Het HondenForum

Een van mijn honden heeft sinds een jaar een deels verlamd pootje door een zenuwbeschadiging. Er was hoop op herstel, maar helaas is ze nog steeds niet helemaal hersteld en gaat ze nu aan het pootje knagen.
We komen op een punt dat we moeten gaan besluiten de poot te laten amputeren. We kunnen het pootje nog laten vastzetten met een plaat maar als ze op haar poot knaagt heeft dat volgens mij weinig zin. Maandag 2 mei gaan we weer naar de specialist voor een nieuw zenuwonderzoek. Dan wil ik een definitieve beslissing nemen.

Wie heeft er ervaring met een hond met drie poten? Reageren andere honden daar anders op? Hoe reageren mensen op straat? Hoe zit het met fantoompijn? Alle ervaringen zijn welkom.

Ik heb helaas geen ervaringen voor je, maar ik ben eigenlijk even benieuwd waarom je wilt weten hoe mensen op straat reageren? Dat is toch niet belangrijk, of zie ik dat nou verkeerd?

Sterkte joh, wat een rotbeslissing!

Ja ik ken ze eigenlijk alleen vanuit het asiel. Van fantoompijn heb ik niet veel gemerkt maar het kan natuurlijk zijn dat ik dat dan niet gemerkt heb. Verder hadden ze niet veel problemen ja wat aanpassingsproblemen maar toen ze bij ons kwamen waren die voorbij en liepen niet super hard meer maar wel konden ze toch een aardig eindje mee naar buiten en speelden ook.
Ik wil sterkte wensen met de beslissing, moeilijk hoor.

Nou ik krijg nu al een hoop reacties op straat met een hinkende hond. Ze zit meestal deels in het verband. Als ze geen verband heeft dan kijken mensen met een blik of ze mij verwijten dat ik het dier zo laat lijden.
Als ze verband om heeft dan krijg ik alleen: "Och wat zielig!!!"
Verder vragen ze zelden wat ze heeft. Ik heb tijdens mij vakantie in Oostenrijk hele andere ervaringen opgedaan. Mensen waren echt belangstellend en meelevend. Vroegen meteen wat er met mijn hond gebeurd was en vonden het fantastisch dat we er alles aan deden om de hond weer beter te krijgen.
Hier in Nederland reageert men over het algemeen heel anders. Veel negatiever. Ik heb ook wel eens gehoord dat mensen laten blijken dat ze het raar vinden dat je een hond met drie poten laat leven.
Ik wil gewoon overal op voorbereid zijn.

Sterkte met je beslissing.
En laat de mensen maar denken wat ze willen denken,dat doen ze toch. En als ze echt belangstelling hebben dan kun je het ze uitleggen.

Da's zwaar nieuws.

STerkte ermee

Ik zat te denken aan een karretje voor langere afstanden.

Mama Sanneke schreef:Da's zwaar nieuws.

STerkte ermee

Ik zat te denken aan een karretje voor langere afstanden.

Volgens mij heb je die alleen voor de achterpoten. Het gaat bij haar om een voorpoot.

Sjalot schreef:

Mama Sanneke schreef:Da's zwaar nieuws.

STerkte ermee

Ik zat te denken aan een karretje voor langere afstanden.

Volgens mij heb je die alleen voor de achterpoten. Het gaat bij haar om een voorpoot.

Ik bedoel om volledig in te zitten, voor als je
wat langere wandelingen doet, kan ie toch lekker mee.

Ik heb er geen ervaring mee, gelukkig niet.
Maar ik heb wel eens docu's op tv gezien en daar hadden de honden geen last van fantoompijn en konden ze prima "uit de voeten" op 3 pootjes.
Veel sterkte en wijsheid voor een juiste beslissing.

Je hebt het over hondje, ik neem dan aan dat het je Heelerteefje is?
Tja, honden, zeker kleine (niet zware) honden kunnen prima overweg met het missen van een achterpoot. Een voorpoot is toch wat moeilijker om mee uit de voeten te komen.
Ik denk dat andere honden wel moeten wennen, ze zal anders gaan bewegen. Eerder hippen dan lopen, da's afwijkend.

