Het HondenForum

Sinds twee weken maakt Lady, als ze opstaat, een soort kokhalsgeluiden.
Dit duurt maar heel even en als ze eenmaal haar mond wijd openspert, net als overgeven, dan is het weg.
Ze geeft dus niet daadwerkelijk over.

Nu gaf ik haar een paar dagen geleden een stuk vlees en daar stikte ze bijna in....
Ik schrok me dus echt helemaal kapot.
De dag daarna had ik ook wat vlees wat ik dus in hele kleine stukje had geknipt, want dat zou me niet nog een keer overkomen, en dat had ik door haar carnibest gemengd.
Ze gaat dus eten en halverwege begint ze weer met "stikken"
Ik klop zachtjes op haar rug en ze begint heel erg te piepen.
S'avonds met eten, niks aan de hand.
Volgende ochtend alleen carnibest en daar gingen we weer....
Vanavond ook niks aan de hand met eten maar net met het pensstaafje weer wel, nadat ze hem ophad.

Nu worden er woensdag foto's gemaakt met bariumpap om haar slikreflexen na te kijken.

Heeft iemand hier ervaring mee en kent/herkent iemand iets in mijn verhaal?
Ik weet ook niet zo goed wat ik er nu van moet denken.
Een afwijking of misschien wel een tumor in haar slokdarm?
Ik heb wel een camera geleend en ik heb het opgenomen want als ze misschien wel niks vinden dan kan ik in ieder geval laten zien wat er gebeurd.
Ik vindt het zo treurig voor mijn meisje.
Gelukkig heeft ze er met lopen ed helemaal geen last van.

Hebben ze niet even in de keel gekeken of er iets zit? Naar verhaal Daphne! Ik hoop dat het meevalt!!

Eline* schreef:Hebben ze niet even in de keel gekeken of er iets zit?

Ja, dat heeft hij wel gedaan en zo was er niks te zien.
Ze is helemaal bekeken en bevoeld maar noppes, ook geen pijn reactie oid.
Als er met de bariumpap niks uitkomt dan gaat ze onder narcose om verder onderzocht worden.

Volgens mij had Moniek B een hond met soortgelijk gedrag. Die deed heel apart na het eten.
Of heb ik het nou helemaal mis

Daphne schreef:

Eline* schreef:Hebben ze niet even in de keel gekeken of er iets zit?

Ja, dat heeft hij wel gedaan en zo was er niks te zien.
Ze is helemaal bekeken en bevoeld maar noppes, ook geen pijn reactie oid.
Als er met de bariumpap niks uitkomt dan gaat ze onder narcose om verder onderzocht worden.

Ik ben benieuwd. Ik snap niet zo goed wat ze willen met die bariumpap..Ze kunnen op een foto toch geen slikreflex zien?

Bah Daphne, dat klinkt echt niet leuk!
Charly heeft inderdaad ook rare klachten, maar dat is alleen na het eten. Tijdens het eten heeft ie helemaal nergens last van. Hij heeft ook zo'n slikfilmpje gehad, maar daar is helaas niets uitgekomen. We doen nu acupunctuur omdat we alles al gedaan hebben... Nog even afwachten of het aanslaat.

Waar laat je het slikfilmpje maken?

Eline* schreef:

Daphne schreef:

Eline* schreef:Hebben ze niet even in de keel gekeken of er iets zit?

Ja, dat heeft hij wel gedaan en zo was er niks te zien.
Ze is helemaal bekeken en bevoeld maar noppes, ook geen pijn reactie oid.
Als er met de bariumpap niks uitkomt dan gaat ze onder narcose om verder onderzocht worden.

Ik ben benieuwd. Ik snap niet zo goed wat ze willen met die bariumpap..Ze kunnen op een foto toch geen slikreflex zien?

In Utrecht maken ze een slikfilmpje, voer met barium word gegeten terwijl de hond doorgelicht wordt.

he jakkes, hopelijk is het niet ernstig. Er wordt hier voor je geduimd.
Sterkte.

