Ik stel mezelf nog een keertje voor, want ik kon geen reacties meer plaatsen en dat is toch jammeer, hé?
Sinds ruim 5 weken hebben wij een beeldschone en lieve Border Collie, Milan genaamd. Milan had aanvankelijk een hulphond moeten worden, maar werd binnen een paar uur ongeschikt bevonden door de stichting "De hond kan de was doen".
Onterecht vonden wij, want ook al hadden wij Milan nog nooit gezien, voor mijn gevoel was dit dé hond voor mij, voor óns! Milan reageerde alleen wat panisch op sommige katten en groepjes mensen. Wij hebben zelf een kat en oké, dat verloopt nog niet vlekkeloos, maar wij hebben alle tijd om daarmee aan de slag te gaan en groepjes mensen? Op Koninginnedag zijn we met hem door een mensenmassa gelopen en absoluut geen problemen!
Wij hebben Milan dus zelf aangeschaft en zijn vervolgens uit de stichting gezet
. "Met ons viel geen afspraken te maken en we waren té eigenwijs om zelf Milan aan te schaffen".Maar nu zijn we ruim een maand verder en we zijn met Milan op puberles gegaan bij een goede hondenschool. Maar Milan is een hele slimme hond, want we hebbben hem zélf al wat dingen geleerd die voor mij wel handig zijn met mijn scootmobiel bijvoorbeeld. Zo maakt hij de deur aan de gfalerij al open door met zijn 2 poten op de knop te drukken en in huis maakt hij ook al het deurtje open waarachter de videorecorder zit én sluit hij dat ook weer als we hem dat vragen.
Ik heb MS en ik ben rolstoelafhankelijk, maar Milan weet al precies dat hij altijd ná mij de deuren door moet, zodat ik niet val als ik met mijn stok probeer te lopen. Verder ben ik nog redelijk zelfstandig en ik heb een hele lieve man die mij met alles wat ik niet zelf meer kan graag wil helpen, dus ik red het ook wel zonder een echte hulphond. Geen haar die er nog over peinst om afstand van Milan te doen.
Stoer 
als jij en milan maar gelukkig zijn 