Ik ken uit Friesland echter een Epagneul Francais (niet echt een kleine hond dus) die bij een aanrijding een voorpoot is kwijtgeraakt. Deze hond kan nog geweldig goed meekomen. Zijn goede voorpoot is meer onder zijn lijf komen te staan. Hij was vrolijk en actief met 4 poten en dat is ie nog met 3.

Sterkte!

Welke hond is het ? Een grote of een kleine?
Ik heb op de faculteit mensen gezien met een st bernard op 3 poten en die deed het prima.
Weet van een dsk die het ook uitstekend deed op 3 poten.
Een vriendin van me heeft haar boef laten inslapen omdat een pootamputatie ivm zware HD geen optie was.

Het gezeur van mensen die niet nadenken en zielig roepen en dat je een hond beter dood kan laten maken dan (in mijn geval) een of beide ogen eruit laten halen, dat hou je toch. Gewoon je oren voor leren afsluiten.

Misschien is een bolderkar een optie als je met de rest verder wilt lopen. Je kan er een tuigje in maken dan heeft de hond nog wel het gevoel dat hij met de roedel mee kan.

Lydia heeft er ervaring mee Zal haar even op dit topic wijzen

Het gaat inderdaad om een van de Heelers. Ze kan nu al aardig uit de voeten met drie poten, hoewel haar deels verlamde poot haar nog wat in evenwicht houdt. Het zal denk ik anders zijn als de poot eraf is.

Heb een golden gekend met driepoten (miste een voor poot) die sprong nog in sloten en kon zelfs nog zwemmen (moest dan wel een zwemvest aan, maar toch) Was wel wat sneller moe maar had wel lol

succes met deze zware beslissing

Sjalot schreef:Het gaat inderdaad om een van de Heelers. Ze kan nu al aardig uit de voeten met drie poten, hoewel haar deels verlamde poot haar nog wat in evenwicht houdt. Het zal denk ik anders zijn als de poot eraf is.

Is de eerste paar dagen misschien wat vreemd voor haar maar daarna weet ze niet beter meer. Volgens mij huppen ze vrolijk de kliniek uit.

Hoe is ze er verder onder? Niet voorzichtiger, sjagerijniger dan voor de verlamming?

Sjiel schreef:

Sjalot schreef:Het gaat inderdaad om een van de Heelers. Ze kan nu al aardig uit de voeten met drie poten, hoewel haar deels verlamde poot haar nog wat in evenwicht houdt. Het zal denk ik anders zijn als de poot eraf is.

Is de eerste paar dagen misschien wat vreemd voor haar maar daarna weet ze niet beter meer. Volgens mij huppen ze vrolijk de kliniek uit.

Hoe is ze er verder onder? Niet voorzichtiger, sjagerijniger dan voor de verlamming?

Nee, helemaal niet. Wel vlak na het ongeluk. Ze is toen van een 8 meter hoog dakterras naar beneden gevallen. Na het ongeluk was ze een tijdje heel stil en rustig. Ze zocht in huis de donkere plekken om te slapen. Vermoedelijk had ze ook een hersenschudding. Toen dat herstelde werd ze weer het vrolijke actieve hondje als voorheen. Ze kan ontzettend hard rennen met haar verlamde poot. Springt overal op en af. Alleen bij warm weer is ze wel sneller moe. Laatst in het bos had ze het zelfs beetje benauwd, maar ik denk dat ze toen last van haar luchtwegen had. Ze hoestte toen ook af en toe wit schuim.

Sjalot schreef:Een van mijn honden heeft sinds een jaar een deels verlamd pootje door een zenuwbeschadiging. Er was hoop op herstel, maar helaas is ze nog steeds niet helemaal hersteld en gaat ze nu aan het pootje knagen.
We komen op een punt dat we moeten gaan besluiten de poot te laten amputeren. We kunnen het pootje nog laten vastzetten met een plaat maar als ze op haar poot knaagt heeft dat volgens mij weinig zin. Maandag 2 mei gaan we weer naar de specialist voor een nieuw zenuwonderzoek. Dan wil ik een definitieve beslissing nemen.

Wie heeft er ervaring met een hond met drie poten? Reageren andere honden daar anders op? Hoe reageren mensen op straat? Hoe zit het met fantoompijn? Alle ervaringen zijn welkom.

