Het HondenForum

Mijn Bulldog Borg heeft op zijn beide flanken een grote kale plek. Er zit nog wel wat haar maar heel weinig en de huid begint donker te worden.
Misschien heeft hij een schildklieraandoening. Maar als ik daarover op Internet lees dan lees ik symptomen die hij niet heeft. Hij is niet sloom en kouwelijk, komt wel enthousiast uit zijn mand als we gaan wandelen en hobbelt de hele dag met zijn speeltje door de kamer. Alleen tijdens het wandelen is hij wel snel moe en moet je hem soms meesleuren. Hij is ook iets zwaarder geworden ondanks dat ik hem nu de helft aan voer geef.

Moet ik toch aan een schildklieraandoening denken?

Sjalot schreef: Moet ik toch aan een schildklieraandoening denken?

Dat kan alleen de dierenarts bepalen. Niemand kan vanaf zijn pc zien of jouw hond een schildklieraandoening of iets anders heeft. Zelfs een da kan dat niet gewoon zien, die moet ook eerst (bloed)onderzoek doen.

sypke schreef:

Sjalot schreef: Moet ik toch aan een schildklieraandoening denken?

Dat kan alleen de dierenarts bepalen. Niemand kan vanaf zijn pc zien of jouw hond een schildklieraandoening of iets anders heeft. Zelfs een da kan dat niet gewoon zien, die moet ook eerst (bloed)onderzoek doen.

Uiteraard, maar de vraag was meer bedoeld als: zijn er ook andere ziekten waar ik aan moet denken? Of kan het aan iets anders liggen, voeding ofzo.
Ik ben altijd benieuwd naar verhalen van mensen die een hond hebben met dezelfde symptomen. Op Internet noemen ze zoveel symptomen die hij niet heeft. Misschien was dat bij een ander ook zo en had zijn/haar hond toch een schildklieraandoening.

Een cursist van mij heef een hondje wat iedere loopsheid kale plekken vertoont, en volgens hem heeft het dus met de hormonen te maken. Ik weet niet of het bij reuen iets met het testosteron te maken kan hebben, maar misschien wel iets om over te denken?

Mijn bulldog ,een teefje had het ook ,steeds rond de tijd dat ze loops moest worden ,aan twee kanten, heeft met de hormonen te maken

kan ook allergie voor vlooien zijn worden ze ook kaal van. Maar dat kan je DA wel vertellen. In het geval van allergie hoeft 1 beet van een vlo maar genoeg te zijn.

indiera schreef:Mijn bulldog ,een teefje had het ook ,steeds rond de tijd dat ze loops moest worden ,aan twee kanten, heeft met de hormonen te maken

Mijn oudste BD had dat vroeger ook. Die kale plekken waren ringvormig en verdwenen na een tijd weer. Deze plekken zien er anders uit.
Ik moet hem binnenkort weer eens laten enten, laat ik gelijk maar bloed prikken.

recurrent flank alopcie is ook een mogelijheid, maar de schildklier zou ik laten testen. als het nl de schildklier is dan moet dit met medicijnen verholpen worden.

recurrent flank alopcie is met melatonine te behandelen

De vuistregel is dat je bij symetrische kaalheid zonder ontstekingsverschijnselen (roodheid etc) en zonder jeuk aan een endocrien (meestal hormonaal) probleem denkt. Niet alleen schildklier(te weinig T4) problemen maar ook cushing, hypersomatotropism(acromegalie, een teveel aan groeihormoon(achtigestoffen)), testistumor en andere sexhormoon imbalans.

Ik heb Borg vandaag laten enten en er is gelijk naar de kaalheid gekeken. Het kon de schildklier zijn, maar de DA zei dat zijn gedrag daar niet bij past. Hij is daar veel te levendig voor. Een collega dierenarts zei dat hij meer bulldoggen heeft gezien met deze klachten. Bij die bulldoggen kwam ook niks uit het bloedonderzoek.
Hij raadde ons aan het nog maar een tijdje aan te kijken.

bij engelse bulldoggen komt de ziekte: reccurent flank alopecie regelmatig voor, vandaar dat ik het suggereerde. Meestal is het een korte periode die kaalheid en dan gaat het weer over. vaak is het hormonaal afhankelijk, vandaar dat een behandeling met melatonine wordt voorgesteld, maar afwachten is zeker ook een goede optie

Voor recurrent flank alopecia wordt als therapie aangegeven: concientious neglect or melatonine. Dus voornamelijk afblijven

ij herder had op een gegeven moment toen ze drachtig was ook twee kale plekken op haar flanken , bleek ze last van haar anaalklieren te hebben ,het gekke was dat mijn da daar ook gelijk aan dacht toen hij de plekken zag. groetjes Annemieke