap met haar.

Iets te optimistisch geweest, ben net weer naar de DA geweest, want Rox heeft het ondanks mijn aanwezigheid voor elkaar gekregen 3 hechtingen uit de staart te bijten, voel me zo'n klungel!
De Da heeft er weer nieuwe hechtingen ingezet en voor de rest was gelukkig alles goed met Rox.
Ze krijgt nu een kraag om, want de kans op een ontseking word nu wel groter >

groetjes Hilda

Waarom had ze geen kraag om?

hildaroelaarts schreef:Iets te optimistisch geweest, ben net weer naar de DA geweest, want Rox heeft het ondanks mijn aanwezigheid voor elkaar gekregen 3 hechtingen uit de staart te bijten, voel me zo'n klungel!
De Da heeft er weer nieuwe hechtingen ingezet en voor de rest was gelukkig alles goed met Rox.
Ze krijgt nu een kraag om, want de kans op een ontseking word nu wel groter >

groetjes Hilda

Op een onbewaakt moment halen ze dat soort dingen uit. Tagor heeft ook iets soortgelijks gedaan. Hij kreeg de kap niet om als er iemand bij was, hij werd n.l. gek van dat ding. Helaas was een kort moment (iemand belde aan) al genoeg om het verband eraf te trekken en de hechtingen eruit. Herkenbaar dus.
Bij Tagor is het desondanks goed gekomen. Zal heel hard duimen dat het bij jouw hond ook weer in orde komt

Ze had geen kap om omdat ik bij haar zat, welgeteld een meter er vandaan en ik heb werkelijk niks gemerkt!!Noem het stom, ik kan mezelf ook wel voor mn hoofd slaan. Helaas veranderd dit er niets aan het is nu gebeurt en nu draagt ze wel een kap , het vervelende hiervan is dat Rox het vrij gelaten accepteerd maar dat Jessie steeds aan die kap zit te trekken, nu zijn we nog erbij maar wat als we straks weer moeten werken?straks is overigens maandag!

groeten Hilda

Balen

maar je zult niet de eerste zijn en ook niet de laatste

Tot nu toe gaat het prima met Roxy, ze raakt ook gewend en wat handiger met de kap om, en Jessie vind het ook niet meer zo'n eng ding

De wonden zien er ook nog steeds goed uit, ik hoop dat dit ook zo blijft, verder wil ze nu ook weer eten en reageert ze weer op de postbode!!

groetjes Hilda

hildaroelaarts schreef:Tot nu toe gaat het prima met Roxy, ze raakt ook gewend en wat handiger met de kap om, en Jessie vind het ook niet meer zo'n eng ding De wonden zien er ook nog steeds goed uit, ik hoop dat dit ook zo blijft, verder wil ze nu ook weer eten en reageert ze weer op de postbode!!

groetjes Hilda

goed nieuws

Even weer een update aangaande de staart van Rox.

Het gaat SUPER met haar!!
Het genezingsproces verliep in eerste instantie erg moeizaam, daar de huid ontstoken raakte.De DA heeft de ontstoken huid verwijderd en er een drietal nieuwe hechtingen in moeten zetten.Nu heeft ze een staart die er weliswaar een beetje raar uitziet maar prima functioneert.Nadat de kap afging was Rox erg huiverig en bang om met haar staart ergens aan te komen, en je zag per dag verbetering ze kwam nu ook kijken als ik op de wc zat

wat voorheen niet kon omdat ze dan met haar staart tegen de deur aansloeg. En nu speelt en dartelt ze er lustig op los, ze is nog steeds supersnel en ook haar stuur en wendbaarheid is ok.
Al met al een goede afloop, had ik het maar eerder gedaan!!

groetjes Hilda

Perfect

Perfect

Het HondenForum

Staart er af

Staart er af