Ik (wij) hebben een half jaar geleden onze Bucksy haar pootje laten amputeren. Heb er totaal geen spijt van. Ze kan alles weer: rennen/graven/springen/zwemmen alles wat ze voorheen ook deed....

De beslissing was toch wel heel zwaar moet ik zeggen, maar nou ik weet hoe het haar vergaan is ben ik toch heel blij dat wij voor deze keus hebben gekozen. Wat er bij haar ook bij kwam is dat ze al 9 is, maar dat maakt opzich niets uit....

Zij zelf heeft absoluut geen last van haar "stomp" haar poot is verwijderd tot aan haar schouderblad zeg maar...Ze heeft een paar weken (3 of zo) met een t-shirt aan gelopen zodat ze er niet aan kon zitten zeg maar....De eerste paar dagen heeft ze wel pijn gehad (kan ook niet anders) maar eigelijk helemaal geen problemen met het lopen op 3 poten....

Ik was wel even "bang" dat Rick (onze duitse herder) haar niet zou accepteren, maar ook dat ging helemaal geweldig....De reacties van mensen is eigelijk wel heel leuk moet ik je zeggen...en "vreemde" honden kijken er eigelijk niet naar om....

Ik weet niets je wat heb aan mijn verhaal, maar mocht je vragen hebben, stel ze gerust


Bucksy:



Haar haren zijn nou weer mooi aangegroeid en je "ziet" het eigelijk geeneens..Het is dat ze hups als ze gewoon loopt, maar anders zou je niets merken

Mama Sanneke schreef:

Sjalot schreef:

Mama Sanneke schreef:Da's zwaar nieuws.

STerkte ermee

Ik zat te denken aan een karretje voor langere afstanden.

Volgens mij heb je die alleen voor de achterpoten. Het gaat bij haar om een voorpoot.

Ik bedoel om volledig in te zitten, voor als je
wat langere wandelingen doet, kan ie toch lekker mee.

Bucksy loopt gewoon alles mee hoor....in het begin zijn ze wat moeiter, maar ook daar raken ze aan gewent...Ze struint gewoon 2 uur door het bos rond met 3 pootjes

Tjee Lydia ik ben blij met je verhaal....wordt er gelijk ook emotioneel van. Het komt opeens heel dichtbij. Ik heb het ongeluk nooit verwerkt omdat ik de hoop had dat het nog goed zou komen. Ik heb het voor mijn ogen zien gebeuren en het was erg traumatisch.

Wat was bij jouw hond de reden van de amputatie?

Sjalot schreef:Tjee Lydia ik ben blij met je verhaal....wordt er gelijk ook emotioneel van. Het komt opeens heel dichtbij. Ik heb het ongeluk nooit verwerkt omdat ik de hoop had dat het nog goed zou komen. Ik heb het voor mijn ogen zien gebeuren en het was erg traumatisch.

Wat was bij jouw hond de reden van de amputatie?

Kan me wat bij jou emotie voorstellen hoor...Ik heb er nachten van wakker gelegen met de vraag: wat is wijsheid....Maar toch hé..Ik zeg het nou misschien makkelijk maar bedoel het niet zo, ik zou d'r gewoon voor gaan....Het is en blijft een zware operatie, maar als je Bucksy ziet...ze is zo vrolijk en kan dus ook zwemmen..dat was nog ff de hamvraag, maar van de week voor het eerst gedaan Ze loopt trouwens ook trappen op en af (vertel het erbij zodat je ziet dat ze niets ervoor hoeven te laten)

Kan me voorstellen dat je dat ongeluk niet verwerk heb, tis niet nix Ik weet ook niet zo goed wat ik daar verder op zeggen kan, ik kan jou gevoel niet weg halen....