Ik ga gewoon naar mijn eigen dierenarts.
Hij gaat trouwens eerst gewoon een foto maken om te kijken of er iets te zien is en daarna met bariumpap.

Hoe dan ook, gisteren heeft ze het de hele dag niet gehad
Hij had haar namelijk ook een prik gegeven tegen irritatie ed.
Ik had dus gehoopt dat het nu weg was want ook vanmorgen was er niks aan de hand.
Maar net nadat ik thuis kwam en ze stond op begon ze weer te kokhalsen en nu net na een paar frolicjes begon ze ook weer, vrij heftig.

Ik begrijp er niks van

En ze is nog zo gigantisch bang bij de dierenarts dus dat wordt 1 drama.
Met de heupfoto's hebben ze haar toen helemaal plat moeten spuiten want ze verzet zich als een losgeslagen tijger.
We zijn er mooi klaar mee

Eet ze niet te snel of te schrokkerig Daphne.
Manager heeft het ook wel eens, maar dan eet hij te snel of maakt zich te druk.
In ieder geval sterkte voor woensdag.
Groetjes Els

Helaas, geen goed nieuws.

Lady heeft ter hoogte van haar hart, rond/in haar longen en slokdarm een tumor zitten.
En hoe groter die wordt hoe meer die de slokdarm zal afknellen.
En uiteindelijk zal ze stikken.

Natuurlijk laten wij het niet zover komen.
Onze dierenarts zei van dat hij ons wel kon doorsturen naar Utrecht maar dat zal tegen beter weten in zijn.

Ze wordt in mei 14 jaar en het is mooi geweest.
We hebben haar toch nog dik twee mooie jaren kunnen geven.

Ze heeft een ontstekingsremmer gehad die een maand moet werken.
Over een maand wordt er een nieuwe foto gemaakt en dan kan worden gekeken hoe hard het groeit.
Onze dierenarts kon natuurlijk niet echt gokken maar hij denkt dat het een kwestie is van een maand of twee, drie.

We zullen deze twee mooie jaren ook mooi afsluiten.
Geen pijn en niet stikken.
Als we haar nu kleine hapjes tegelijk geven heeft ze er geen last van.
Het is nu afwachten.

We zullen haar missen, onze lieve oude stok, ook die stomme piep van haar......

jee wat een naar nieuws, sterkte de komende tijd......

Wat een rotnieuws Daphne, heel veel sterkte de komende tijd.
Groetjes Els

Wat een naar nieuws, probeer nog te genieten van haar..................
Heel veel sterkte............

Wat een verdrietig bericht Daphne
Sterkte! en ik hoop van harte dat je nog een poosje van haar mag genieten.

Och.......
ik heb respect voor je hoe je er mee omgaat Daphne! Heel veel sterkte en geniet nog even van haar!

Ach wat akelig...
Ik hoop dat jullie nog even van haar kunnen genieten en zij van jullie, ik vind het echt enorm moedig hoe je ermee omgaat Daphne.
Sterkte, en verwen de oude dame nog maar lekker zo lang het kan en gaat.

Heel veel sterkte ermee

groetjes

rianne

Oh wat een naar bericht . Heel erg veel sterkte en probeer inderdaad nog zo lang mogelijk van elkaar te genieten

Sterkte Daphne, het zal nu vreemd zijn voor je te weten dat ze je binnenkort verlaten zal. Je hebt haar nog mooie jaren kunnen geven en je kan tevreden terug kijken. Sterkte voor nu en geniet nog even van haar.

Ach neeeeee, arme Stokkie.
Hopelijk helpen die medicijnen nog een beetje en kan je op je gemak afscheid van haar nemen komende maanden.
Heel veel sterkte en geef Lady een dikke knuf van me.

ach, wat een narigheid.

Oh bah.... wat een verdrietig nieuws....

Het is zeker vreemd om te weten dat ze er zometeen niet meer zal zijn.
En het doet zo verrot veel pijn.
Onze Stok is toch onsterfelijk?
Die hobbelt wel door, in 1 rechte lijn, in hetzelfde tempo.
We zijn vorige maand nog naar Belgie geweest, afgesproken met een paar asielmedewerkers en die zeiden ook dat ze niks veranderd was.
Nog niet eens grijzer geworden.
Lady bleef gewoon de oude Lady.
Onzin natuurlijk, niemand is onsterfelijk, ook Stokkie niet.