Bucksy had een tumor net ff onder haar elleboog zeg maar, ze was al eens geopeerd eraan, maar het is binnen een jaar weer terug gekomen...en toen is ze weer onder het mes gegaan om te zien als ze het weer konde verwijderen, maar het zat tussen de spieren en aan het bot verkleefd en groeide als kool...Ze kon ook niet bestraald worden o.i.d en was de optie, of laten zitten en kijken hoelang het nog kon duren, of amputeren....Ze is 9 en heeft toch nog een aardige tijd voor de boeg, en om nou z'n beesie ermee te laten lopen wilde ik haar niet aan doen, maar om nou een prikkie te laten geven dacht ik geeneens aan dus moest het wel amputeren worden....(ging niet zo makkelijk hoor, die beslissing...vertel het ff in het kort) Dus ze werd "geholpen" nou echt hoor, ik heb 1 dag spijt gehad, en dat was de dag erna, omdat ze zo'n pijn had, en ik het zo zielig vond...maar de volgende dag scharrelde ze al wat en het ging steeds beter..Had nooit verwacht dat ze er zo snel boven op zou zijn.....


Lang verhaal geworden..sorry

Nee helemaal niet lang! Bedankt!

Sjalot schreef:Nee helemaal niet lang! Bedankt!

Geen dank, als je nog vragen heb dan hoor ik ze wel, en anders heel, heel veel suc6 en sterkte met jullie beslissing.........

ik heb er geen ervaring mee maar ik denk dat jezelf je hond het beste kent en als je denkt dat ze zo beter af is moet je dat doen. En niet denken wat andere mensen zeggen of denken want kletsen doen ze toch

Hoe het voor een hond is weet ik niet, maar ik heb wel jarenlang een kat gehad met een geamputeerde voorpoot(kanker).
Wij hadden het idee om het toch te doen omdat je later altijd nog een beslissing kunt nemen als het niet meer gaat.
Onze kat heeft er weinig problemen mee gehad en heeft zelfs een keer een muis gevangen met die ene andere voorpoot.
Ik heb het idee dat jouw hond het best gaat redden, aangezien hij nu ook al een verlamde poot heeft en het dus redelijk gewend is om niet op 4 poten te lopen.
Sterkte!

Lydia, waarom hebben ze het schouderblad laten zitten?

Sjiel schreef:Lydia, waarom hebben ze het schouderblad laten zitten?

Volgens mij hebben ze een deel ervan weg gehaald, maar moet tot m'n grote schaamte bekennen dat ik het niet meer zeker weet... Ik was al lang blij dat het gelukt was en die tumor helemaal verwijderd was..En het belangrijkste...Ik had mijn Bucksy weer terug Als zij bv loopt of zit, zie je het nog wel bewegen daar...(lastig uit te leggen) maar de poot zelf is wel helemaal verwijderd...

We zijn vandaag naar Antwerpen/Aartselaar geweest, naar dr. Luc Janssens voor het tweede EMG-onderzoek. Helaas geen goed nieuws.
We hebben het advies gekregen haar pootje te laten amputeren.
De zenuw van haar strekspier is dood. Ze heeft alleen gevoel in haar meeste rechter teen. De andere tenen helemaal niks meer. Daarom is ze ook aan de dode tenen gaan knagen. De dokter zei ook dat het fantoompijn is. Door het knagen krijgen we alleen maar meer ellende. Kans op infectie is groot en zelfs levensbedreigend als de infectie naar binnen slaat.
Ik ben wel opgelucht dat we deze beslissing niet alleen hebben hoeven nemen. Dat de arts dit zo overtuigd adviseert maakt het voor ons minder zwaar.
We hebben een afspraak gemaakt voor volgende week dinsdag in het Dierenziekenhuis Rotterdam. Dokter Lorenzo, de orthopedisch chirurg daar, gaat haar opereren.
Het is niet leuk, maar we kunnen wel zeggen dat we er alles aan hebben gedaan om haar beter te krijgen. Ik ben er nu ook van overtuigd dat ze heel goed uit haar voeten zal kunnen met drie poten!

Jammer dat het nodig is, maar goed dat het kan. Sterkte tot en op dinsdag.

Sjiel schreef:Jammer dat het nodig is, maar goed dat het kan. Sterkte tot en op dinsdag.

Die dokter Janssens had het over het verschil van amputeren. Schouderblad laten zitten over verwijderen. Hij zei dat het niet veel uitmaakte. Bij de een ligt de hond op zijn schouder bij de ander op zijn borstkast. Wat vind jij?