Het liefst vliegen we naar Utrecht en smeken we dat ze haar helpen zodat ze gewoon weer verder kan gaan.
Maar dat zou egoïstisch zijn.
Als ze haar al zouden willen helpen, zou dat dan voor haar zijn of meer voor hen?
Dat liet de dierenarts een beetje doorschemeren.
En dan zouden ze ribben moeten doorknippen om erbij te kunnen.
Ach nee, lieve Lady....... dat doen we niet.

Het is ook zo raar want nu heeft ze nergens last van.
En ze loopt gewoon zoals ze altijd loopt.
Gelukkig ook maar.
Gewoon lekker Lady zijn, met piep en al, tot het eind.

Maar goed, nu is ze er nog en kunnen we nog even van elkaar genieten.

Gatver wat een rot nieuws.
Maar ik heb bewondering hoe jullie er mee omgaan. Geniet van haar laatste tijd.
Als haar en jullie tijd daar is kun je terug kijken op twee goede jaren bij jullie.
Sterkte de komende tijd

Wat vreselijk! Ik hoop dat jullie nog even van elkaar kunnen genieten en ik wens jullie heel, heel veel sterkte. Knuffies voor Lady! Moeilijk hoor

Héél veel sterkte gewenst de komende tijd.
En een dikke knuf voor de woef !

veel sterkte de komende tijd. Geniet nog lekker van haar

gatver de gatver de gatver, wat verdrietig toch. Er komt een moeilijke tijd aan voor jullie. De wetenschap dat ze er binnenkort niet meer is, dat is haast niet te begrijpen, maar helaas wel realiteit.

Heel, heel erg veel sterkte toegewenst voor jullie.

groetjes

Daphne schreef:Het is zeker vreemd om te weten dat ze er zometeen niet meer zal zijn.
En het doet zo verrot veel pijn.
Onze Stok is toch onsterfelijk?
Die hobbelt wel door, in 1 rechte lijn, in hetzelfde tempo.
We zijn vorige maand nog naar Belgie geweest, afgesproken met een paar asielmedewerkers en die zeiden ook dat ze niks veranderd was.
Nog niet eens grijzer geworden.
Lady bleef gewoon de oude Lady.
Onzin natuurlijk, niemand is onsterfelijk, ook Stokkie niet.

Het liefst vliegen we naar Utrecht en smeken we dat ze haar helpen zodat ze gewoon weer verder kan gaan.
Maar dat zou egoïstisch zijn.
Als ze haar al zouden willen helpen, zou dat dan voor haar zijn of meer voor hen?
Dat liet de dierenarts een beetje doorschemeren.
En dan zouden ze ribben moeten doorknippen om erbij te kunnen.
Ach nee, lieve Lady....... dat doen we niet.

Het is ook zo raar want nu heeft ze nergens last van.
En ze loopt gewoon zoals ze altijd loopt.
Gelukkig ook maar.
Gewoon lekker Lady zijn, met piep en al, tot het eind.

Maar goed, nu is ze er nog en kunnen we nog even van elkaar genieten.

Mijn Sheila is op 13 jarige leeftijd nog aan een longtumor geopereerd. De gemiddelde overlevingstijd na operatie van haar specifieke tumor was 300 dagen(zonder 90), zij heeft nog ruim 2 en een half jaar geleefd.
Haar ribben zijn niet doorgeknipt. Ze heeft 2 dagen op de IC gelegen (vanwege de thoraxdrain, mag pas naar huis als er geen losse lucht meer in de borstholte zit). Na 5 dagen was ze weer zoals voor de operatie.
Mijn situatie was volkomen anders dan de jouwe, ik studeer daar en woensdag was de tumor gezien (controle rofo vanwege mammatumoren in het verleden), donderdag lag ze op tafel. Er is eerst een CTscan gemaakt om te bekijken of het zin had (uitzaaiingen).